3507 resultaten.
van 't brood eten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 de woorden zijn er eerder
daar waar aards voedsel gewoonlijk passeert
de geest en gevoel dringen zich op
hier strijden behoeften opdat inzicht wordt geleerd
welke type speeksel draait dan aan de knop
het moet gezegd
dat het een persoonlijk aansturing kent
soms neemt het graan de leiding
terwijl de ziel kiest voor haar moment
het vraagt…
Haiku van het hart
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
639 het hart kent hartstocht
meestal klopt het in ritme
een pompende beat
waar het van volloopt
in gouden hart en nieren
het biedt ruimte aan
vier gulle kamers
gevuld met warmbloedigheid
gevoed door stroming
in lichtvoetigheid
dan weer in zwartgalligheid
twenty four seven
kloppend aan het werk
haalt het pakken van het hart
voert het…
MET OPRECHTE DEELNEMING
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
489 Driehonderd dagen in de isoleer
In kamp IK - 3 ben je bruut neergesmeten
Mijn dichtersgeest verkeert nu in zwaar weer
Ik moet 'Navalny president' vergeten
De Rus kent eeuwenlange staatsterreur
Landhonger, schrikbewind en molesteren
Misère, burgeroorlog en primeur-
Tsaar Peter wou europeaniseren!…
Je aura straalt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 donkere drift
lichten op in je
aanstekelijke lach
die opent met
dat ik even
alles mag
terwijl handen
weren als ik
de vrijheid
voorzichtig
wil proberen
in het zeer
aantrekkelijk
liefdesspel
waar nog lang
niet alle fiches
zijn geteld
de dobbelsteen
alleen met
punten de
gevangenis opent
in het spel dat
wij zijn aangegaan
kent…
Blinde vlek
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
550 was het al min of meer bekend
maar nog niet overal
en wereldwijd
doch thans is intergenerationeel
dankzij een jarenlange samenwerking
van prominente universiteiten
op megaschaal een onderzoek
verricht
op intercultureel
antropologisch
psycholinguïstisch en taalpathologisch
terrein, meer specifiek
primatologisch
De naakte aap kent…
Hoe hou ik het altijd oeverloze 'over-mij-denken-en-doenerij' vol!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
524 Kent u, ken jij ook van die mensen
die voor je denken
en zelfs zeggen na te denken
te denken over jou, wie je bent
die dan weten wat goed voor je is
wat je anders zou moeten doen
wat je beter kan laten
en hoe je het kan maken
die zelfs zeggen het, dat en wat
vooral voor jouw bestwil te doen
te overdenken over jou, voor jou
en het zo,…
Ogenspiegel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
577 Ben jij nog wakker
nu het leven begint met aanvaarden
dat de stilte vreemde vragen kent?
vraag je mij met de kalme adem
van jouw vrijgeesterij diep in de nacht
Ja!…
Vroeger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
337 Mijmerend over de tijd van weleer,
Waan ik me een jonge heer,
Die nog geen zorgen kent,
Ik nog een speelse jongeling ben.
In de zandbak op de kleuterschool
Mocht ik als ‘dokter’ in slipjes zien,
Bij meisjes daar iets anders school,
Later mocht ik ook hun borstjes zien.…
Familie geschiedenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
752 De weg er tussen is zeer ongewis,
Kent pieken en dalen,
Alleen in mijn geheugen te verhalen,
Tot ik dat vermogen mis.
Daarom heb ik het verhaald op schrift,
In een biografie en menig gedicht,
Met foto’s, voor ’t nageslacht, voor wie
D’historie lezen wil van de familie.…
In het niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 In de leegte een begin
dat zich niet kent.
Een botsing, dun als ruis,
op een plek die nergens is.
Wat beweegt, heeft geen handen.
Wat ziet, geen ogen.
Deeltjes vinden elkaar.
Een trilling merkt
dat zij kan reizen.
Iets vouwt zich,
niet omdat het wil,
maar staan niet kan.
