5060 resultaten.
Haiku: boom
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
603 Hoog in de boom
zingt een vroege vogel
de dageraad bijeen.
Boom -
onbeschreven blad
fris en groen.
In de herfst
telt de oude boom zijn
jaarringen.
Schud de boom
wacht niet op plukkers
- appel op je hoofd.
De oogst is binnen
appels en peren leken
weer niet op elkaar.…
De meteorieten zwermen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
375 licht en stukjes
universum
ja daar waar
men zomers
de zon treft is
het een drukte
van belang
in het verre
heelal dat
veelkleurig
licht uit alle
frequenties
weerkaatst met
ook misschien
de geheime nog
niet ontcijferde
verborgen boodschap
ik houd van jou
je te zien in het
tedere oranje rood
van de net ontwaakte
vroege…
De liefde was niet groot genoeg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
255 Ik was zelf zo'n kind, tien jaar oud
kwam ik in het gesticht, ongewenst
en onwetend hoe
Tot mijn broer me vond
tussen de kleuters van mijn klas
en mij vertelde hoe
37 was ik toen ik familie kreeg
Ik vroeg hen om onderdak
maar zij wisten niet hoe
Dus bleef ik hier en werd ik oud
verpakt in blaadjes vouwpapier
verzwijgend hoe
verstikkend…
Thalassa!
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
562 wij kijken naar de brokstukken
van onderwaterruïnes als we
boven het plaveisel zweven
verkenning van verstilde resten
van een verzonken stad
Pompeï in gefilterd licht
vroeg of laat komt alles boven
water weet Thalassa
moeder van alle leven in zee
dralend in de tijd van onze
laatste onderwaterdagen
zoeken wij de weg naar boven…
STATIONSHUISKAMER HAARLEM CENTRAAL
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
180 "Waarom huilt u"
vroeg 'n mevrouw die plaats nam
in de makkelijke leunstoeltjes
tegenover de bruine skybank, welke
ik met rugzak en uitstalling
geheel in beslag nam in de
Stationshuiskamer van Haarlem Centraal
"Mevrouw ik wilde eens lekker janken!"
"Meneer heeft u dan verdriet?
"Neen mevrouw dat niet maar ik ben Jan Krediet!…
angst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.285 nee bang ben ik niet
niet voor schimmige honden
of de eindeloze gang naar ziekenboeg
ik ken geen angst voor golven over de dijk
of dood
nee die vrees ken ik niet
wel als vroeg in de nacht
met een lichaam rusteloos
en mijlenver van slaap
ik uitkijk over landerijen
en naast de jeneverbes
jij daar weer staat
schreeuwend zonder…
geven zo hun zomer vrij
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
910 ik hak het hout
zie de spaanders vallen
als jaren in getallen
en het deert mij niet
de gave blokken
stapel ik heel trouw
tot voorraad als het wintert
splinters aanmaak voor de schouw
zij smeulen tot een vuur
als ik hen aanblaas
hun vlam verdrijft de
kou uit het vroege uur
de jaarringen verdwijnen
geven zo hun zomer vrij…
COBRA
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.172 Vroegen Dortemont en Constant
ook Asger Jorn, de Deen
hebben jullie vaak een klant?
bij ons komt er nauwelijks één.
Als we samen gaan exposeren
onder een krachtige naam
onze werken combineren
verwerven wij Wereld-faam!…
Een nieuw begin
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.321 Je vroeg me, je niet te gaan haten
omdat je me wilde verlaten,
je wilde zoals je zei
opnieuw beginnen, zonder mij.
Ver weg van haard en huis,
je voelde je hier niet meer thuis.
Je wilde de wereld ontdekken
en daarom ging je vertrekken.
