58139 resultaten.
spiegelen
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
810 voor de verweerde spiegel
al speurend in mijn ogen
raak ik spiegelend mijn ziel
in die weerspiegeling slechts
vage blik van herkenning
treurig geef ik een knipoog
mijn spiegeloog knippert ook
ik voel plotseling een traan
ben tot in mijn ziel geroerd…
Als nooit tevoren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.198 We zoeken ieders hart,
verwachten teveel en belanden in
de brandende zon die
de duisternis bederft
En anders niets
dan gevaar voor
van alles en nog wat
komen gaat..
Niets teveel gezegt,
niets teveel gevraagt..
Alleen wat liefde dat
onze zielen vult en
het daglicht bedaart.…
Eerste persing,
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Waait stof langs de kust
van zielen en van sterren,
kust licht van verre.
De maan in de zee,
gebakken voor mens en dier,
licht van hemelse stier.…
Kleine rebel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.150 Hij huist intens
tevreden op
de bodem van
mijn ziel.
Het is daar goed
en hij zit prima
in zijn vel.
Maar wordt er
aan de basis
gewrongen of
een aanval uitgevoerd,
dan is hij snel.
Zijn werk treft doel.
Kleine rebel.…
Mijn Ego
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
685 Ik blijf bedachtzaam binnen de oevers van mijn ego
In de verte zie ik mijn ziel
De kans dat ik jou hier tegen kom is niet groot
De kans dat ik mezelf tegenkom nihil…
Woordgebaar
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
830 Alles wat zo jong
als het gevoel kan zijn
alles wat zo nieuw
en steeds verbaasd kan zijn
wordt steeds kleiner
in mijn woordgebaar
waarmee ik in de leegte woon
bevreemd de snaren
van mijn luchtcello
ook al droeviger van toon
alles wat zo oud
als het verstand kan zijn
alles wat zo doorleefd
en steeds geweest kan zijn
wordt steeds…
Zielezee...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
708 In mij kolkt een woeste zee,
die bij springvloed
tranen golvend voedt
Zoute, zilte druppels benemen
het zicht van binnen en buiten,
de zielezee doet ze uiten,
zodat de druk
van binnen verlicht
Sporentrekkend in ogen,
op huid, de ziel loopt over,
komt golvend eruit
Storm neemt af, zee komt
tot rust en traag wordt
weggeveegd, de laatste…
[een witje vlindert]
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
1.143 een witje vlindert
opgewekt mijn blikveld uit
wie gelooft het wel?…
Kluwen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
540 Zwanger van emotie
Genavelstrengd
Door rede
Dronken
Verdronken ziel
Dwaalt
Door de diepste dalen
Van het lichaam…
- Unieke tweelingenziel -
hartenkreet
4.5 met 36 stemmen
1.848 Unieke sprankelende tweelingenziel, mijn spiegelgezicht
jij kunt mij voelen, jij deelt.. jouw passie straalt.
Van alle grote sterrengangen het meest verdwaald,
stervende glinsters van een groot en zoekend kind,
Mijn tweelingenziel, een innerlijk dat nooit een rustpool vindt
speelse en innemende expressie dat zacht weerklinkt.
Ontevredenheid…
besef van tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
760 de hanen kraaien
kraaien in het donker
donker is het buiten
buiten kraaien ze
ze weten van de tijd
tijd heelt alle wonden
wonden in jouw ziel
ziel ik zie je niet
niet alles heelt hij
hij vliegt harteloos
harteloos de hanen
hanen van het licht
licht jaagt het duister
duister weg van jou
jouw ziel nu lichter
lichter in besef van…
Soul (4)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
697 De ziel tastbaar
als adem
in de dampkring
om ons heen,
jou en mij.
Voelbaar
als kippenvel
van huid
tegen huid.…
Sonetten II
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.279 Ik wou, ziel! dat gij goed waart, eind'loos goed,
Dat gij uw vijanden vergaaft en bad
Voor wie u kwaad doen, dat ge een wet bezat,
Die zei, dat ge al wie lijdt, beminnen moet.
Gij hebt die wet, ja, maar zo dikwijls doet
Ge alsof ze er niet was, of ge 'r woord vergat,
Of gij u zélf vergat, want, ziel!…
Paolo en Francesca
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.475 in de plek
waar talloze hoopvolle zielen
met volle moed de weg zoeken
verzwolgen worden door passie…
Geboorteziel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
573 Mijn ziel was niet aan zee geboren
zwaaide met mijn armen als een kind
speelde verstoppertje tussen wilgen
en vroeg de fantasie om vergiffenis
ik dacht ook niet aan een God
omdat mijn ouders nooit geboren waren
was bidden verstoppertje spelen
vergif voor de fantasiedagdromen
kind was ik, tussen de wilgen
vond ik wind, maar op een dag…
DE BOOMGAARD
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
648 In het midden van de boomgaard
heb ik vrucht gegeven
de rust omvatte mij
pakte mij mijn ziel af
en ging voor Godje spelen
zo heb ik me nog nooit gevoeld
leeg maar gevuld op een bizondere manier
het zal je maar gebeuren
gebruikt te worden zonder inspraak
en je er direct bij neer te leggen
het leven trekt aan mij voorbij
in segmenten van…
Hoe vertel ik?
