6196 resultaten.
Visioen van de middag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
275 Mensen overschreeuwen zichzelf
bang voor de zinderende zon
nog ziek van eigen wanhoop
maar het belang van Uw woorden
is met geen eerzucht te herhalen
de zoete droom van waarheid
zal in hen dalen met Uw tranen
was het geen verlaten verdriet
waarin de stilte oorsprong had
was het niet de schreeuw om liefde
die alles zag en overwon
toen…
Erwt
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
561 Het is niet dat de erwt
per definitie verlangt
naar een lieftallige prinses
om een gehele prinsessennacht
op zijn ronde groene rug te liggen
en er is ook geen sprake
van een gezonde vergissing
wanneer er toch een leuke meid
komt logeren
om over adel en zakelijkheid
te dromen met een zuiver stemgeluid
het is de erwt op zichzelf die…
Haar masker af
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
999 Nadat ze ’s avonds de gordijnen sloot
zag zij zichzelf in de spiegel even aan
Haar ogen, door ‘t lange schreien rood
volgden de natte sporen van haar traan
Een diepe zucht verliet toen haar keel
eindelijk mocht ze even..zichzelf zijn
Eindelijk stopte eventjes ‘t spel toneel
en kon ze even alleen zijn met de pijn
Een blik in de spiegel toonde…
De Hoogste drukt zachte liefde uit
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
804 In die tijden gaf hij de hand
aan zichzelf,
omdat er niemand kwam
om hem te bedienen.
Zelf heeft hij de opgaven
uit het niets voortgebracht,
die hem duizende malen
met zichzelf
de dialoog lieten aangaan.
Doch, als er iemand was,
die met zekerheid
zijn vragen zou kunnen beantwoorden.…
wie ben ik?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
535 dat angst genereert
ik ben de goesting naar meer die verzweert
ik ben de haat die de minnaar verteert
ik ben de idee van vrede op aard
ik ben javel die de hemel verklaart
ik ben de kalmte die woede bedwingt
ik ben het lijf dat vol van liefde zingt
ik ben de moeder die de maan vergat
ik ben de naam die het kind opat
ik ben de oorzaak die zichzelf…
Vergeten in hout
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.390 Zo davert de grond nog eens
en weer en kunnen we de ogen sluiten.
Om alleen achter te blijven
met een afgekloven stilte
in een te grote leegte.…
Omdat het leven zo kwetsbaar is
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.236 Toch is er iets wat oneindig is,
en dat diep binnenin ons woont:
een bloem, een lotus die zich opent
Naarmate ons leven hier op aarde zich sluit.
Onze schoonheid wordt daardoor groter
en innerlijke vrede daalt in ons neer.
Wij berusten, en accepteren dat wat komt.…
decibellen draaien me al dol
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.325 ik wil het stil
ontbreken van lawaai
is niet genoeg
herrie irriteert
me mateloos, begint
ook veel te vroeg
een paar uur
rust is mij gegund na
het sluiten van de kroeg
ik houd het niet
meer vol, decibellen
draaien me al dol
vlieg naar lagen
die steeds moeilijker
de tonen kunnen dragen
vlucht naar een tekort
aan lucht, hier…
De druppel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.195 Vlak voor het einde
heb ik gevraagd
of je nog wakker was
de deur op slot had gedaan
en de kat naar binnen had gelaten
Ik wist al dat je
je ogen zou sluiten
en de onverschilligheid in je hart
zou voeden
Ik heb je uit bed getrapt,
de trap af, de deur uit!
Daaaag, donder maar op,
dit was het, tabee!…
als ik aan jou denk
hartenkreet
3.6 met 29 stemmen
3.040 als mijn ogen zich dan sluiten
zie ik jou dicht bij mij.
we lopen samen, hand in hand
de uren vliegen voorbij.
maar dan open ik mijn ogen.
en ben jij niet bij mij
daarom deze dromen.
die brengen jou en mij
wat dichterbij…
Een moment
hartenkreet
5.0 met 34 stemmen
1.562 Grijs wordt blauw,
De gouden zon,
wordt geboren,
ik voel de stralen,
op mijn gezicht
en sluit mijn ogen.
