4280 resultaten.
het einde van de dag
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.958 verte
elke stap opent
de einder waar
schreeuwende vogels
beuken tegen de branding
van barstend zelfbedrog
wanneer dagen korten
en zich losrukken
van wat ooit vleugels waren
over een vlakke zee
van meisjesjaren
die ik meedroeg
op mijn heupen
voor jij in mijn tepels beet
en het naïeve land bezeilde
ik treed uit je ogen
en verlaat…
Huur een aangeschoten lijf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
803 wil mijn lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
de spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken in de…
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
619 laat de oude bomen mij
opnieuw verleden geven
als ruïnes die nog huiveren
in verlaten land
oude schuren armoe spreken
in de stille dorpen,
harken aan de kant
oude handen met hun vouwen
dunne haren grauwig grijs
boven de versleten ruggen
verdroogde huid in vochtig huis
laat dit alles overstemmen
wat perfectie heet,
het niet meer…
Laatste trein
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.298 Wat gelaten stond je voor me
en ik snikte met een brok
want ik kreeg nu in de gaten
dat ik jou hier moest verlaten
toen mijn laatste trein daar wachtte
op de wijzers van de klok
en het fluitsignaal viel samen
met de eerste wintervlok
Van het raam zag ik je zwaaien
en de trein schoof met een schok
over veel te natte sporen
langs dat wat…
Blijvend licht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.101 Je was een bloemblad
zo bros, daarop waren
je tranen opgedroogd
waarom liet je het
leven los, niet in
oordeel te worden
gedoogd, je verdween
in de boezem van een
eeuwige bruid, de bloem
van jouw gedicht, de bron
van kiembaar zaad, te
vroeg geoogste vrucht,
ik haat wat ieder daarover
zegt, verlaten door een
gekozen vlucht.…
Morgenstond
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
796 Het warme witte dek
verlaat dan zacht
de sponde der aarde
opdat de krokus bloeit…
Aart
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
569 AMSTERDAM - Er is een rel ontstaan omdat Aart Staartjes dreigt Sesamstraat te verlaten. 'Meneer Aart' is het niet eens met het nieuwe tijdstip van uitzenden.…
Terug naar verder
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
953 naar het schijnt
ben ik niet anders
te bewegen
de schakende hand
zet de stukken toch daar
waar een ingeving landt
schaven aan taal
verschaft wel een nieuwe maat
maar wijn moet lyrisch rijpen
langs de weg die
de ziel slechts kent
en ik me op overgave verlaat
die vaak zo moeilijk went
weer blijkt maar eens
dat een dichters dood…
Ochtendoefening
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
503 Veronderstel al de energie wat
nodig is om het licht te herkennen,
ontstaat binnen in onszelf en ook
de pijnen in het hart, in tijd
gemeten, ons misschien verlaat,
lach als we elkaar beschijnen,
treur als het folteren begint,
verzoen, bemin en verblindt,
verhef de zon tot wond, als bewijs
dat alles tijdelijk verdwijnt, en
weer een gepaste…
zomeravond
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
577 wind binnen ik zit
binnen met zonnebrand en
zap boos van net naar net,
het liefst zie ik een sneeuw
programma, ik sta op en
verwarm alvast de melk
in het pannetje de cacao
staat op tafel, de wereld
wacht wel. ik fluit nog een
liedje dat niet tegen het
raam opbotst maar de
eeuwigheid in gaat, zo-
als de wesp die het kozijn
verlaat…
Een aangeschoten lijf
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 ik wil mijn lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
mijn spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken…
Een briefje
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
829 Zelfs toen de kamers
leeg, koud en verlaten bleven.…
Stemmen in de herfst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
957 Verlaten kleuren verliezen hun pracht.
Afstanden zijn leegtes die weinig verschillen
of echo's weer hun hoop teruggeven.
Geluk is een koud woord geworden dat ik verstoppen wil.…
De pijn van vroeger lijden
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
606 nooit zal je lach
een gave huid weerspiegelen
of de kleine schaduw komt
maskerend weer in beeld
je eerste oogopslag
toont alle vertes
in een openheid van kleur
die grenzen overschrijdt
je weer verlaat
als zielsdiep is bereikt
waar licht verdonkert en je
gaafheid met littekens is verrijkt
je hebt geen muren opgetrokken
maar je huid…
Honden uitlaten
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
814 de regen striemt
dikke opgehitste strepen water
zoals de moesson
in het regenwoud
vandaag wil het
niet echt licht worden
de laatste bladeren verlaten
levensloos de bomen
gaan op hun rug liggen
in de zompige ondergrond
druppels kletteren onophoudend
op onze ingepakte lichamen
de takken en bladeren
ritselen, kraken en knakken
onder…
Als lichten doven
netgedicht
3.8 met 48 stemmen
2.124 als de nacht lichten dooft
en enkel de maan nog naar ons oogt
is er enkel drift die in geen tijd gelooft
en vurige krachten mateloos gedoogt
spieren als speren gericht op de daad
jagen ons op in een blinde storm
en waar denken de rede verlaat
worden we naar wellust gedreven
dan, ja dan, schreeuwt de liefde,
en verscheuren wij elkaars…
Wolk-breuk
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
692 Lampen schitteren stilte
in de laat verlaten laan.
