2258 resultaten.
Leren vliegen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Met vliegen, vangen en gevangen worden.
In 2005 zochten we Sam op, thuis in Sonoma.
Tussen de bomen heeft hij er zijn eigen trapeze.
Hij leert ons de grondbeginselen van het vliegen.
Sam vertelt over zijn leven en zijn werk.
Oefenen, leren van je fouten en vertrouwen.
Vertrouwen in jezelf en in elkaar.
Durven. Durven dromen.…
Kluwen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
526 Die liggen, ze hangen erbij,
gevangen, of vol van verlangen,
bij elkaar of gedwongen, verzonnen,
wat wilde de beeldhouwer vangen?
Hij hakt, slijpt en polijst,
beitelt.…
Oude Mensen Op Zondag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.095 Oma's en opa's gevangen in hun grijze herinneringen.
Laat hen over de tijd vertellen,
Waarin hun dingen voorbijgingen.
Van oude mensen, een nostalgie vol sentimenten.
Van oude mensen, kabinetten vol vergeelde prenten.
Toekomst, de tijd tikt ongestoord.
Verleden mag niet roesten of worden gesmoord.
Iedere tijd heeft zijn zegeningen.…
Het wiel van het leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
574 waar we ons allemaal in begeven
Een cirkel draait je krijgt wat je verdient
Geeft je niks dan krijg je niks
Doe je niks dan bereik je niks
Wie slecht doet die slecht ontmoet
Waar je mee omgaat word je mee besmet
We hebben keuzes in het leven
Keuzes die we zelf moeten maken
We kunnen kiezen tussen goed of slecht
Zit je in je cirkel gevangen…
Geslepen glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Geslepen glas, gevangen
in het spinnenrag; wacht ik op die ragebol
die mij boenen mag.
Geslepen glas, achter iedere ruit steekt
een ander vel; grijpt een lachspiegel zijn
kans in een vormenspel. geslepen glas,
de wereld door een ruit geprojecteerd;
wordt niet altijd met een wonder gehonoreerd.…
wie heeft er nog tijd?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Oma's en opa's gevangen in
hun grijze herinneringen.
Laat hen over de tijd vertellen
waarin hun dingen voorbijgingen.
Van oude mensen, een nostalgie
vol sentimenten. Van oude mensen,
kabinetten vol vergeelde prenten.
Toekomst, de tijd tikt ongestoord,
verleden mag niet roesten of
worden gesmoord. Iedere tijd heeft
zijn zegeningen.…
Andermans Koren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 waaierende dood, uit
de schoot van Wuhan
troost weerspiegelt de hemel in
't uur van de dood
Een krans met
bloemen gevlochten om hout
valt in besmette aarde
't verdord oud herfstgoud
Sterk de stem boven
de donkere groeve, de bladeren
en de droeve regen in
't zilveren licht, de uitwaaierende zegen,
rondom een wereld in
duizend angsten gevangen…
kamp De Beetse
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 Nog wat later
zitten Duitsers
NSB-ers er gevangen
één barak staat er
nog vandaag
probeert te vertellen
moeilijk voor te stellen
hoe het kamp was
al die bomen er omheen
maken het zo knus
dat moet juist niet dus
haal die bomen neer
een paar barakken meer
dan voel je al die ellende
de kou
de angst
de sfeer
weer.…
De Kraai
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 onze geheimen,
Zelfs de diepste die wij vergeten
Sterker zelfs hij heeft alles al geweten
De Kraai is een poëet en dichter bij het rijmen
Vanwaar kent hij al onze mysteries
Onze Heere heeft hem aangespoord
Mensen herhalen fouten in steeds dezelfde comedy series
De dader in de moordklucht is bekend en voor de Kraai gevlucht
Degene die is gevangen…
Het gedenken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
452 Ook ik ben een gevangene van hoop,
ook ik heb een moeder,
ook ik voel mij beter in mijn eigen bed.
Kon ik maar geloven in een lot,
dan zou ik nooit meer alleen zijn;
mijn poging de kus vorm te geven,
mijn liefde soms meervoudig.