Direkt voel ik weer kou,
het betrekt,
de zon vervaagt.
Ik voelde me,
intens gelukkig,
...heel even...…
Het spijt me
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.171 Een traan glijdt over je wang
Een ander valt op de grond
Je kijkt me verdrietig aan
En je beweegt vaag je mond
Ik zie het aan je ogen
Het verdriet dat wil je kwijt
Maar ik wil het ook horen
Gewoon horen dat het je spijt
Drie hele kleine woordjes
Heel simpel en terecht
Dan pas kan ik je weer
in mijn armen sluiten
Heel teder en oprecht…
de deur valt dicht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.213 verdrietig zie ik
hoe de deur zich sluit
en niemand vraagt waarom
ik wou je zoveel tonen nog
van mijn gevoel, gedachten
en neen, ontgoocheld ben ik niet
- hoe zou ik ’t mogen zijn
zelfs nu er niet meer is dan slechts een kleine spleet
waardoor een streep verlangen valt
naar eeuwigheid
jouw mond die zwijgt
en zachtjes valt een deur in…
evenwicht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
999 ik dans op het koord
wik en weeg het willoze woord
ik balanceer op de ijle draad
vind niets wat zich zeggen laat
ik zoek de zin zonder grond
sluit de luchtledige mond
ik verlies het wankele evenwicht
doos van Pandora in het felle licht
ik val naar de bodem en laat me gaan
hoop draagt me terug naar het bestaan…
het raam is zwart
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
691 op mijn ogen
ligt het vaarwel
in donkere schijven
wanneer herfst
kringen loopt over dagen
telkens zijn het andere, nooit geheel dezelfde;
kortademig en scherp gesneden
het zoeken wordt transparant
alsof ik uren stil sta
om morgen weer te
herhalen
de nacht sluit het huis, in en uit
hoog en laag
in en uit
ik ben de…
Genade
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
679 Zo jong
met de dood in ogen
iedere dag een beetje meer
in het holst van de nacht
banen hete tranen hun weg
keer op keer zo zeer
voorzichtig strelend haar lieve lijf
haar pijnlijk lijf
iedere dag steeds weer
'lieve God' vraagt zij
haal mij weg
sluit mijn ogen deze keer…
een thema van de Hema
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.033 ik Google gordijnen in gedichten,
daarna gedichten met gordijnen
en vind vele vlagen wind
gesloten werelden, stof en mijten
voor mij is het blauw velours
dat zelden sluit om het licht
buiten gekleurde vlaggetjes voor tegen
de duiven. het helpt geen zucht
mijn uitzicht is ruim, blauw en groen
niemand ziet mij naakt
al zou ik het willen…
Als
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.158 als 's avonds de onweerslucht
de hemel te snel sluit
de nacht te vroeg aanvangt
dan worden mijn gedachten
weer zwart als de inkt
waarmee ik schrijf
als 's morgens de zon
weer verschijnt
werpt zij nieuw licht
op oude zorgen
worden vandaag
de cirkels doorbroken
mag het voor één keer
een rechte lijn zijn…
Oud strijdlied
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.300 Ik weet de tijd van protesteren
voor een vrije zaterdag
Ik zag het bloed van hooge heeren
op mijn rooie vara vlag
Ik had makkers en kornuiten
met een vierkante kaaklijn
Vuisten gebald naar de hemel
dat we socialisten zijn
Nu vliegen wij naar Turkije
niets dan liggen in de zon
's avonds sluiten wij de rijen
gewapend met consumptiebon…
Verwelkende schoonheid
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
935 Ach schone bloem
Ontvouw je nog eenmaal
Opdat wij
Voor de allerlaatste keer
Jouw kleurschakering
Mogen aanbidden
Sluit het licht
Voor eeuwig op
In je groenende blaadjes
Voordat het duister
Zijn intrede doet
Dag schone bloem
Genoten hebben wij
Van je schoonheid
Die nu verwelkt
Maar in onze ziel
