4113 resultaten.
Als echo's vragen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
2.214 De zon ging onder in onze ogen
toen duisternis de jouwe sloot
en schemer over dagen daalde
het waarom blijft antwoord smeken
aan de stilte van jouw dood
maar echoot slechts ons onbegrip…
Moederhart
hartenkreet
1.2 met 5 stemmen
3.203 Er is geen berg zo hoog
Er is geen zee zo diep
Als een moederhart
Dat tot je riep
door het leven ben je geslagen
En was je vaak alleen
Toch houd ik altijd van jou
Door alle jaren heen
Hoe moeilijk het soms ook is
En ben je ver van thuis
Er is altijd iemand bij je
Die je kracht geeft naar kruis…
heengegaan,
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
3.385 hoeveel tijd men is vergeven
om hier op aarde te vertoeven
te mogen genieten van het leven
het is aan géén van ons
maar aan god
't staat namelijk geschreven
in het boek genaamd 'het lot'
--------------------------------------------
*~ Voor Hans 4-9-1960 - † 24-12-2006 ~*…
Van Lieverleed
gedicht
2.7 met 96 stemmen
43.023 Al wat voorbij is
en nooit voorbij
niet meer van mij is
voorgoed voor mij
van lieverlede
zal het weer komen
een schijn van vrede
over de bomen
van lieverlei
als het weer mei is
maar niet voor mij.
------------------------------------------
uit: 'De weg van de wind', 2001…
laat mij
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
1.787 O, laat mij sterven onder sterren
laat smelten mijn ziel in eindelijk
geen mens meer zijn
ik hef het glas op verlaten leven
laat mij zweven op het hoogpolige
tapijt van herinnering
rusten in serene verleden tijd van stilte
geboren uit de golven van liefde
nu gedragen door de onzichtbare
handen van de dood…
Met blijdschap geven wij kennis...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.206 Mei blidens litte wy witte...
der is in wachtsjen
der is ferwachting
in nij gesicht
de fracht is licht
de reis is swier
de komst in swicht
it berntsje lake
waard in gedicht
fan beleavjen
yn de eachjes mist
en yn de siken
in al sêfter stream
it waard beslist
wy witte it wite
ûnder de linebeam.
--------------------------…
De Grens
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.947 Ga met me mee tot aan de grens,
en hou mijn hand dan vast.
Ik ken het leven van een mens,
maar naar het einde ga ik op de tast.
Als ik daar dan arriveer,
en ik moet oversteken.
Dan zal ik meer en meer
beseffen,
hoe jouw liefde mij
zal ontbreken.
Zwaai tot ik verdwijn,
achter de horizon.
Het einde van ons samenzijn:
terug naar de bron…
Als een bries
netgedicht
4.6 met 50 stemmen
2.085 Ik heb je laatste adem gezien
mijn schat
misschien heb je besloten
jouw adem in de wind te blazen
mij straks in mijn verdriet als
een koele bries zal doen verbazen
dat jij het bent
misschien
om zaden te wijzen waar te groeien
hun bloemen prachtige kleuren bloeien
heerlijk geuren
zoals jij
misschien
stoeien vlinders straks zacht strelend…
Mijn broer begraven
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
3.173 Het was alleen zijn lichaam dat er lag
en meer ook niet
we hebben samen stilletjes gehuild
van intens verdriet
Ik heb zijn handen nog gestreeld
gefluisterd dat ik van hem hou
nog één keer heb ik omgekeken
en kreeg het warm en koud
We hebben samen met elkaar gezongen;
Heer ik wil Uw liefde loven
al begrijpt mijn ziel U niet
zalig hij die…
Een weekendje thuis
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.645 Swiebertje en Bromsnor toonden hun streken
vader tikt zijn verrukking met stijve vingers
op de lauwe gashaard de koffie pruttelt nog na
de sjoelbak komt op tafel een glaasje sherry
een borrel en een glaasje bier voor mij erbij
moeder schuift bedachtzaam de stenen waar
ze ze hebben wil. Vader is wat wilder van doen
maar ook hij weet wat sjoelen…
DE STERVENDE
poëzie
4.3 met 11 stemmen
4.973 Van hare handen
die zijn hoofd namen
en het wegborgen binnen haar schoot
is toen het kale glanzende strelen begonnen
als een ijl sneeuwen over een groot, somber land.
