4410 resultaten.
twee november
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 juist dan, in het groen
bij haar graf...
denk ik aan kaarsen thuis
Maria van Lourdes met haar blauwe lint
incluis het kleine kind
dat liefde geeft
en vraagt
om zelfgemaakte vrede
in dit heden hangt nog rijk
een wolk
vol onbehagen
deze dagen tellen dubbel
als ik verder dan religie kijk…
één november
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 merg en been gaan door
hoofd en hart
het schrijnen van
de eindeloze tijd drupt
dagelijks
seconden in bekkens vol verdriet
“wat niet is, kan komen”
zeggen ze
in zoet herinneren
beklijft een mensenkind
de zin van het bestaan
daarom
moest het gaan…
Dus ik ben
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 Levenslang onder
Druk van haast
En alles wat
Daar op leek -
Geen tijd om
Te beseffen
Dat ik leef -
Wat heerlijk
Dat het nu anders
Is, en ik geniet
Van elke stap
Die ik zet,
Niet in de haast,
Niet onder stress,
Maar gewoon voelen
Dat ik loop,
Stap voor stap,
En dat ik bij elke
Voetbeweging zie
Dat ik leef:…
Schulden uit het verleden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
542 Voor J.
Wat probeerde je toch
Met mij in contact te
Komen, jij die dag
In dag uit naast mij
Was, met lieve, dan
Weer met boze woorden
Mij wakker te schudden
Uit mijn boze droom
Die vierentwintig uur
Per dag zonder ophouden
Doorging, en zelfs in
Mijn slaap jouw en mijn
Rust te gronde richtte -
Nu, zes jaren later pas,…
Worsteling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 Ik kijk naar haar
alsof ik van buiten
naar binnen kijk
voel dat het stroomt
gelijk een waterval
onophoudelijk blijkbaar
zonder reden of toch
baant ze zich (dapper) een weg
door een bos dat almaar donkerder lijkt te worden…
vanaf hier
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 vlucht niet
mijn lieveling
telkens ik je loslaat
je stem hindert de stille vissen niet
of het bordje -hier begint de zee-
ik geef je het water, het onleesbare zilt
half in mij, half op weg te gaan
ga liggen in de duinen
mijn lieveling
laat schelpen rondom spelen
alsof ik er niet ben, op de spiegel
van de horizon
word ik regen in…
Al even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 knaag jij
onophoudelijk aan
mijn jas waarvan de
stof al tot stof was
vergaan
ondanks dat ik
me omdraai
schroom jij niet
om dit patroon
voort te zetten
nu ik naakt
voor je sta, en je met
met lede ogen
aankijk ben jij
in geen velden
of wegen te bekennen…
uit tijden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 morgen zou ik geleefd hebben
indien ik je gevonden had
onder het licht van vandaag
sta me toe dat ik je hartstocht noem
liefde en een droom, een lichaam
en een danser in een ontroerend schaduwspel
dat als water over mij heen glijdt, ongehaast
langs schouderbandjes en die ene vlinder
bij zonsopgang
ik zou naar je kijken, één vinger leggen…
Waar je het over hebt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 Gegrepen door
De orkaan die
Depressie heet,
Die mijn denken
Al meer dan drie
Jaar heeft stilgelegd,
Geen aandacht meer
Voor beeld en geluid
Niet de kracht meer
Om de regels van
Een boek te lezen,
Verlammende inbreuk
Op de mens die ik ben,
Die ik was
En die ik werd
Is in de razernij
Van deze wereld
Verworden tot een…
Door de eeuwen ingehaald
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
449 Die ooit de
Kracht van leven
Had, groeide van
Oud hout naar nieuw,
Werd stilaan door
De eeuwen ingehaald,
Schoonheid die zich
Toont op ons pad,
Verrassing van leven
Gevat in steen
En wij die ons
Verbonden voelen
Met elkaar en met jou,
Liefde die doorgroeit
Door de eeuwen heen…
Voorstelbaarheid ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 Steeds onduidelijker richtingen sloegen wij in waar
we ons verderaf van de sterfelijkheid waanden, een
koele nacht zonder bitterheid niettemin door de
ontoegankelijkste wouden verblind en verzilverd in een
onsterfelijke maan waarin we het doel beraamden.