Een ritme herhaalt zich,
een centrum zonder naam.…
Het maagdenoffer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
228 Je hebt ons teleurgesteld
jouw ouders, je broers, iedereen
die voor jou heeft gezorgd
Je was bevoorrecht, maar nu
krijg je een andere kamer
We zullen je helpen
Nee, je kunt hen niet meer zien
dat weet je heel goed
Je bent niet rein
voor het Heilige Huis
Je bent al vergeten
Je bent er nooit geweest
Niemand kent je
Jouw leven begint…
JAN JACOB VAN DEN BOS, dichter, hartenkreter, schrijver...
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
278 Ik ben dat KREDIET een beetje zat
ik ben zoveel meer
dan Jan Jacob KREDIET Van den Bos
JAN KREDIET WIE KENT HEM NIET
zo word ik op de podia aangekondigd
nog net niet van
JAN KREDIET DIE KEN IK NIET of
JAN KREDIET DIE WOONT HIER NIET
u weet wel het tegeltekstje boven de cafébar
bedoeld voor JANTJE CONTANTJE!…
We strijden voor de club
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
152 groen aan de Top
Elke ploeg die krijgt klop
We strijden voor de club
En pakken weer de cup
Rood en groen voor ons altijd bovenaan
We zijn niet te verslaan
Dirksland zal nooit verloren gaan
Soms is het voetbal apart
Maar Rood en groen zit in ons hart
Een echte vent
Gaat nooit naar de concurrent
Ons mooie dorp Dirksland dat iedereen kent…
Afwezig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
113 op
het trottoir
op de ramen
op het boodschappenkarretje
dat verlaten staat naast de ingang
het karretje wacht niet werkelijk
het draagt de vorm van wachten,
de wielen zwijgend
een mens achter de telefoon
gebogen over een klein licht
dat hem voortdurend naar elders trekt
zijn lichaam blijft achter
zijn blik reist verder
de duim kent…
Liefde en verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Mijn liefde voor jou kent geen einde,
Duurt tot ’t eind der tijden,
Om mijn liefde aan jou te wijden,
Bleef’k je toegewijd tot je einde.
Mijn liefde is groter dan groot,
Blijft voortduren
Tot voorbij jouw te vroege dood.
Mijn liefde en mijn intens verdriet
Zijn ’n eenheid voorbij je dood,
Jouw plek in mijn hart me nooit verliet.…
Wilhelmus
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
883 ‘k Zie Rutte, Pechtold en ook Segers zwoegen
Ze leggen zich voor vele jaren vast
Hoe troostrijk in hun smartelijke last
is ’t smaken van hun dagelijks genoegen:
Ze dwingen Buma tot de Volksliedpsalm
De schaterende dirigent heet Zalm…
Dromen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.048 Niets is onmogelijk, je kent iedereen.
Angstig of verdrietig, meestal nooit vroom.
Vertellen van dromen, die leven in een nacht.
Intuïtie te volgen, geeft wilskracht een kans.
Niets is onmogelijk, een waas verandert kleur.
Meer te voorspellen, dan iemand verwacht.…
Vergeet niet ...
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
1.162 Wanneer je denkt
zij is een vreemde geworden
en kammen van herinneringen
ernstig werk blijkt te zijn
vergeet niet mijn belofte
dat zwervende gevoel
op de oude Boulevard van Liefde
die kent nog onze passen
daar
doe iets onverwachts en kinderachtig
zoals in de regen dansen of
achteruit fietsen,
op de muur onze namen schrijven en
gek…
Eerbied
hartenkreet
4.1 met 105 stemmen
19.730 Want leeftijd kent geen tijdslimiet,
al ben je nu tachtig jaar.
Jij zorgde voor mij heel je leven,
nu ben ik voor jou daar.
Vandaag ben jij het middelpunt,
op deze speciale dag.
Ik hoop dat ik nog vele mooie jaren,
met jou beleven mag.…
Het monster ...
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.180 Verwoestend haalt hij uit
kent totaal geen pardon
vreet zich een weg van binnen
naar waar het leven begon
Raakt alle vitale delen
gaat grijnzend zijn gang
ontziet geen lijf nog leeftijd
denkt alleen aan eigen belang
Sluipt langzaam naderbij
als een dief in de nacht
ik ken geen ander monster
dat een leven zo verkracht
Het monster dat…
Werkster
gedicht
4.2 met 49 stemmen
23.076 Zij kent de onderkant van kast en ledikant,
ruwhouten planken en vergeten kieren,
want zij behoort al kruipend tot de dieren,
die voortbewegen op hun voet en hand.