en toen hij de ogen sloot
over een leven, tot de dood toe vermoeid,
was wat het donkere bloed had misdreven
in een blind brandend wenen vergeven
en uitgeroeid; en behoed
door…
De laatste dagen
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
3.063 Wanneer, zoals bij jou
de laatste dagen van je leven
hier op aarde geteld zijn,
je laatste fase is ingegaan,
je alleen nog in staat bent te knikken,
de kwaliteit achteruit holt,
wanneer je leven hier gedaan is,
je afscheid nemen moet
van al wat je dierbaar is,
je alles achter moet laten,
weet dan dat weliswaar je taak
erop zit…
Mater familias
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.665 Daar lig je dan
zo dood te zijn
dat ik blind ben
voor wie je was.
Dat is verdriet
dat is woede
dat is ontzetting
dat is afscheid.
De hemel is grijs
ontkent het licht
waarmee je mij
trots gedragen hebt.
Nu ben je te zwaar
lood in mijn armen
een bodem van zink
een ei van zwavel.
Kon ik maar stromen
in het bloed dat
mij heeft…
Winterslaap
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.304 Nu de bomen met wit zijn betogen
wordt ik door hun stilte opgenomen
en zal langzaam een droom geboren,
waar sneeuwen zinken in mijn ogen,
die als een eeuwigheid voortduren-,
niemand telt meer mijn uren;
van een heengaan staan de sporen
vers, als van uw laatste toebehoren.…
spelbreker
netgedicht
5.0 met 15 stemmen
1.564 de dood is een spelbreker
die vreet aan zekerheden
niemand die er raad mee weet
zelfs de wetenschap niet
zwijgend vergeet men
en schuift het ver van ons bedje
maar als het komt brengt
het een onmenselijke scheiding
maar het stelt mij wel een vraag
is dit het einde of niet
want als de dood het einde zou zijn
zou mijn sterven het karakter…
Begrafenis
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.909 Dat een begrafenis in stilte moet verlopen
waarom? waarom in alles stilte?
waarom niet wild doen uit verdriet?
het tragische op zich heeft toch al zoveel kilte
Waarom geen fel brandende fakkels?
of wel bijna zestig bongo's op een rij?
waarop heftig huilend wordt getrommeld?
de doodse ... doodse stilte ... gewoon voorbij?
En dan na de mis…
lief en leed
netgedicht
3.7 met 46 stemmen
2.797 soms lopen de ogen over
van wat het hart verzwijgt
neem nu een grote liefde
een van twee verdwijnt
wordt ziek, gaat dood
de ander breekt, vraagt
waarom ik, waarom jij
kan het maar niet vatten
alsof de bekende stem
er opeens weer is
een gestalte in de deur
soms blijft wat samen
is gedaan en groeit
als na een…
Wachten op de dood
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.680 blad waait van de oude eik
valt neer in koude grond
als ik zo naar mijn opa kijk
de trekken om zijn mond
groeven in doorleefde huid
zijn blik op mij gericht
pijnlijk straalt hij weemoed uit
soms vallen ogen dicht
rustig wiegt de schommelstoel
een leven vol verhalen
met de dood als hoogste doel
waarnaar gedachten dwalen
even trilt zijn…
Stervensuur
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.619 Langzaam vulden haar ogen
zich met tranen.
Langzaam kromp zij ineen
als een stervende vlinder.
Voor ’t laatst zag zij op
naar het stralende licht
dat – groots en gebundeld –
door hoge ramen binnenviel.
Toen brak het bladstille licht
de staf over haar.
