5008 resultaten.
Als het donker dreigt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.376 Schuil niet mijn kind
want onder de deken
wacht enkel nog meer duisternis
wees niet bang voor wezens
uit het land van de sluimer
waar schemering heerser is
het zijn slechts wat schimmen
die vanaf het zonlicht
de avond zijn binnengegleden
ze trekken uit de hemel
- voor hen die slapen gaan-
het nachtgordijn naar beneden
rust nu mijn…
Rondjes draaien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Ik hoor nu nog de zee
en zie haar golven ontstaan
en in een beweging
voor verre tijden blijven bestaan
Ik voel nu nog het zand
dat door de zee wordt gekust
en straks door de wind in
gladgestreken slaap is gesust
Ik ruik nu nog het zout
en deze zon op mijn huid
en de kijkende lucht
van het stiekeme mensengeluid
Maar er komt een moment…
Jij spookt maar door mijn hoofd
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
2.658 Ik kan de slaap niet vatten
jij spookt maar door mijn hoofd
Ik heb vanaf de eerste dag
in onze liefde sterk geloofd
Ik kan dan ook écht niet snappen
dat jij mij niet meer wilt zien
Heb ik me dan toch echt in jou
zo vreselijk vergist misschien
Wij zijn voor elkaar geschapen
snap niet dat je dat niet ziet
Eerst gaf je me al jouw liefde…
Geluk?
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.674 Wat is geluk als je niet kan eten of slapen.
Wat is geluk als je geen moeder hebt om mee te praten.
Wat is geluk als je hoort dat je een longziekte hebt.
Wat is geluk als je financieel heel moeilijk zit.
Als dit "geluk" de reden is van mijn bestaan,
Dan wordt het moeilijk om "gelukkig" door te gaan.…
Zichtbaar en toch heel klein
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
767 Deert de regen mij
vraag ik me af
wanneer mijn rug de
zwaartekracht overhevelt
van mijn schouders naar het
gevoel van toen het kind dat in mij
huisde met me speelde en mij
de kracht gaf dromen na te jagen
en te gaan slapen op het kille bed
Ik heb de tijd gesproken
gezegd dat het niet bestond
al was het slechts alleen maar
om te zeggen…
in handen van de ochtend
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
829 om me
heen
en vanuit de verte fluit
de blauwe
winde
naar bewoonde nesten
nee
neem geen afscheid
van het licht waarin wij horen
of van de kleine onbekende vogels
die warmte uit de kruinen
schudden
hun gekwetter over stilte leggen
door wijzers van de tijd verleid
voorzichtig
warrelend door je haar
tot diep in je slaap…
Ik mis je
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
3.293 Ik mis hem,
Ik word elke dag weer wakker,
Ik ga elke dag weer slapen,
Maar ik leef geen enkele dag.
Ik mis hem,
Ik maak mij zo'n zorgen,
Over papa, over mama,
Maar het meest over onze zusjes.
