3205 resultaten.
Jouw hart op mijn spoor
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.392 Victor
Maar je was als een lampje
dat opvallend oplichte
wandelend tussen de mensen door
Ik zag je lopen
vanaf de toren aan de overkant
met je prachtige vrouwelijke passen
Ineens liep je die zijweg in
en ging je richting strand
je verdween achter de struikgewassen
Haastig verliet ik de toren
drong tussen de mensen door
het steegje in…
De Utrechtse staalmeesters
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
479 Verdwenen werkgelegenheid, verdwenen
arbeidersglorie. De staalmeesters
uit Utrecht waren eens onderdeel van
een trotse blauwe boorden victorie,
die vorm gaf aan vele producten in
gietijzer en draad van staal;
het gieten en het staalwalsen betekenden
economische vooruitgang en maakten van
de wijk Zuilen een succesvol arbeidersverhaal.…
Workshop Staken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
421 Wie zegt dat elk niveau er is verdwenen
Wij zullen alle stakingsdagen wenen
Wie zegt dat wij geen gat meer zien in benen
Wij zullen geen der stakingsdagen wenen
Wij steken spaken in het wervelwiel
Wij willen extra handen in de klas
Wij staken, Slob, met pijn in hart en ziel
Wat stom dat jij hier nou nooit eerder was!…
Koninklijk gebaar
snelsonnet
3.3 met 41 stemmen
2.571 Met vierentwintig dode Argentijnen
wilde hij heden langs de route staan.
Zijn actie stond de ordedienst niet aan:
Hij moest in een politiecel verdwijnen.
Want wie vandaag voor mensenrechten staat
wordt opgesloten wegens lasterpraat.…
Regendruppels
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
514 Regendruppels glijden langzaam van het raam,
weemoedig kijk ik naar buiten.
In mijn hoofd schreeuw ik wanhopig je naam,
kom toch weer in mijn armen schuilen.
Vogels die wegduiken in beschutting biedende struiken,
een blaf van een hond die verloren gaat.
Ik kan je liefelijke geur nog steeds ruiken,
het is net alsof je naast mij staat.…
overpeinzingen op een terras
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.068 een zwoele zomeravond op Kijkduin
je voelt de kleding aan je lichaam plakken
bij Tios ga je nog een pilsje pakken
zo leid je schuldgevoelens om de tuin
dan zie je met een nevelige kruin
een karmozijnen zon de zee in zakken
verdwenen zijn de laatste ongemakken
het leven bijt niet langer als aluin
je rusteloze ziel berust spontaan
wat ben…
Cirkels in zand
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 tussen zilverrustige
rimpels en zachte
herinneringen
teken ik cirkels
in de tijd
ik schets
oude zomers
en handen vol zee,
blote schouders
en dagen gedeeld
ik schep
wolken en verhalen,
fluister sterren
en beloftes,
stapel woorden
op de horizon,
daar waar jij verdween
nog één keer
omcirkel ik
zacht jouw naam,
bevrijd…
aangeschoten
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.387 “je stelt niets voor”
het zand schuurt in mijn broek
het zout bijt in mijn tenen
terwijl ik naar woorden zoek
ben jij al weer verdwenen…
Nootdorp
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.456 een vreemde stad van ver is nu nabij
de dorpsstraat is gevuld met nieuwe klanken
de bakker en de slager werden banken
verdwenen is de oude draverij
er rijdt een stalen monster door de wei
met schreeuwerige teksten op de flanken
we moeten nu een nieuwe geest bedanken
hij zorgde voor het keren van het tij
een laatste weidevogel krijst vaarwel…
Verdwijnen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.312 Ik ben weg, verdwenen in het niets,
De maan, mijn grootste hartsvriendin
Want haar kom ik nooit tegen.
Zij zweeft in een andere baan,
Komt nooit wat van mij tegen,
Blijft veilig bij mij vandaan.
De maan.
Maar af en toe is er ‘n verlangen,
Een arm om mij heen,
Voor het even gevangen.
