34187 resultaten.
Notitie
gedicht
3.8 met 6 stemmen
9.066 waar geen oog meer weet van heeft.
--------------------------------------
uit: ' Nieuwe herinneringen', 2007.…
Weet je nog...
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
3.544 Het zijn alleen herinneringen,
het zijn er o zoveel...
Ze hebben alleen waarde
Als ik ze met jou deel.…
Zoeken naar geluk.....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.315 Een golf van veel herinneringen
overspoelde mij, als was het gisteren pas.
Toch is het geen verdriet,
waarom ik huilen moet.
Het is veeleer geluk, waardoor ik tranen wis,
geluk van vroeger, dat ik nu zo node mis.
Toch ga ik wel weer zoeken
naar iets wat ik toen had.
Alleen om daar weer te vertoeven....…
UIT EN VOORBIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.032 Een opgetogen gebaar;
een wind harteloos stil
Ik ben nu met jou klaar
en doe weer wat ik wil
Een onwezenlijk koel;
een toorn in mijn hart
Weg is ‘t liefdesgevoel
pijn week uit mijn hart
Een nacht vol kommer
ligt nu niet meer klaar
Ik vind je nòg stommer
na al welhaast een jaar
Een herinnering week
als schaduw voor licht
Toen die…
Een vrouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.314 ze was een meisje
het kind
waar lang op werd gewacht
verwend
ze was een echtgenote
werd moeder
man stierf veel te jong
verloren
ze was een weduwe
wilde veiligheid
vond een man en zijn gezin
geborgen
ze was een moeder
ontzegde liefde
zichzelf misschien het meest
alleen
ze was een vrouw
verzweeg
verdriet en angst en drank
eenzaam…
EENZAAM KLONK MIJN LIED
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.161 Toen duisternis mij in het hart gleed
zong de nacht mij naarstig zijn lied
De eenzaamheid voelde kil en wreed
en in mijn hart schreide het verdriet
Wijl ‘t stille mij de keel dichtkneep
zat ‘t duister vol van met onbekend
Van de nacht gloeide de wurggreep
waaraan ’t verlaten mens nooit went
Waar klokgeluid het stille verbrak
restte mij…
mijmering bij een 'jaardag"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
980 Herinnering,
een eigenaardig ding
maar goed voor menige
koestering.…
ZWERVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 De alpinist zoekt
eens rust in de Ardennen,
ziet hun najaarsbos,
beleeft inniger dan ooit
zijn tochten door de bergen.
Brabantse busreis:
zakelijke gebouwen
glijden steeds voorbij,
waartussen vrij bosleven
onbelemmerd luchtig wuift.
Langzaam rondlopen,
stilte beleven
op de zandverstuiving,
denkend aan kindervermaak,
dat hier vroeger…
's Nachts
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 Laat het mij me herinneren,
de warmte, niet zijn gezicht,
zodat ik me kan warmen als ik wakker ben… en weer alleen.…
Spiegelingen - Poëzieprijs Hilvarenbeek 2000
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.268 In die dagen
leek je al een eeuwigheid weg
Hoe lang al was het niet
dat je mijn naam vergeten was
en je lichaam het enige
dat overbleef
Nu lijk je soms heel dichtbij
een geur
appeltaart met rozijnen
of een muziekje
pianospel dat door de muren klinkt
en een naaidoos
vol speldeprikken en lapjes herinnering
De draden zijn voor altijd losgemaakt…
Verleden, heden, toekomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.081 Verleden is geweest,
je kijk niet om en staat niet stil,
Slechts een herinnering,
van het goede en het slechte
van de moed ,de kracht, de wil...
Om te overleven naar morgen,
niet wetend wat er komen gaat...
nog gevuld met onzekerheid,
benieuwd wat er je te wachten staat...…
Sta niet aan mijn graf in smart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.128 ADAMANT - GRAFSCHRIFT
Sta niet aan mijn graf in smart;
daar is mijn ziel niet, noch mijn hart.