De armen gespreid,
haar ogen gesloten,
steeg haar witte ziel klapwiekend op
de stralende…
Altijd sta Ik je nabij
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.661 ook al hou je van het leven
treur niet om dood te gaan
waar de bloemen altijd bloeien
daar klop je op die dag aan
het leven gaat hier verder
Ik heb het al zo vaak gezegd
de hemel bood Ik aan op aarde
hier begint het ZIJN pas echt
heb geen angst om te sterven
treur niet om dood te gaan
zoals Ik bij je was op aarde
zo zal Ik ook hier naast…
Scheurend schort mijn leven op
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.722 Scheurend schort mijn leven op
Pijn brandt voort door mijn nacht
Ik ween, en wacht, en wacht
Alleen de dood komt dichterbij.
Dit is niet wat ik wil
Ik zoek de zon en het paradijs
Vooral de roes van jou
Geen dood, o neen, geen dood.
--------------------------------------------
Een ode aan deze dichter en vriend.
Drie jaar geleden…
Cocon
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
3.256 Als in een cocon,
zo werd jouw leven,
toen je ziek-zijn begon,
was er niets moois meer
te beleven.
Nu ben je vrij.
Word nu maar vlinder,
dartel blij,
vliegen zonder hinder,
voor eeuwig vrij.…
De laatste dagen
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
3.645 Je hebt geen grip op deze zaken,
je kunt niets doen dan toekijken
je had graag honderd willen worden samen
maar dat is helaas niet gegund.
Je kunt niets anders doen dan denken aan
hoe het had kúnnen zijn
je had elkaar nog zoveel jaren willen
schenken het mocht niet zo zijn.
Het is oneerlijk zoveel op je schouders
te deponeren,
het is…
Kadaver
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.454 Mijn kraaien krassen een klein beetje
met hun bekken op de lak.
Ik scheld ze vol, vervloek ze strak:
“Verdoem die vogels, Herejeetje!”
De stoethaspels choqueren, veren
en schaven, schrapen, raspen luid.
Stijf van woede vaar ik uit:
“Een echte kraai behoort te scheren!”…
Nachtbezoek
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.401 Ik werd wakker, ‘t was nog nacht,
omdat iemand op mijn bedrand zat,
ik herkende haar: zij was zoals
ik zonder ‘t te weten had gedacht.
Laten wij praten, zei ze zacht,
zeg me wat je gerust zou stellen,
het is allemaal in mijn macht,
je mag je diepste wens vertellen.
Wij spraken over tijd en plaats,
wie er bij zouden zijn, zij knikte;…
Stilte en niets meer.
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.691 En dan is er niets meer
dan stilte
je bent overleden, je bent
er niet meer
je adem is gestopt, je hart
eveneens
het afscheid was kort
de stilte lang.
Té lang.…
Stilte en niets meer
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
2.438 En dan is er niets meer
dan stilte
je bent overleden, je bent
er niet meer
je adem is gestopt, je hart
eveneens
het afscheid was kort
de stilte lang.
Té lang…
Open raam...
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.062 Door het open raam
vangen je ogen de blauwe lucht
Nog even genieten
voor je allerlaatste zucht…
Vogels laten zich meedeinen
op de zachte adem van de wind
Je ogen stralen in het schemerlicht
Even voel je jezelf het kleine kind
De angst voor je laatste reis is weg
Genietend neem je afscheid van de natuur
Nog één keer glijden je ogen de hemel…
De Dood in Mijn Schoot
hartenkreet
4.4 met 52 stemmen
4.605 Mijn buik dik en rond
Vervuld van jouw leven
Tere handjes kriebelen
vlindertjes die zweven
Ik praat zacht tegen jou
Lief mannetje diep in mij
Je broertjes zingen liedjes
Jij spartelt speels en vrij
Opeens lijk je wel te moe
Mijn liefste derde kindje
Nul reacties op de liedjes
Geen enkel kriebel hintje
Mijn vlindertje bleek ziek
Te…
stille onrust
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
2.329 zo voor het oog
is alles wel voorbij
je bent in as verdwenen
schijnbaar is de rust
nu neergedaald
maar er zijn slechts dagen voor geschoven
wat eraan voorafging
is indringend nog aanwezig
laat zich zien wanneer het wil
in alle hevigheid…