Alle inzendingen over achter

7971 resultaten.

Sorteren op:

Vakantiedorp

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 826
Zomer in het vakantiedorp likt zijn stoere liefdeswonden, zijn hoge voorhoofd zweet kent zijn weerspiegelingen humor die langzaam slijt golven schuimen aarzelingen vertrouwde levensvrienden die niets meer van hem aannemen, eigenlijk nooit zijn gedichten lezen bij schaamteloze zee die alles overspoelt achter waanzin van zijn dromen…
mobar30 juni 2009Lees meer >

Als geen ander

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
de vrouw van mijn weten voel ik achter oogleden stapvoets naast me gaan ebt de vloedgolf haar gedachten nemen hun eigen vlucht vliegen precies daar waar het erop aan komt mijn geweten spreekt wordt behoedzaam samengekneed die haar kloppend hart begrijpt en weet als geen ander bij wie ik hoor……
Quicksilver30 september 2009Lees meer >

Herfst in het Haagse bos

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 624
hoe het bruine blad met zicht kan vertakken als makke nerven mijn ziel raken dat ook ik met kunde en kennis achter de kleuren bij deze aanblik geuren acht als uit één foto wellicht een hartkreet wil slaken van de pracht van het herfst getij herfst is even de omgekeerde mei (c) 2005…

Oase

netgedicht
4.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 508
Deze voorbije levensfase sluit onze liefde achter deuren van een oogverblindende oase liggend in levensechte kleuren dat jij mijn diepste wond zacht streelde maakt mijn gestolen hart verlegen dank zij jouw innerlijke weelde zijn wij voorgoed aan tijd ontstegen.…
dick panman8 februari 2010Lees meer >

Avondlied/fado

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 764
Op halve maat verdwijnt het licht achter de horizon, en brengt verlangen om gedachteloos te zweven naar de nacht.…
lijda6 maart 2010Lees meer >

Pure wilde natuur (prozagedicht)

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 733
Een enthousiaste woudloper jubelt: ‘Ik wil vandaag in de natuur opgaan’ Een paar passen achter hem sluipt geluidloos een tijger met binnenpret die de ziener op z’n wenken bedient De tijger, pure wilde natuur, wacht tot zijn blije ontbijt omkijkt, die dan volgens wens in de natuur opgaat.…
Custor28 maart 2010Lees meer >

Jouw schaap is zwart

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
zij zien niet om de mensen die jou met de nek bekeken hun mars is achter vaandel en het kruis met vaste tred in zeker weten jouw schaap is zwart tussen het grijzig mekkeren de eenling blijft apart toch springt hij eruit zijn creativiteit opent ook hun ogen in uniciteit gedogen…

Verdwenen

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.210
Alsof de regen met ons meeging, alsof de zon verdween, alsof er niets meer mooi was, je ging en deed dat alleen, terwijl: de zon daar achterbleef, de warmte eveneens, een rilling loopt over mijn rug, omdat, de regen met ons meeging de zon vergat te schijnen, zo liet jij ons achter door simpelweg te verdwijnen,…
Johanna24 september 2010Lees meer >

Voetsporen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 658
Ieder vergeten moment laat een spoor achter woorden die je terugvind zijn zinvol ondertiteld door de tijd geschreven met kleurrijke fantasie-inkt omdat jouw verlatenheid in de nacht zich verspreidde uit een lang en ver verleden blijven jouw voetsporen zichtbaar in de herinnering van jouw dromen.…

op het leven

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 631
ik weet je in het ongewisse zoals er zoveel schimmig is of grillig in de tijd de aarde onbetrouwbaar is vergankelijk de lieve vrede wazig voorzienigheid alles willen weten maakt onzeker achter mijn vraag ligt altijd weer een vraag verzoen mij daarom vaag met je afwezigheid vertrouw maar op het leven…
annabel24 maart 2011Lees meer >

in een oogopslag

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 759
langzaam als sneeuw voor de zon alles wordt vaag mischien is vergeten beter alweer een kilometer in één oogopslag achter ligt een hal een monster vol klanken totdat het stopt rook verdwijnt zo fijn muziek en mensen blijf nog even en ik denk ooit terug…

Tubataks

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
schrille protestklanken schetteren hard: Tubataks, Tuut, Bàaah, Taks glimmende instrumenten ta-ra-ra-boem-di-ee lokken mensen in de straat achter honderdjarig vaandel loopt voltallige fanfare tambour maître slaat de maat…

de vrouw was van wind

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
de vrouw was van wind dreef voorbij schaapjeswolken (wilde haar ogen drinken, lezen) lossen op stuifmeel van gewaarwording verwaait al het water van de zee zaailingen naar waar ter wereld zend je ze om haar te zoeken moet ik groter dan het firmament van ruimte en van tijd achter randen vinden wat verschoof…

Dick Swaab

snelsonnet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 816
In ‘Zomergasten’ zag ik pas Dick Swaab De schrijver van het boek ‘Wij zijn ons brein’ Achter zijn lach hing steeds een grijs gordijn ‘De vrije wil ontbreekt’ zegt blije knaap Bij óns thuis werd het eventjes heel stil De buis ging uit, geheel uit vrije wil…
Aar Noordam7 augustus 2011Lees meer >

De natuur en de tijd

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
De dag kruipt de kamer binnen de regen tikt met de regelmaat van een klok tegen de ramen hier in de kamer is het kermen van de wind te horen hij huilt als was het een kind de zon heeft zich verscholen achter zwarte wolken maar dit alles is slechts tijdelijk natuur en tijd zijn onafscheidelijk gaan door en volgen hun eigen spoor.…