Ik ben de waaiende winden,
de kwartsglans in sneeuw te vinden,
de herfstregens zo zacht als wijn,
op het rijpe graan de zonneschijn.
In de morgenrust bij jouw ontwaken
ben ik wat je weet te raken
in stille vogelvluchtspiralen;
‘s nachts ben ik…
Open eind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.096 Is er hierna nog wel een samen ooit,
zien wij elkaar hierna nog ooit terug?
Het voelt zo leeg in mijn hart, zo berooid.
En ons afscheid, jij ging toch veel te vlug!
Wat van jou rest, ik keer het straks de rug,
laat het achter, maar niet wie jij ooit was,
het volle beeld, jij, jouw lach en jouw bas,
neem met mij mee, heel zoete gedachten
aan…
te vroeg ontnomen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.533 ging ook veel te snel
ik wilde het niet eindigen
maar het lot deed dit wel
met vochtgevulde ogen
kijk ik weemoedig voor mij uit
zonder goede reden
stapte jij ertussenuit
zoveel geschikte dagen
die jij kon vullen met je lach
ik moet het accepteren
dat je het einde eerder zag
pijnlijk is de voortgang
je warmte moet ik missen
de herinnering…
avec le temps 2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 bij de laatste rustplaats van Albert Camus
ik had de eer aan zijn graf te staan
zijn sobere steen te betasten
de sfeer te ademen van het vergaan
in het zuiden van Frankrijk
mag de tijd misschien trager lijken
doch vluchtigheid is ook hier van alle dag
wij wanen ons onaantastbaar en klampen
vast aan het leven en kijken bewust niet
naar…
Van horen zeggen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.219 Limonade, een glas
papa en mama
een zwaan
ik op een brug
kijk aan
Het brood
in mijn handen
de stukjes
die landen
op water
geklater
Zwemmende eenden
park Majella
droom van bellen
leren tellen
kleuren zien
tante Kien
Al die dingen
herinneringen…
de pracht van onwetendheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.030 verlanglijstjes en smart
gelukkig niet voor niets gewacht
soms mis ik die onwetendheid
want die leuke tijden zijn allang voltooid verleden tijd
met zijn aanwezigheid verloren we ook jouw gezelligheid
en na al die jaren is dat nog steeds een strijd
als de stoomboot aan de horizon verschijnt
en het hele land blij schijnt
dan zijn het die herinneringen…
Sloop
gedicht
4.7 met 3 stemmen
11.801 Heb genade voor het tere bloempjesbehang
de plek boven de deur waar het kruisbeeld
hing, de gele randen in het bad, de zware
geur van oude keukens, van reuzel en spek.
Al die kamers waaruit warmte nu voorgoed
ontsnapt en woorden zich nog trachten te
verbergen in laatste kieren of als schimmel
woekerend in het pleisterwerk. Streel
de vergeten…
UITZICHTLOOS
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
982 Er ging geen dag voorbij
en ook geen nacht
Enkel die grauwe luchten
aan het koude firmament
Zonder soelaas voor mij
geen fluisterde zacht
Geen hoorde mij zuchten
en geen enkel medicament…
Geldbuidel
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.583 Telkens weer
als Nieuwjaar komt
denk ik eraan terug
Mijn zoon die op de lagere school
Natto*) verkocht
en me met de opbrengst
een grote geldbuidel cadeau deed
Nieuwjaarsgeschenk, mama, voor jou
zei hij
Zijn handjes stijf van de kou
Zijn adem wit
Een stralende lach op zijn gezicht
ik zal het nooit vergeten
Die geldbuidel
is me dierbaar…
De hoeve
gedicht
4.0 met 5 stemmen
4.273 Om weer zeven te zijn.
Zoals het riet ruikt in de winter.
Mijn houtjes krassen over de gracht.
Op zolder schimmelt het oude stro.
Drinkbakken klapperen aan de muur.
Eén kat woont hier nog en
ik wil naar huis.
