3397 resultaten.
Het verandert niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Als ik 's avonds neerstrijk
tussen wasgoed en televisiegids,
dan weet ik dat er niets is
om mij voor te schamen.
Als ik de ochtend oversla
en halsreikend koffie zet,
de poes masseer tot 'ie knorrend het hoofd neerlegt,
dan weet ik best dat die wasmand er nog staat.
Dat weet ik dus eigenlijk best wel.
Maar het verandert niets.…
OP MIJN SCHILDERIJ
poëzie
3.4 met 8 stemmen
5.857 toen Govert Flinck mij uitschilderde in het jaar 1653
Ik sluit vandaag een ring van zesmaal ellef jaren,
en zie mijn hoofd besneeuwd en tel mijn grijze haren
ook zonder glazen oog in deze schilderij.
En nog ontvonkt mijn hart in lust tot poëzij,
terwijl ik Lucifer zijn treurrol leer volspelen
en met de bliksem sla op hemelse tonelen,
ten…
Pertinente indruk
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
712 Hij spuwt een wereld
van ongenoegen
naar de einder van vergetelheid.
De landen der herkenning
honen driedubbele hanenkraaien,
dribbelend op zijn middenrif.
Zijn hart zuigt de trilling
als een kronkelende slang
in de rivier der vervreemde galmen.
Overtuigd van overschot
aan gelijk, wrijft
hij nog eens zijn kin schoon.
Zijn identiteit…
Verzuchting
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
704 Hoe kan ik mijn ontroering
subtiel over jouw diepe water
tillen, zonder mezelf te verliezen?
Als woest water die mijn oevers
doen inkalven en jouw bekken
uithuizig wordt in mijn bodem.
Zullen wij ons dan bloot
te glunderen leggen voor elkaar?
Als een kamerheer en
een Chinees theemeisje?
De uitkomsten van ons vlees
en lusten samentellen…
De geveinsde dood
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
750 Hij lag daar uitgeteerd
op zijn magere bed in een
gedistingeerde lamlendigheid.
Zijn lendenen brandend
in de schurende verkleefde lakens.
Zijn ranzige lichaam
veinsde een
gestileerd voorproefje
van de dood.
De matras trachtte
een doorluchtige indruk
te maken in alle afgrijzen.
Het verenstel had slechts
een weerbaarheid van meegeven.…
Schrijven om te blijven?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 Wat dacht ik hier te vinden,
tussen deze letters van entrepreneurschap?
Heuristische hiaten van geleden zinnen verzilveren?
Jij wit hier;
daagt me uit tot duelleren
met gedrochten van gedachten?
Of zijn de allegorieën maakbaar als krullende letters?
Zinnebeelden ter eeuwig leedvermaak?
Wil ik hier
een paar wanstalten chromeren
tot een…
Met weigerende keel
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
774 Ik moet wel gek lijken
met al mijn harde woorden
gesmeed uit een wind van metaal.
Maar ik heb altijd de smaak
van vlinders in de keel,
als het al een andere smaak is,
dan is het de smaak van rupsen in de modder.
En als mijn stem al eens hees wordt,
is het door toedoen van felle woorden,
die razen als een trein door een tunnel
en me achterlaten…
Overgave
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
718 Ze zat daar zoals altijd
in haar uitgerafelde zetel.
Intussen was ze heel oud
en krom geworden. In haar hele
leven had ze geen tien woorden
van een innerlijk gevoelsleven geuit.
Het witte breekbare vrouwtje,
had nooit een beetje kracht over gehad -
na haar plichtsvolle taak van zware arbeid
vervuld te hebben - om nog
een lach te kunnen…
Na het vele lezen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Net nu, wanneer de werkelijkheid
zich leek te ontbinden,
als een traag dovende gloeilamp
en ik het zoete duister zou omwinden,
alle levensechte kleuren
in het filmrolletje gevangen zetten,
kwam daar het land van ooit terug.
Daar, in dat landschap van wit licht,
een oord van zeven eeuwen herinneren geleden,
overkwam me het déja-vu dat er…
De erfzonde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
677 Alle wanstalten van verkeerd redeneren,
van honderd vaders en moeders terug,
hadden de jongste telg; geboren
in nieuwere verlichte tijden,
verzwaard met het oplossen
van ambivalente vraagstukken.
Een last, recht evenredig
met de massa van de wereld.
Hij was geboren onder het massief
van het Himalaya gebergte.