Even niet alleen!…
't Is stil geworden
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.744 thuis en kijk om me heen
In huis is het stil geworden
Alles getuigt van jullie afwezigheid
Op tafel staan nog slechts twee borden
Ik blader door de babyfoto's
Lang geleden gemaakt
Het lijkt de dag van gisteren
Toch heb ik jaren over jullie gewaakt
Mijn ogen vullen zich met tranen
't Vocht van moedersentiment
Die tijd is nu voorgoed verdwenen…
Zoals ik eenmaal beminde (immortelle C)
poëzie
3.9 met 22 stemmen
7.414 Toen stierf mijn geloof van vriendschap,
Mijn hoop en mijn liefde verdween.
En, zoals mijn hart toen haatte,
Zo haatte er op aarde nooit een.
En sombere, bittere liedren
Zijn aan mijn lippen ontgleên.
Zo somber en bitter als ik zong,
Zo zong er op aarde nooit een.
Verveeld heeft mij eindelijk dat haten,
Dat eeuwig gezang en geween.…
In het gouden schijnsel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
672 gouden woorden die spreken
het gezicht doet verbleken
wijze woorden die dag
toen ik voor het eerst zag
het bloedrood opkomen
verblekende lichtstromen
vurig omhoog geschoten
mijn hart omsloten
wervelende waaiende winden
die witstralend verblinden
het gevoel in een klap
en wegvrat hap voor hap
twijfeling, angst en wanhoop
verdwenen…
Oude bibliotheek
gedicht
2.4 met 375 stemmen
56.267 Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dichtbij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee
van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard
buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert
in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.…
Het Einde
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.735 Muziek vol van liefde
Klinkt als pijn en verdriet
Weerkaatst in een lied
Op zoek naar geduld
De stilte die rust was
Klinkt nu als een leegte
Een oneindige leegte
Met vragen vervuld
De nachtelijke schoonheid
Voelt duister en kil
Somber, koud en stil
De pracht lijkt verdwenen
De wereld lijkt anders
Zonder jou in mijn hart…
Mijn opa, de sterkste
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
1.871 Het beeld van Duits soldatenvolk,
angstig vluchtend voor mijn held,
verdween toen op mijn school
de ware toedracht werd verteld.
Ons landje aan te vallen,
was der Kaiser nooit van plan.…
Een droom van lang geleden
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
2.147 een droom
door jou en mij verzonnen
Je was weer dichtbij
hand in hand langs de kant
van de weg, op weg
naar de bushalte
bij het strand
Je keek me aan
alsof lichten op me schenen
een fonkel verscheen, een traan
je stapte in, je moest gaan
even later was je verdwenen
Ik liep door het zoute zand
de tijd zonder jou was begonnen
de zee…
onze kerststal
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
3.209 herders
drie Wijzen van ’t Oosten
allemaal in triplex Joseph zat los
bovenop met twijgjes
mijn pappie gemaakt
laatste jaar
voor ik geboren werd
het stro op de grond
echt - kwam uit de
varkensschuur
toen kwam
de moderne verbeelding
van fabrieksklei onder 'n boom
niet alles bruin schaapjes wit
maria blauw kindeke geel
pappie’s stal verdween…
RECONCILIATIE
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.090 toen ik mijn vijand in de ogen zag
als ik voorzien van armen en van benen
was hij me plotseling vriend toegeschenen
zo helder als het duister wijkt bij dag
we schoten beiden bijna in de lach
herkenning kan je onverwachts doen wenen
de achterdocht was helemaal verdwenen
wat scheidde ons?…
Je hart niet kunnen raken
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.056 Kokend bloed, pompend, bruisend
vol woede een weg banend
elke vezel volgevreten
elke cel op barsten
zo kwaad nog nooit geweest
Een traan, het branden, doodgeslagen
De leegte knagend, beet voor beet
Verdwaasd, een waas voor m’n ogen
De weg verdwenen, niet te zien
Zo’n verdriet nog nooit gehad
Een gat, een hol gevoel, verlaten
Ik mis je…
Zonsverduistering
gedicht
3.0 met 24 stemmen
8.666 Een zee had geen branding meer,
drie minuten lang;
en de zon had geen negatieven meer,
drie minuten lang -
Daarna verdween hij uit mijn gedachten,
als een foto die emigreert
naar doorzichtiger schijngebieden -
------------------------------
uit: 'Gedichten I, 1977.…
soms
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.631 Heilig zijn die momenten als je bij me bent,
Het is stil in me, ik voel alleen emoties,
Ik mis je warmte, je lach, je aandacht
Verdwenen ben je weer,
het is een sluier die ongemerkt van me afglijdt,
als die deur weer open gaat, zal je er zijn,
tot ziens, geen vaarwel.
