7685 resultaten.
EEN KLOOF
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.600 venijn
lijkt de band even verbroken
omdat wij onszelf niet zijn
dan groeit er een kloof
die niet te overbruggen lijkt
er valt een stil onbehagen
omdat de een voor de ander niet wijkt
dan lijkt het bijna
of wij elkaar niet verstaan
allebei een andere taal spreken
wij alleen verder zullen gaan
dan toch is er die kleine vonk
het verlangen…
Terugkeer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
729 Bij de thuiskomst op Ithaka
was er alleen de hond
herkende mij bij het snuffelen
aan de bezwete hand
De geur van na een everzwijnenjacht
het hart klopte nog in de keel
alsof het land, het water
de zon me niet herinnerde
al was er wel de vertrouwde wind
met een verhaal van jaren zout
Zou jij nog dezelfde vrouw
alle gegadigden voor jouw…
Cet age est sans pitié *)
gedicht
2.5 met 41 stemmen
17.751 Ze glimlachte zo trots en raadselachig bovendien
dat het gevaarlijk leek - wij zagen niets van het verlangen
in 't uren lang met krabben-armpjes uit het venster hangen.
Maar moeder wel - ze bleef vaak even staan, zei wat
en vroeg wat, nauwelijks te verstaan, en op een dag
vertelde zij: ze vroeg of ze me moeder noemen mag.…
onbereikbare weerspiegeling
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
592 de weerspiegeling
in mijn droom
gaf een close up
van je ver gezicht
alsof ik je even
kon aanraken
met ogen dicht
zelfs op de tast
onbereikbaar blijf je
als een fata morgana
van een liefdes-oase
in een eenzame nacht…
telkens
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.691 liefde..is
voor mij alleen nog
maar een mooi woord
wat mij nu niet
meer bekoord
in al zijn aanwezigheid
waar is dat gebleven
al was het maar voor even
terug bij mij
in mijn leven
en geen verledentijd
het is bijna bizar
zonder te leven
wetend hoeveel ik heb te geven
komt dit ooit nog
op mijn pad
vraag ik mij af
telkens weer
dat warme…
Nog slechts
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 besta jij uit gedacht
of stof van dromen
nam jij vorm in mij
zoals verlangen naar geld
even later tien euro vond
Leven wij kort en hevig
ontelbare momenten met
en voor elkaar
Wij krijgen het geheel
niet opgeteld
Er is geen oplossing klaar
Dus zoeken wij ver van elkaar
de ruimte, die ons nodig heeft
maken…
[ Jij verandert steeds ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Jij verandert steeds,
je wilt me niet, en ik mis --
wat niet is geweest.…
Zo lang er leven is
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
646 Altijd weer die verrekte vlinders in de buik
het ligt aan de kleur van de ogen
het opflakkeren van het blonde haar
raar maar waar aan breekbaarheid
herkennen van dezelfde eenzaamheid
Alsof eens de goden ons kloofden
uit een gevoel van jaloerzigheid
met onbegrip voor menselijk geluk
Op volmaaktheid lopen mensen stuk…
Ik heb jou mijn naam beloofd
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
636 donker daagt jouw schaduw
op het bankje bij de dijk
je wiegt met de meeuwen
en fluit de golven voor je uit
de geur van pijptabak
trekt wolkjes in mijn hoofd
ik lees de omrande woorden
laverend boven zee
blijf ik je ontmoeten
ik heb jou mijn naam beloofd…
Zonsondergang in Leiden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 De zon zakt achter de hoge bomen
duiven vangen het laatste, blinkende licht
vleugels zoemen door de lucht
Jij zweeft hier ergens rond
woorden, die je sprak, zinnen, die jij
zorgvuldig formuleerde, waarbij jij mij
diep in de ogen keek, alsof daar ergens
iets ontweek vanwege dagen zonder lichaam
De geuren die je droeg zo vol van jou
het…
In mij nog steeds
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
633 mijn vormloos besef
schuldbewust ontwaakte
in jouw buik
de kakofonie van onderliggende boodschappen
in alle woorden
sindsdien tot mij gericht
alsook in de veelzeggendheid
van zwijgen
het knagende besef
van alle onbedoelde gevolgen
van alle handelingen
die ik in onwetendheid verrichtte
de worm die aan mij vreet
van het onstilbare verlangen…
Het is niet wat ik dacht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
893 Het is niet wat ik dacht: de stilte niet,
ook niet het spreken, het verlangen niet,
de drukte niet, de zachtheid van de avond.
