Al even

knaag jij
onophoudelijk aan
mijn jas waarvan de
stof al tot stof was
vergaan

ondanks dat ik
me omdraai
schroom jij niet
om dit patroon
voort te zetten

nu ik naakt
voor je sta, en je met
met lede ogen
aankijk ben jij
in geen velden
of wegen te bekennen

Zie ook: http://www.ladylove.punt.nl/content/2013/10/Al-even

Schrijver: LadyLove, 30 oktober 2013

ladylove40gmail.com

Biografie van deze schrijver

Psychologie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 1 stemmen 449