jennemen
najaar 2007…
Moeder
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.480 Jij was vol warmte, mededogen
Jij had mij, als een ieder, lief
Dit leven had toch nog gemogen
De dementie is als een dief
Al wat ik liefhad is verdwenen
Jouw geest, zo hoop ik, bij de Heer
Het lichaam tegenover mij
Da's zeker
Heeft weinig van mijn moeder meer…
Mijn moeder (herkansing)
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
2.753 wereld
Ben ik voor jou
Nog wel het kind
Dat jij ooit kreeg
Ik zie je starend
Naar mij kijken
Wat gaat er in je hoofd toch om
Geen woord
Komt er over je lippen
Ik haat die sfeer
Waarom
Waarom
Jij was vol warmte
Mededogen
Had mij
Als eenieder
Lief
Dit leven
Had toch nooit gemogen
De dementie
Is als een dief
Al wat ik liefhad
Is verdwenen…
Maar hij vergat
gedicht
3.4 met 42 stemmen
21.882 Maar toen hij terugkwam, spoorslags,
was het kasteel verdwenen, of was er nooit geweest,
en hij kwam niemand tegen, de geur van rozen
was hij kwijt.
------------------------------
uit: 'Alleen liefde', 2002.…
De stad uit
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
638 Met de stukjes groen in elke buurt
De perkjes, hegjes en het volle gras
Waar je je kind zo graag naar toe stuurt
Nu snoeit iemand snerpend op benzine
Daarna volgt het luide blaadjes blowen
Dan knettert de accuzaagmachine
Men geeft gas ook om lawaai te showen
Deze turbo geeft me kromme wilgentenen
Het heerlijk groen is stilletjes aan verdwenen…
Ontkleedde mij
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.754 hand ontrimpelde mijn huid
streek zachtjes glad
wat in groeven van verdriet
zijn bedding al gevonden had
ontkleedde mij ging teder
plagend langs mijn borsten
tepels richtten zich fier op
door het laveloze dorsten
cirkelde steeds lager langs mijn buik
vertoefde diep tussen mijn benen
ik haalde jou binnen bereik
tot onze passie was verdwenen…
Uit zicht loos
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
873 Strak kijkt zij
langs jaren die
verdwenen zijn
zwijgend sluit
ze het venster
naar opstandige gedachten
de levendige geest
heeft haar
ingehaald
die ene laatste bocht,
onoverzichtelijk
wijst nog niet
de route
haar tijd ademt
komende en gaande
maanden
sprakeloos
knikt zij ja
tegen de muur
daar waar haar leven
de laatste…
Wie, oh wie .....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 lijkt te bewegen
handen op mijn schouders houden mij tegen
een stem klinkt achter mij, donker doch luid
stevige vingers raken mijn naakte huid
ik wil, maar kan mij niet meer bewegen
elk gebaar, zelfs een uitgestoken hand
lijken mij van top tot teen te verstenen
toch woedt er in mijn lijf een helse brand
nog steeds is mijn wanhoop niet verdwenen…
Verstoten kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.279 De zon heeft heel even geschenen
eigenlijk niet eens een heel jaar
plots waren ze allebei verdwenen
stonden niet meer voor je klaar
Hun eigen rotwereld vrat hen op
drank, drugs en allerlei rotzooi
dus gaven ze jou een schop
en dachten niet: wat is ze mooi
Ouderschap is nu uitgesloten
de rechter heeft terecht beslist
ze hebben jou keihard…