7971 resultaten.
Vakantiedorp
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
826 Zomer in het vakantiedorp
likt zijn stoere liefdeswonden,
zijn hoge voorhoofd zweet
kent zijn weerspiegelingen
humor die langzaam slijt
golven schuimen aarzelingen
vertrouwde levensvrienden
die niets meer van hem
aannemen, eigenlijk nooit
zijn gedichten lezen
bij schaamteloze zee
die alles overspoelt
achter waanzin
van zijn dromen…
Als geen ander
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
657 de vrouw van mijn weten
voel ik achter oogleden
stapvoets naast me gaan
ebt de vloedgolf haar gedachten
nemen hun eigen vlucht
vliegen precies daar
waar het erop aan komt
mijn geweten spreekt
wordt behoedzaam samengekneed
die haar kloppend hart begrijpt
en weet als geen ander
bij wie ik hoor……
Herfst in het Haagse bos
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
624 hoe het bruine blad met zicht kan vertakken
als makke nerven mijn ziel raken dat ook ik
met kunde en kennis achter de kleuren
bij deze aanblik geuren acht als uit één foto
wellicht een hartkreet wil slaken
van de pracht van het herfst getij
herfst is even de omgekeerde mei
(c) 2005…
Oase
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
508 Deze voorbije levensfase
sluit onze liefde achter deuren
van een oogverblindende oase
liggend in levensechte kleuren
dat jij mijn diepste wond zacht streelde
maakt mijn gestolen hart verlegen
dank zij jouw innerlijke weelde
zijn wij voorgoed aan tijd ontstegen.…
Avondlied/fado
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
764 Op halve maat
verdwijnt het licht
achter de horizon,
en brengt verlangen
om gedachteloos
te zweven naar
de nacht.…
Pure wilde natuur (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
733 Een enthousiaste woudloper jubelt:
‘Ik wil vandaag in de natuur opgaan’
Een paar passen achter hem sluipt
geluidloos een tijger met binnenpret
die de ziener op z’n wenken bedient
De tijger, pure wilde natuur, wacht
tot zijn blije ontbijt omkijkt, die dan
volgens wens in de natuur opgaat.…
Jouw schaap is zwart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
550 zij zien niet om
de mensen die jou
met de nek bekeken
hun mars is
achter vaandel en het kruis
met vaste tred in zeker weten
jouw schaap is zwart
tussen het grijzig mekkeren
de eenling blijft apart
toch springt hij eruit
zijn creativiteit opent ook
hun ogen in uniciteit gedogen…
Verdwenen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.210 Alsof de regen
met ons meeging,
alsof de zon
verdween,
alsof er niets meer mooi was,
je ging
en deed dat alleen,
terwijl:
de zon daar achterbleef,
de warmte eveneens,
een rilling loopt over mijn rug,
omdat,
de regen met ons meeging
de zon vergat te schijnen,
zo liet jij ons achter
door simpelweg
te verdwijnen,…
Voetsporen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Ieder vergeten moment
laat een spoor achter
woorden die je terugvind
zijn zinvol ondertiteld
door de tijd geschreven
met kleurrijke fantasie-inkt
omdat jouw verlatenheid
in de nacht zich verspreidde
uit een lang en ver verleden
blijven jouw voetsporen zichtbaar
in de herinnering van jouw dromen.…
op het leven
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
631 ik weet je in het ongewisse
zoals er zoveel schimmig is
of grillig in de tijd
de aarde onbetrouwbaar is
vergankelijk de lieve vrede
wazig voorzienigheid
alles willen weten maakt onzeker
achter mijn vraag ligt
altijd weer een vraag
verzoen mij daarom vaag
met je afwezigheid
vertrouw maar op het leven…
in een oogopslag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
759 langzaam
als sneeuw voor de zon
alles wordt vaag
mischien is vergeten
beter
alweer een kilometer
in één oogopslag
achter ligt een hal
een monster vol klanken
totdat het stopt
rook verdwijnt
zo fijn
muziek en mensen
blijf nog even
en ik denk ooit
terug…
Tubataks
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
468 schrille protestklanken
schetteren hard:
Tubataks, Tuut, Bàaah, Taks
glimmende instrumenten
ta-ra-ra-boem-di-ee
lokken mensen in de straat
achter honderdjarig vaandel
loopt voltallige fanfare
tambour maître slaat de maat…
de vrouw was van wind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 de vrouw was van wind
dreef voorbij
schaapjeswolken
(wilde haar ogen drinken, lezen)
lossen op
stuifmeel van gewaarwording
verwaait
al het water van de zee
zaailingen
naar waar ter wereld zend je ze
om haar te zoeken moet ik
groter dan het firmament van
ruimte en van tijd
achter randen vinden wat verschoof…
Dick Swaab
snelsonnet
2.7 met 3 stemmen
816 In ‘Zomergasten’ zag ik pas Dick Swaab
De schrijver van het boek ‘Wij zijn ons brein’
