2486 resultaten.
- Tijdloze momenten -
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
662 tijd doodt immers treurliederen
tijd kan gedachten doden
op een zeer sluwe manier
word ik plotseling gedachteloos
vol respect vier 'k leven
schijn bedriegt, wordt wel gezegd
daarom geef ik mij bloot
zodat tijd wensen kan vervullen
tegenwoordig tijdstip te herhalen
vliegt minutensnel de deur uit..…
Met mijn pen in de aanslag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
895 Dit uur zwijgt harder
dan te laat
De mens die geen drempels wil
het walhalla van tienermoeders en ontblootte
vrouwen
want men zoekt vertier
van oorlog en de woeker met menig dier
en van het kind een maand vermist…
Het mes snijdt dieper dan de pijn
overdekt met schone schijn en dikke vinger
men roept meer en meer om minder
En U…
ZOMERAVOND II
poëzie
4.0 met 2 stemmen
725 In weedoms schijn zie 'k alle aardse dingen,
En van de droefenis waartoe mijn ziel nu wies,
Wil ik mijn liederen van elke dag doordringen,
'Lijk op de fluit één aêm verscheiden tonen blies.
---------------------------------------------------
Nagelaten verzen - Drie (oktober 1912 . mei 1916)…
Herinnering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.671 Maar toen de luchters weer hun schijnen spreidden
trad ik stil met herinnring door mijn zalen,
en 't was me als hoorde ik weer uw stem die sprak.
----------------------------------
uit: De Beweging (1914)…
Mensenwoorden
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.508 De mensen schijnen elkaar zeer te vrezen,
Daar zij zich steeds maar voor elkaar versteken
In woorden-weefsels, die geen hart doorbreken,
En in wier schrift geen mensen-hoofd kan lezen.…
Ga tot voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.224 Reik tot achter de schijn die
verblindt, betovert, verleidt.
Doorzie haar illusie, dat zij
de werkelijkheid is die telt.
Zoek niet, laat los. Ga tot voorbij.…
Lastige zaak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 (Lijnen van vloed (II))
't Weer daarentegen
liet niet te wensen over
echter toch vaak een professie
waarbij schijn bedriegt
Voorspelling is net
zo zeker als de wolken
heel vaak aanwezig op momenten
dat zij niet zijn gewenst
Onze liefde daarentegen
honderd procent stabiel
jij twijfelt toch weer; zinvol
of totaal onzinnig...…
ZAT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 De zon mag schijnen wat ze wil,
bij mij komt er alleen nog maar gegil.
Van binnen dan toch wel te verstaan,
zal niet op m'n balkon aan 't schreeuwen gaan.
Maar oh wat ben IK het beu, wat ben IK het zat,
ik heb het wel zo vreselijk gehad.
Deze bui moet wel snel over zijn,
zodat ik weer kan genieten van zonneschijn.…
Kind in mij
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
460 roet,
ik zal hem nooit van mij afslaan
het dierbare kind in mij
Ik mag dan defensieve magie kennen,
de grootste toverboeken hebben omarmd,
met talloze goeroe's hebben gevreeën,
alle harddrugs volop hebben gebruikt,
de meest hoge trips hebben ervaren,
God diep in de Ogen hebben gekeken,
Haar grootste heiligdom geïnhaleerd,
de wereldse schijn…
Druppels.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 mensen
uit onze eigen mensenzee
Druppeltje uit de mensenzee
vluchtend uit 't vreemde land
't kon niet verder met ons mee
ligt als druppel op 't strand
Door ons eigen onvermogen
verschijnen druppels uit dezelfde ogen
druppels op zichzelf gericht
blijven druppels zonder zee gezicht
In de Ark van ons behoud
zal het Licht door druppels schijnen…
Adventskaarsenvers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
977 *
Twee lichtjes schijnen al,
richten de aandacht op
Jezus geboorte,
de komst van de Heer.
Zie hoe het lichter wordt,
blijdschapverkondigers,
komende zondag zien
wij ze graag weer.
**
Drie vlammen fonkelen,
kijken verlangend naar
Jezus geboorte,
de komst van de Heer.…
Op de oceaan.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.080 De zee jacht òp een heir van vlugge kuiven,
Waar zilte zoomen van smaragd in schijnen;
Zij rimplen, rijzen, wentlen en verdwijnen,
In wisslend spel van schittren en verstuiven -
En in de branding van dat stage schuiven,
Laat golf na golf haar donkre diepte deinen, -
Tot indigo en brons in grijs verdwijnen,
Om zilvren kuiven weer omhoog…
Bergmeer
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.060 Zo zijn er spiegelbeelden,
Die boven schijnen, door wat men diep onder zag.…
Apentroost.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
919 Een aap had met veel zorg en zwier
Als pronker zich gekleed;
‘Nu schijn ik,’ sprak hij, ‘toch geen aap
Voor iemand die 't niet weet.’
Hij pakt met moed het spiegelglas
Met beide poten op:
Maar hoe hij kijkt - hij ziet nog steeds
De oude apenkop.