Hij steunde en wrochtte
onder…
Eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
917 De gedachteloosheid
greep om me heen,
tot in de uitgestrektheid
van mijn verste vingers
en mijn keel snoerde
me de handen.
Mijn maag wentelde
zich in zichzelf en liet
mijn tanden klapperloos achter.
Mijn mond ging onwillekeurig
open en sprak een lege wind.
En ik, ik liet mijn lichaam
zijn gang gaan. Het spoelde
zich in de branding…
Frisse ochtendgymnastiek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.053 Op de drempel van mijn
deur van ontevredenheid,
roep ik mijn ongenoegen
over het gebroebel
van mijn ingewanden uit!
'Onwelvoeglijke reetjeskikkers!'
'Onfrisse bochtenkruipers!'
'Ongehoorde rectificatiekolommen!'
Mijn overbuurvrouw,
met de bezem in de hand,
maakt misprijzende gebaren.
Mijn mond wordt vrolijk
en trekt zich in een…
Antwoord van duizendvoudige pijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.093 Ingebeelde vader;
ik stel jou duizend en één
van die niet uit te spreken vragen!
De formulering alleen al duurt honderd dagen!
Als ik dan al zo mis ben,
klets me dan de ribben
uit mijn bast van eeuwige twijfel!
Scheur mij de milt uit het lijf
zoals ik jou en je kern zou strippen
tot op jouw ongenode onderlijf.
Scheur mij het vlees van…
Mister Grey Beard
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.125 Met zijn oude uitgedragen hart,
versleten tot op de draad,
had hij jaren geregeerd
over zijn ontkende jeugdige inborst.
Ruw als een bolster,
waren kleine akkefietjes
nooit een reden
om zijn kar te keren.
Niet mekkeren,
niet neuten of klagen,
maar hij zong wel
zijn naïeve levenswandel
in een doorgroefde blues,
vanuit zijn kardinaalsstoel…
Sluimerende branie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
544 Sinds ik
dagen tussen letters verbleven had,
bleef het onvermoeden op mijn open registers zeilen.
Mijn hart liet geen hart koud
en mijn handen waanden zich ineens
deel van een nieuwe schepping.
Een woud van sensaties kwam aan de oppervlakte
van mijn tast drijven, als een fles met een boodschap.
Het vermoeden in mijn vingers reageerde
met…
In jouw ontwakende ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
556 Diep-blauwe oceanen
die al het bestaande
ontluisteren van zijn
donkerste weemoed
die al het bestaande
mooier maken
Het wolkeloze zenit
van het noorden
en het zuiden
elk leven voedend
met een azuren gloed
paarlemoeren rivieren
die het lied aanschouwen
der ontwaakten,
nimmer bewust
van de duistere nacht…
Dichten voor verdraagzaamheid (met enige vertraging)
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.535 Beste vriend uit India,
wij begrepen elkaar toch zo slecht
en praatten een potje gebrouwd
uit het Nederlands, doorspekt met flink wat Engels.
Jij begreep maar niet waarom wij Belgen
zoveel hielden van die fletse aardappelen.
Jij was wel straffere currykost gewend.
En ik begreep maar niet
waarom je zoveel problemen had
en ieder halfuur God…
another prick on the Wall*
netgedicht
3.1 met 29 stemmen
4.654 geslenter aan de duivelswand
de hand van vergetelheid klopt
de slogans van reclamemakers op
another prick on the Wall echoot ze
ijdele strijd verbreidt zich penetrant
vleesgeworden geld het hart uitgeklopt
onwelriekende idealen stop je in de seksshop
het makke diner eet je gedwee dicteert deze
deze aardse geldpoel verdient zijn hemelswand…
In de rechte lijn de werkelijkheid voorbij
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.097 Zijn blik zoekend naar betekenis
zocht al lang veel te fel en hij scheurde
plotsklaps door zes steunmuren van het
appartementenblok, gebouwd naar Escher's model.
Nu had hij alle muren bespot en de gewelven ondermijnd.
De werkelijkheid leek te grijnzen in brokkelende zinnen.
De ophangpunten van zijn zoekende ogen lagen her en der verspreid.…
Jaren heb ik in potten
gedicht
3.2 met 24 stemmen
8.612 Jaren heb ik in potten
zinnen geperst, op sterk water gezet
voor wie lezen wil dat tijd
ook dood kan gaan.
Maar hier maak ik geen woorden aan mooi:
ik ben oud.
En dood was ik al
toen ik voor 't eerst ter wereld kwam.