Die felheid hakt

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
het is verlangen dat je spitst op een lach of snelle blik de oogopslag die jou ook zag achter een blonde lok soepel zacht bewegen spelend leven strelen in lichaamstaal of de kordate tred die felheid hakt in afgemeten pas een caleidoscoop voor elk wat wils te zien op het terras…
wil melker5 november 2011Lees meer >

TomTom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
In België is een automobilist achter het stuur overleden en daarna het kerkhof van Kalmthout opgereden. ---------------------------------------------- TomTom heeft constant weet van uw locatie, Ook bij de man, die rijdend overleed, En dood en wel nog op het kerkhof reed, TomTom speelt in op elke situatie.…

Gelukkig zijn

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 921
Was het maar allemaal gein en kon ik weg achter het gordijn gelukkig zijn.…
marieke23 april 2012Lees meer >

Martinikerkhof Groningen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 899
ze zijn al lang vergeten notabelen en burgers, die begraven werden in voorbije eeuwen hun resten zijn geruimd naar de knekelkuil het kerkhof is nu grasveld nog voelen wij de rust achter de Martinikerk waar oude kastanjes waken wie hebben hier gelopen wie zullen na óns hier gaan de knoestige bomen zwijgen…
Marion Spronk13 november 2012Lees meer >

Onzichtbaar geluk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 733
Het geheim van geluk achter de sterren verborgen. De ruïnes, de puinhopen die ik zie... Eerst alles stuk voor het geluk van morgen. En wie ben ik, oh wie?…
martin valk10 februari 2013Lees meer >

er zijn zachte muren

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
ga maar de aarde wacht wel in al zijn dagelijkse dingen ga maar naar zachte woorden die zich uitstrekken intiem van vroeg tot laat ga maar maar laat me niet achter een en al ziel, een en al lichaam want alles, ja, alles in deze armen zal uit vuursteen bestaan ga maar maar laat mij jou dichten laag na laag naamloos zoals ik ben…

TEERLINGEN WERPEN

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.284
of misschien liever de verandering in de Mentali tijd dan kies ik helaas voor nee weer zo’n 'Echt' naar de ratsmodee dag in dag uit teerlingen werpen met tranen gooien naar hun verwekkers en hun nazaten die achter blijven…

Draag jij mijn tranen dan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
Gewicht dat te Zwaar geworden is Door de lasten Die alleen nog Maar verzwaard Werden door de Jaren Onhuilbare tranen Die zich ophopen Achter de kassen Van mijn ogen - Een ding wil ik Je vragen, als het Me lukt om mijn Last te verlichten Door de tranen Die van beton Lijken te zijn Te verzachten en Ze eindelijk te…

dode mus

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
op het strand kneep ik een handvol zand in mijn kinderhand de zandkorrels verdwenen tussen mijn vingertjes vóór ik ze vorm kon geven zo greep ik later naar je liefde die tussen mijn vingers wegvloeide onvatbaar ik bleef achter met niets een kinderhand is gauw gevuld maar mijn hand sloot zich op de spreekwoordelijke dode mus…

Nachtmerrie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
Nacht met je zwarte vingers graaiend in mijn gedachten wroetend in mijn dromen tergend langzaam alsmaar opnieuw zonder licht achter mijn dichte ogen draaiend in mijn hoofd schrapend langs de binnenkant van mijn verlangen. Laat me Laat me gaan wakker worden open gaan in het volle licht.…

Zee zonder einde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 429
Heb het land inmiddels wel gezien, Alle continenten zoetjes aan Achter mij gelaten - Ben eigenlijk wel uitgekeken Op die eindeloze wisseling Van zomer en winter, Lente en herfst, Ben de zee nu ingelopen, Drink me laveloos aan water En ga met volle tevredenheid De oneindigheid in, in deze Zee zonder einde…

Herfstlandschap

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.384
In de mist is trage een os met een ossenwagen stappend naast de mist nooit mist zijn maat de os van de ossenwagen Uit de mist in de mist met de hortende wagen dut de wagenvoerder zich niet vast in een spoorloze slaap Achter aan de wagen drijft lantaarnlicht een geringe wig van klaarte in de donkerdiepstraat…

Ontrafeld geheim

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
We delen dezelfde glimlach, Voelen dezelfde traan Die maar niet komen wil, Die zich onzichtbaar voor anderen Verbergt achter het ooglid Dat niet van wijken weten wil - Door bloedbanden aan ons Verbonden blijf je ten diepste Ons kind, in alle vezels voelbare Verbondenheid die met ons mee zal gaan Tot in alle eeuwigheid…
Bert Weggemans29 september 2014Lees meer >

Eindelijk vrij

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 562
De wind jaagt onbarmhartig Langs de scherpe rotspunten Van het gebergte hier vlak Onder mij, dat mij zo vaak Naar het leven heeft gestaan - Maar nu heb ik de rotsen Achter mij gelaten, ben ik Zo vrij als de wind die Mij omgeeft, naast mij De zeemeeuw met vrolijke Oranje snavel en fonkelende Oogjes die mij in zijn Altijd durende…

Verre vriendschap

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 801
Er is een verder weg dan hier op de heuvels achter de oceaan waar vriendschap brieven schrijft wanneer afstand stilte kan overbruggen is zwijgen tijdloos en de hunkering naar aanwezigheid zonder woorden in de nacht verzonden blijft zonder lethargie er bestaan geen grenzen aan werkelijkheid van horizon totdat het zwijgen zinloos…
mobar21 januari 2015Lees meer >