3457 resultaten.
Brandende akker
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.006 die tijden
nog nooit hadden we oorlog gekend
we waren kinderen zonder lijden
zelf waren we koning, keizer of regent
De sloten waren onze zeeën
we verloren geen enkele slag
pepermunt braken we in tweeën
veroverden de wereld met een lach
Nu de helmen door de halmen glijden
de korenbloemen sterven in het vuur
en het bloed druipt van de muur…
Wandelgangen
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
1.106 nieuw voorbijgaan door een blinde gang
eindig weten mensen denken veel
zinloos ook als eigen ritueel
nog vaak te horen als ganzenzang
oude stappen echoën partieel
deelgenoot in heugenloos gedrang
smal en toch te breed voor samenhang
slechts goed voor dwalen in zijn geheel
alle gangen duren levenslang
blijven binnen muren ideëel
ze klinken…
Bezuidenhout
gedicht
4.1 met 50 stemmen
7.540 Het zijn de wolkenvelden die ik node mis
Haagse Poort die door de noeste handen
Van bouwvakkers tot blinde muur geworden is
Met dank aan Nationale Nederlanden
Kantoorpaleizen in een wijk waar 't wonen
Door dagelijkse arbeid wordt vervangen
Tot meerdere eer en glorie van belangen
Die, wat er ook gebeurt, de hebzucht tonen.…
die dampfeisenbahn
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.468 dampend stampt hij daverend
zich stoomsissend traag op gang
tsjokt en sleurt verdapperend
door het donkerende land
knarseknokend kraken dissels
sporen ketsen vuur en glans
tenderend over de wissels
takketoemt hij in kadans
scherend dendert hij langs bomen
muren, staken, bruut beton
onder bruggen, onder bogen
drijft hij naar de horizon…
STATION VLISSINGEN, ZONDAG 22:07
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
976 ik wacht op haar, kijk in de verte
daar komt de trein al, nee toch niet
een wisselzang van hoop, verdriet
ik dood de tijd, inwendige concerten
een holle hal, het enige loket
is dicht, het rolluik neergelaten
ik loop wat heen en weer te praten
de muur is leeg, niet één kroket
hier eindigt alles, elke reis
de spoorlijn leidt naar zee, naar…
een vorm van sterven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.197 zo ver zijn wij gegaan
het is voorbij
jij draait je op je zij
jouw blote rug
is als een koude muur
- was het zo-even nog
dat wij ons falen celebreerden
woordeloos, zo pijnvol woordeloos -
wat later stond je op
en ging de kamer uit
jouw warmte bleef
heet broeierig
en zelfs de laatste tranen
die de liefde schreef
voelden aan als ijs…
Stemmen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.325 integendeel, ze maken je ontzettend bang
Ze loeren zo,
net nu jij hun fluisterstemmen niet meer hoort
ze hebben nochtans wel hun best gedaan
radeloos, toen keek jij mij zo zielig aan
ik troostte je en mijn leven dat ging voort
Ze doden je,
hun rode ogen gloeien op het canvas van de schilderijen
er kleeft bloed tussen de gele strepen op de muur…
Wat sprankjes hoop
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
858 voor even thuis
op slot
de ophaalbrug
ging weer omhoog
ik was kapot
dwaalde hoog
langs de kantelen
torende in uitzicht
op zovelen maar mijn
hart ging naar de krochten
stille kelders waar
om leven werd gevochten
vastgekluisterd aan de
muren die hun zonden in
zwarte schimmels spochtten
toortste in
verlichten bracht
wat sprankjes…
was geketend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
611 ik had gehoopt
dat ik kon genezen
maar het is geen goede dag
vandaag om de dwangbuis uit
mijn woorden te rukken als mijn
doodskleed nog steeds de muren schildert
met luide koningen die wild de maagden begeren
in een land waar ik nooit zal komen, zelfs niet met
de papiersnippers van mijn testament die onvruchtbaar
over eeuwige rust liegen…
Hoogste levensvorm
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.240 Een muur plat, de ander hoger, gestoorden?
Achterlijk gedrag van alle kanten?
Haat stuurt ons de afgezanten?