Nu, jaren later, ben ik blij dat je bent gegaan,
ik heb mijn eigen dingen gedaan.…
Dag mijn lief
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.965 Pijnlijk laten bloesems hun schoonheid los
Vogels roepen je van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
Aarde bedekt de werkelijkheid
De zon verschuilt zich in verbijstering
Trappers vertragen de weg
Plassen verdriet takelen zich omhoog
Vermoeide wind baant zich een weg
Bomen hebben hun leven weg gegeven
De kist omsluit ons leven.…
fluisteren de hemel dichterbij
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
880 alles reed voorbij
en jij zat weer
een stoel te ver
bij me vandaan
ik zag je lippen gaan
en hoorde vaag
je woorden in een
zacht geroezemoes
je vroeg me met
je ogen, ik zag
nog dat je handen
mee bewogen
je maakt me gek
met je verlangen
dat me brandt en
spant tot ik verrek
ik ga me wreken
zacht zal ik je breken
mijn duizend…
Het was die ochtend
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.616 Ik ga koffie zetten zei ik
aan dieren denkend
niet aan vlees maar aan vacht
niet aan bloed maar aan zacht
hoor ik de merel
zoals iedere ochtend
hoor ik de kerel
op een van de nokvorsten
hij is er vroeg bij.…
afscheid
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
4.054 we gaan we gaan,
het afscheid komt er strakjes aan
de tranen prikken in mijn oog
ik veeg ze met mijn zakdoek droog
we hebben het zo leuk gehad
ravotten op het speeltuinpad
kattekwaad en spelletjes
maar nu is het dus wel welletjes
ik zeg je gedag en gedoeg
is het niet te laat en niet te vroeg?…
slikken of spuiten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
825 eerst in jezelf tot tien tellen
bij moeilijke vragen
waar je van uit je slof
dreigt te schieten
en dan onbeschaamd tien zeggen
mooi die roos uit vlaanderen
niet voor een gat te vangen
deed dat in slikken of spuiten
toen men haar uit het niets vroeg
met hoeveel mannen
zij het wel niet had gedaan
daarbij zij gesteld
dat zij alvorens een…
Zes
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
3.279 in kleur gedacht
als het groen van ons in
het grasrollend oliedrum
vrienden voor mijn leven
met jou de heuvel neer
leven bevatte wat het kon
- blik liet niet verder zien -
van schoon en kwader goed
zoals het wassend water wit
in teil ons altijd deed
buiten op de stoep
- nog galmt het schrobben –
wij samen en geurend vroeg…
omdat ik niet wil,
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.420 Dat ik je om leven vroeg?
Omdat ik niet wil dat je me verlaat..
Schrijf ik dit.…
boerenland
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
757 het land nog dromend
het vroege uur onaangeroerd
de zon als een purperen bal
zacht rijpend boven goudgele
akkers vol geur van hooi en
rulle aarde
en wij, wij kijken ademloos toe
laten de stilte liever onbetreden
het dunne licht onaangetast
alsof we hier overbodig zijn
uur en land zichzelf genoeg…
van slag
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.746 er lag een bliksem op het plein
toen ik vroeg wat doe je daar
wees hij schichtig naar omhoog
en zei: ik moest daarboven zijn
maar toen ik uit de wolk vloog
hoorde ik een hemelse klank
werd verliefd op een klok zo rank
en verloor mijn opdracht uit het oog
ik zei : het is de liefde die je mist
en droeg de blozende bliksem heel beslist
honderd…
Dat wat winter heet
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
624 Winter heeft
nauwelijks kleur bekend
Schroomvallig groent het
aan staken en stekken
Lente laat zich
als 'n sprookjesprinses wekken
Toverhazelaar
en 'n veel te vroege Blauwe Regen
Komen bedeesd
uit hun vergeethoek
Vegen geel en blauw
als op schilderdoek
Slechts 'n noordoostenwind
wakkert aan,stribbelt tegen
Duwt en trekt…
Advocaatje leef je nog?
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.260 Dat Willem mij graag hield, zegt toch wel iets
Laten we wel zijn, het is echt heel helder
Dat hij een beter mens is dan Jort Kelder
Aldus een aangeslagen Moszkowicz
Maar als men mijn cliënt niet wil vertrouwen
Zal men dat vroeg of laat beslist berouwen
--------------------------------------------------------
...Bram Moszkowicz beëindigt…
Ooit vergeten
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
2.791 Zelfs haar heb je weer verlaten
en als ik naar de waarheid vroeg
dan was je antwoord altijd:
ik heb aan twee vrouwen niet genoeg.
