Alle inzendingen over herinnering van afsc

34187 resultaten.

Sorteren op:

Driehoog

gedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.517
Driehoog in de Amsterdamse binnenstad denk ik terug aan de rots van Gibraltar, een flonkerend speldenkussen door de zee omhoog getild naar laag hangende sterren terwijl ik terug dacht aan het plaatje van een bult die opstak uit een blauwe vlakte, dikwijls bekeken door een kind vol vage gedachten aan later dat nu vroeger is. -----------…

Het boek van mijn leven

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
heb een takje met knoppen bewaard gebroken in de eerste lentestorm de bloesem gezien wat bloemen vergaard in de zon van de zomer veel zware buien verkleinden de oogst warm herfstrood bood troost fier staat mijn boom de winter te wachten in rust toch op krachten zij heeft al haar jaarring geschreven in het boek van mijn leven…
wil melker27 december 2011Lees meer >

Een slakkenspoor

gedicht
2.2 met 39 stemmen aantal keer bekeken 28.524
Een slakkenspoor. Meer is er niet om te vertellen dan dat ik langs gekomen ben, een woensdag. Je hoeft jezelf niet te vergeten, men vergeet voor jou. En toch: zo donker als het in mijn varens was, zo wit als ik ooit de zee heb gezien, zo laf als ik stierf en zo vaak kan er niet een geweest zijn. Zag je mij dan niet? Wie hoest? Het is mijn…
Hugo Claus28 december 2011Lees meer >

Op vleugels van de wind

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.242
Door de entering der tijden vlogen veel zwakke beelden weg naar de einder der verbeelding Maar verzwakten niet het lijden door de linken die het legt tussen heden en herinnering Geen antwoord kregen ooit de vragen naar het hoe noch het waarom. En ook heden nog ten dage, bleef dat antwoord doof en stom.…
Chatfant12 januari 2012Lees meer >

IK MOET JOU NIET MEER

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.065
Sterren schitterden in deze nacht en het donker deed mij zo’n zeer Deelnemend had zij geglimlacht vertrek nu, ik moet jou niet meer Bladeren ritselden de stilte weg edoch waarom ontbrak de stem Die mij vrede gaf door een uitleg waarom ik vast zat in haar klem Regen druppelde op mijn hoofd ach, wat deed die nacht mij pijn Mij voelde het…
Ton Rijkers13 januari 2012Lees meer >

Parijsliedje

gedicht
2.2 met 59 stemmen aantal keer bekeken 12.124
Het is koud en oud, als een park in Parijs, de hoofdstad van Frankrijk. Ik wil in bed liggen met iemand die lange tijd over hetzelfde na kan denken. Wat er bijna is, de maan boven een veld, een liedje ver weg. Tegenovergesteld aan wat beloftes terugneemt die niet gedaan zijn. Waarom ik vraag, wat te veel is laten zijn alsof het…

Een stroom van woorden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
Een stroom van woorden herbergt wat onderhuids leeft frustratie om wat niet angst en onbehagen niet vatbaar voor rede eerder redeloos en niet te stuiten Een stroom van herinneringen voedt wat binnenskamers blijft ondeelbaar om wat wel heimwee en broosheid niet vatbaar voor herhaling eerder onmogelijk en verleden tijd…

Het vrije veld

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.863
elkaar afstoten Dit wat men noemt 'het vrije veld' het kent horizon noch grenzen Uit de hemel hangen draden, slordig afgehecht bewegend in de wind (want altijd waait het daar) Verder beweegt er niets Een paar losse stenen slurpen zich vol licht (alle schaduwen verdwenen) Toch moet het hier ergens zijn, beginnen wat men later zijn herinneringen…
Bernlef27 januari 2012Lees meer >

Wintersouvenir in sepia

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 770
Het wit van oude strenge vorsten uit die jaren van lang gelee. Oh, wat kan ik daar naar dorsten, houten schaatsen en een arreslee. Het krakend riet rondom de plas draagt z'n dik berijpte kragen. De lucht gevuld met ijl gekras. ‘k Hoor de ijzers ritmisch klagen. Oude vrouwen sprokkelen hout. Takkenbossen krommen hun rug en baaien rokken…

kerstgemis

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.233
jaar in jaar uit de geur van groen de dozen van zolder ballen, slingers en lichtjes talloze ornamentjes ieder een betekenis jaar in jaar uit het samenzijn opa, jij en ik heel het huis versieren gezelligste tijd van het jaar toen kerst nog magisch was jaar in jaar uit de dag van het jaar die zoveel betekenis had gezelligheid, vrolijkheid…

