3400 resultaten.
Schoorsteenroet en kachelpoets
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Voor Jan Haan
Roet dat moeizaam
Naar beneden glijdt
Onbeschadigd zijn gelaat
Vreedzaam z'n blik -
De mens die toch zijn
Medemens het liefste mijdt
In herinnering buurman Jan Haan, karakter in J.J. Voskuils
romancyclus Het Bureau, deel II…
Wildernis van ziel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
539 De dagen,
verloren geen schoonheid
tussen eiken, beuken en wilgen
groeide ik
uit mijn hemd
en uit mijn dromen
in rookwolken
nachtwouden
speelde ik
indiaantje met mezelf
tegen blanke betweters
ik verbond mijn geest met vrede
in deze wildernis van ziel
liep ik weg uit de stad
van de dwaasbeschaafde mensen
om in het wilgenwoud…
Doorwrochte aarde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Van ginds komen zaden aangewaaid.
Van zins zijn kabbelende golfjes
gekeerd door rietomzoomde oevers.
De ene dag is geland,
de volgende volgt rustig,
geleid door moedershand.
Als de rondzingende wind
is gaan liggen,
blijken de bedden beslapen
en is geheugen
in loodgrijs geworteld.…
Een meisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
674 Een meisje dat ik ken, ken ik niet
Haar gezicht is doorsnee en doorzichtig
Haar stem klink doodnormaal,
Niets bijzonders aan haar lichaam
Te zien, ze loopt richting mij
Draait vlak voor mij haar hoofd om
Ze blijft staan, bevroren, ontdooit niet van mijn stem
Koorts zonder hoge temperatuur
Is wat het met mij doet
Ik begrijp het niet
Ze is…
Het morgenraam schuift
gedicht
3.2 met 5 stemmen
5.282 Het morgenraam schuift blauw en blinkend
rechthoekig door mijn dromen heen.
Splinters geluid doorboren mij
en blijven steken in mijn hoofd.
De klok slaat waarschuwend alarm
en dreigend rolt de kamer op mij aan.
Terwijl ik wankel op het slappe koord
waarlangs de slaap geschrokken vlucht,
vangen je armen mij beschermend op
en in hun warmte raak…
Beschrijf me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
604 Beschrijf me wie en hoe ge zijt
en toon uzelf als de persoon
die ge wilt zijn in werkelijkheid,
verdorven of kraakhelder schoon.
Ik maak in dit geen onderscheid.
Voor mij is eender welke zin
die door uw pen werd neergevlijd
een vers dat ik in se bemin.
En durft ge hier uw roerselen kwijt,
geen ander die ze hoeft te lezen.
Ik ben het blad…
Preventief ruimen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Droomzon en aarde
kruisen onder een geringe hoek.
Het kan maar gedaan zijn.
De stappen te zetten,
in voortvarende onderneming.
En te ondergaan
het vallende doek.
Halt!
Stop ho.
Waar zijn reddende engelen?
Voor hen versaagden
die,
vooralsnog geen moeite getroosten,
zich doch ledig laten welgevallen.
De dag zij geprezen
nog voor de avond…
Voor wie de wijsheid zoekt...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 De Zon rijst
als een koperen kogelrond
over het aardse niemandsland
De Maan zoekt
in alle stilte koortsige dromen
tot aan de morgenstond
De Aarde is
voortijdig in de hoek gedreven
van een manifest heelal
De mensheid
woekert in een duister labyrint
van wat ooit verdwijnen zal
Kunstwerk: " Transformatie ", 1994
Kunstenaar: Irmlinda…
Grote en kleine schoenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 Grote en kleine schoenen op een rij
waren mijn oom en ik, die naast 'm lag.
En hij vroeg wat ik in de wolken zag.
De wolken schoven boven ons voorbij.
De aarde is inmiddels wat gedraaid,
wolken die wij zagen, zijn vervlogen.
We vergaten wat ons heeft bewogen.
