Alle inzendingen over den bosch

3397 resultaten.

Sorteren op:

Het verandert niets

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Als ik 's avonds neerstrijk tussen wasgoed en televisiegids, dan weet ik dat er niets is om mij voor te schamen. Als ik de ochtend oversla en halsreikend koffie zet, de poes masseer tot 'ie knorrend het hoofd neerlegt, dan weet ik best dat die wasmand er nog staat. Dat weet ik dus eigenlijk best wel. Maar het verandert niets.…

OP MIJN SCHILDERIJ

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.857
toen Govert Flinck mij uitschilderde in het jaar 1653 Ik sluit vandaag een ring van zesmaal ellef jaren, en zie mijn hoofd besneeuwd en tel mijn grijze haren ook zonder glazen oog in deze schilderij. En nog ontvonkt mijn hart in lust tot poëzij, terwijl ik Lucifer zijn treurrol leer volspelen en met de bliksem sla op hemelse tonelen, ten…

Pertinente indruk

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 712
Hij spuwt een wereld van ongenoegen naar de einder van vergetelheid. De landen der herkenning honen driedubbele hanenkraaien, dribbelend op zijn middenrif. Zijn hart zuigt de trilling als een kronkelende slang in de rivier der vervreemde galmen. Overtuigd van overschot aan gelijk, wrijft hij nog eens zijn kin schoon. Zijn identiteit…

Verzuchting

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 704
Hoe kan ik mijn ontroering subtiel over jouw diepe water tillen, zonder mezelf te verliezen? Als woest water die mijn oevers doen inkalven en jouw bekken uithuizig wordt in mijn bodem. Zullen wij ons dan bloot te glunderen leggen voor elkaar? Als een kamerheer en een Chinees theemeisje? De uitkomsten van ons vlees en lusten samentellen…

De geveinsde dood

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 750
Hij lag daar uitgeteerd op zijn magere bed in een gedistingeerde lamlendigheid. Zijn lendenen brandend in de schurende verkleefde lakens. Zijn ranzige lichaam veinsde een gestileerd voorproefje van de dood. De matras trachtte een doorluchtige indruk te maken in alle afgrijzen. Het verenstel had slechts een weerbaarheid van meegeven.…

Schrijven om te blijven?

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 624
Wat dacht ik hier te vinden, tussen deze letters van entrepreneurschap? Heuristische hiaten van geleden zinnen verzilveren? Jij wit hier; daagt me uit tot duelleren met gedrochten van gedachten? Of zijn de allegorieën maakbaar als krullende letters? Zinnebeelden ter eeuwig leedvermaak? Wil ik hier een paar wanstalten chromeren tot een…

Met weigerende keel

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 774
Ik moet wel gek lijken met al mijn harde woorden gesmeed uit een wind van metaal. Maar ik heb altijd de smaak van vlinders in de keel, als het al een andere smaak is, dan is het de smaak van rupsen in de modder. En als mijn stem al eens hees wordt, is het door toedoen van felle woorden, die razen als een trein door een tunnel en me achterlaten…

Overgave

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 718
Ze zat daar zoals altijd in haar uitgerafelde zetel. Intussen was ze heel oud en krom geworden. In haar hele leven had ze geen tien woorden van een innerlijk gevoelsleven geuit. Het witte breekbare vrouwtje, had nooit een beetje kracht over gehad - na haar plichtsvolle taak van zware arbeid vervuld te hebben - om nog een lach te kunnen…

Na het vele lezen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
Net nu, wanneer de werkelijkheid zich leek te ontbinden, als een traag dovende gloeilamp en ik het zoete duister zou omwinden, alle levensechte kleuren in het filmrolletje gevangen zetten, kwam daar het land van ooit terug. Daar, in dat landschap van wit licht, een oord van zeven eeuwen herinneren geleden, overkwam me het déja-vu dat er…

De erfzonde

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 677
Alle wanstalten van verkeerd redeneren, van honderd vaders en moeders terug, hadden de jongste telg; geboren in nieuwere verlichte tijden, verzwaard met het oplossen van ambivalente vraagstukken. Een last, recht evenredig met de massa van de wereld. Hij was geboren onder het massief van het Himalaya gebergte. Hij steunde en wrochtte onder…