Velen laten het gebeuren?
Vinden dit soort zinnen zeuren?
Zolang het mij maar niet betreft?
Het is dichterbij dan je beseft?
Wie zal ons ooit verlossen?
Zullen we erom tossen?
Zal het Allah, God of Buddah zijn?…
afwezig kent geen laatste trein
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
972 in geluiden van de stad
hoor ik harten kloppen
het bloed is niet te stoppen
in verbluffende activiteit
voorbij de tijd van rusten, als ze
hun welverdiende maaltijd lusten
gaat de drukte onverminderd door
bruisend, is de link naar mijn gehoor
pas als kleine uren minder
mensen langs de muren tellen
vlakt het leven af, fluistert duister…
een Rotterdammer
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.900 melaatsen
ze hebben Bonifacius vermoord
de raarste namen geven zij aan plaatsen
(tenzij een naam als ‘Ljouwert’ u bekoort)
ze lopen over straten op hun schaatsen
en erger nog: ze planten zich ook voort
o laat ze nooit ontsnappen uit hun oord
die zwijgzamen en immer tegendraadsen
dus bouw om heel dat land van ondermaatsen
een afsluitdijk, of muur…
huilde uit een dood gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 wie gelooft je als
de angst het donker
bang maakt met zijn duister
als muren spreken met
gezichten die je niet vertrouwt
de ochtend vals het licht opbouwt
als herinneringen blijven malen
het verleden niet ontsnappen kan
omdat je in gedachten blijft verdwalen
je hebt vannacht het kind gezien
gehoord, dat nooit geboren is
je ontwaakte…
ik huil jouw tranen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.376 ik huil jouw tranen
langs oude muren
van kruisende paden
waar wilde klimop
oud en haast vergroeid
jouw pijn verraden
het lang gedoofd vuur
al tot as geworden
in een veel te vroeg uur
haalt aldoor het heden in
resteert een leeg gedicht
op een liggende zerk
een onherkenbaar gezicht
op een verdord perk
ik huil met jou de tranen
zij…
Chemin de la Machine
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
812 Scholen ongestookt verholen
achter stoïcijnse muren van
gebleekt week maché geplakt
Troosteloos deprimerend in
stilte bekerend deze ontering
en bezetting van kristallen
ketters
Gevelglimmend oogverblindend
verminkend de brede basten
en tere sponzige wortelgestellen
gillend in ongewoon kwetsende
hersenpan tonen
Splijten karrewielen…
ommekeer
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.893 de lampen enkele dagen koud
het licht naar de zolder verhuisd
de muren als geschrokken
in één klap kaal
op de vensterbank groeit je plant
onverstoord verder richting zon
maar in ons hoofd wend jij je ervan af
woekert de schaduw langs je omhoog
als een geschiedkundige naam
met een steeds vager gezicht
spreken wij je weldra uit
als een…
in bloeien voor de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 vol bloemen vindt
de dood haar aards bestaan
ze staat een levenlang te bloeien
te wachten op verlaten gaan
je lachte om de snelheid
die botste met beton
het rode bloed dat stolde
na de sprong van het balkon
ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
liep weg voor de vergiften
die de ander op je spoog
groeide dwars door muren…
in Valkenburg aan de zwier
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
778 na Aisne Ourthe Amblève Néblon
Remouchamps Comblain au Pont
komen de grotten
met eeuwige tranen
gebroken knotten
gemergeld aan plafonds
stille kraam van vledermuizen
hang in spleten voor huizen
rechte muren soms bekrast
vroeg heilig betekend
vochtig bij de tast
wit schaars belicht
boven koelt het bier
zitje bij La Bonbonnière
met een…
uit de hoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 kinderen hand in hand
in de rij per twee
herleeft het verleden
het luisteren toen nog
naar het wegsterven van stappen
in koud betegelde gangen
eindeloos in hun lengte
van de strengste meesters
in de hoek een jongen
met zicht op twee muren
wat plafond en een stukje vloer
nog meer van die fletse tegels
het zwart in vierkant gegrijns
en…
De dichter
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.675 Hij stond voor de spleet van zijn venster,
In ’t zonnig middaguur,
En keek naar de bloeiende fruitboom,
Aan de overkant op de muur.