Andere wolken zijn weer aangewaaid.
Wees nu stil en ga liggen in het gras;
je…
Straatbeeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 't Lijkt wel
Eeuwig te zijn het
Beeld van hoe
Het toegaat bij
Ons in de straat
Vredig en in
Alle rust rolt
Het leven hier
Voorbij -
Na vrijdag
Is behalve de
Lantarenpaal bij ons
Voor het huis
Niet alleen het
Straatbeeld, maar
Ons wereldbeeld
Voorgoed verwrongen
Stationsweg/Kerkstraat Haren, 21/09/12…
Niet mis te verstaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Geen geruis gaat aan stilte voorbij
voor wie wil horen wat niet is.
Geen struiken willen gewillig wijken
voor wie wil treden in ruige wildernis.
Het lot blijft onbeschoren langs
de lijnen van een grillige horizon.
Niemand zou ooit nog stoppen,
zelfs als dat in een oogwenk kon;
een zielverdrogend verlangen om
langs onbegaanbare paden te gaan…
IK DROOM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
614 Liggend bij de mooie blauwe zee
de golven breken, brengen geluiden mee,
die worden omgezet in tonen en muziek
van harpen, fluiten en violen
het klinkt in mijn oren
als hemelse akkoorden
dit orkest door Hem geleid
heeft mij van mijn last bevrijd
ik droom weg op wolken van geluk
deze dag der dagen kan niet meer stuk…
Vergeef me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Ik vroeg je om me het leven te geven
Tevergeefs was mijn vraag
Verdwenen in de leegte, in alles om ons heen
Vergeef me omdat ik je het vroeg
Maar vergeef me niet omdat ik het probeerde
Mijn leven lijkt zo leeg
Onbeholpen en wreed
Maar anders dan dit, zou het mijn leven niet zijn
Ik zou dan iemand anders zijn, iemand anders ben ik niet
Ik…
Buurman is goed gek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
559 De een noemde
Hem een sul -
Buurmans al
Te goede gek
De ander noemde
Dezelfde mens
Kleingeestig
En benepen
Wie van hen heeft
Het beste hem begrepen?…
Kwijt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
564 Waarvoor
zit die koop
in mijn zakdoek?
Mijn brein
zoekt naarstig
naar het hoe en waarom,
in de trage,
draaikolkende rivier
van mijn gedachtestroom,
waarin
mijn flexibiliteit
schijnt te zijn verdronken.
Kalmte
kan me redden,
dus ontknoop ik de knoop
in de hoop
de vage herinnering
alsnog opnieuw te activeren.
Als troost…
op
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 Tot het bot
door
gegaan
De laatste woorden
ze laten
je staren
Nu of nooit
meer
samen verhalen
Op de bol
een gezicht
je ziet
Enkel nog
me rug
en kruin
Het raakt
je
maar raakt
langzaam
op…
Tekenen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 Het tekende mij,
Vond hij - dat
Ik hem niet
De moeite waard
Vond om hem in
Potlood te schetsen -
Waarop ik hem liet weten
Dat hij volgens mij
Een vertekend beeld
Van mij had uitgemeten…
Ondergrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Om te aarden in een bodem, woest van grond,
drijven dunne velden landinwaarts
uit de kluwen van de nacht, richting morgenstond.
Aan de oevers van naderend welbehagen
vangen steile stranden een golf van ijdele hoop,
in verdronken vaarwater ten grave gedragen.
Het is onbekend hoever wanhoop kan zinken
naar de laagten van de zwaartekracht,…
Alsof het gedrukt staat
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 En dan ff niks, dan
Jij, je eigen boek, je eigen gedachten, je eigen wereld
En je eigen regie
En dan kom je uit je droom
Je opent je ogen, doet het boek dicht
En zie
Als je echt wil, dan kan het worden zoals het in je gedachten speelde
Jij hebt de regie, jij bepaalt je eigen beelden,…
HOOPVAST
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.027 Op je tenen lopen wil niet zeggen nieuwe schoenen kopen,
met hakken als stiletto's,
maar met beide benen op de grond proberen te blijven,
je best doen om je houvast te bewaren,
je evenwicht zien te vinden en onder controle te houden.
