2486 resultaten.
zeuren
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
472 ach zo veel om over te zeuren
niemands leven verloopt perfect
in ieders leven zal wel iets gebeuren
wat niet tot persoonlijk geluk strekt
maar als alle treinen
op tijd zouden rijden
vertrekken en aankomen
op de hun beloofde tijden
mag het wel perfect schijnen
maar dan verloopt het te glad
zal het niet tot geluk leiden
waren we het…
Halve maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Schijn je licht op hen die weten te creëren
en al je uitdagingen vertalen in pure dramatiek.
Speel de fluit in ‘n heelal omvattende akoestiek
om de Koningin der Nacht mee te bezweren,
en weet van je wederhelft, doorzichtig maar identiek.
Onafscheidelijk, samen één,
als dochters van dezelfde moeder
varen jullie naar diezelfde einder heen.…
DE ONMENSELIJKING UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
732 kregen ook pandemie en
chaos hebben dit misstand
niet genivelleerd de een
zijn brood is de ander zijn
dood was heel snel geleerd
het hete vuur van
besef zorgde voor
een ongekende deling
feesters die het
naderend einde
verwelkomden en
de laatste gokkers
die tegen beter weten in
de zon ook in zijn laatste
dagen wilden zien schijnen…
De zon, de wolken en de maan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
425 de zon die heel graag schijnt
hoeft nergens over na te denken
haar taak is om de aarde
licht en warmte te schenken
de maan is niet steeds bezig
met alle volgende nachten
of hij dan ook mag schijnen
zal hij af moeten wachten
soms zijn er donkere wolken
maar die verdwijnen ook een keer
dan is de lucht weer opgeklaard
en zijn er geen…
ma petite princesse
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
508 ik me zonder vrees of sluimer
op de mensenaard kon richten
niet dat het mijn gemoed verlichtte
Ik zette stappen in het zand
en sta nu hier als koningskind
verleden werd nooit transparant
te onderscheiden van mijn heden
hun horizon niet te ontleden
kaleidoscoop van eigen hand
'k Verwijl fysiek in 't hier en thans
mijn ziel is schijn…
Hadewijchs zevende lied
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
536 Vernieuwde M. heeft slechts mijn wond vernieuwd
Maar nieuwe oude zullen hunne kracht in M. zien groeien
Mijn lijden om M. is slechts schijn
Ja, dat is juist het grote goed
Te zingen van vernieuwing is
wel oorzaak van vernieuwd lijden
Doch tevens onderpand van de
uiteindlijke vergelding
Derhalve en deswegen zal men
ijdel en vergeefs…
Wijsheid en Lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
233 Wie in de druiven meer proeft dan het zoete,
wie in zijn wijn meer proeft dan de wijn —
kijk, ze strooit hem rond haar boezem,
haar gladde rug, haar benen, haar schijn.
Iedere vreugd met wroeging geboet,
iedere vriendschap betaald met pijn —
maar de lente, de zilvervoetige lente,
danst nog steeds, en de wijn blijft wijn.…
Wilg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
191 ,
vroeg ik,
ik dacht een miljoen
Jij honderdduizend
Lang hem bekijkend
zag ik steeds meer licht
op hem schijnen
als diamanten
alsof hij nat
en druppels glinsterden
Maar ‘t was
de zon die op ‘t blad scheen
de zucht wind deed het waaien
Soms leek ‘t
als stond hij in lichterlaaie
Ik voelde me omgeven door hem,
beschermd door…
Het stralende land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 van vergeten dromen
en stapt naar Atlantis dat gloeit onder de kim van water
met schuimende randen die de oevers kussen zacht
Chrysanten openen hun vurige kelken in het middagvuur
op de huid die brandt van verlangen naar het oneindige
waar de lineaal van uren buigt en smelt in pure glans
Alles wentelt in één weelderige stroom van geur en schijn…
Music-Hall 3
poëzie
3.6 met 17 stemmen
4.333 Maar
Plotseling
Bont en klaar
Schijnen de lampen en stralen
Over de zaal
Hun schitterende, schetterende praal
Terwijl 't orkest,
Kranig en vast
Naar 't einde rennend,
Een razende dans inzet.