Het is het weer herkennen van de vrede
die waait doorheen de herfst en die ons leert
hoe we met open handen kunnen leven
omdat er telkens nieuwe vreugde groeit.…
WAT VOORBIJ GAAT LEEFT
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.152 alles wat gebeurt
gaat eens voorbij
en bestaat niet meer
en toch iedere keer
als ik iets van wat was
voorbij zie komen
in mijn dromen
bestaat het weer
ook al is het maar even
een vorig huis waar
ik graag woonde
mijn lieve hondje
dat mij al z’n liefde toonde
ouders die weer verder leven
dat stille verlangen
naar haar met die vlechtjes…
hoog water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 schijn zonne schijn
schijn licht
maneschijn
schijnt lichter
zonder zwaarte
zonder gewicht
licht gewicht licht
zwaar is de zee
zwaar is het water
dat stroomt naar de zee
veel is de zee
meer dan het meer
meer naar de zee
zwaar is het water
zwaarder dan wolken
neer gaat het water
neer naar de zee
hoog gaat het water
hoog in de…
Gezonde liefde
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
847 woelige water
zal ik eindelijk in liefde leren zwemmen
naar de maan boven het beklemmende ziekenhuis
de nachtplaneet boven jouw stralende toneelhuis,
en ik zal wachten, blijven wachten
zwemmend in langdurig eenzaam wachten
zonder mij te vergissen, of verspreken
totdat je mij uiteindelijk terugneemt
toelaat in een hunkerend terugneem verlangen…
Zomeravond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
627 De zomeravond valt zwoel
over de groengezegende zomertuin
mystieke flora snakt naar regenwater
groente wortelt dieper in oorsprong
van eenzaam plantaardig bestaan
onder de begieting van de mens
honingbijen bestuiven zoete bloemen
geur van weemoed omringt het licht
van een volmaakte volle maan
ik wandel langs de borders
van het tuinpad…
Sophie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
489 Haar ogen verleiden,
Als stadse volle cafés,
Zij raakt en ontwaakt,
Mijn kloppend hart van lust,
Zij vlijt als marmeren zuilen,
Op de Roomse pleinen,
Toen ik mijn ogen sloot,
Droomde ik over de muren,
Die verleidelijkheid met zich meenamen,
Eeuwig dromen,
In het hart,
Waar ik het meest genoot.…
Ontdekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 Zoals iemand terugvinden, die verdwenen is
zij bleef op dezelfde plek en de wereld veranderde
Haar terugvinden, verdroogd en gemummificeerd
vervolgens jezelf tegenkomen en jezelf gedeeld
De tijd die je met haar was en gebleven omwille
van aan jezelf denken en jezelf in volheid te zijn
De zwarte engel op de linkerschouder tekent op
de witte…
WAS IK MAAR MOOI
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
925 Altijd als ze voor haar spiegel stond
voelde zij zich enkel onzekerder zijn
Innerlijk bang als een geslagen hond
was zij aan het einde van haar Latijn
Een lelijke draak zag haar altijd aan
één die haast stierf van onzekerheid
Zij met in het oog die eeuwige traan
wie was eigenlijk die vreemde meid
Altijd voor het naar school toe gaan
toonde…
Maangeheimen
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
628 Mijn verlangen liegt nooit
over een vergeten wereld
vol maangeheimen bij nacht
als jij mij, betoverd
en duisterfluisterend
over bloemen, verhalen vertelt
in ongeschonden mensendromen
blijf ik bij jouw ademloos vertellen
deel ik in de luister van het bomenwoud.…
In de herfst
gedicht
3.1 met 36 stemmen
16.456 Hol en leeg van verlangen
en de gele amberen bomen
de groene en barnstenen stammen.