Opa ruikt naar pruimtabak
en vertelt over zijn paarden,
lang geleden, op de hoeve. Oma
schilt bergen aardappels, wortels.
Ze zwijgt…
Bosvijver
gedicht
3.4 met 5 stemmen
4.802 Soms zie ik de Bosweg voor me, vijvers
bruine bladeren, als 's avonds in de boom
voor huis houtduiven zitten en met veel
geraas verspringen door het groen.
Verband bestaat er niet. Toch loop ik dan
als toen naar donker water toe. het ruikt.
Op de bodem aan de kant weerspiegelt tak
en blad. Wat dreef ligt onder, hangt
erboven. Dekt wat geweest…
EEN MEISJE OM TE STELEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
795 Het meisje liep niet, doch zij schreed
gracieuze pasjes met prachtige benen
Die geweldige fee, als mens verkleed
was buitengewoon van top tot teen en
ze blijft mijn lief als je dàt maar weet
Het meisje praatte niet, zij reciteerde
simpele zinnen leken geloften te zijn
Schoonheid, die welhaast drogeerde,
maakte van water overheerlijke wijn…
Vroeger
gedicht
4.0 met 5 stemmen
4.544 Als mijn vader het boodschappenlijstje
voor Simon de Wit invulde,
schreef hij achter elk artikel
(goed en goedkoop).
Hij is nu oud maar beschikt nog
altijd over een grenzeloze fantasie.
----------------------------
uit: 'Van 8 tot 5', 1975.…
ONTGAAN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 De schrijvende apostel Paulus meldt
vermanend aan Corinthes christeneenheid
brieven van bemoediging en verwijt,
waarin over broederschap is verteld.
Die groep behoudt dankzij hun geloofsheld
twee sterke geschriften, bewaard voor altijd.
Waarom raakte men er evenveel kwijt,
weggewaaid als vlinders in een bloemenveld?
De geloofsgemeenschap…
tijdloos nabij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
858 zó verloopt het steeds vaker
vooral op een lange winteravond als
ik bij een aantal portretten op de kast
een kaarsje ontbrand
en later, wanneer de nacht weer valt
nog een poosje naar elke foto staar
voordat ik ze in het donker zet
juist dan, op dat moment lijken hun
gezichten nog even op te lichten
alsof zij hoe jong of oud ze…
Persoonlijk monument
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
863 Een verre groet die samenvalt
met een vergeten herinnering.
In sfeer van overzicht en huiselijk geluk
Het viel in een systeem;
de hokjes en de regelmaat
De sussende vertrouwdheid
opdat
hysterische chaos kon vervagen,
gesmoord in wollig samenzijn.…
Nu zij bij de valput staat.
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.271 Nu zij bij de valput staat.
Vanouds speelden zij hier
het zelfgekozen einde na.
Het stonk er naar vlasafval.
De blauwe bloem was een motief
voor een breekbaar kinderservies.
Tussen de dijken broeiden de stengels
op tollen van vlas, mini-indianendorp.
Zij schoot de klodde*) met de klakbuis*) af.
Olie en linnen liggen thuis in de kast…
Hiernamaals
gedicht
5.0 met 1 stemmen
27.915 Als ik, nadat ik dood ben, nog
ergens rond mag dolen, laat het dan
op de markt zijn, in geur en kleur.
En mag die markt dan open zijn
onder de blote hemel. En mag ik dan
als vroeger met mijn moeder
zo'n puntzak gloeiend hete frites
(met veel zout uit zo'n gebutste
strooibus) met haar delen.
----------------------------
uit: 'Het vrolijkt…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 De man zit peinzend, met gebogen hoofd.
Gehuld in een zwarte mantel kijkt hij neer
op dichte mist: een verborgen veld of meer?
In die wolken wordt zijn verleden gestoofd:
"Al wat ik beleefd heb, wacht als rijpend ooft,
gestreeld door dampen, sprekend van weleer.
Vreugde verdrijft eens geleden hartzeer.
Mijn werken en streven zijn speels verdoofd…