Angst was er niet, hevig die uitzichtloze dadendrang,
de dieren en merkwaardige planten…
Duistere zaak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 waar zijn de woorden
de woorden die je zogenaamd hoorde
mijn lieve woorden, eerlijke woorden
wijze woorden, klonken soms als akkoorden
waar zijn de antwoorden
de antwoorden die niet aan mij toebehoorden
jouw lege woorden, onhoorbare woorden
onuitgesproken woorden, brengen nimmer antwoorden
(noch rust)…
Memoire
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 in een memoire
laat het leven je voorbij varen
langs aanlegplaatsen van weleer
soms ver in de verte terug
wil ik de weg van mijn geest verklaren
keer op keer zoekend naar de sfeer
en markante jaren
verborgen als het ware
of zijnde achter de rug
door de glazen van heden
wordt nog steeds veel gemeden
de ziel doorsneden
opgeroepen in diffuus…
Hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Regelmatig
Zoals het hoort
Het vers vlees dat
ligt verscholen
in de krochten
dichtbij de ziel
dat ongevraagd
de toestemming
geheel ontbeert
Stilte werd juist
op dat moment
zonder permis-
sie, ongevraagd
veel te snel, te
hoog, opgevoerd…
De zaden van de zilverberk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
473 Een woud van twijfel rijgt
zich aaneen in zwijgen, onder
de kalende kruin niets verteerd
waarin het bladgoed zich herkent,
het doorbloedt als levend bewijs
het weefsel van de nerven.
slechts met de gedachten
waarin ik verdwaal, op het
einde te trots voor een beklag,
onmogelijk de serene grond
onder de wortels te verruilen
van een…
Verbanden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
500 bij binnenkomst struikel ik
over de eenzaamheid
die her en der verspreid ligt
aan de muur tikt de tijdloze
veroordeling van hen
nog immer voort
vage ideeën schieten wortel
klampen zich vast aan
dat wat al even was
door mufheid omarmd baan ik
me een weg naar een raam dat niet
vastgeroest in de sponning zit
om deze met een zwieper…
Waarom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
511 zie jij mijn tranen niet
of wil je ze soms niet zien
vlak kijk je me aan
dwars door mij heen
heb je mij ooit wel echt gekend
begrepen wie ik eigenlijk ben
als bloed dikker is dan water
waarom laat dit je dan ijskoud…
Vastgeroest idioom ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
454 Het einde, mijn geplande dood,
vermaan mij als je tot mij spreekt,
ik stond aan je deur te luisteren, wat
voor boodschap je brengen zou.
Berooft de zinnen van elk schaduwwoord
dat mij opbeurt en weer breekt en de onrust
predikt in mijn overladen hoofd, in antwoord
op de vragen waarop ik geen vat kan krijgen.
Als een zwaan, die schuchter…
Achtenzeventig procent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Hartstochtelijk geprobeerd
Me voor honderdtwintig
Procent in dit
Leven in te zetten
Langer door te
Gaan dan wie ook
Als eerste aanwezig,
De laatste om te gaan
Door het onzichtbare
Net van wie dan ook
Ingeperkt en tegengehouden -
Nooit een kwartje,
Hooguit een cent
De opbrengst nooit meer
Dan achtenzeventig procent…
Van oost naar west
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
472 U die er bent
Van de late
Avond, als ik
Slapen ga, en mij
Het volle zicht
Gunt op die
Grote ronde maan
In het oosten,
En mij weer
Verwelkomt in
Het westen als
Ik 's morgens
Wakker word -
U die er bent
Ook als ik
De aarde heb
Losgelaten…
roos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
598 zij draait
oog in oog met de stilte
schreit namen
waardoor doornen uit het zwijgen
vallen
een bloemblad blijft liggen
verderaf
er is geen wederkeer
ongeschonden…
Niet aan de kant geveegd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
422 Voor Jeannet
Zo hebben we
Het toch geleerd,
Nietwaar?
