Alle inzendingen over zichzelf ,sluiten

6196 resultaten.

Sorteren op:

Als je lach

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 898
zag je de lamellen langzaam sluiten zo denk jij de wereld buiten maar ik ben in je hart voor samen uiten geen zee gaat ons te hoog nooit buigen we voor stormen we dijken onze normen met stenen van geloof en hoop gooi je huis weer open dan kan ik binnenlopen als je lach me weer ontvangt…
wil melker19 september 2008Lees meer >

de gast

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
angst ze is er ze is thuis bij iemand die de deur nu sluit na de aangename reis de laatste lampen uit ze knarst tot aan het open raam, het lege bos en daalt naast de eigenaar gelegen in een bed van kraakbeen stil als huid ze barst en koude lijm, een dringend gif tast langs het schild, de blote hemel als de doodsklaroen…

Verduisteren

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 517
de deur maar hoor je niet laat steevast de zorgen op de mat vallen die ik met een grote boog ontwijk kijk de planten aan die smachten naar water richt terstond mijn blik naar buiten alwaar een vogel balanceert op de golven van de muziek, groeit er jaloezie op zijn verworven vrijheid, daar ik het heremietenkleed heb aangetrokken, en sluit…
LadyLove8 januari 2011Lees meer >

Rond

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 557
Terwijl zij langzaam blad voor blad omslaat en herinneringen traag, zeer traag wees laat worden verbergt een ezelsoor een beetje krom gevouwen schimmen van wazig zwart-wit vloeipapier lijkt te dansen maar kraakt plotseling bij het laatste tafereel ze staat op schuift haar stoel achteruit en sluit de gordijnen…
metha10 januari 2011Lees meer >

Een winterslaap verder

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 525
het was jouw adem tegen de ruit warmte van binnenuit die tot kleine druppels bevroor het uitzicht onmogelijk maakte door een kou die ons beiden diep raakte in confronteren wist de vorst ons buiten te sluiten door het ijs op de ruiten wij kenden onze plaats maakten het warm in huis en met haard glimlachten een winterslaap verder…
wil melker8 februari 2012Lees meer >

Zijn jas

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 12.687
Daar stond ik dan en voelde aan de mouwen en bij het sluiten van de knopen hoe dood hij was en hoe ver weg mijn jeugd. Oud en zwak zou ik worden, in deze plooien zou mijn huid gaan hangen om mijn knoken. ----------------------------------------- uit: 'Het orgeltje van yesterday', 1968.…

Schrijversziel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
De meeste mensen, mij bekend geven niets om mijn zielenroerselen zij lezen mijn gedichten niet het zijn vreemdelingen die het met mijn woorden doen ontheemde lezers in het duister en bij dageraad, de neus gesnoten sluit ik soms mijn ogen in een droom om ieder woord te conserveren men hoort mijn stemgeluid niet de mens die mijn…
mobar10 september 2013Lees meer >

Kleine details

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 454
ik heb de gordijnen open gedaan het raam haalt de wereld naar binnen caleidoscopisch ontrollen zich flitsen van het panoramisch gebeuren nog kan ik ze sluiten maar buiten barst van emoties en kleuren kleine details weven samenhang tussen de beelden van het leven vandaag ik open het raam verlang naar delen van lach en een traan…
wil melker13 oktober 2013Lees meer >

Marylin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
nog altijd vult haar schoonheid het hart dat zo verlangt naar hoop, naar uitverkoren zijn nog klinkt in haar omfloerste stem de zekerheid van het geloof dat old soldiers nooit verloren gaan voor haar publiek is zij een film die verbloemt dat zelfs de daden van de macht leeg zijn als een verlaten nacht als de toneelgordijnen sluiten…

Het laatste beschavingsvernis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
het laatste beschavingsvernis sluit de kist terwijl nieuwe raketten vertrekken richting verderf en dood gedrogeerd en gemanipuleerd door strategen vechten bendes en legers hun strijd om de macht pionnen in het spel van kanonnen weer raast de waanzin van oorlog en verwoesting aan de wereld voorbij en nog even dan gaat het ook tussen jou…

