14830 resultaten.
Over Friesland
gedicht
2.5 met 15 stemmen
7.358 Dat waaien, altijd dat waaien
de bomen in onze tuin
die heimwee hebben naar het bos
de lente die in grauwe wolken
over het lege landschap jaagt
altijd naakt, altijd
--------------------------------------
uit: 'Droom in blauwe regenjas', 2004.…
lentezon
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
530 het frisgroene blad
absorbeert gestreeld door wind
volop de lente…
Haiku in zwaar weer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
428 ik wil graag een fou-
te haiku schrijven die uit
z'n verband wordt gerukt door een storm…
Het adagio laat trillen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 wie kent
de dirigent
van het windconcert
dat lentes tonen
preludeert in
pril ontluikend groen
het adagio laat
trillen aan de horizon
van zomers warme dag
finaleert in oogst
van geurig donkerrode
klanken in volle herfstlach
pas als de laatste toon
bevroren is klaart vorst
de twinkelende sterren
zien we hemel
in de ogen van…
Nog nat van tranen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
520 hij schiep
een handvol wolken
in de lucht
gevat door wind
ontplooiden zij in wit
onderkanten zwart gevlakt
met schaduwen
nog nat van tranen
raakten zij het droge land
ik ben geen regenmaker
zei de zon maar warm slechts
lucht tot aan het koud plafond…
Spes mea fumus est
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.165 Maar nauw is 't smokend kruid verbrand tot stof en as,
Of 'k vind mij in die stand, waar ik voor dees in was:
En nauw zie ik de rook in ijdle lucht verzwinden,
Of 'k zeg, dat ik in 't minst geen onderscheid kan vinden,
In, of ik leef of hoop, of dat 'k een pijpje smook,
Want 't een is niet als wind en 't ander niet als rook.
---------…
Herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
623 Effen, trekt
het gordijn
van zure waterdruppels dicht
de wind steekt op
het laatste blauw
nipt aan de randen
TL licht flitst
de bulderende lach
van noodweer
schalt door de herfstnacht…
zeilmeisje
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 verlaten hun huid
een waterlelie verschiet van kleur
zwarte slijmerige slakken
ontvluchten de zomer
tussen de buien door
verzengt zich mijn denken
doelloos in het kroos
een doorweekte tennisbal
de eenzame tocht door het bos
schenkt mij geen vreugde vandaag
toch / reken ik
op een nieuwe golf van genoegens
toch / geloof ik
in een wind…
BAKENS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
642 Nietig kijk je dan omhoog
oneindig is de ruimte
dan luwt de wind
je vaart rechtdoor
de haven is in zicht
zucht, een veilige beschutting.…
Wiegend in de oktoberwind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 De wind heeft warme gedachten
in je haren gesponnen
En hangt een nevel
aan rood gebladerte
Vallend van tak tot tak
op de aarde,
in het nat
van een bloeiend najaar
De eerste grijze haar als
een teken
van de tand des tijds
Geronnen in
smalle wateren,
van fluisterend tot
tierend
We vieren de herfst
met wervelende melancholie…
Dagen voorbij
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.771 Als de wind gaat door 't koren ... wie uwer is opgestaan?…
Op weg naar het licht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
517 Zwevende vogels trekken schimmen
zodat het zwermen schijnen
naar zacht wenkend perspectief
opzoek naar verdwenen zomer
kom maar
vlieg voorbij het kale najaar
nestel buiten ‘t wolkenlint
hoe intensief waarheen
doezel uit smachtend gezwind
ontkil je vleugels naar lomer
weg van de wind
over zeeën van golvende weide
van nattig gras met…
Hunkering
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
521 Prevelend als de fluisterende wind
worden woorden geboren op mijn lippen.
