5854 resultaten.
Zoete limonade
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.541 Te zoete limonade drinkt ze
terwijl haar ogen
donkerder worden
en ouder
Ze drinkt nog steeds
ranja met een rietje
in het huis
waar het altijd veilig is geweest
Maar het kind in haar verjaagd
De kamers leeg
De geur van het kind verdwenen
De sporen van de kindervoetjes weg
Langzaam komt er weer leven
in de kamers
Maar het is niet veilig…
Siberië
gedicht
3.0 met 177 stemmen
56.214 Leg je arm om me heen
en al je winterkleren.
Zoen me
tot ik warm word.
Zoen me
tot ik spin.
Trek je eigen huid dan uit,
stop mij er onder in.
Sus me met je hartslag:
wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.
-----------------------------------------
uit: 'Verzamel de liefde', 2003.…
Liefde
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.588 Het leven gaat mij langzaam verlaten
al het mooie wat ik eens zag
is nu in de schaduw verdwenen
uit het zicht van mijn hart
verloren gegaan door eigen schuld
kon niet wachten, geen geduld
mijn dagen worden somber
van 's morgens tot 's avonds laat
door melancholie gevuld
teneergeslagen door wat ik verloor
zijn mijn dagen nu doelloos en leeg…
onzichtbaar
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
646 in het landschap
dralen schapen tussen bloemen
in de wasem van weiden
alsof ze zich neerleggen
bij de éénvoud van onze poëzie,
en men kan zich zelfs
vergissen van eeuwigheid
in woorden van ééntonige lettergrepen
terwijl we onder de bomen
onze overwegingen schrijven
leg ik je vast ,plaatsen we de dingen
als deze woorden in de
vorm van…
Bagage
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
696 Soms raakt het verleden het heden weer aan
is de leeg gewaande rugzak op de kast blijven staan
en al bleef hij een tijd lang onopgemerkt
er zat toch nog iets in wat ik niet had verwerkt.
Dan gaat de oude ‘koe’
in formaat iets geslonken
weer terug in de zak.
“Tot de volgende keer,” zeg ik zacht
wanneer had je me ongeveer terugverwacht?…
Mijn ziel zal branden
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
563 de tijd is leeg
geen woorden die
van jou vertellen
dat je er nog bent
ik waak de uren
maar je aandacht
heb ik al niet meer
je vervaagt in dagen
je lange adem
voelt weer
korter aangebonden
kouder dan beloofd
je hebt mijn rust
nog in je handen
mijn ziel zal branden
als je niet verschijnt
ben je los zand
waarop ik mijn
vertrouwen…
windkracht (aan zee)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
535 een meeuw vangt wind
en zwenkt in de lucht
van links naar rechts
als kind hield ik een
vlag vast en wapperde
ermee, net zolang tot
ik moe werd en er mee
stopte. ik weet waarom
ik daar nu aan moet
denken. ik leg m'n ver-
rekijker op m'n borst
en pink een traan weg.
komt ook door de wind.-…
Woordblindheid
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
558 Zinnen, geef mij je woorden
terug, als gelooide huid over
vel en been, als een lege
slaapzak op mijn rug, om
inzichtelijk te worden
opgeslagen blijven witte
bladen blanco als voorheen,
blindheid van het woord, het
wordt je aangepraat misschien,
dat ik de inhoud nog niet
zie en ik me op de private
tekst verlaat, in de maat
der poëzie…
onder de tekst
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
649 jouw ritme is het mijne niet
je kleurt de tonen anders
de dynamiek verschilt
ik neem iets vaker rust
contrasten voer jij anders in
accenten leg je sterker
legato is je ondertoon
bij mij staccato scherper
maar het moet zingen
vinden wij, de melodie moet raken
de woorden moeten dansen
op de klare tekst…
Als een vrouw
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.606 Links,rechts,links ,als een kip van de leg.
Zo veranderlijk als een Zwitserse bergweg.
Een ervaring als op de rug van een wild paard.
Ieder moment, elke beweging totale vrijheid, is 't zo waard.
Een dergelijk avontuur klinkt oh zo fijn.
En kan alleen maar, met een vrouw zijn.…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 en dat het eenzaam wordt
voorbij die laatste waterplas
wanneer enkel de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
863 en dat het eenzaam wordt
voorbij die laatste waterplas
wanneer enkel de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij…
Onbekende bestemming
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 Toekomst omhulde mijn gevoelens
na een nacht van donder en vuurwerk
werd ik door God verlaten wakker
met een lege zolder in mijn hoofd
zonlicht inspireerde me
deze ochtend van sneeuw
smolten oude gevoelens
je laat me nooit alleen
lijkt vaak voorgoed
voor eeuwig bij me
maar soms overwin ik je
met wat simpele woorden
kan ik je in dromen…
Het gouden masker
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 nog staat de piramide trots
maar tussen marmer en
de rots zijn graven leeg
geroofd geplunderd
door barbaren en de wetenschap
we weten nu wie toetanchamon was
een ziek mismaakte
jongeling die ooit als pas
benoemde farao de dood in ging
het gouden masker toont
zijn gaaf gezicht heeft weten
of geschiedenis ons opgelicht…
Restwaarde
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
814 Je monkelt over levenslust
die jij niet meer kunt delen
en zoekt vergeefs bij mij de rust
in al wat wij verspelen
leunend op voorbije tijden
tors ik de lege hulzen
in een stil gemeenzaam lijden
zonder nieuwe impulsen
jij staat in mijn passe partout
als prachtige bejaarde
ik schilder mijzelf naar je toe
uit ons restant aan waarde.…
rotonde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 rond en rond de straat
niet hier of daar -heen, maar alleen
naar voren
waar wat richtingwijzend blik
de weg wel vindt en zij slechts volgt,
alleen gelaten door een lege hand
die enkel nog de band herinnert
uit een tijd
waar kinderen vanuit zichzelf
haar naam herkenden
verder is ze reeds die liefde
en hun ogen
kwijt…
kleur rijk
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
505 kleurend op een vrij palet
vertoont een kwast zijn oorsprong
de schildersleerling schrijft zichzelf
in lege oogkarkassen
een mengeling vol zoet en grauw
dat eeuwig blauw
wordt uitgesproken rond de dageraad
vandaag vergaat vergankelijkheid
contrasten raken grenzen kwijt
als ton sur ton
gaat krassen
.…
slotkoor
gedicht
2.6 met 38 stemmen
14.255 het is niet de dood die je bevriest
het is niet de dood die je benauwt
het is dat allebei en meer
de dood is houvast in de duisternis
met borden UIT achterstevoren
goed is de dood oneindig goed
vergeleken bij dit levenloze
vallen vallen van het doek dat
valt
en de zaal is leeg en de vloer is klein
en het doek kent geen begin of eind
-…
Vogelspel
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
616 De boom is leeg
en verlaten....