Eb en vloed

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 917
De gedachteloosheid greep om me heen, tot in de uitgestrektheid van mijn verste vingers en mijn keel snoerde me de handen. Mijn maag wentelde zich in zichzelf en liet mijn tanden klapperloos achter. Mijn mond ging onwillekeurig open en sprak een lege wind. En ik, ik liet mijn lichaam zijn gang gaan. Het spoelde zich in de branding…

Frisse ochtendgymnastiek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Op de drempel van mijn deur van ontevredenheid, roep ik mijn ongenoegen over het gebroebel van mijn ingewanden uit! 'Onwelvoeglijke reetjeskikkers!' 'Onfrisse bochtenkruipers!' 'Ongehoorde rectificatiekolommen!' Mijn overbuurvrouw, met de bezem in de hand, maakt misprijzende gebaren. Mijn mond wordt vrolijk en trekt zich in een…

Antwoord van duizendvoudige pijnen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Ingebeelde vader; ik stel jou duizend en één van die niet uit te spreken vragen! De formulering alleen al duurt honderd dagen! Als ik dan al zo mis ben, klets me dan de ribben uit mijn bast van eeuwige twijfel! Scheur mij de milt uit het lijf zoals ik jou en je kern zou strippen tot op jouw ongenode onderlijf. Scheur mij het vlees van…

Mister Grey Beard

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.125
Met zijn oude uitgedragen hart, versleten tot op de draad, had hij jaren geregeerd over zijn ontkende jeugdige inborst. Ruw als een bolster, waren kleine akkefietjes nooit een reden om zijn kar te keren. Niet mekkeren, niet neuten of klagen, maar hij zong wel zijn naïeve levenswandel in een doorgroefde blues, vanuit zijn kardinaalsstoel…

Sluimerende branie

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 544
Sinds ik dagen tussen letters verbleven had, bleef het onvermoeden op mijn open registers zeilen. Mijn hart liet geen hart koud en mijn handen waanden zich ineens deel van een nieuwe schepping. Een woud van sensaties kwam aan de oppervlakte van mijn tast drijven, als een fles met een boodschap. Het vermoeden in mijn vingers reageerde met…

In jouw ontwakende ogen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Diep-blauwe oceanen die al het bestaande ontluisteren van zijn donkerste weemoed die al het bestaande mooier maken Het wolkeloze zenit van het noorden en het zuiden elk leven voedend met een azuren gloed paarlemoeren rivieren die het lied aanschouwen der ontwaakten, nimmer bewust van de duistere nacht…

Dichten voor verdraagzaamheid (met enige vertraging)

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Beste vriend uit India, wij begrepen elkaar toch zo slecht en praatten een potje gebrouwd uit het Nederlands, doorspekt met flink wat Engels. Jij begreep maar niet waarom wij Belgen zoveel hielden van die fletse aardappelen. Jij was wel straffere currykost gewend. En ik begreep maar niet waarom je zoveel problemen had en ieder halfuur God…

another prick on the Wall*

netgedicht
3.1 met 29 stemmen aantal keer bekeken 4.654
geslenter aan de duivelswand de hand van vergetelheid klopt de slogans van reclamemakers op another prick on the Wall echoot ze ijdele strijd verbreidt zich penetrant vleesgeworden geld het hart uitgeklopt onwelriekende idealen stop je in de seksshop het makke diner eet je gedwee dicteert deze deze aardse geldpoel verdient zijn hemelswand…

In de rechte lijn de werkelijkheid voorbij

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Zijn blik zoekend naar betekenis zocht al lang veel te fel en hij scheurde plotsklaps door zes steunmuren van het appartementenblok, gebouwd naar Escher's model. Nu had hij alle muren bespot en de gewelven ondermijnd. De werkelijkheid leek te grijnzen in brokkelende zinnen. De ophangpunten van zijn zoekende ogen lagen her en der verspreid.…

Jaren heb ik in potten

gedicht
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 8.612
Jaren heb ik in potten zinnen geperst, op sterk water gezet voor wie lezen wil dat tijd ook dood kan gaan. Maar hier maak ik geen woorden aan mooi: ik ben oud. En dood was ik al toen ik voor 't eerst ter wereld kwam. Ik ben moe, ik heb negen keer geleefd en ben tien keer gestorven, geloof me, slapen doe ik niet meer en met dromen hou…

