4350 resultaten.
Grijnzend grazen grote ganzen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.288 Vlugge vogels vliegen vlot
door dromerige dalen
flitsen door verhalen
langs de liefde en het lot.
Grijnzend grazen grote ganzen
gras is groen en lekker vet
als zij dit krijgen voorgezet
begint spontaan het gulzig schransen.…
Instrumentaal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.153 Hij dronk whisky
aan de bar
zonk na elk glas
verder in zijn weemoed
zo zag de violist
die werd getroffen door
‘t intense dat bleef kleven
toen hun ogen even
samen kwamen
en de stilte zwol
toen
tonen melancholisch
vol
emotie trilden
als een onbekend verhaal
duizend maal verteld
maar nooit gehoord
daar de intentie van het woord…
Als jij maar echt bent
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
3.433 Ik hoef niet die mooie pracht en praal
ik wil niet op een hoog voetstuk staan
geen licht dat speciaal op mij is gericht
ik hoef geen kern te zijn van jouw verhaal
Ik verwacht geen halsbrekende toeren
geen zee van bloemen voor mijn deur
geen serenades vlak onder mijn raam
je hoeft geen toneelstuk op te voeren
Ik wil niets horen over de toekomstdromen…
Als schrijven op water
hartenkreet
1.9 met 17 stemmen
1.956 Jouw handen die als een
kasteel mij omarmen en die me
raken zoals het water me voedt
waarvan ik drink en dat me waadt
door de mooiste dromen [ met jou ]
En toch wanneer ik je naam
op het water schrijf verdwijnen
de letters bij het licht van de maan
in een tijd die niet lijkt te bestaan
Doch het verhaal doorklieft
de eeuwigheid en kent…
HET BREIN
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
819 Het brein met zijn grote geheim
Vertelt altijd weer interessante dingen
Die mij tot bepaalde inzichten dwingen
Waardoor ik waarheid aan elkaar lijm
Vanuit de nevelen van de dromen
Kan je een verborgen waarheid halen
Als je die maar goed weet te analyseren
De waarde van symbolische verhalen
Die uit het onderbewuste stromen
Het brein met…
Luisteren
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.141 Je vertelt gewoon je gevoel of een verhaal,
En weet je waar ik dan echt van baal?
Je kan schreeuwen of gaan fluisteren,
Maar de wereld vergeet te luisteren.…
Voorbij
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.456 In de lucht zie ik sterren
Een heleboel
Elk met hun eigen ziel en verhaal
Maar samen vormen ze een geheel
Ik voel het gras in m’n nek kriebelen
Moeheid overwint en ik doe m’n ogen dicht
In de duisternis zie ik nog steeds de sterren
Ze roepen me en ik wil heen
Weg van hier, weg van alles
Ik adem nog één keer diep in
En word meegevoerd
In het…
verzuiniging van talen en tongen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
590 Er is een woestijn
die hardleers voortschrijdt
het droogt je tong
tot op het bot
van moeizaam slikken
na jaren van leren spreken
aan de toog van het hoge woord
heb je ineens geen verhaal meer
je bent nog altijd diezelfde
alleen, je hebt hem ingepalmd
met een man die taalt
vanuit de diepe ervaring
het verdorsten en
het houden aan het…
Schemert al herinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
539 je gezicht is dood
maar in de lijnen
schemert al herinnering
je warmte is verschoond
en in je hand ontplooien zich
mijn tranen en jouw troost
je blik bracht leven daagde uit
om meer te geven keek en hielp
als anderen bleven steken
je stem klinkt door in onze woorden
we schrijven zinnen met jouw naam
het verhaal van leven neemt geen…
Zorgt voor rode oren
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 de straat vertelt verhalen