Licht als een donzen vlok,
jouw luisterende oren strelend,
dekken ze warm het broze hart toe
van een liefdevol mensenkind.…
Het Midden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
507 Zachtjes waaiend door alles
Door een onaangetast of verdord geheel
Slurpend, kwijlen van alle beetjes
Ongenaakbaar zacht en teder
Hard en ijzend
De wind raakt ieder stukje
Van het midden
De weg door alles
De goot de duivel en verlaten
De passie en de bloem
Balans
Het Midden…
Afwachtend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
553 [Tanka]
Verwachtingsvol
bespeelt de wind de bladeren
maar onvermurwbaar
houdt ze haar schatten bij zich
tot de herfststorm overwint…
Eigen wijs
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
664 Dit is jouw partij
zei jij
wijzend op de noten
van je zelfgeschreven
partituur
een lied over de zee
een jachtig schip
de zeilen bol geblazen
door het razen
van jouw solo
en ik zocht de melodie
de harmonie
in tweede stem
ik zong…
maar mijn woorden waaiden weg
bleken pas klank te kleuren
in het slotakkoord…
Terwijl de wind scheen en de bij bromde
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.447 Terwijl de wind scheen en de bij bromde,
'n stil ogenblik van geluk gevonden.…
Transitie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
691 Tussen kei en korrel
– leden van één lichaam -
sluimeren eeuwen van
gestaag verloop
Twee gedaantes aan
de uiteinden van tijd
krijgen nieuwe maten
bij 't wassen en slinken
Er is geen verliezen
of winnen voor wie
afstaat of opneemt
De wind waait bestendig
van een oeroude vorm
naar een nieuw volume.…
Tanka 2
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
488 Stil fluistert het riet
de melodie van de wind
krekels zingen zacht
zonsondergang aan de kim
bij het vallen van de nacht.…
In losgeslagenheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
518 buig en veer weer terug
strek nooit je rug
in tegenwind
laat hem
langs je glijden
in zijn volle vlucht
wat stram pareert
trotseert immense krachten
in losgeslagenheid
speel het spel
zonder neerbuigendheid
souplesse wint altijd…
Er ruist een zachte...
poëzie
3.4 met 10 stemmen
1.533 Er ruist een zachte roffel door de blaad'ren
Der populieren aan de zoom der weide;
Zij tromm'len aan hun ranke takken blijde
De zomer te gemoet, die stil komt naad'ren.
In de elzebosjes aan de kant der sloten,
Doorgeurd van honingklavers en kamillen,
Hoor ik de lentewind zijn liedje trillen
Met lang-gerekte, zangerige noten.
Op halmen…
Unheimisch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 [Senryu]
's nachts roffelt de wind
op halfvergane luiken –
geen mens geeft hier thuis…
Dreigende wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 heb de wind
niet gevraagd golven
zo hoog op te stuwen
dat de zee tot de duinen staat
een front van
dreigende wolken
in buienlijn langs te sturen
dat zich met onweer ontlaadt
vroeg zomerse dwarrels
vol stuifmeel en licht
geuren van bloemen
zon op mijn gezicht
dansende vlagen
van warmte en lucht
trillende einders met
vogels loom…
dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
792 'tIs lang geleden,
dat deze wind
door mijn gedachten waaide.
Te lang geleden,
dat woorden me zo streelden
dat ik ze voelde in mijn hart.
Ik voel ze komen.
Ze dromen mijn dromen
van jou…
Ontluisterd
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
531 Ik luister naar de wind
hoe deze door de spelonken van de oude muren
van het huis waait
ik zie de zon schijnen
over de schaduwloze straten van de stad
ik hoor je stem
die spreekt met oude woorden.
Ik hoor en zie het ontluisterd aan.…
de wyn giet kâld
gedicht
1.9 met 31 stemmen
7.049 gaat koud
door het open raam
langs de collega
die denkt aan wat zijn opa
zou doen
de wind slaapt
vitrage hangt stil
de gedachten van de anderen
zullen straks zijn bij de opa
van de collega
bij de opa
en wat die in de oorlog
deed
de wind slaapt
zijn open mond
slaapt
ventilatordons
waait
op zijn droge
tong…
De kus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
675 In de schaduw van de sterrenkijker
met de rug in de wind
heb ik je gekust.
Je tiara in chocolade gesmolten,
je voeten op mijn schoot gelegen.
En ik hoorde zacht de regen,
langs dat immens grote raam
wegsterven.
Een paleis groeide uit de horizon,
een eenhoorn uit de regenboog geboren.…
Op de vleugels van de vrijheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
632 “ Alles krijgt vleugels, wat wordt gedragen
het vliegt bij vlagen zonder bit, zonder teugels “
Ongedwongen speelt de zuchtende wind
met zijn adem over land en water
heen en weer terug
Hij streelt zijn fluister
over bos en heuvelrug en later
langs de wangen van menig dartel harten kind
Een zachte bries ontsteekt het vreugdevuur…
Het fenomeen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
539 verschraalt al het leven
tot elementair
hoost de zee
en golft tsunami’s
smelt het ijs
van duizenden jaren
spiegelt hoog tegen de dijk
jij houdt ons
in beweging met
steunen en kreunen
orkaant met het oog
gericht op de mens
zelfs in de stilte
die komt voor de storm
ben jij gespannen
zonder op het land
een blad te beroeren
jij bent de wind…
schuimbekkend
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
408 schuimbekkend de zee
de wind maakt haar helemaal
gek…