Achter zijn lach hing steeds een grijs gordijn
‘De vrije wil ontbreekt’ zegt blije knaap
Bij óns thuis werd het eventjes heel stil
De buis ging uit, geheel uit vrije wil…
De natuur en de tijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
558 De dag kruipt de kamer binnen
de regen tikt met de regelmaat van een klok
tegen de ramen
hier in de kamer is het kermen van de wind
te horen
hij huilt als was het een kind
de zon heeft zich verscholen
achter zwarte wolken
maar dit alles is slechts tijdelijk
natuur en tijd zijn onafscheidelijk
gaan door en volgen hun eigen spoor.…
Die felheid hakt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
567 het is verlangen
dat je spitst op
een lach of snelle blik
de oogopslag
die jou ook zag
achter een blonde lok
soepel zacht bewegen
spelend leven strelen
in lichaamstaal
of de kordate tred
die felheid hakt
in afgemeten pas
een caleidoscoop
voor elk wat wils
te zien op het terras…
TomTom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
685 In België is een automobilist achter het stuur overleden en daarna het kerkhof van Kalmthout opgereden.
----------------------------------------------
TomTom heeft constant weet van uw locatie,
Ook bij de man, die rijdend overleed,
En dood en wel nog op het kerkhof reed,
TomTom speelt in op elke situatie.…
Gelukkig zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
921 Was het maar allemaal gein
en kon ik weg achter het gordijn
gelukkig zijn.…
Martinikerkhof Groningen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
899 ze zijn al lang vergeten
notabelen en burgers,
die begraven werden
in voorbije eeuwen
hun resten zijn geruimd
naar de knekelkuil
het kerkhof is nu grasveld
nog voelen wij de rust
achter de Martinikerk
waar oude kastanjes waken
wie hebben hier gelopen
wie zullen na óns hier gaan
de knoestige bomen zwijgen…
Onzichtbaar geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Het geheim van geluk achter
de sterren verborgen.
De ruïnes, de puinhopen die
ik zie...
Eerst alles stuk voor het geluk
van morgen.
En wie ben ik, oh wie?…
er zijn zachte muren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
654 ga maar
de aarde wacht wel
in al zijn dagelijkse dingen
ga maar
naar zachte woorden
die zich uitstrekken
intiem
van vroeg tot laat
ga maar
maar laat me niet achter
een en al ziel, een
en al lichaam
want
alles, ja, alles
in deze armen
zal uit vuursteen bestaan
ga maar
maar laat mij jou dichten
laag na laag
naamloos zoals ik ben…
TEERLINGEN WERPEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.284 of misschien liever
de verandering
in de Mentali tijd
dan kies ik helaas
voor nee
weer zo’n 'Echt'
naar de ratsmodee
dag in dag uit
teerlingen werpen
met tranen gooien
naar hun verwekkers
en hun nazaten
die achter blijven…
Draag jij mijn tranen dan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Gewicht dat te
Zwaar geworden is
Door de lasten
Die alleen nog
Maar verzwaard
Werden door de
Jaren
Onhuilbare tranen
Die zich ophopen
Achter de kassen
Van mijn ogen -
Een ding wil ik
Je vragen, als het
Me lukt om mijn
Last te verlichten
Door de tranen
Die van beton
Lijken te zijn
Te verzachten en
Ze eindelijk te…
dode mus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 op het strand
kneep ik een handvol zand
in mijn kinderhand
de zandkorrels
verdwenen
tussen mijn vingertjes
vóór ik ze vorm kon geven
zo greep ik later naar je liefde
die tussen mijn vingers wegvloeide
onvatbaar
ik bleef
achter met niets
een kinderhand
is gauw gevuld
maar mijn hand
sloot zich op
de spreekwoordelijke dode mus…
Nachtmerrie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Nacht met je zwarte vingers
graaiend in mijn gedachten
wroetend in mijn dromen
tergend langzaam
alsmaar opnieuw
zonder licht
achter mijn dichte ogen
draaiend in mijn hoofd
schrapend langs de binnenkant
van mijn verlangen.
Laat me
Laat me gaan
wakker worden
open gaan
in het volle licht.…
Zee zonder einde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
429 Heb het land inmiddels wel gezien,
Alle continenten zoetjes aan
Achter mij gelaten -
Ben eigenlijk wel uitgekeken
Op die eindeloze wisseling
Van zomer en winter,
Lente en herfst,
Ben de zee nu ingelopen,
Drink me laveloos aan water
En ga met volle tevredenheid
De oneindigheid in, in deze
Zee zonder einde…
Herfstlandschap
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.384 In de mist is trage een os met een ossenwagen
stappend naast de mist nooit mist zijn maat
de os van de ossenwagen
Uit de mist in de mist met de hortende wagen
dut de wagenvoerder zich niet vast
in een spoorloze slaap
Achter aan de wagen drijft lantaarnlicht
een geringe wig van klaarte in de donkerdiepstraat…
Ontrafeld geheim
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
495 We delen dezelfde glimlach,
Voelen dezelfde traan
Die maar niet komen wil,
Die zich onzichtbaar voor anderen
Verbergt achter het ooglid
Dat niet van wijken weten wil -
Door bloedbanden aan ons
Verbonden blijf je ten diepste
Ons kind, in alle vezels voelbare
Verbondenheid die met ons mee zal gaan
Tot in alle eeuwigheid…
Eindelijk vrij
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
562 De wind jaagt onbarmhartig
Langs de scherpe rotspunten
Van het gebergte hier vlak
Onder mij, dat mij zo vaak
Naar het leven heeft gestaan -
Maar nu heb ik de rotsen
Achter mij gelaten, ben ik
Zo vrij als de wind die
Mij omgeeft, naast mij
De zeemeeuw met vrolijke
Oranje snavel en fonkelende
Oogjes die mij in zijn
Altijd durende…
Verre vriendschap
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
801 Er is een verder weg dan hier
op de heuvels achter de oceaan
waar vriendschap brieven schrijft
wanneer afstand
stilte kan overbruggen
is zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
er bestaan geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
totdat het zwijgen zinloos…