Ik mis hem,
Hij die mij pestte,
Hij die mij irriteerde,
Hij die van mij hield.…
Oeverloos
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
505 Met gesloten ogen
keer ik terug
naar een diepe slaap
maar de weg is treurig
en vuil, een halte
tussen de dag en
de nachtmerrie,
gedichten lezen zou mijn
oeverloze gedachten
tegenhouden, die
labyrinten overstijgen
en naast mij een kussen
een leeg omhulsel,
waarvan de veren in
onschuld lichter
worden, om deze te
vangen kost geduld,…
Erfgenaam van Malpertuis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
503 mijn kopvacht is geweken
met juist gereedschap toegerust
blijkt rein in mij niet uitgeblust
vertoont nog immer streken
mijn snuit in ieders zaken
ben ik als steeds op buit belust
heb slachtoffers in slaap gesust
men kan mijn daden laken
dus hoed u voor mijn gading
een poot van mij is nooit oprecht
en dekt –vaak achteraf gezegd-
als valse…
satijnwit
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.115 makend
papier
van woorden
in een lentekrul
die geen regen
of sneeuw kunnen verdragen
op kletsnatte voeten
zit de winter dan niet vol poëzie
in een ochtend van
glazen lelies
bewogen door de zeldzaamheid
van stilte
ik zie bomen, vogels, vorsten
in wit en maanverblindend licht
en ik zie dromen
zelfs in mijn slaap…
Ingenieus dacht de schepper na
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.146 Als de zon altijd zou schijnen
Als het nooit meer nacht zou zijn
Als de regen zou verdwijnen
Leefden we in een zandwoestijn
Om je heen zou 't groen verdorren
Met een altijd blauwe lucht
Zouden we de nacht niet slapen
Voor de zon gaan op de vlucht
Alles is perfect geschapen
Ingenieus dacht de Schepper na
Zouden wij het beter weten
Weinigen…
Blootsvoets in dromenland
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.158 met koortsige ogen
vluchtte je weg voor de werkelijkheid
om in slaap vooruit te komen
rondom het labyrint van
droomfragmenten in je oor
dat lief en inschikkelijk was
tijdens de griep
met een zekere lome
blootsvoets in je warme bed
toch onderweg naar gezonde conditie
zo af en toe passeerde je
gefigureerd door dromenland
en voelde me…
Witte onschuld
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
474 waar ik gisteren nog ging slapen
met het zwarte nachtelijke licht van metaal
ontwaak ik deze morgen
in een vloeibaar wit licht
van alle ontwortelde woorden
geen enkel zicht
enkel nog een witte boodschap
een gevleugeld stil geluid
als waarheid neergedaald
een warme hartslag
in een koude wereld
ik weet het
maar ik ben onschuldig
dus…
de blik van het huis
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
656 spreek met mij
in deze defecte dimensie, ik ben nog niet
heengegaan
geef me poëzie
die dromen bouwt, volle manen, vredig
in slaap
veilig
wanneer de torenklok
zijn wijzers terugdraagt naar het kind
in het ongelijke lijfje, abrupt wakker
met vingertoppen
die de ruwe huid herhalen, als tekens van toen
en hetzelfde gebed
geloof…
Vrij zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.374 Ik wil vrij zijn,
vrij zijn als een leeuw,
jagend over de Afrikaanse savanne,
pas slapen als ik geeuw.
Ik wil vrij zijn,
vrij zijn als een krokodil,
zwemmend in de Amazone,
zonder dat ik tijd verspil.
Ik wil vrij zijn,
vrij zijn als een wild paard,
galopperend over het eindeloze strand,
met de wind wapperend door mijn staart.…
Zee Land
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 achter de dijken
liggen mensen te slapen
in hun warme bed
zee omspoelt de oevers
het zilte water ademt
eeuwig in eb en vloed
ginds, ver aan de horizon
vervaagt grens tussen zee en land
hier blijft ieder waakzaam
na de grote stormvloed
die mens en dier greep
met meedogenloze golven…
Opnieuw
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.034 En alleen sporen achterlaten in vertrouwde dromen over dagen die passen in een jaar dat niet meer wil groeien
en nieuwe dromen laat slapen
waar de stilte
elke wijzer en schaduw laat wachten op een nieuw begin
van woorden en ontmoetingen
die niets meer verdringen en alles glimlachend laten ontwaken.…
Rembrandtcyclus 12: anno 1648: ik schilder Hendrickje Stoffels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 Ik streel je perzikroze huid
met opgetrokken kleed
in liefdevol gegoten water
vergeef mij lief
want Saskia haar beeld
waadt er tussenin
voert mij terug naar het begin
waar liefde ons ontlook
en ik niet vergeten kan
veertjes strelen langs mijn slapen
tillen hoog op naar het licht
voel mij door hun warmte dragen
mijn wereld lijkt een…