AAN EEN JONGGESTORVEN DICHTER

poëzie
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.452
O, jeugdig beeld, verheerlijkt beeld eens doden, Zo vaak aanschouwd in zaalge weemoedsdromen, U blijf ik trouw, hoewel de jaren vloden, De vluggewiekte, die niet wederkomen. Nog voel 'k een tranenvloed mijn ziel doorstromen, Wanneer ik peins aan u, en hoe de goden U, ach! zo vroeg, een koele wijkplaats boden, Melodisch door de wiegezang der…
Helene Swarth28 februari 2012Lees meer >

Ik had gedacht

gedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 16.860
Ik had gedacht dat ik je kon vergeten, en in de zachte nacht alleen kon slapen, maar in mijn onschuld heb ik niet geweten dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken: Dat ik de lichte trilling van je hand weer langs mijn sluimerende hals zou voelen - Ik dacht dat het vuur dat in me brandde als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld. Nu weet…
Ingrid Jonker29 februari 2012Lees meer >

ZWERVEND HONKVAST

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
In de dichte nacht hangen boze wolken over het meer vol rustig wachtend zwart. Geruis, kabbelklank, zacht door elkaar verward, willen reeds het komende uur vertolken. Plots gaat de zware lucht lichtend kolken. Bolbliksems boven het water schreeuwen hard: brandende kraanvogels, roepend van smart. die moeten vluchten, naar vreemde volken.…

ONZE PRILLE LIEFDE OOIT

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 860
Een knipoog en haar glimlach ze spraken boekdelen voor mij Op deze prachtig, zonnige dag was ‘Dag’ het enige wat ze zei Een glimlach en haar knipoog ze maakten mij ‘t innerlijk blij Zij was hèt, hoeft geen betoog en wat zij zei, maakte mij blij Een knipoog en haar glimlach ze maakten mij erg van streek Ik keek haar aan en dacht, ach wijl…

Vertrek van dochters

gedicht
2.3 met 234 stemmen aantal keer bekeken 42.075
Er was in ons huis een wereld van verlangen, geluk, pijn en verdriet gegroeid, in hun kamers waarin ze verzamelden wat ze mee zouden nemen, hun herinneringen. Nu ze weg zijn kijk ik uit hun ramen en zie precies dat zelfde uitzicht, precies die zelfde wereld van twintig jaar her, toen ik hier kwam wonen.…

Zo is het goed

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.254
(In memoriam S. G.) Mijn leven voltooid zoals de huizen die ik bouwde. Klaar voor de laatste reis, benieuwd wat komen zal. Mijn vrouw en kinderen aan mijn zij, dicht bij mij, hun warme blik en groet, zo is het goed. Ik draag hen allen mee in eeuwigheid.…

HET BRIEFJE

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.034
Hand in hand, zo stapten wij in de vroege, povere junizon Nu nòg weet ik al wat jij zei, toen, op weg naar het station Een lachje hing om je mond alsof je een geheim feit wist Van iets dat allang vaststond dat ik achter ’t net had gevist Een klein briefje gaf jij mij met ‘Iets voor strakjes thuis’ ‘Nu tot ziens’ was wat jij zei jij ging…

HOOR HOE MIJN HART HUILT

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Ik houd de hoorn aan mij gedrukt dikwijls als ik jou bereiken tracht Onder smart om jou ga ik gebukt altijd als ik vergeefs op jou wacht Ik hoor de telefoon dan overgaan en ik veronderstel ‘t ook van jou Ik heb duidelijk voor je afgedaan mijn ogen zijn daarom vol dauw Ik wou dat je thans luisteren zou bij ‘t nachtelijk stil van mijn hart…

onzegbaar en onuitspreekbaar

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 816
Ja, je legt je hoofd tegen mijn schouder, wiegt ogenschijnlijk gedachteloos in het ritme van het tikken van de klok, nauwelijks hoorbaar boven het druppelen van de zondagregen tegen het raam. Nee, er zijn geen woorden op je tong noch in je hoofd, vermoed ik; je ogen staan hol, hoewel niet wezenloos, eerder berustend, aanvaardend omdat wat…