Zó is de verlossing
Uit d'onzekere stemming,
Gouden verlichting
Te allen kant.…
vader en zoon
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.443 met die angst
stap op haar af
of besluit hier te blijven
als je wil weten in hoeverre
een glimlach echt is
loop dan als de wind
suizend en gierend
tot de struiken je hinderen
te komen tot…
de angst haar te verliezen
in een moment van absentie
wees alert
voor een boom jou velt
je lijkt het te controleren
maar ze spelen met je
de schijn…
liefdesconsument
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
716 verzaligd wil het publiek door doorwrocht gedicht
de speldenknop in tijd voor liefdesval zeer gewild
vooral voor de vrouw mits niet in lichte zin getild
door vozers die vrij pakken bil borst eerste gezicht
totale overgave met gezwijmeld heftig d'hartstocht
schijn van toeval steevast hun gevoel recht de lijn
krijtend smachten drijven zij naar…
je bent niet alleen
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
4.701 bent niet alleen want ik ben bij je
ook al lijk ik soms voor jou ver weg
ik ben bij je
al lijk je eenzaam er is steeds een plaats voor jou
langzaam maar altijd doorbreekt de zon de winterkou
en al je vrienden staan toch altijd aan je kant
‘t hoeft niet alleen, je grijpt maar weer een warme hand
al lijkt de zon voor jou niet te schijnen…
Wintervooravond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
880 Plaatselijke vaarten schijnen
beamend te klotsen tegen beschoeiing,
waar rottend riet door baggeraars
werd neergesmeten.
En komt de ruiter langs
de landweg aangereden:
Odin op Sleipnir,
stijgt af om zijn oor te leggen
aan de grens van lucht en aarde.
Daar valt bewijs te horen
van wat is geweest,
is en zijn zal.
Hij knikt.…
Maar dan - want nooit kan sterven, wat eens diep
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.554 Maar dan - want nooit kan sterven, wat eens diep,
Diep uit tijdeloze afgrond van mijn Wezen
Naar 't golvend vlak van 't schijn-Ik is gerezen,
Maar 't zinkt naar de oorsprong, waar het heilig sliep,
Tot verre^herrinering het wakker riep
Naar schomm'lende balans van hoop en vrezen:
Dus vind ik 't, als 'k van 't leven ben genezen,
Dat wereldschijn…
Gebroken dromen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.498 Ik zou je nog zo graag eens kriebelen in je nek
Tegen je aankruipen in het diepst van de nacht
Je mooie hand even in de mijne verbergen
De zon zal weer schijnen…als jij naar me lacht…
Samen apart
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
6.601 dalen
Nu samen in elkaar verdwalen
EEN mooi paar, TWEE mooie mensen
Samen EEN maar toch apart
Beginnen aan een nieuwe start
Met heel veel gelukkige wensen
Geniet van het leven, geniet van elkaar
Geniet van de liefde zo puur
Geniet elke dag, elk uur
Geniet van hem, geniet van haar
Dit geeft je energie en kracht
Het laat de zon in jullie schijnen…
Misanthropie
poëzie
4.3 met 24 stemmen
1.998 Mensen zijn lelijk, met hun lijf mismaakt
Door 't zwoegen, 't droevig kleed en de eeuw'ge ziekten;
Hun geest is laf, of zij voor 't leven schrikten,
't Ondoofbare, dat rond uw schijn-zijn waakt,
Verkracht smartvlees, dat nooit de banden braakt
Waarin u wevers van de dood verstrikten
Uit duistre nacht!…
Lente
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
827 Een schijn van goud doorspekt de wouden
en trekt nog nurkse luchten glad.
Het zonlicht sijpelt in de kieren,
hiaten, nissen van het land.
Het valt verblindend op rivieren
en zet het zinken dak in brand.
Een grauwe hond en een seniele.
Een hok hangt schots en scheef.…
Jij
hartenkreet
4.5 met 38 stemmen
5.155 Ondanks die blik in jouw ogen,
waarmee je schijn me bedriegt,
Blijf ik in je geloven,
wanneer je glashard tegen me liegt.