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
932 Hoe zingt mijn hart de rijmen van vreugde en pijn
rond verhalen...
Wie was er toen die het hoorde?
Hoe vertel ik verhalend de vragen van twijfel,
de antwoorden over het hoe en waarom
over het leven en de dood,
over de bron waar alles begon?…
Zomervlinder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
993 Een ziel herrezen,
een transformatie,
een herkenning.
Van oorsprong
door licht omgeven.
Open vleugels,
beschermend
en vreugdevol,
altijd aanwezig,
dat ben jij
mijn lieve
zomervlinder.…
mag ik bij je blijven
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.145 Mag ik bij je blijven,
jij, die mijn ziel kent, mijn angsten.
Het verlangen
je dicht bij me te voelen.
Je handen,
die één worden met mijn lichaam
alsof de wind ons bij elkaar bracht,
de hoop dat dit voor altijd mag blijven.…
Vingers beeldhouwden linnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
571 heb mijn hand overspeeld
vingers beeldhouwden linnen
met beitel en mes
hamerde rood tot
de dood er op volgde bloed
door pigmenten verzwolgen
puntte met mes
naar de ziel en verviel
in historisch polijsten
twee dimensies verspeeld
kon het beeld slechts
vervlakt doen herrijzen…
zijn gedichten wetten?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
683 Het licht is gemaakt opdat wij zien
en woorden bevrijden, zijn geen last
Leef en open je ziel en lichaam
Toekomst is herboren, houd me vast…
Afscheidsperspectief
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 Wanneer de stilte
U begint te prijzen
de ziel gaat reizen
wacht Uw belofte
dat het lichaam
zal verrijzen
op Uw tijd.…
Mijn glimlach
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
650 Ik heb je niet alleen gelaten zie je dat wel
want je hoed ligt hier in het helmgras
de sleutels naast de portemonnee
de brillenkoker waar het huis op staat
de telefoon literair op intensive care
op een terras zag ik je net nog zitten
en telkens als ik een spiegelei eet
zit je hier naast me te genieten
met mijn glimlach in je ziel.…
Splijt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Zon over Aarde
Vurig licht
Liefdesflits
Verwaait
Diepe wateren
Gespleten zijn
Mijn Zijn…
De bloemknop ontvouwt zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Het gedicht ontvouwt zich
als een bloemknop in een zee
van duizenden bloemen
waar in kleuren, tinten en tonen
de woorden wonen die ontleend zijn
aan het oog van de menselijke ziel
Zij spiegelen zich aan
het eeuwig licht
en zo verbindt de mens zich
aan zijn lot
ontvouwt het zijn plot
en ontdekt zijn ware aard
Het gewicht aan waarde…
Laat me mijn ziel kleden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
781 Laat me mijn ziel kleden in schoonheid
waar water klotst en onzichtbaar schrijft
met draden vanuit een ver verleden.
Laat ze mij dragen in fierheid en stilte,
bewust van haar verlangen en hunker,
drinkend uit een onzichtbare bron.
Laat ze mij helder bewaren en richten
op hoop voor morgen, op liefde en licht.…
DE STER, DIE IK KEN
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.052 Maak het geheel naar mijn zin
met heel mooie kleuren
in de vorm zoals ik het wil
leg je ziel erin
leef je uit met gevoel
breng je geest, waar hij moet zijn
ik ben bij je
je kunt het, prestatie
de drang is er en komt eruit
ten koste van alles
laat je gaan
mijn opdringerigheid
kent geen grenzen
je verweert je niet
kijkt omhoog
de…
Miserere lacrimarum ejus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.020 O, natuurlijk is Jeronimo door alle wetenschappelijke verlichtingen heengegaan: ‘de ziel’ zit niet in het lichaam bekneld als in een kerker, maar hier en nu op de valreep kan hij niet zonder dat woord. Straks zit hij bij een 'ontzield' lichaam en waar is dan ‘de ziel’ gebleven?…
Waar onze zielen oplichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.137 laat ik je onbezonnen
in het nieuwe herleven
tonen de vruchten des levens
zich opmerkelijk zoet
en zullen warmende woorden
herwonnen worden
Onze zielen lichten op
aan de monding van ons bestaan…
het woord was altijd dominant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
536 met een boekje in een hoekje
dwaalt de ziele af naar 't strand…