Het licht hangt stil in de blaren.
Mijn hart is te veel geopend,
te veel in het licht gevangen
in der wolken licht varen…
En pijndoend, schrijnend dromen
weg van mijzelf te komen.…
DROMENDANS
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
698 De glazen dansvloer
van mijn dromen
met muziek sereen en zacht
neemt me mee
naar stille verten
waar jij vol verlangen wacht
Hand in hand zweven we samen
van alle last en druk bevrijd
langs het licht
van duizend sterren
door de grenzen van de tijd
Begeleid door zang van koren
ijl van zuiverheid en pracht
dansen wij
langs zilveren golven…
Reikhalzend
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
880 zij kust de tranen op zijn wangen
hij streelt teder haar gezicht
knuffelen zij innig vol verlangen
in het vroege avondlicht
zeven lange jaren moest het duren
voordat zij elkander zouden zien
telden steevast alle uren
veelal dagdromend bovendien
hoe de zon volop schijnen zou
zij door 't gras zouden springen
kleurde de dageraad korenblauw…
Fantaserend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
497 In mijn gedachten heb ik weer gewandeld
over de dijk langs het water van de rivier
met aan mijn linkerkant de uiterwaarden
en rechts van mij de bomen in het bos
genietend van de schepen die daar voeren
en de wind die zorgde voor een frisse blos.
Ik heb gewandeld, in gedachten, in het bos
door de uitgestrekte paden tussen bomen
machtige eik…
SAMEN IN BED
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
1.220 Liefdevol aan je lelletje bijten
en je kussen waar ik maar kan
Ik hou van je, dat is een feit en
ik ben vannacht veel van plan
Zachtjes in je wangen knijpen
tot je mond zich tot mij draait
Zoveel moois voor het grijpen
ik heb het ook allemaal geaaid
Liefdevol aan je lipjes hangen
alle lieve woordjes uit jou eten
Wild smachten van verlangen…
Als leven liefde is
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
622 Ik leef steeds in het leven
van liefde, hoop en verlangen
als het ware in een droomverhaal
van hunkering naar echte liefde
het intieme van een eerste zoen
en het is geen publiekelijk geheim
jij hebt mij in die droom gevangen
ging met mijn mannenhart aan de haal
plaatste jouw ogen in het droomverhaal.…
Het licht verstrengelt zich..
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
610 Zoals wel vaker, wanneer het stil zich laat horen
het licht hem strelend aansprak, treffend vermeden,
trok zijn mond genoegzaam wat schuin,
wie kent deze koesterende figuur?
Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit
blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach
onwerelds zacht gedragen tot op heden.
Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar…
Rifraf
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 Jung laten we voorbijgaan
al die uren van gepraat
van verbonden voelen met
nutteloos geblaat
Zouden we niet beter dansen
hopseflopsen tot de wereld vergaat?
Laat het sneeuwen in het hoofd
nieuwe maagdelijkheid ontdekken
voorbij blijft, het is geweest
zout van tranen, het doet slakken
wijken van het eeuwige pad
Vliegend tapijtje met mot…
het verlangen naar zo'n strandstoel van weleer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
452 deze worsteling nog eens te ervaren
op een warm strand ergens in augustus
en er dan eindelijk weer eens languit
in te mogen luieren zonder gêne
dit verlangen ooit nog eens
te realiseren moet hemels zijn…
MAMMA IK MIS JE
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.913 Mamma, zo klonk ‘t klaaglijk en zacht
toe mamma, zeg nu eindelijk eens iets
Ik heb al een maand vergeefs gewacht
ik mis je vreselijk naast mij op de fiets
Mamma, huilde ‘t kleine meisje zacht
mamma laat nu toch wat van je horen
Ik ween altijd in bed, diep in de nacht
mamma, waarom heb ik jou verloren
Mamma, zo klonk ‘t iets minder zacht…