Ik ben moe, ik heb negen keer geleefd
en ben tien keer gestorven,
geloof me, slapen doe ik niet meer
en met dromen hou…
En dan nu
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
747 Het leven kronkelt als een smokkelaars pad,
meandert als een ongeleide beek,
vindt verblijf waar zelfs de dood geen trek in had
en verdwijnt wanneer je eventjes niet keek.
Je maakt je plannen of het leven een kanaal,
een vierbaans autoweg is, vol voorspelbaarheid.
Het botst voortdurend, ach, je weet het allemaal.
Toch wil je de illusie niet…
Een masker
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.575 Ik draag een masker,
Overal draag ik een andere,
Ik zou graag willen zijn zoals ik ben,
Maar dat kan niet meer,
Omdat jij kwam,
Als jij niet was gekomen, was ik nu wie ik ben.
Door jou kan ik nooit laten zien wie ik echt ben,
Want jij vond het nodig om mij te veranderen,
En dat is je gelukt,
Door jou vertrouw ik niemand,
Ik zou nooit…
Stad van halverwege
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
721 De stad zuigt
aan mijn welbehagen.
Zij dekt mij onder
haar polierende gelaat
van gewapend beton.
Niets kan mij hier gebeuren.
De woestenijen der barbarijen
liggen ver buiten het bereik
van haar stenen hart.
Haar binnenste dreunt
onder haar eigen warmte
en loopt er van over.
Eindeloos tot haar laatste zucht.
De potente calorieën…
Zomerwens
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
772 Kijk hoe de vogels
de bloemen kleden
en de bijen de was
in hun botten gieten.
Lach dan nog eens
naar die oude magiër
die de lucht beslaat
met goudgele vingers
en de huizen wit pleistert
in zijn gelaat,
want straks is het weer zomer.…
Hybride
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
704 't Is natuurlijk wel een aardig fenomeen:
Een auto die kan rijden op twee gedachten.
Daar staan we toch al jaren op te wachten?
Maar dat je de batterij niet overal kunt laden is gemeen!
Maar ja, je kunt niet alles tegelijk aanbieden.
De olie en de politiek zijn dus voorlopig niet hybride!…
Verborgen geschiedenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
703 Tweemaal
de werkelijkheid verloren.
En in een waas van
wanstaltige weemoed
versneed hij de realiteit
in een dubbelledige overpeinzing.
Sperma is het verval
te verschieten, dacht hij
en het lichaam cumuleert
naar verzadiging om zichzelf
in de finaliteit te verliezen.
Tweemaal verliezen
zijn vader en hij
zich in de potentie
van levensvattende…
Dag en nacht
gedicht
2.8 met 120 stemmen
47.524 Ik wist het, maar had me gezegd
dat je zo vroeg vertrekken zou
in het donker, ik sliep nog.
Ik wilde nog iets kwijt
over de pretogen van mijn broertjes
verjaardagshond,
kamperen in de tuin, stilzitten,
kauwen op gras en klaver,
de maan uitzwaaien
in een warme slaapzak naast jou.
Aan jou werd niets gevraagd;
ik heb je uitstel gezien,…
Uitvaart
poëzie
4.1 met 14 stemmen
6.655 Uitvaart van zijne Excellentie
DE HERE HUIG DE GROOT*.
AAN DE WETHOUDERS VAN DELFT.
INCONTAMINATIS FULGET HONORIBUS.*
Helaas! wie komt mijn hoop vermoorden?
Wat onweer* ruist er uit de Noorden?
Verzeker* fluks* ons beste pand!
Verzeker, berg het Hollands wonder!
Hoe haalt de zon haar aanschijn onder*!
O Baltisch meer*! o storm! o strand…
Het open luik
poëzie
3.8 met 30 stemmen
3.167 Het harde, houten luik is dicht
en daar achter is de dag
met zijn parel-gouden licht;
daarachter de bomen, de bergen, de wereld, de wind,
de mensheid: man, vrouw en het fijne kind;
daarachter de zon,
daarachter de maan,
daarachter de zilveren sterren;
ook Vlaanderen, nevel-blauw,
en God.
Het leven is nabij en verre;
het hart des levens…
zo worden we
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.344 Weet je, ik denk dat we zijn als graan
klein en schuchter begonnen als een sprietje
piepend naar de lentelucht.
Langzaam groeiend tot
mooie grote halmen, wiegend
in de wind, flexibel en sterk.
En eens een graanveld op z'n sterkst is,
dan heeft nog de wind noch de regen
invloed op die gouden glooiing.
Ja, zo zijn we, zo worden we!…