Ik hoor ze niet
meer praten...
Het wordt heel stil
in de natuur.
'k Geniet er van
elk uur!…
Het museum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 wensrode strepen als ballast
op het marmeren papier, hier
en daar ontlast door blote
genitaliën, geheel onverwacht
niet dat we schrikken
want dit is wat we willen
geen soberheden in het zwart-wit
maar de schoonheid op het markante
gelaat van zij die op haar hurken zit
het leeft op twee etages, ongemeubileerd
terwijl de lege nis toch vele…
afscheid van mijn ouderlijk huis
hartenkreet
1.7 met 9 stemmen
6.230 Het huis is nu leeg en kaal
Einde van een familieverhaal
Klaar weer voor een nieuw begin
Ik vraag mij even af: wie komen er in
De herinneringen die neemt niemand mij af
Die neem ik mee tot in mijn graf
En later durf ik vast een keer de staat in te rijden
Om weer even terug te denken aan vroegere tijden…
lila herinneren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
747 telkens ze bloeien, de terugstap
in tijd
op het verwarde land verschijnt een kievit
als reusachtig, nu mijn wereld anders is
en waar een vogel thans
zijn eigen naam roept
vind ik niets dan lege stappen
alle grappen over spruitjes of iets
dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering
van groene velden waar ik steeds
mijn vader mis…
Uit "Slijpsel van tijd"
gedicht
4.0 met 2 stemmen
15.044 Ik leg stilte aan je zij
blijf je met mijn taal
nabij om je te vrijwaren
voor het vergeten want
je lichaam vergaat
wanneer ik het nooit
meer bezing.…
Immuun?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 waarom vloeit er nog inkt
harte vocht, in kanalen bedwongen
naar oceanen van papier
altijd weer die eendere golf
vervluchtigde monding
vergleden strandzand
wat me krimpen doet
mijn zinnen ontdoelt
afgedreven wrakhout
ergens aangespoeld
op tijdloze klippen
zonder ondervloed
verlaten, verwezen
mijn pen
leeg geschreven…
Vriend van mijn ziel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
754 Jij transformeerde mijn ziel
in onverwachte gedaantes
er bloeide vaak liefde
tussen het onkruid van mijn hart
met niets tot vriendschap geworden
in alles wat leeg
en zonder zonde was
om mijn bloesem te stimuleren
bezocht jij de zotheid
van mijn ontheemde dromen
ik hechtte mij
aan jouw diepste wortels
en herkende geen afstand
tussen…
In het verschiet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 zag je hand
in het donker
langzaam verdwijnen
je armzwaai
lichtte nog even op
toen de auto ging rijden
terug in
de hal van het huis
ontbrak er een schaduw
de kamer was leeg
in het gevoelloze
schijnsel van lampen
keek naar de klok
die zonder te leven
de tijd weg leek te geven
een doelloze avond
in het verschiet
zonder jou…
Innerlijke vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 “Het koninkrijk is uitgespreid
over de aarde,
maar de mensen
zien het niet”
Als je de moed hebt
om met lege handen
bij je medemens te zijn
Als je voelt
dat aanwezigheid
meer is dan geleerd zijn
Als je weet
dat alleen barmhartigheid
een antwoord op lijden is
Als je mensen welkom heet
je open stelt
zonder te oordelen
Dan pas…
Onze sporen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 je sporen
zijn niet meer te vinden
op het schelpenstrand
gebroken
liggen ze op mijn hand
restanten van hard leven
ze kleuren droog
vallen op door
de vorm van hun boog
het knisperen
klinkt gelijk
in overslaande golven
de zee
neem ik mee
in het grijsgroen van je ogen
de schelpen
leg ik terug waar zij horen
op het zand als onze…
Open en bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 het duurde lang
voor ik erachter kwam
dat ik geplakt zat
achter het behang
dacht dat
dessin en kleur
het leven waren
omdat de muren bleven
open en bloot
sta ik te kijk in het
schonen van de wanden
alleen met lege handen
heb de ruimte verkend
meer licht en transparantie
helaas gaf mijn behang
geen levenslang garantie…
Perigeum
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 ik ontschuw mezelf, leg me neer
schil voor schil
strooisellaag voor heuvelschaam
ik strijk de plooien glad, knik de
wervels van ruggengraat
korenmaat en schaduw in het gelid
ik dompel in kalmte, aan de lijzijde
van luwte, met een streling
van tong over bovenlip
ik keer de kring van eb en vloed
ben het meest nabij,
bij de huid van mijn…