2623 resultaten.
zocht een meisjeshart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
815 ogen zo apart dat twee
keer kijken nodig was
je wereldje verdween
die koude nacht toen
je vertrouwen werd geknakt
je hield je handen op je hoofd
het water tot de lippen
in emoties kon je zomaar stikken
we zochten bloemen in het veld
het groen werd ons gegeven
groeien wilden we en anders leven
ik zag je bloeien in de knop
het blad…
de tulp is niet toevallig
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
663 de tulp werd onze nationale bloem
rechtop altijd in één klare kleur
ongeveer d'enige fleur zonder geur
vaak genoemd naar heren in de roem
een en al apollonische helderheid
zo uitdrukkelijk met zes bladen
zo logisch ook op zes helmdraden
heerlijk heldere vormelijkheid
vergelijk dan eens dyonische bloemen
zoals de zinnelijke roos en de pioen…
Jochie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
751 Ik wou dat ik weer was
toen ik een beetje lachte
om iedere gedachte
- en nog iets had
van een onbeschreven blad.
Dat jochie uit de eerste klas
die naar de mensen keek
- en in zichzelf gebleven
nog niet op iemand leek.…
Het straatje
gedicht
4.0 met 13 stemmen
11.155 Blad slap en donker.
Geen wiekslag. Geen klokslag.
Ongemerkt vertakt zich de tijd
tot vandaag. Trekt als een web
door bestoft licht over daken en
vrouwen, langs een hoofdje zonder
gezicht in de deur. Daar sta je
dan tegenover ons huis, warm en
verweerd.…
HET BLOED KRUIPT
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.027 Een blanco blad, dat ik beschrijven wil
Waar is de dichter eigenlijk gebleven
Heeft hij, als ik, de moed maar opgegeven
Te zingen van malaise of paskwil?…
Richting de afgrond
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.011 ‘boe’ roept maar kirren als
Baby’s die net zijn gaan slapen
De droom van
Een onthoofde kip die op het punt
Stond een gouden ei te leggen
Doch ruw werd verstoord door
De boer die enkel zilver
Op de tafel wilde zien
Mijn pen die sneller schrijft
Dan mijn gedachten toestaan
Om vervolgens in beroep
Te gaan tegen het volgeschreven
Blad…
Hartsbloem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.071 Eindloos zocht je grillig blad
Naar warmte en lucht,
Een helder blauw bad,
Brutaal, toch zo beducht.
Zo teer in kracht,
hebben je wortels gezocht,
de innerlijke vracht,
dat, wat wel en niet mocht.
Na tijden groei
En knop na knop,
Kwam je in bloei,
Leefde je op.…
Keel- kikker
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.706 Kent u ze, die groene beestjes die kwaken in de vijver
Kent u ze, ze springen in het rond
Ziet u ze wel eens zitten op een blad van de lelie
En hippend op de waterkant?…
Bladeren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 Dan gaat alles weer prachtig ontbloeien
De natuur gaat ongestoord haar gang
Ook al duurt de winter nog zo lang
Het blad aan de boom zal weer groeien.
Het is steeds een wonder, ieder seizoen
De natuur slaapt om straks weer op te staan
Dan is het met de diepe winterrust gedaan
En wordt alles weer mooi, fris en groen .…
Bomen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
767 En dan denk ik maar, schijn bedriegt
Want in de bomen zit nog volop leven
Straks worden ze weer met blad omgeven
En door de zachte lentewind gewiegd.
Dan staan ze weer trots in volle pracht
En kunnen de vogels hun nesten bouwen
Waar ze hun jongen mogen aanschouwen
Waar ze al zolang op hebben gewacht.…
Ons leven is als een boek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
828 Ons leven is net een opengeslagen boek
We worden geboren als een blanco blad
En we vervolgen al gauw ons levenspad
Naar het slot zijn we nog niet op zoek.