Op de drempel van

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.060
In het verweesde huis sta ik nog even stil met de wijsheid van het kind loop ik mijn jeugd nog eens voorbij onvolwassen kijk ik terug twee paar ogen zonder leden kijken hoopvol over mijn schouder mee ik sluit de mijne … en zie het achtergelaten leeg gevuld met het gemis van niet te vergeten dagen vergeef me om dát wat ik…

Ogen door een loep

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
Bij het sluiten van mijn ogen met een diepgaand beeld beleef ik jouw warme expressie. De ontmoeting vervult passie jouw aanwezige temperament in een wereld van mijn illusie.…

Vrede

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 726
Wie vrede sticht sluit een verbond met de harmonie. Vrede is een ontworsteling. Vrede, diepste verlangen van een mens. Geluid van alle tijden. Tilt ons op en brengt ons thuis bij God .…

wensput

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
mocht je hem vinden en munten dragen in een oude buil werp ze, gooi ze kringen makend in een roerloos oppervlak en sta er stil voordat het dak zijn spanten kraakt de voordeur sluit de mat zich naar een voetveeg buigt met open handen gericht naar de zon ontvangen wat de waarheid weet mijn zonnehoed draagt gaten…

op de wei

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
gele boterbloempjes madeliefjes en wat rode klaprozen blauwe korenbloemen tezamen op een groene wei een palet met vele kleuren mijn hart wordt danig blij een schilderijtje wordt geboren aquarel in al zijn vormen liefhebbers zullen dit bekoren ja, op zo’n plaatsen wil ik komen een rustig leventje in ongerepte natuur mijn ogen sluiten…

Avondval

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
de kooplust niet te temmen Het gaat er goed niets nieuws in het westen Alleen fietsers hoor je remmen wandelaars vogelvrij Dolblij met verkeersarme wegen de Haagse trams ondergronds Licht is het daar snelheid paart ....met spoed Dit is ook den Haag de rails, de trams de deuren openen zich en sluiten.…

Het dansante

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 401
onmerkbaar speelt humor in lach en ogen zijn eigen spel twinkels in opslag sluiten in volle verbazing de lach in ontspanning van woorden die elkaar weten hun komaf nooit zijn vergeten om het leven wat dragelijker te maken het te laten smaken naar meer door nog een keer toe te tasten speelsheid die nog defileert in het…

de tijdloze

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 507
luisteren naar de stilte van de nacht liggend in mijn veel te grote bed staren naar de maan die naar mij lacht o, zalig...sterren dansen mijn ballet hun witte schijnsels verlichten mijn geest rustig sluit ik nu mijn bruine ogen denkend aan al die vervlogen tijden ik ben tevreden, ik kan niet anders want een passage die ik nooit eerder heb gekend…

Deur

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
Elk moment is een deur die openstaat of dicht valt sommige deuren staan op een kier daar is meestal iets mee Draaideuren zwaaien koude mensen naar binnen schuifdeuren lopen op rolletjes klapdeur in je gezicht De ochtend opent haar deur de middag duurt zo lang de avond is voor liegfde de nacht sluit haar dijen.…
joepondro19 oktober 2022Lees meer >

ongekend

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
wie ben jij als je de deuren sluit de lasten als een ezel draagt? vang jij de vlinders ontdooi jij de beelden boetseer jij de liefde blijf jij het raadsel?…
J.Bakx3 december 2022Lees meer >