Met andere letters
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 jij hebt vogels verschrikt
die reeds lang
zaten te slapen
ze wakker gemaakt
uit verstilde rust
door hun veren te strelen
warmte en voedsel
gegeven vleugels gespreid
klaar voor de vlucht
nog hokken ze rond
in onwennig gekwetter
schrijven vrijheid met andere letters
proeven de lucht
van hartstocht en vuur
vliegen uit voor…
dromen mag steeds weer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
530 laat me wezen
wat ik ben
gesloten in een pen
geborgen in de schoot
van nachtelijk gevoelen
laat de warmte in me wellen
de zon mijn jeugd vervellen
en alles zoveel mooier
minder zijn
simpel veelheid zijn
in alles wat ik ben
en ooit had willen zijn
de nacht verzacht de randen
raakt mijn dromen keer op keer
slapen doe je in het donker…
Bang
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.537 Verre van achter de rug
kijk ik op alles terug
maar die verschrikkelijke spijt
raak ik met de tijd niet kwijt
de enorme schaamte laat me alleen nog slapen
want alleen in mijn dromen
durf ik nog dicht bij je te komen.…
Hij kent je
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
927 Omdat de Heer jou heeft gewild
ben je door Hem geschapen
Hij had zijn plan al voor je klaar
zag in de moederschoot jou slapen
opende stil je levensadem daar.…
Gravure
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
597 Zoals veel dagen in December
schraal en verbleekt
metalen geluid door de kruinen
opeen gedreven koperen staken
gekraste karakters
in de ogen van blinde passanten
door dit gestaalde woud
waagt geen wind zich
kilte klimt langzaam
in mijn winterkraag
ik slaap in huiveringen
wacht op de mist van het vergeten
ik scheur mijn mantel
in niet…
ik zocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
599 ik schenk me een glas water in
maar ik wil zwemmen in de zee
ik steek een enkel kaarsje aan
maar ik wil kijken naar de zon
ik slaap graag later in
maar sta vroeg op, gedwee
toch wil ik dagen verder gaan
dan de laatste droom die ik verzon
tastend naar een peertje licht
smachtend naar een druppel vocht
maar het blijft een stom gezicht
als…
Ik haal adem dus ik leef
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
752 Op foto’s van feestjes die via de digitale weg jouw ogen bereiken smijt ik mijn geluk
Recht in jouw gezicht
Ik leef nog
De straten met jouw naam negeer ik
’s nachts slaap ik alleen want ik ben niet bang
In het donker
Voor spinnen
Mijn banden plak ik zelf
Samen de zonsondergang bekijken is cliché
En ooit bedacht voor op een ansichtkaart…
Stukjes leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 al jong
heb ik mij omgeven
met stukjes leven
die ik belangrijk vond
een lieve blik
een leuke lach
van een warme mond
die ik graag zag
zij maakten de dag
die ik voor
het slapen gaan
nog eens liet passeren
toch ontbrak er wat
iets waar ik
geen vat op had
liefde uit mijn hart
kleine handen namen
maar stukjes van
mezelf geven…
De haan kraaide twee keer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
743 de haan kraaide twee keer
en nog eens
de nacht ontsliep in de dag
de zoekende zon achtervolgde
verzengde de nacht
strooit de wederkerende as in
de wassende dageraad
en de dag ontrolt zich langzaam
krom als een oude atlaskaart
tot het moment
dat de aarde zich keerde
tegen de dag
en de titaan haar in liet slapen
vredig in de schaduw…
De muziek van wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 ik heb
de muziek
van wolken gehoord
zij vertolken
in dans en kleur
de partituur van wind
spelend als kind
na het slapen
in de choreografie
van een rode zon
in het vroeg
van ontwaken
om later
de stralen met
een prisma te breken
door vallende regen
tot een expositie
van bogen met kleur
in het decor
van leven heb ik
die muziek…
Boombaard
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 hier ben ik tijdeloos
een koning van het bos
waker van het groene oord
waar bomen mogen groeien
dieren schuilen onder struiken
slapen daar beschut
op de open plekken sieren
varen, bes en mos mijn voet
mens, dwaal tussen mijn lover
geniet van rust en stilte
dan kom je weer op adem
als het leven je benauwt…
Brekend glas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 ik zag je huilen
in je slaap hoorde vaag
wat brekend glas
maar je wist van niks
ondanks de sporen op
je nog vermoeid gezicht
wel vertelde je wat later
van de scherven en
de pijn die je voelde
jij bent geen prater
maar in je woorden
kon ik het bezeren horen
we zijn naar buiten gegaan
tussen de bloemen zag ik je lach
de spiegels…