Bomen druilen druppels
langs de bladerloze stammen.
Water moddert verder
tot de rand de lippen raakt.
Vogels schuilen verder
tot de storm weer overdrijft.…
Ik lijm met slijm
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
960 vandaag plak ik al het loof
weer aan verlaten takken
ik hoor ze kraken, ben niet doof
ze zijn te stijf om ze op te pakken
de lijm is het slijm uit mijn mond
immers dat heeft zijn dienst bewezen
te samen met mijn charme als lont
zal het bos in wondervolle glorie herrijzen
de stramme stammen zeggen dank voor mijn geste
maar de bekommernis…
De boom
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
688 de boom staat,
verlaat zich op wortels
naargelang zijn aard
verspreidt zijn armen
om zich hoger en hoger
seizoenen lang
met licht te voeden
en vocht te laven
of in de koude sterrengaard
zich aan het ijzige te schaven
zijn ruggengraat
groeit haast onzichtbaar
tussen legers mieren en
genestelde hoven
waarin hij
soms verstijfd…
Meisje in het zand
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
908 Ik zweer dat ik je nooit zal verlaten
Vanaf nu is het gedaan
Dit nog even afronden
En dan terug jij en ik
Voorgoed bij elkaar
Ook al lijkt het nu veraf
Lijkt het eeuwen geleden
En maakt het wachten me bang
Koude regen komt over me heen
Het kan me eigenlijk niet schelen
Ik blijf volharden
Mijn gedachten zijn bij jou
Omdat ik van je hou…
new age
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
575 Hij heeft huid en haard verlaten
en koerst af op een nieuw zijn
op zijn new- age fiets, een
tent achterop en twee lichten.
Wat is de nieuwe bestemming?
Een beter leven. Langs koeien
en industie rook droomt hij
over verlichting, en zet
nog een tandje bij. Klaar
om zichzelf te overwinnen
en natuurlijk de wind nog.…
Carmelita of overspel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
599 Ik sla mijn slag op de gekeerde wang,
ontrol de vloer onder de voeten en verlaat het toneel.
De winteravond is verspeeld.…
Leunend tegen hete wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 woordloos spreekt
de boom verlatenheid
leunend tegen hete wind
en zand uit de woestijn
zijn kroon is in
verdrogen kaalgeschoren
tot het laatste leven
in een dorp dat niet mag zijn
muren dwars gebarsten
in generatieslang bestaan
kapotte daken fluisteren
nachts hun troosteloos vergaan
zand rukt op met lange duinen
in vorm en kleur…
KOM UIT DE KAST
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.187 Hand in hand
druk nu een zoen
stamp met je voet
haal uit met je vuist
incasseer en beslis
trek je terug
verlaat het nest
kom uit de kast
nu eindelijk gepraat
energie verlies alom
niet meer ontkennen
keer de rollen om
kom terug op beloften
geef terug die trouw
besef het eindelijk
nu de juiste weg
sluitstuk herinnering
twijfel…
vurig verlangen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
643 een grote ballon
gevuld met verlangen
blaast zich op
waar mijn hart zicht bevind
tientallen druppeltjes
verlaten mijn poriën
om te verdampen
en te verdwijnen
hete adem
vlucht uit mijn longen
om zich weer te vullen
en te herhalen
vele gedachten
razen door mijn hoofd
opzoek naar een plek
die hen erkent
mijn ogen sluiten
mijn…
De Vrouwenfontein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Als de vrouwen de fontein weer verlaten,
zie je de hoop in hun ogen.
Wat heeft hen zo geraakt?
Wij zullen het niet weten.…
De vier elementen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
813 De Psychoticus beleeft
zijn waarneming zeer tragisch
Hij leeft zijn mythe en
tot groot verdriet van
het Hermetisch Kind in hem,
wordt hij de Cynicus die
hij tracht te vermijden,
maar niet kan verlaten
De Psychoticus gaat
de Cynicus haten
Het is balanceren en schuiven
met gegevens
Een oneindig leven
is er nodig, om
de som der delen
hun…
Stenden - Herongen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
550 Als liepen we door een kerstkaart
Het landschap in een doktersjas
Oranje gloed over de velden
De dorst naar avontuur
De sneeuw in de haren
Fier rechtop in gelijke tred
Door bossen en over vlaktes
Langs verlaten boerderijen
In het schijnsel van de zaklamp
De kruisen op de bomen
Wezen ons waar te gaan
De nacht die plots viel
In het zwart…
Als de dag van toen
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
796 langzaam in stilte gelucht
nog 365 dagen te gaan
met voornemens die slijten
zo hoort het ook:
waarom zou ik
het genot verwijten
je moet gedrag veranderen
zeggen wijze mensen
alles met mate
zei een filosoof
een eeuwigheid terug
hij kan de pot op
ook hij heeft de aarde
na overdadig denken
overeenkomstig het lot
als sterfelijk mens verlaten…
Ik wandel met voeten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
725 wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling
er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij
en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van…