Keukenprinses

gedicht
2.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 23.345
Dat is het ergste, als je soms dacht dat je leuk was, dat je mij met terugwerkende kracht laat stampvoeten op de vloer in de keuken bij je moeder waar de afwas voor mij stond en jij me hielp de dingen op hun plaats te zetten en op de hare. Met de toegift van je lach mij, aangedaan om nooit meer te vergeten, mini- maal onbereikbaar maakt…

Asscheid

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.537
As verzandt langzaam tot sediment Als hij wegzakt in het sentiment Van een golvende herinnering Onderweg naar de Noordpierbranding In het deinen op duinen van woelig water Valt het nu samen met later En spiegelt de zon zich als zilver aan de oppervlak Waaronder een zee van stilte zich stelt op zijn gemak.…
Pjoer20 april 2012Lees meer >

Usselo, herbezocht

gedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.799
De hemelen glimlachten toen altijddurend als de glimlach van de Mona Lisa; onder de wegwijzers en hun gerechtige arm blonk de spiegeling van lantarens in de poel met boomstammen, en altijd was ’t de bloeitijd van de distels, lasteraars leven hier niet, sprak het hooiland; later staken ze de weg neer; zoete moederkoek van de daken, polsstokken…

De kleine geesten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 604
het rook nog naar gezelligheid en rust van lang geleden muren en het bord hadden zorgeloos de tijd opgeschort zag de kleine geesten in een groter lijf hun blikken toch wat wijzer herkende de details toen uitvergroot nu in balans zo op het oog slechts bij een enkeling brak nog de speelse twinkeling van vroeger tijden door…

Papierland

gedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 7.251
Krakend neerzitten en kijken naar wind op een foto. Hoe de geketende dansers buigen op rij! Wij waren tien en wilden naar zee. Melkzuur in de benen, blaasbalg in de keel. Storm blies tranen over de wangen, schelpengruis knapte onder onze banden. Wij trapten ons achteloos een weg. Groen, blauw, wit namen we voor lief; zintuigen werkten…

Railingvraag

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 708
Zij die me vernederen Nu al vele jaren Eigenlijk vanaf het begin Drukken zich nu uit in Mijn herinnering. Zou ze over de railing Van deze terrasboot willen Flikkeren en nooit meer Aardig gevonden willen worden Maar zoiets kan ik me Niet veroorloven. Ik denk, Vermoed, weet, twijfel of Dit wel zo verstandig is.…

onze wereld

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.474
Liggend op mijn rug in mijn warme bed Turend in het donker luisterend naar jouw stem in die vertrouwde bovenkamer in dat grote huis, midden in die laan tussen dorp en wildernis Voelend echter dat ik zweef, we vliegen Zwervend door een heelal aan beelden, opgeroepen door onze woorden, onze gedachten, ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap…

Niet wetend wat het met mij doet

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.937
Keek nog eens goed, en ja, daar stond je dan, kwamen herinneringen boven, begrijp nog steeds niet hoe dat kan. Nog steeds zo knap en mooi als vroeger, en met veel levenslust, zag ik je daar op youtube, van mijn beslissing werd ik bewust.…
Chris4 juni 2012Lees meer >

even

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 824
even al is het maar even hoeft niet lang te duren maar even wil ik je nog horen al was het maar over fietsbanden of de schilderijen van Vermeer of noem nog eens wat of bloembolvelden die je onder water zet blijkbaar doen ze dat ergens voor we hadden het verder over wind en tegenwind we namen een tomatensoep zo zeker van onszelf…

wat je toevoegt

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 854
wat je toevoegt is later nu is er alleen maar alleen een paar dingen in je hoofd een herinnering niet eens de geur van een koekje terwijl je denkt aan alles maar zo weinig ik ben je kwijt je leeft niet in me voort als je dood bent ben je dood en elke hersenschim daarna is wat het is en geen verder leven maar alsjeblieft leef nog door…