Wat mocht hij daar bespieden,
Dat al zijn aandacht nam?
Het was een kleine vogel,
Die telkens wederkwam.…
Oker
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
2.513 Met een lichte mate
van onverschilligheid
haar voor het gezicht wegschuiven
Kussen tot je naar adem hapt
aan een goudvis doet denken
schubben tot oneindigheid tellen
De mens terugbrengen
tot een holbewoner, die uit verveling
beesten kleurt op de muren
van een grot in Zuid-Afrika
waar af en toe nog Hottentotten komen
In de…
Ik doe het stap voor stap
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
744 schat
jouw kant van het bed
leeg en koud en onbeslapen
alsof je me nooit
vurig bemind
en met passie in je armen
genomen had
het leven is anders
zo zonder jou
ik red me wel
laveer tussen
euforie van dromen
of de harde werkelijkheid
elke morgen
een nieuw begin
met af en toe
die fluister
van even omkijken
naar jouw foto
aan de muur…
In een afscheidsgroet
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
751 ik nam je hand
in je ogen zag ik muren breken
vergeten zorgen weer bewegen
in het stof van niet meer weten
je blik verwees mij naar de verte
lichaam in een afscheidsgroet
je gezicht verzachtte in zijn trekken
je mompelde het gaat je goed
ik bouw een wereld met mijn eigen wegen
slecht horizonnen stuk voor stuk
ik zal bekrompen beelden wreken…
opgetekend
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
730 welke droom hebt u
vroeg de dichter
en hij verdeed zijn ziel
toen hij dagen en weken en jaren
in het graf van zijn woorden dook
verzen neerschreef
stiller dan het geluid van minnaressen
luider dan hemzelf en de muren, uitgediept
tot in de kerkers van het weten
hij wilde stil verdwijnen
maar telkens de nacht begon
droeg hij zijn geluk…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 Een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in
stijve kleren glijden
over straat, het hoofd
in livrei verbonden,
stram als een lakei,
tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen…
Casco zonder afbouw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 ben op de wereld gezet
met handen vol idealen
en wat restjes gebed
heb de muren geslecht
voelde hun pijn maar wilde het
casco zonder afbouw weer zijn
vrij in ruimte en tijd
het eind van de avond
brengt zeker mijn bed
opstaan wassen en plassen
aan het begin van de morgen
op een vrije etage gezet
eten gebeurt op de geur
de trek van…
Te gek voor woorden IV
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
622 hij staart naar het plafond
waar een spin draden spant
in zijn hoofd
spelen bewakers verstoppertje
hij hoort ze in de gang
hun sleutels kraken
slot voor slot
hij rammelt in zijn ransel
je moet verkassen
fluistert de gek in zijn oor
de onbekwame en gegeselde
spugen de vloek
op muren en getraliede ramen
je moet verkassen
je moet verkassen…
December, Januari
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
611 Vlammen huizenhoog
aan rieten dak gevreten,
maar een muur van vuur
stopt een kogel niet.
Jongedame
werpt beelden
van een stervend staatsman
als een kind
en traant
als moeder die haar kind niet voeden kan.
December, januari.
Zij werden tot warmste maanden,
maar zonder warme handen.…
ver licht
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.266 verborgen licht in het middelpunt verscholen
vlam gevat kaarsvet druipt dansend vanuit
een eenzame nis diep in de muur
houvast lief vergezicht ieder uur
verlaten ligt de straat in tranen
nacht huilt
inscripties in houten tafel
labyrint beschermt ons raadsel
laarzen vies in dit atelier
niet voor maar na het gevecht
touche
woord voor…
Sarah
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.231 Zij heeft de lente in haar ogen
danst op blote voeten naar het licht
niets laat haar nog onbewogen
sinds zij voor Sarah is gezwicht
steen voor steen heeft zij aangeraakt
elke plek schrijft haar eigen verhaal
van het huis ooit een thuis gemaakt
muren geslecht, soms met kabaal
haar toekomst begint juist vandaag
al is zij nooit meer zonder…