van hinkelen en knikkeren
het donker met lantaarnpalen
laat sprookjes schitteren
het gele licht spant
samen met wat duisternis
en zorgt voor rode oren
want de grote ogen horen
de kleintjes zijn naar bed
en knorren vele dromen
over water en wat zand
de snoepjes die nog komen
een straat waarin het leven…
Halsketting?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
548 In beperkt gespreid zicht
loop ik door de grijze sluiters
van steeds weer opkomende
mist, zoek al eeuwen lang naar
de uitgang van een doolhof, van
het steeds maar zullen falen,
geschreven op de schakels van
de ketting van de angst, ik
breng ze naar mijn oor, beluister
hun verhalen, ze blijven zwijgen,
ofschoon zij het weten,leid…
Uurwerk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
745 De wind, de beeldspraak
van het zwijgen in verhalen ,
gehuld in bast van bomen,
eiken en de espen reiken met
magere armen vol ongeduld
uit naar vingerdunne twijgen.…
Nat-Blad
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
884 Geelgroen en bruin
bezaaid over straat
Regen ,wind, mist
waar je gaat of staat
Bomen laten los
elk blad haar verhaal
Groeven diep gesleten
hun voeder bijna kaal
Ruilen van seizoen
de warmte nu voorbij
Bijna onopgemerkt
in het nieuwe jaargetij
Ik snuif de lucht op
van nat blad en kou
De geur die mij beroerd
herfst ik hou van jou…
Het Wad als bevrijder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
767 wezen
het koor van zout zonder een duidelijke
dirigent braken de golven
en tilden het schuim ver boven
mijn kunnen zodat ik balanceerde
tussen de mimiek van het klassiek
of de garderobe die het heden
vertegenwoordigde in het masker
van het moment
doch de lessen achter de vleugel
markeerden de grenzen in een
onduidelijke zwart wit verhaal…
De tijd van H.Sarda
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
590 leven
zei ik zacht
toen ik wees naar de antieke klok
doorheen de stilte van
de zondagskrant
ik wachtte
tot de wijzers voorbijschreden
in kinderverhalen
aan de helling
waar vlinders werden vrijgelaten
in laatavondwind en in het carillon
van ooit gehoorde geluiden
ik zag de stenen tot rots
geweend
de eenzaamheid van mijn
verhaal…
Nodig
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
653 Zorg dat ze je nodig hebben
dat ze een klein beetje
niet zonder je kleuren
tijdens het zonderlinge
woordgebeuren
want ben je overbodig
dan geven ze taal
komt er zonder te weten
een einde aan ’t verhaal
verdwijn je langzaam uit zicht
van je laatste droef gedicht
verlies je langzaam het moraal
door het geweten van de taal
troef ze…
Liefje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 Bevende handen vertellen woordeloze verhalen,
te angstig, te onzeker, te verlegen:
Liefje, Liefje, maak me los!…
"Leve de Toekomst"
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
922 Is er dan tóch
aan het eind
van dit verhaal
een "happy end" ?
Kunnen we schoorvoetend
elkaar toegeven :
"Ik heb zolang mezélf
niet echt herkend ."
Ik verloor niet alleen jou
maar ook mezelf
uit het oog
in deze "strijd" ...
Het is genoeg , het is klaar ,
ik ga weer léven
in het volle licht
en met m'n armen wijd !…
onbegrijpelijk
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
743 wanneer je zegt
dat het onzichtbare niet kan bestaan
in dit leven, denk je dan aan de waanzin
in het moe geleden licht
of aan de dronken poppetjes die je krast
in je verhalen, op de stoep en aan de tafel omdat
zij je troosten
je meeslepen aan de binnenkant
omdat de diepte steeds dunner wordt, net zoals dat kind
dat niets van liefde weet…
Met mijn gevolg.