Alles netjes
Schoon in huis,
De kastjes, de
Deurtjes niet te
Vergeten -
En toch hou ik
Van die ene vlek
Op het deurtje links
Van de keukenkast -
Een afdruk van de vingers
Van jouw rechterhand
Vervult mij van mijn
Liefde voor jou,
Het bewijs dat ik zielsveel
Van…
blauwe wimpels
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 alle engelen die ik vraag verlengen stil hun vleugels…
zijn kleine kwetsbaarheid raakt
in hart en nieren
en hij laat me
blij het leven vieren
ver voorbij het kille naakt
van herfst
met wintertenen
alle kou is snel verdwenen als zijn
zachte wolkjesgeur
mijn lach
voor altijd zonnig maakt
nog voor ze is verschenen…
Ontwapenend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Zo treed ik
Je tegemoet
Die mij zo graag
Met woorden kwelt,
Hopend mij voorgoed
Te kunnen raken
Daar waar ik het
Meest kwetsbaar ben,
En ik die slechts
Bewapend met met
Woorden van liefde
En verdraagzaamheid,
Jou verdragen kan,
Die jou het leven
Gunt zoals jij mij
Het mijne vooral
Misgunt en mij hooguit
Gedogen wil…
bloot gegeven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 ze gaf een koele hand
-het deerde niet-
ik had het land aan onvolwaardigheid
met wat ze doorgaf in haar lach
raakte ze zichzelf al kwijt
wetend
dat ik meer zag
dan wat vals geïllustreerd verdriet
‘nu dan’
dacht ik en vertrok geen spier
haar vaste grond verdween
omdat haar voet slechts zonder zwier
naakt en waardeloos
aan mij verscheen…
Tapdanser ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
403 Herpak de vruchten in
een valies als ik naar
het onbekende noorden reis
laat mij zwerven over
een rijke appelzee, ik
neem alleen het klokhuis mee
naar een groene morgen van de overkant
laat mij daar van je malse loten eten
indien ik heb getwijfeld om me
te laten zaaien in een vergeten oord
geen idee hoe die dag zal heten
als ik…
Eenzijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 We vergeten niet
hoe licht we wegen
hoe de sterren lonken
naar de glans van onzichtbaarheid.
We raden niet
naar ons evenwicht
de lichtvoetige dans
van onze oorsprong.
We staan op
en ergens raakt onze passie
verstrengeld.…
Moe
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
614 een moeder ontluikt
de moeder ontwaakt
een moeder besluit
de moeder kwaakt
een moeder rent
de moeder vliegt
een moeder verwent
de moeder biecht
een moeders instinct
de moeder verzorgt
een moeder die zingt
de moeder waarborgt
een moeder luistert
de moeder bedenkt
een moeder fluistert
de moeder wenkt
een moeder verschoont
de moeder…
Muizenissen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Je vak is het
Om je medemens
Te helpen in
Het reine te
Komen met zijn ziel,
Vooral hij die
Al zo vaak viel
Over de doornen
Op zijn levenspad -
Als ik dat andermans
Muizenissen noem
Reageer je verontwaardigd,
Bijna kwaad - want jij
Vindt dat dit is waar het
Leven ten diepste over gaat…
Uit het donkere bomen bos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 In het donker
Gerijpt tot
Hout van grote
Klasse, heldere
Overgangen naar
Smal, schoon spinthout,
Op de houtstek
Blijkt pas hoe
Kolossaal de kwaliteit
Van het leven is dat
In het donker
Groot werd,
Het donker dat
Naast dood ook
Leven schiep…