Hij draait de spiegel links en rechts,
‘'k Ben netjes!’…
Met een hoofdletter K.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Vier mooie Vrouwen van Algiers*
vastgelegd door Eugène Delacroix
lenzen van zijn ogen op scherp
Zonlicht spiekt spontaan door een raampje hogerop
Terwijl de ene vrouw zeer spontaan lijkt te poseren
schijnen er twee in serieus gesprek
de vierde lijkt te vertrekken
hoewel zij een opmerking maakt
Tapijten bezet, maar niet bezaaid
de wereld…
ruimte en vertrouwen
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
697 ruimte, geen plaats
enkel wat zwak maanlicht weerkaatste
die enge beelden geheel onverwacht
in het diepst van een zwarte nacht
zo speelden weerwolven en demonen
een kat-en- muisspel met mijn dromen
ik was angstig, geheel ontwricht
in mijn zoektocht naar het mooiste licht
schaduwen mogen nu gerust verdwijnen
de zon mag weer volop helder schijnen…
Alle Zeven
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.054 Maar, boven al de Schijn des Tijds uit, staat
Gij in uw koelte, al-enig-vaste-en-reine,
O, Cijfer, waar 'k op tuur, in vreemde schroom.…
mijn kleur bekennen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
663 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
de zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon zingt geel, ik hou van jou
het gras dat kleur ik in 't fel groen…
Zonsopgang
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
537 Na een nachtbraaknacht
keek ik met kleine oogjes
naar het licht dat oostwaarts
begon te schijnen, op te komen
als een stellig verwijt jegens
mijn nachtelijk waken
en gapen.
Woest kroop ik onder mijn dekbed
en ik herhaalde de zinnen, die ik
met serieuze aandacht eerder die
nacht had verzonden.…
Winternacht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.164 In haar schijn ligt daar de vlakte,
scheemrend, als een maagd zo blank.
Uitgegaan is 't laatste lampken
dat van ver u tegenglom.
Onder witbesneeuwde daken
slaapt het dorpken, stil en stom.
Slechts de toren, trouwe wachter,
't hoofd met eeuwen reeds bevracht,
houdt nog daar, in nacht en stilte,
over hut en hoeve wacht.…
Onzekerheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
600 Vandaag de dag maakt de reclame en de politiek
ons wijs, dat het leven maakbaar is, dat je in
een zeker paradijs kunt leven, maar die schijn
breekt je vroeg of laat wel op, want al die
mallotige gnomen hebben een bord voor hun kop
en ze gedijen minder en minder in hun winkels
vol vette leugens en rampzalig tierelantijn.…
Witte bloemen.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.488 Ik heb gekozen
Rozen,
Heel blanke
Bloemen der Meie,
Die lichtend stonden,
Met teder schijnen,
In 't dag verdwijnen.
De plek is zonloos, waar wijlen zullen
De jonge leden van ziel verlaten.
Wil warm en zacht ze in uw schijnsel hullen
Langs dodestad's straten.…
O DURIGE EREDIENST
poëzie
4.0 met 1 stemmen
930 altaar, waar als lichten
Uwe ogen zijn, mijn zielsnood stijgt als zang
Van al onzichtbre koren en uw wang
En heilge slaap veel heilige gezichten
Vervangt en dierder onder 't welfsel staat
Van mijn vervulde ziel dan in een kerk
Van stenen bouw al' kostbaarst kerksieraad
Maken elk daadje tot zo'n innig werk
Dat wat nu, ach, is schijn…
Woordenschat?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
402 Onderschat de
diepte van de
woordenschat
op de lange duur
als ik hierin ten onderga,
een kansloze strijd tegen
taal en tijd, denk je
dat je alles hebt gehad
vertil me aan de last
van de loden- en de
bodemloze letterkast,
waarin het doel en weg
wordt ondermijnd, denk
ik zin van onzin te kunnen
scheiden, zonder schijn
van zelfingenomenheid…
Zondagochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 torenklok slaat
Bim Bam Bim Bam
Het boek: een oude psalm
O gedicht in 't morgenlicht zo schoon
David's Zoon Uw kroon o Waarde Zoon
De tempel waar Uw Geest wil wonen
Is iedereen uniek zonder mensenklonen
O Majesteit, oneindig licht o bron
Zoet is 't purper van de opgaande zon
Bedauwde paarlen lelies en fluwelen rozen
God laat het licht schijnen…
Personificatie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
616 begrijpen, hoe het komt dat ik jouw vertrek
onverdraaglijk kan dragen zonder pijn
het creëert de link tussen zon en maan
koppelt de liefde aan onsterfelijkheid
los van barrières maar dat ene woord blijft,
waaraan blijven we mede – en schatplichtig
maar blijkt soms als smet op de realiteit,
zich daaraan te onttrekken is slechts de schijn…
Latent tot de lente
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
482 virale schimmen
Voor ieder ongrijpbaar,
ontsnapt uit de fles,
tonen de geesten
in wazige mist
hun valse karakter
op klaarlichte dag,
onstuitbaar, niet
langer te dimmen
Kruipen bij voorkeur
bij nacht en ontij
in aders van duivelsgebroed,
doorkruisen in oogwenken
lichtjaren ruimte
spottend met wetten van tijd
Bevoorrechten schijnen…
Het innerlijk oog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 Een nieuwe pandemie woelt
de pijnaders bloot, er lekken
zure vruchten door de schijn
gebaard uit onkreukbaarheid
van ieders schoot, zoektocht
naar een andere strategie of
medicijn die met alle wetten
breekt of zijn we dat al eeuwen
kwijt? Verzacht dat de innerlijke pijn?…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel…
Gemis voor een land dat smoort in duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 is de wetenschap van de Heer van dood en leven
de auteur die het Boek der Boeken heeft geschreven
ach , hoe verdrietig is het discrimineren op jaren
een zwarte engel, de dreunende stap van soldaten
in een land dat smoort in duisternis
levend zinnebeeld van het leven dat gaat verdwijnen, de
wijsheid van lichtjes die in de duisternis schijnen…