Eeuwig groeiende is…
Rond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
788 Terwijl zij langzaam
blad voor blad omslaat
en herinneringen traag,
zeer traag wees laat worden
verbergt een ezelsoor
een beetje krom gevouwen
schimmen van wazig zwart-wit
vloepapier lijkt te dansen
maar kraakt plotseling
bij het laatste tafereel
ze staat op
schuift haar stoel achteruit
en sluit de gordijnen…
Laat haar slapen
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.716 Heer laat haar niet langer lijden
neem haar op in heerlijkheid
zo te leven is geen leven
't is gekomen nu, haar tijd
Laat haar nu maar slapen
'd ogen sluiten voor dit leven
afscheid nemen kan niet meer
tijd daarvoor is niet gegeven
Wilt U Heer haar doen ontwaken
daarboven in Uw Vaderhuis
herenigen met die zij lief had
breng haar Heer…
klein en teer
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.593 zijn ogen stralen
maar d'r hart is leeg
't kwam door de uitslag
die ze te horen kreeg
zachtjes raakt ze
jou lieflijk aan
geknakt nog in de knop
moet ze hem nu al laten gaan
zo net nog in ons midden
happend naar ijle lucht
sluit 't bloempje z'n blaadjes
blaast hij uit zijn laatste zucht…
dan ik ooit kan verliezen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
854 ik adem ik leef
ik voel ik geef, meer
dan ik ooit kan verliezen
ik ontkleed waarde van
hoe het hoort te zijn
word meer dan het lichaam
waarin ik woon, meer
dan ik ooit kan verliezen
wolk sluit om mij heen
als warme deken
vogel leent mij haar vleugel
ik zweef boven bomen terwijl ik voorbij
mijn wortels reik, verder
dan ik ooit…
Een Haikumaker
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.006 Hij sluit zijn ogen
en laat gedachten zweven
die zinnen vormen
Soms willen woorden
hele zeeën omarmen
maar ook vaak de lucht
Ook wel een vogel
wordt in woorden gevangen
in zijn haiku kooi
maar hij laat haar gaan
in ruil voor lettergrepen
die inkt doen vloeien.…
Weg in het niets...
hartenkreet
4.7 met 21 stemmen
2.763 Ik sluit zacht mijn ogen,
en denk sterk aan jou.
Ik zie je verschijnen,
een heel sterke vrouw.
Ik kan gewoon niet geloven,
dat jij niet meer leeft.
En dat ik een kind ben,
dat geen moeder meer heeft.
Gesloopt door die ziekte,
verwoest en verrot.
Ook jij kon niet winnen,
ook jij ging kapot!…
Nooit
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
936 Ze sluiten geen deuren achter zich
de jongens
al roepen ze honderd keer
kan die deur niet dicht
als de wereld roept
vergeten ze licht
wat ze aan anderen ergert
en ik zeg u
het wordt nooit wat
tussen mannen en vrouwen
zowaar als ik besta
zeg het me maar na
een vrouw komt van Venus
een man komt van Mars
en wie anders beweert
is dubbel…
Vergeetachtigheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.453 Geen antwoord
en geen vragen meer
het buitengebied sluit
en alle fietsbanden
zijn leeggelopen…
unieke naam
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.731 het vliegtuig
landt keihard
met een schok
stokt navenant
in mijn schouders
zonder enig excuus
een onverschillig
maar dagdagelijks
gebeuren
mijn droom rolt
als een teerling
op de landingsbaan
verplicht met gordel aan
tot bij de stilstand
van het noest gedraai
ik sluit mijn oog
een arend stort zich
onbeducht in zee
ver achter…
Tergend verlangen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
991 Hij kust de koude muren
raapt tranen
van de nacht
veegt het stof
uit alle hoeken
schud de kussens zacht
geduldig legt hij zich
ten ruste in lengte
van uren en wacht
dat zij aan hem verschijnt
in gouden gloed
in al haar pracht
hij sluit zijn ogen
grijpt vast aan herinnering
hoort haar stem in verte zacht…