Ik heb zoveel brieven geschreven aan,
ik heb zoveel liefste vergeven aan;
ik heb niks meer aan.…
Specifieke ziekte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 Ik voel me gevangen in mijn eigen huid,
zo fragiel, zo moe, zo onbemind.
Toch zoek ik licht in kleine gebaren —
een glimlach, een hand die alles verklaart.
Elke dag een strijd die niemand kent,
een pijn die zich in stilte verzet en me herkent.
Toch blijf ik ademen, nog steeds klein,
nog steeds hier, zoekend naar wat menselijkheid.…
Mijn nieuwjaarsgroet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
413 Een nieuwjaarsgroet voor de verslaafden,
voor mensen op de dool geraakt,
voor wie gevangen zijn of zoekend
naar wat hun leven zinvol maakt.
Een nieuwjaarsgroet voor de verliefden,
de pasgeborenen op aard',
de oude mensen, ziek of eenzaam,
de kinderen en wie hoop bewaart.…
Zwartgerokte duistervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
232 Ze draaien in een vicieuze cirkel,
dwangmatig gevangen met hun angsten,
als zwarte asvlekken op een perfect blauw doek.
De wind draagt flarden van ver verleden met zich mee.
Je probeert de namen te onthouden,
krast ze met een droge tak in de koude aarde,
maar de lijst is te lang, de nacht te diep.…
Met handen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.046 Met handen
nog ragfijn gebonden in onschuld
Met lichamen
tesamen gevangen, bevangen
in een oogverblindend verlangen
Naderen we
worden we schepper van een mysterieus web
wederzijds verankerd met een zoet gefluister
om als één enkele hartslag
ritmisch
elkaars lichaam te doorkruisen
wij,
volgens tastbare dimensies
zintuiglijk bestempeld…
Nepagent
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.406 hun gang maar gaan
Maar iedereen die van buiten kwam
hield ik onmiddelijk aan
Voor foutparkeren van hun fiets
vlogen ze op de bon
Terwijl ik hen vertelde
dat zoiets bij ons niet kon
Ook kregen ze een procesverbaal
hoe verbaasd ze dan ook keken
Nadat ik hen had uitgelegd
dat men slechts Nederlands mocht spreken
Heel veel heb ik gevangen…
Vliegen Als een Vogel...
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.925 Soms wilde ik dat ik eens kon vliegen
Hoog, langs de hemel, één keer vrij
Vrij zijn als een mooie vogel
Vliegend vrolijk zijn en blij
Geen gevangene van de wereld
Vliegen als een mooie duif
Koekeloerend naar beneden
Of als vogel met een mooie kuif
Soms zou ik uit mijn lichaam willen kruipen
Als een vlinder uit zijn cocon
Ik moet er uit…
Zomertijd
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.318 Het licht gaat aan, het licht gaat uit
Jongens vonden hier hun bruid
Door de branding van verlangen
Wordt het mooi
Zo mooi, het lot gevangen
Of blijft het alleen jagen, als overal.…
Vragen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.057 Ik speur naar wat glimt voorbij ons streven,
dit koortsig leven, gevangen tussen willen en weten.
De genadeslag verwachten, het weegt door,
zwaarder dan dat ze me lang beschadigen,
organen met zachte kogels vullen.
Straks val ik niet meer samen met ik
Maar word ik een offer van de rokende loop,
de moord die mij verrast en betast.…
Verenigd in een Niemandsland
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.783 Voorbij de grens van dit nergens
Een niemandsland waar zij wonen wil
In een verloren omhelzing, ergens
Waar ik mijn gevlei verspil
Aan haar slurpende ziel
Als een behaagzieke randdebiel
Vastgepind aan haar vel
Gevangen in een zeepbel
Wiegt ze mijn spinsels op haar deinende borst
Ze bijt speels en spottend in de duim
In de badkuip, in het…
Modern Times
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
4.585 Dra kijken de kindren weer met die grote
ogen van hun moeders die hen in hun blote
schoot bewaarden en ingetogen wiegden
in sluipend ontluikende moederliefde
een trein Hoop stuwt hun hebberige wil
naar nakende verrukking: het Verlangen
gevangen in een kinderoogpupil
"wie heeft er wat in de kerstboom gehangen?…
Verborgen taal
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
814 Ik zit gevangen in haar blik.
Vurige verlangens vechten zich van binnen vrij.