Veel liefde

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 876
Ik weet niet hoe lang nog te gaan, Op d’voorliggende levensbaan, Tot ik afscheid nemen moet, En d’ogen sluit voorgoed. Maar haar liefde in mijn hart, Blijf ik koesteren, Tot haar beeld gaat op zwart. Ik zou haar dan weerzien, Als ik gelovig was, Of, toch als Orpheus misschien?…
Joris Olivier26 augustus 2025Lees meer >

verliezen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.011
toen de dag niet meer bestond toekomst een verleden kreeg stonden zij verloren in het donker samen bevroren in de tijd zonder weg en zonder woorden alleen in de verlatenheid nu gaan zij de weg terug niets heeft meer een vaste plek in die eeuwigblije kamer tussen bad en babybed verliezen zij de tijd tastend in het donker raken zij zichzelf…
Hennie van Ee18 februari 2005Lees meer >

Hoogtevrees

gedicht
3.1 met 42 stemmen aantal keer bekeken 18.537
Hooguit gromt het zachtjes, liggend op de rug, zichzelf, waardig. ------------------------------- uit: 'Waaigat' (1993)…

Vogel

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.091
Eenzame vogel hoog in de lucht vliegt hoger en hoger voor zichzelf op de vlucht Geen wolkje te zien alles helder en zacht maar voor zijn eenzame ziel is het donker en zwart Hij heeft alles gezien vloog overal heen maar waar hij ook kwam hij was altijd alleen Er komt geen einde aan zijn eeuwige vlucht want zijn vrijheid ligt hoog…
miss S4 februari 2003Lees meer >

stormen voorbij....

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.689
zal ik wolken raken de eindeloze dreiging van grijsgrauwe stormen die vernieling zijn verschijnen als schicht die zichzelf weerkaatst verwoesting scheppen in schoonheid van licht zal ik geraas ondergaan gebulder beheersen bedarend als briesje het lot weerstaan bevend als riet dat buigzaam gebleken de stilte aanvaardt waar stormen…
danny cant.24 november 2004Lees meer >

Mamma Mia

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.754
Hij vergeleek zichzelf vaak met een scooter. Meisjes waren dol op hem, zaten achterop te lachen. Ha, ha, ha, kijk mij eens scheuren met zo'n grietje uit een liedje. Het hele dorpsplein gierde mee. O, campanile, de pizzabakker had smaak. Deze pizza zag er lekker uit, smaakte naar meer. - En de scooter verdween in de verte.…
Jan de Bas27 december 2004Lees meer >

De leegte

netgedicht
4.1 met 248 stemmen aantal keer bekeken 45.789
Ogen zo leeg diep in zichzelf gekeerd bang voor wat komen zal de val in het diepe van het onbekende zo ver weg maar zo voorspelbaar je mond die niets meer zegt zo stil een streepje geen warmte meer waar is je stem je vriendelijke trekjes waar ben jij kan je me nog horen de leegte zo sterk het is nu beter het lichaam blijft…

halsbandparkieten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
verankerd in gevederd bestaan, dat waren ze, de kraai-achtigen, de gevleugelde zwarte ratten, ze pikten niets en alles alles was voor niets, de parkiet introduceerde zichzelf weggevlogen uit gevangenschap met een groene boodschap ka, kraai, ekster, raaf en roek en ook de vlaamse gaai betreuren deze bio-overval zo groen hadden ze het nog…
Fred23 juli 2008Lees meer >

Verwachtte te vliegen

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 572
Even leek het een zomernacht met volle maan en nieuwe sterren Maar de grond was pijnlijk hard bij elke landing De sneeuwmeerman blijkt nachtblind door de zwarte sneeuw Zweefde boven zichzelf maar zag een ander in het tegenlicht van de verduisterde zon Het is weer nacht in zijn gedachten met nieuwe maan en lege sterren…
Gerardo14 december 2007Lees meer >

Zomerbeek 2005

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.157
De beek in verval ontdiept zichzelf met kreukelig blad en met zand van hogere lagen ze kruipt weg in de schaduw van verwilderend hout fijnstof met het sijpelende water zichtbaar waar de zon wat ruimte krijgt het nazomerlicht breekt brokkelig de schaduw die over haar stroomgebied hangt stuiptrekkingen van een lang gerekt bestaan…