Ondanks die blik in jouw ogen
waarmee je mij ontwijkt
Blijf ik in je geloven,
wanneer je ‘n vreemde voor me lijkt.…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.047 woud
Het is er lang, heel erg oud
Krakende takken, oude bladeren
De manier waarop we het benaderen
Het groene gras, de ruige zee
We gaan er steeds weer in mee
Golven maken je weer kalm
Het gras geeft een zoete walm
De duistere bergen, de rotsen hoog
In de lucht een mooie regenboog
De heldere kleuren heffen het donker op
De grote zon schijn…
Hades aan Demeter
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.070 De schone schijn is overstemd.
Doornen scheuren hun tanden stuk op steen
schuren als betonnen zon rinkelt
op bepoederd ijs. Zoete herinneringen
zijn een verleden op zich.
Huil niet madame, het leed is nog niet lang
en nog lang niet geleden.
Zinloos is het nu al troost te zoeken,
nog voor de eeuwigheid ben ik
terug op weg
naar u.…
Als!
hartenkreet
1.4 met 11 stemmen
1.520 Als ik weer eens eindeloos verzonken zit
in mijn tunnel van verdriet
mijn geest verdoofd, mijn hart gebroken
wil ik eigenlijk alleen maar
dicht bij jou zijn en vluchtig een blik
in jouw twinkelende ogen werpen
en weer genieten van jouw lieve lach
maar jij bent niet hier
Als morgen de zon weer zal schijnen
en de horizon net een golvende zee…
Alleen jij Suzy...
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.438 Zet je vingers in de mijne en zie hoe God het licht voor ons laat schijnen.
Samen, jij en ik, kunnen wij de wereld aan.
Samen, jij en ik, kan niemand ons in de weg staan.
Ik kan dit niet alleen, ik moet jou hebben in mijn heden
Ik kan dit niet alleen, ik heb je nodig voor het vergeten van mijn verleden.…
Verraderlijke kus
poëzie
3.9 met 18 stemmen
4.475 Wat vriendelijker schijn bij vijandelijker haat!
Wat bitterder gemoed bij zoeter liefdeteken!
Wat zedelozer hart bij zedelijker spreken!
Wat Christelijker groet bij duivelser verraad!
Wie zag ooit zo veel strijd in vredelijker staat?
Wie schandelijker hoon zachtmoediglijker wreken?
Wie schoner hemelzon door vuiler helnacht breken?…
Opvoeding
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
2.226 Verlangend om te voelen dat ik er zijn mocht
deed ik mijn best om te presteren
want ieder kind wil immers toch
zijn bestaansrecht niet negeren
Mijn gevoel mocht er niet zijn
geplaagd door vernedering, was ik radeloos,
maar voor de buitenwereld een schone schijn
inwendig gekrenkt, kwetsbaar en broos
Vragend om liefde en aandacht
zoekend…
Daar gaan we weer
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.032 Let op, de toekomst zal het leren
Hij zegt van sociale signatuur te zijn
Maar dat blijkt slechts valse schijn
Met links wil hij niet regeren.
Mag het ook niet van "zijn oom"
Maar het klaart wel de lucht
Nu hij niet ver valt van de boom
En blijkt toch een rotte vrucht.…
Sluit voor Begeerte uw graag gezicht
poëzie
3.7 met 11 stemmen
5.943 .-
De dingen zijn niet als zij schijnen:
De worm zit binnen lekker ooft,
En levend kleur bedekt venijnen.
Hij doolt zeer licht, die licht gelooft.…
Op mijn retour
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.107 Ik weeg de kansen,
sta te wachten,gelaten
in de vernis van de stad,
de schijn van lichtsporen
in de geschiedenis
getrokken lichten, in de
rimpeling der grachten.…
Retrospectief
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
656 zakken met speels gemak,
als noviteit wordt opgediend en naar gelang,
als verschraalde etensgeuren zijn weggemoffeld
onder het tapijt en het bloemetjes behang,
blijft de associatie van een retrospectief gevoel,
gebonden door ontnuchterende gedachten, dat
oude pantoffels nu toch echt versleten zijn,
ben als marionet gebonden aan schone schijn…