Naar boven blijven kijken,
en denken eens zal het me lukken!
Alleen niet weten...
dat die grond het randje…
De zwerver
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.496 Door de lege koude akker
Loopt een oude, arme stakker,
Zoekend in de harde grond
Of-ie geen petatters vond.
Wroetend gaan de zwarte handen,
Klapperend de zwarte tanden,
Gulzig glimt de grauwe mond
of-ie geen petatters vond.
In de avond nog, bedrogen,
ging de moede schim gebogen,
kroop de zwarte schaduw rond
of-ie geen petatters vond.…
Brent Bridge
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.559 Een vreemd man, in een vreemd land.
En vaak is er niets dan dit:
Water en loof en het wit
Van zwanen, dicht bij de rand
Gras voor de bank waar hij zit,
En straks aan de overkant.
Een man die even leest,
Het stil begin van een lied,
Dan opkijkt en om zich ziet.
En iets in hem denkt, bedeesd:
Hoe vreemd, nog ken ik het niet,
En toch is het…
Te vondeling gelegd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
565 Kwetsbaar je hand
Scheef op het kussen gelegd
Duim doelloos naar voren
Vingers klein en teer
Oogt je aandacht bevroren
En lijk je in jezelf
Te vondeling gelegd
In liefde opgedragen aan mijn schoonbroer Anton,
Stichting Hendrik van Boeijen, locatie Havelte.…
Stroomopwaarts
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 De tocht terug naar huis
gaat over loopplanken
en langs smalle paden.
Naar de bron,
waarvan het water
is verwilderd
en aangelengd met
tranen van vreugde en verdriet.
Naar het nest,
door de kleine ronde opening
van het nestkastje.
Weer terug in het
schaarse licht van vroege dagen,
in de schaduw van de
schelle schijn.
In aanwezigheid…
Geluk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 Zolang er ruimte is
en stilte om te schrijven
Zolang ik mijzelf kan denken
in de blauwe lucht gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach…
Cijfertjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
540 Een nul
is pas een onbenul,
als ie beseft
dat het geen getal is!…
Genade
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 Mijn zoektocht naar de bron is gesmoord
in een poging het verleden aaneen te rijgen.
Ik zie geen kans de zee des levens te bestijgen,
zolang ik jouw fluistering niet heb gehoord.
Het blakende zand doet de voeten branden,
een innerlijk vuur raast in ziedende vaart.
Er is geen medicijn die deze storm bedaart,
dit blijft een gevecht met gebonden…
Leegte.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
536 Vroeg in de middag, stilte
om het huis, in het huis.
Geritsel van bladeren hoorbaar
door het open raam.
En bij tijd en wijle een
verdwaalde stem.
Alles lijkt doordrenkt met leegte.
De dingen hebben geen naam en het
is alsof ik er zelf niet ben.…
Camoës
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.341 Hij sleet zijn jeugd in 't afgelegen slot
En diende een hof, geestloos wuft en verwaten.
Hij vlood, wild hunkerend naar een groter lot
Alleen naar de pas opgerichte Staten.
Om zijn stilzwijgen en onzeker schot
Geminacht door kooplieden en soldaten,
Aan boord, in 't fort ten prooi aan 't plomp complot
Dat hij niet delgen kon, slechts macht…
Man zonder naam
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
596 Er is geen dieper verdriet dan
zielenpijn, en jij hebt het
dat weet ik uit jouw schrijven
toen ik niet thuiskwam
lag je in bed met een ander
een man zonder naam
met een weerloos gezicht
wat jouw brief vertelt
is het verhaal van
een man zonder naam
zijn geest lijkt ouder
wijzer door ervaring
accepteren van verdriet
zijn ziel wordt…