inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 37.860):

Ik wandel met voeten

wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling

er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij

en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van het daglicht
waarover dromen lopen warmer dan voorheen
in de volle winterstilte
veel meer nabij

zo ben ik nooit alleen

Schrijver: Quicksilver, 16 januari 2011


Geplaatst in de categorie: natuur

3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 327

Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Naam:
Coby Poelman-Duisterwinkel
Datum:
19 januari 2011
Email:
cobytjeertlive.nl
Ik heb genoten van je wandeling door te wandelen in de regels van je schitterende poëzie. Zo zag ik je wolkenberen en voelde de vrijheid van de open grenzen achter de maanwitte duinen. Dank je wel voor dit mooie gedicht!
Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
18 januari 2011
Email:
voorjaarsvlinderhotmail.com
Het licht zo mooi, te ontvangen bij elke stap.
Mooi natuurgedicht.
Naam:
Astridv
Datum:
17 januari 2011
Email:
astridvoermanhotmail.com
In volle winterstilte lopen dromen, warmer dan voorheen over de wonderlijke magie van het daglicht, prachtig verwoord, mat name de laatste strofe sprak mij heel erg aan!
Naam:
switi lobi
Datum:
17 januari 2011
Dat "in de lucht" had best weggemogen in dit prachtige gedicht: het voegt niets toe lieve Dicky, want je hebt de lucht dan al ervaren.
Naam:
Maria Voerman
Datum:
16 januari 2011
Email:
l.voerman1home.nl
Een sfeervol gedicht over een wandeling aan het strand. Prachtig verwoord.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)