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
909 Ze leggen bloemen voor mijn huis,
elke morgen
Ik word aanbeden tot en met,
vereerd,
men wil mijn voeten kussen
Mijn voeten raken nooit de grond,
men draagt mij namelijk
op handen rond
Als leesvoer dienen mijn
geweldige verhalen
en poëtische gedichten,
ik ben hun bindende factor,
hun vredestichter
Ziet U een oproer in de straat…
Een Stilte in de Zaal
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
974 mag ik rustend in jouw okselholte kind zijn
vragen stellen over aarde en de dood
mag ik grijs jouw haren tellen
en je wijsheid drinken als een kalf de melk
mag ik – jouw hand in de mijne
aan de hele nieuwe wereld wennen
en achteraf de troost verkennen
van verhalen zonder taal
dan mag jij
me minder plots verlaten…
Baldakijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
677 Ik weet wel dat ik op moet staan
om niet te blijven liggen
weemoedig staar ik naar de einder
golven met witte kruinen
vertellen een verhaal
maar het spookt zo in mijn hoofd
Ik spaar de tijd
in ongebruikte kamers
ik zit daar uren lang
maar het vallen van de noten
maakt me zo klein van binnen
hij staat vaak boven aan de trap
de man zonder…
Ziel geraakt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
865 Ode aan vroegere tijden
liep ik op zondagmorgen
tussen jullie beiden
als altijd veilig en geborgen
Lopend langs graven
onze aandacht besteden
ik geef mij vol overgave
aan de mensen uit ’t verleden
Luisteren naar verhalen
van een tijd gelee
dat waren jullie idealen
jullie mooie bijzondere twee
Details zo ontzettend klein
herinneringen…
Alsof...
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
1.157 In het hart van een bloem
vond ik een nieuw verhaal
het sprak een taal
die niemand kon verstaan
alsof het langzaam zocht
naar woorden van betekenis
werd de wereld een waaier
vol letters van liefde
waar zoveel onzeker is
mag morgen nog dromen
in een dal tussen bergen
of vangen bomen
dan teveel wind?…
Zonder noorden komt niemand thuis
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
514 Zolang je nog maar weet
waar het noorden is
de weg omhoog
Vluchtend beland je
in het verhaal van een ander
weven zich draden over elkaar
vormend een grillig patroon
zoekend een nieuw bestaan
uit onverwerkt verleden
in het heden van
wie wegtrok met de noorderzon
ontladen door een hert
ontvouwend je a-vier
ontwapent zich
de hartstocht…
Met je laatste hand
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
500 je draalt in verhalen
maar voorbij de dam
stromen je woorden
tot een snelle vloed
die meandert in
onbekend gebied
schuurt de maagdelijke
walkant tot verval
waar pril naar
opgeschoten groeit
eroderen jouw gevoelens
de bestaande vaste grond
nog steel je tijd om
op een bruggenhoofd
te overleven maar
ook dat is ondermijnd…
VITAMINE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Grote zalen
galmend van sterke zang
en daverende spraak
verhalend over heerlijkheid
of grootse overwinning
zijn bij geestelijke voeding
stralende lekkernijen
die we gaarne tot ons nemen
het ware geloof is echter
een kleine druppel
deze verspreidt zich bescheiden
ongemerkt maar onbelemmerd
door heel de daagse maaltijd
bouwt het gangbare…
Verovering
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
839 Wat er in je om gaat
Weet ik niet allemaal
Dat je er voor staat
Blijkt wél uit je verhaal
In je eigen kracht
Luisteren naar je stem
Jezelf in je macht
In je antwoord ad rem
Voor mij ben jij echt
Een vrouw met allure
Je maakt indruk op mij
Puur vanuit het pure
Je schenkt uit de bron
Laat het zelf stromen
Vanwaar het ooit begon
Om…
Een zijden draadje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 ooit heb ik
alle eindjes
aan elkaar geknoopt
mezelf beloofd
die draden
nooit meer op te nemen
ik vlocht er
alle kleuren mee
verfraaide mijn verhalen
gooide ze in zee
om golven te bedaren
maar kon die klus nooit klaren
breide toen mijn
netwerken in recht maar
averechts liet steken vallen
er knapte iets
toen alles aan…
nacht mis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
562 de kerkbank absorbeert gevoel
lichte schijnheiligheid geurt als wierrook
rond hun aureool
samenzijn verplaatst zich, als het lied
een koorrijk hallelujah brult
dan lukt het wel
want vandaag is deze kerk gevuld
buiten school de kou in eenzame hoeken
maar hier binnen is het warm
komt allen tesamen
vier de hoogtij van een oud verhaal…