Zij heeft zichzelve aan de vloer verpand
om deze voor de voeten te versieren
van dichters, predikanten, kruidenieren,
want er is onderscheid van rang en stand.…
Zoals ik je daar zie
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
1.484 Zoals ik je daar zie
op de bedauwde aarde
je ogen dansend op de grens
van vaag vertakte bomen
zie ik een flauwe lach
Zoals ik je daar zie
kent eenzaamheid zijn waarde
verwrongen vingers van een mens
een trieste vuist vol dromen
gevuld met zelfbeklag
Zoals ik je daar zie
de knieen opgetrokken
vanuit het zachte groen
verschijnt een ander…
nachtlicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.105 zijn stem niet hoorden
wie tot de kudde van zijn kerk behoorden
en zich tegen goddeloosheid staalden
de lokroep en de antichrist vermaalden
waren schapen die de heer bekoorden
ik heb mij van het hemels juk bevrijd
nam afscheid van de preek en CDA
de zondagsrust, EO, NCRV
toch is er ‘s nachts de hand die mij kastijdt
het aardedonker kent…
Zwervend in Paranoia
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.230 Zijn ogen spieden waakzaam rond
in holle, grauwe kassen
sliertige haren, verwarde baard
geen weken zich gewassen
Nergens rust noch veiligheid
hij weet: ze spannen samen
hoe hij zich noemt, dat maakt niet uit
ze kennen al zijn namen
Steeds weer verschijnt een ander gezicht
hij kent hun syndicaten
vernietiging van heel zijn brein
is 't…
oma
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
4.568 Ze weet nog hoe ze toen speelde
drop kocht voor een halve cent
ze kent namen van klasgenootjes
en in het lokaal hing een prent.
Maar als ik straks weer naar huis ga
vraagt ze m'n naam, hoe ik heet
van vroeger weet ze echt alles
het nu, is wat ze vergeet.…
Overspelig...
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.247 zijn vrouw
En had het reuze naar zijn zin
Op een dag werd hij betrapt
Zijn vrouw kwam het ter ore
Ze belde toen naar zijn vriendin
Om haar eens uit te horen
De beide dames, kwaad op hem
Gingen hem daarna negeren
En zeiden met verbeten stem
Hier zal hij wel van leren
In zijn huis wonen nu de 2 vrouwen
Ze werden verliefd...en wie ze kent…
Najaarsdagen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
993 Ze komen langs als goede vrienden
onverwacht, soms dagenlang achtereen
mild van toon en met een genegenheid
en vol toewijding zoals je ze kent
van gepasseerde jaren
Ingetogen en met een verkwikkende
rust.…
ik zei ik zie de roos
gedicht
2.8 met 182 stemmen
45.047 ik zei ik zie de roos
als een wrak
in aanbouw
ze zwierde aan de kroonluchters
boven de romige hapjes
met een vorkje porde ik van alle kanten
in het gebakje
vat vol ongenoegen dat ik ben
inclusief slenterhart dat al twee dagen
zijn plek niet meer kent
en ik maar denken
ik liet haar gaan maar niet zonder
slag of stoot geen letter…
Aan Kurt
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.203 je nog steeds horen praten
en glimlachen bij elk woord
Bij mij is je stem niet gestorven
Niet je ogen, niet je lach
Ik zal nog steeds de zon in je haren zien
Zelfs op de koudste winterdag
Ik zal je groeten iedere morgen
Steeds blij zijn dat je er opnieuw bent
Dat ik een engel heb die voor me zal zorgen
Een vriend die mij door en door kent…
Waar gaat dat heen?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
781 De hebzucht van de mens kent geen limiet.
Privatiserend wil hij zich verrijken.
Ten eigen bate moeten bossen wijken.
Bedreigde vegetatie spaart hij niet.
Het draait slechts om die roteconomie.
Agressie van de mens lijkt niet te stoppen.
Zo helpt hij heel de wereld naar de knoppen.
Kan oorlog leiden tot een utopie?…