Het doet pijn daaraan te denken
en vergeten zal ik het nooit
toch wil ik je eindelijk vergeten
en misschien lukt het...ooit.…
De kat is mijn geweten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
885 De zeep kruipt uit mijn oren,
de vroege haan wekt mij niet.
Zo reinig ik mezelf elke nacht,
formatteer ik mijn harde schijf.
Ik vind in zwijm weer de kluts
die ik gisterenavond kwijt was.
Het liefst blijf ik eeuwig dromen
voor altijd verschoond van de dag.
Maar een ruwe tong likt mijn neus
en ik proest mezelf klaarwakker.…
Rendez-vous
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
715 heen en weer
aan mijn raam voorbij
voorover gebogen
armen op de rug
misschien morgen, mompelt hij
met een oude hand
en versmalt langzaam de stilte
wanneer hij me te vroeg
verontschuldigend aankijkt
hij klimt weer verder
daalt op en af
breekt de wijzers
van een vermoeide dag
misschien morgen, mompelt hij
en steekt de tijd
terug…
zacht zal ik je breken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
715 alles reed voorbij
en jij zat weer
een stoel te ver
bij me vandaan
ik zag je lippen gaan
en hoorde vaag
je woorden in een
zacht geroezemoes
je vroeg me met
je ogen, ik zag
nog dat je handen
mee bewogen
je maakt me gek
met je verlangen
dat me brandt en
spant tot ik verrek
ik ga me wreken
zacht zal ik je breken
mijn…
Perkpolder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
696 De meeuwen zijn als
laatste vertrokken
(Tragischerwijze het
vissen verleerd)
Hier stak men de handen
uit de mouwen,
hier zwaaiden vrouwen
een afscheid
dat pas veel later zou komen
en toch altijd te vroeg.
We hebben niet genoeg
gebeden, klonk het in de kroeg.…
Droomstilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
582 Het is bijna de droomstilte
die je woordgebarend hebt gebracht
met dat tasten van dageraad
de vroege dauw, een lenteochtend
het is al bijna die avond
en dat afscheid in de kou
hoor de diepe adem
in jouw woord fluisteren
de maanschemer scheel
flinterdun door de emoties
een schat in jouw sterke handen
die woorden stileren
als niet te…
Straks Pasen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
864 Zij ging ook takken
zetten in een vaas
wij namen samen de lift
't was straks Pasen
en gaan die bloeien
vroeg ik haar
nou ja
die gaan wortels schieten
zei ze en dan plant ik
ze in de tuin
ach zo zei ik
en lachte haar even aan
de een denkt aan bloemen
en de ander aan wortels
de tuin speelde in haar hoofd
ik las het op haar gelaat…
mijn moeder
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.087 nooit heb ik haar
echt leren kennen
bij ieder bezoek
was het weer wennen
veel te jong
ging zij heen
was het pas tòen
dat mijn wrok verdween
daarvan heb ik
oprecht berouw
nooit zei ik haar
ik hou van jou
sloeg ik mij huilend
in de tehuizen
kranig overal door heen
heb jij me veel
te vroeg verlaten
maar nu voor goed
ben ik alleen.…
De herfst bedekt hun kale lijven
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 De ramen spatten eenzaamheid
spiegelen de dood als vanzelfsprekend
en zaaien vergif over het ongewenste groen
zodat het leven de kans krijgt
om weer als maagd
te worden herkend
maar niet wanneer kleuters
hun verleden boetseren
in een ongewenste infrastructuur
zodat hun jonge leven te vroeg
zal worden gerijpt
tot het moment dat de herfst…
De tragedie van de zwarte strik
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.204 Het was een lange avond
en in open portier
vroeg zij de eeuwigheid;
ze kreeg de avond.
De tragedie van de zwarte strik.
Die onder een grasmachine,
In een smerige sloot,
Werd verdronken.
De bubbels nog niet uit het hoofd gezet.
Proosten op een veel te kort Nieuwjaar.…