Het probleem "hoe kom ik haar weer tegen ..."
is voorbij als ze blijkt te werken in de bakkerij.
Een nieuw verhaal? Ik haal mijn schouders op
als ik bij de ophaalbrug gekomen ben.
Teken ik dit op? Het is een goed begin.
Verrek, waar is mijn pen??…
Het vege lijf
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.019 wonden
in haar nabijheid schaamte maar
geen enkele weerklank ondervonden
Zegt dat ze hypochonders heten
Dan op een kille voorjaarsdag
treft haar een niet verwachte klacht
waarom ze in haar wolkenloze koepel
luid lacht, en in ontkenning stram volhardt
De goede raad wordt morrend opgevolgd
maar veel te laat en hopeloos verward
als een gevangen…
Wij samen
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
2.246 Zo vurig m'n verlangen
maar ik kan er niet aan toegeven
en vraag me af...hou ik mezelf gevangen?
Ik wil niets liever dan mijn woorden aan jou binden
maar woorden verdwalen
en vraag me af...zullen ze ooit hun weg vinden?
Je voelt je zo veilig daar
maar ik voel je twijfel
en vraag me af...ben je wel zo onaantastbaar?…
Voor mijn zusje Sandra
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.938 De tijd heelt alle wonden
dat hoor je overal
Maar je oren zijn doof voor dat soort woorden
zijn gevangen in een tranendal
Je toekomstbeeld valt dan in duigen
er is niets meer dat je bindt
Maar terwijl de tranen blijven stromen
hoor je opeens jullie eigen kind
Een band die jullie onverbrekelijk,
samen hebben opgebouwd
Dat houdt jullie altijd…
ONBEKEND LANDSCHAP
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
451 silhouet
ontspannen kijk je naar het beekje
dat langzaam voortstroomt
in een glittering van hemelsblauw
alsof je bang bent te vergeten
leg je het vast
penseelstreken
mengsel van gevoel en kunst
je stapt naar achteren
en luistert
je kijkt betrapt
het lijkt wel of je aarzelt
twijfelt
toch gaat je hand het doek bewerken
ik ben gevangen…
Plus worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
702 Hoe ik
verdwaalde in mijn eenzaamheid, bang was om mijn
boosheid te uiten, gevangen en doodsbang in een
doem van totale verlating en een pijn die gelijk
staat aan de meest gruwelijke, sadistische folteringen.
Van de min ga ik in de plus, dat scheelt een streepje
rechtop dwars door jullie minne tirannie heen.…
Droom van een Schildpad
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
2.271 de rivier
meerstemmig wat er overblijft
van water dat er zal verdampen
verre nevels verder drijft
Als van de schildpad die het dromen zal
zijn rug recht en verstijft
en schild voor schild zijn huis zal dragen
ver voorbij het wolkenklooster
als de hemel die hij optilt
als een kleine ganspagode
en in eeuwigheid zal dienen
zo hij niet gevangen…
een trotse Palestijnse vrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
823 kijk op de straat
en die knappe vrouw, die dit alles bedacht
ging daarna gewoon naar haar werk
ze zou het zo opnieuw doen
hij vermoordde zichzelf met haar hulp
en nam zestien levens met zich mee
zij vertelde het persoonlijk voor de camera,
charmant glimlachend op de tv
en niemand vermoedde haar akelige rol
slechts negen jaren zat ze gevangen…
Weet je nog...
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
3.544 De muizen hebben we gevangen,
de rat werd door de hond gepakt.
Bang was ik niet, we waren immers bij elkaar.
Weet je nog, dat voorjaar?
We kregen onze eerste zoon.
We huilden van geluk.
Ons leven kon niet stuk.
Het was er toch zo heerlijk,
ik denk dat steeds maar weer.…
Lot
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.255 Diepe groeven sloegen dieper
nee, dat hield je niet meer tegen
je gezicht was droef verzild
en oeverloos je vergezicht
je stond gevangen in wit licht
nog als een pop in stille regen
klom de nacht in als een vogel
die verbaasd had omgekeken
Omgedraaid nog als een kat
die zonder staart door donker ging
en zilverzout nam van de hemel
die met…