En dan nu

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
Het leven kronkelt als een smokkelaars pad, meandert als een ongeleide beek, vindt verblijf waar zelfs de dood geen trek in had en verdwijnt wanneer je eventjes niet keek. Je maakt je plannen of het leven een kanaal, een vierbaans autoweg is, vol voorspelbaarheid. Het botst voortdurend, ach, je weet het allemaal. Toch wil je de illusie niet…

Een masker

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.575
Ik draag een masker, Overal draag ik een andere, Ik zou graag willen zijn zoals ik ben, Maar dat kan niet meer, Omdat jij kwam, Als jij niet was gekomen, was ik nu wie ik ben. Door jou kan ik nooit laten zien wie ik echt ben, Want jij vond het nodig om mij te veranderen, En dat is je gelukt, Door jou vertrouw ik niemand, Ik zou nooit…

Stad van halverwege

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 721
De stad zuigt aan mijn welbehagen. Zij dekt mij onder haar polierende gelaat van gewapend beton. Niets kan mij hier gebeuren. De woestenijen der barbarijen liggen ver buiten het bereik van haar stenen hart. Haar binnenste dreunt onder haar eigen warmte en loopt er van over. Eindeloos tot haar laatste zucht. De potente calorieën…

Zomerwens

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 772
Kijk hoe de vogels de bloemen kleden en de bijen de was in hun botten gieten. Lach dan nog eens naar die oude magiër die de lucht beslaat met goudgele vingers en de huizen wit pleistert in zijn gelaat, want straks is het weer zomer.…

Hybride

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 704
't Is natuurlijk wel een aardig fenomeen: Een auto die kan rijden op twee gedachten. Daar staan we toch al jaren op te wachten? Maar dat je de batterij niet overal kunt laden is gemeen! Maar ja, je kunt niet alles tegelijk aanbieden. De olie en de politiek zijn dus voorlopig niet hybride!…

Verborgen geschiedenis

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
Tweemaal de werkelijkheid verloren. En in een waas van wanstaltige weemoed versneed hij de realiteit in een dubbelledige overpeinzing. Sperma is het verval te verschieten, dacht hij en het lichaam cumuleert naar verzadiging om zichzelf in de finaliteit te verliezen. Tweemaal verliezen zijn vader en hij zich in de potentie van levensvattende…

Dag en nacht

gedicht
2.8 met 120 stemmen aantal keer bekeken 47.524
Ik wist het, maar had me gezegd dat je zo vroeg vertrekken zou in het donker, ik sliep nog. Ik wilde nog iets kwijt over de pretogen van mijn broertjes verjaardagshond, kamperen in de tuin, stilzitten, kauwen op gras en klaver, de maan uitzwaaien in een warme slaapzak naast jou. Aan jou werd niets gevraagd; ik heb je uitstel gezien,…

Uitvaart

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.655
Uitvaart van zijne Excellentie DE HERE HUIG DE GROOT*. AAN DE WETHOUDERS VAN DELFT. INCONTAMINATIS FULGET HONORIBUS.* Helaas! wie komt mijn hoop vermoorden? Wat onweer* ruist er uit de Noorden? Verzeker* fluks* ons beste pand! Verzeker, berg het Hollands wonder! Hoe haalt de zon haar aanschijn onder*! O Baltisch meer*! o storm! o strand…

Het open luik

poëzie
3.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.167
Het harde, houten luik is dicht en daar achter is de dag met zijn parel-gouden licht; daarachter de bomen, de bergen, de wereld, de wind, de mensheid: man, vrouw en het fijne kind; daarachter de zon, daarachter de maan, daarachter de zilveren sterren; ook Vlaanderen, nevel-blauw, en God. Het leven is nabij en verre; het hart des levens…

zo worden we

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.344
Weet je, ik denk dat we zijn als graan klein en schuchter begonnen als een sprietje piepend naar de lentelucht. Langzaam groeiend tot mooie grote halmen, wiegend in de wind, flexibel en sterk. En eens een graanveld op z'n sterkst is, dan heeft nog de wind noch de regen invloed op die gouden glooiing. Ja, zo zijn we, zo worden we!…