Tijdens ons leven wordt het beschreven
Met mooie en warme vreugdevolle dingen
Door veel lieve mensen die ons omringen
Maar zeker ook met droefheid in ons leven.…
Echomeer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
648 Op de rug van mijn hand
in blauwe inkt is deze tekst
herschreven, de graffiti van het
leven op roze gekleurd papier
wat ik in teksten beleef, ook
wat de prullenbak niet vrat en
een kortstondig streven had,
bleef nimmer een onbeschreven
blad daarmee worden boeken
volgeklad, er liggen opdrachten
klaar onverschillig voor de dood en
voor…
Reflectief ?
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
593 palm van seizoenen
heb ik de mens in mij
afgestroopt, leek het
bijzonder om niets te
hebben of te willen en
alleen met de liefde onder
een onbedorven hemel te
staan, een zon die zich een
ongerepte weg baant naar
de essentie van het bestaan,
het zwijgen betaald met een
allerstilste klank als blote
schaduw van een onbeschreven
blad…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 talmend
in rust
omfloerst het ogen
met de bomen
tot grijze fluwelen
de horizon ontnomen
in
het
stille
witte
waaiende
een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode
in haar vochtige handen
ontnemen het zicht
van de nacht
in roodkastanje maandagen
ritselt de beuk
in zijn verloren blad…
Onbenul
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
660 Het is een koude oorlog
De wolf huilt, de wind schreeuwt
Bomen, van hun blad ontdaan
Staan naakt in lijdende rijen opgesteld
Ingesneeuwd
Massieve nevel bevriest op boomschors
Takken hangen verlamd in het ochtendgrauw
Het gekras van koukleumende kraaien
Weerklinkt in de harteloze winterkou
Omgeven door seizoensgebonden gebreken
Smult een…
THUISVLUCHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.612 Een kille wind blies door de nacht
voor hem was ik óók ’t doelwit en
Louter strijdend met zwaartekracht
zag ik mijn leven nauwelijks zitten
Een zachte stem klonk in de nacht
gedragen door die stil zachte wind
Het was de mijne, ik kreunde zacht
doordat oud verdriet mij verblindt
Een droog blad dwarrelde omlaag
zwevend door de kille najaarswind…
Nieuwe lente
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.866 Je zag van de bomen het blad verkleuren:
De zomer was voorbij.
Je rook de kruidige herfstgeuren:
De winter was nabij.
Je lichaam deed mee in dat ritme van de natuur.
Het zwakte af en was je tot last.
Je eens zo heftige vuur
Werd langzaam aangetast.
Je snakte naar het nieuwe voorjaar,
Als dat er maar eenmaal was.…
Rondedans
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
703 (bij 'Hazentafel' van Iris Le Rütte)
De drie hazen lijken het ronde blad
ergens gevonden te hebben, twee tillen
het marmer met hun achterpoten op en
de derde met zijn voorpoten, hoewel?
hij lijkt er het meeste profijt van
te hebben, laat de andere twee het
zware werk doen. Hij zal wel een
geboren leider zijn, zo gaan die
zaken.…
Beknotte vrienden?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
522 De beknotte wilgen, zij
hebben alleen de sloot ,
geen tint die meer verkleurd ,
geen kroon om mee te pronken,
geen blad zal nog vallen, geen open
armen om te verheffen, speling van
het lot om te beseffen dat het houten
hart werd weggeschonken, de vermolde
geest is verscheurd, rest een treurige
verveling tot aan de dood.…
Alles spreekt voor zich
gedicht
4.0 met 93 stemmen
13.197 en de wind zegt mij
ga over dit pad
luister hoe het veld zingt
voel de boom
en zie, ze wuift met een blad
zelfs gestorven hout, ginds,
kent de mooiste droom
ook als gij de vlonders betreedt
die in kunstige lijnen
u boven de aarde heffen
zullen waterspiegelende bochten
die weet hebben van komen en gaan
u in het ommetje weer treffen.…
Verwoestend voorteken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
822 Het jongste blad verliezend aan deze blagen,
verbloeit het aangevreten groen tot donkerbruin.
Vanaf wanneer begon het verdomd te dagen
dat overwoekerde beelden vervielen tot puin
en chaos verscheen uit de donkerste lagen
van klamme kelders onder m'n warrige kruin.…
Gevolgen van de oerzonde
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
782 met takken door tal van vruchten verzwaard
en met het schoon vooruitzicht dat ons streelde
een rijke oogst van gezondheid en genot
dachten wij nog niet aan het vergank’lijk lot
dat menig mensenkind onze begeerten deelde
want wilden wij oogsten in gewezen tijden
ach wie beschreef dan ons innerlijk lijden
als tussen al dat weelderig groene blad…
Alle schatten zijn verborgen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 De bladnerf heeft zich gebogen
waar het blad de boom ontkleedt
van herfst naar winter
In de splinter van de tijd
telt elke tranende oogopslag
als een geboorte in de eeuwigheid
Het licht spreidt zich
in een schijnbaar genadeloze
catharsis, onontkoombaar
Ongenaakbaar richt het zich op
uit den dode, uit node van een hogere
wetenschap…
dans, dans! voor Pina.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 uiterste botst ze
- net niet -
tegen de raamloze wanden
het weerbarstige koord remt haar
behoedend bijna, af
het verliest enkel zijn tegendraadsheid
als ze stil liggend
zittend of staand het midden kiest
de zon zendt haar warme licht
door de openstaande deur
iemand plant een boom
op de kale vloer valt de schaduw
van aarzelend tak en blad…
Navigatie?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 Het zijn mijn vingers die het blad doen leven, niet
op geheven, maar ze laten bloeien in de goede aarde
en door de zwarte pagina’s steeds weer om te slaan,
in de nachten schrijf ik op zwart papier, waarop letters
oplichten door de vrije gedachten hier ver vandaan, ik
omhels de stille woorden zoals ik gisteren heb gedaan.…
Anonimiteit of rode loper?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 Zou ik beroemd willen zijn,
in de bekendheid willen leven,
zou ik mijn gemoedsrust en sereniteit
alsook mijn privé leven op willen geven,
zou ik handtekeningen uit willen delen,
aan jou en hem kortom aan velen,
zou ik in de bladen willen staan,
over een rode loper willen gaan,
zou ik beroemd, berucht in ons kleine landje willen zijn,…
Windrijm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
506 Het zwijgt, maakt stil, de duisternis wordt diffuse en is mij kwijt
ik zie de schaduw die met zijn ego vecht, ik leg de huid
af maar ik ben een vreemde voor mijzelf, een onwillig en
onbeschreven blad in het uur van de uil die naar de maan vliegt.…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Ver boven
in de kale boom
hang jij
het laatst,
dor blad,
heb je geen haast,
maar overzie je lege grauwe akkers.
Zo troon je vroom
hoe kouwe wind je striemt,
jouw leven trillend breken zal,
je neerhalen,
de regen je taaie huid doorweken zal.
Je j’ over donk’re aarde erbarmen
en haar warmen zal.…
Woorden als ruis?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
409 Op de rug van mijn geest
werd met zwarte inkt
geschreven als graffiti
op een verouderd hart en
op ongerept papier, maar ook
wat de prullenbak niet vrat,
ontdaan van alle franje en
een kortstondig leven had
nimmer bleef een
onbeschreven blad
waarmee de blanco
muren van de wereld
zijn volgeklad,
onverschillig voor de dood…
De beukenboom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 Wanneer de weemoed mij gevangen houdt
dan haal ik mij die boom weer voor de geest
en zie dan voor me hoe het zonnegoud
het blad betovert tot een kleurenfeest.
(analoog aan The Daffodils, by W. Wordsworth)…