5854 resultaten.
Stof tot nadenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 zo voelt dat dus, leeg zijn
alsof de aarde sneller draait
harder aan je trekt
je nooit meer los zal laten
alsof de muren zuigen
en hoeken gevangenissen worden
ramen je wegduwen naar de schaduw
om er volledig in op te gaan
zo voelt dat dus, te vervagen
in stukjes en beetjes
jezelf te verliezen
aan de eeuwigheid van stof
al je gedachten…
Liefde en Verlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
538 Dwing liefde tot overgave,
en je staat met lege handen.
Forceer de liefde maar,
en geluk verandert in damp.
Betaal desnoods voor liefde,
teleurstelling wordt ons loon.
Maak de liefde dan maar zelf,
dan verkruimelt het tot stof.
Bestudeer liefde als u wilt,
en plotseling verdwijnt het.…
Luisteren naar de zwijgende
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 Ik leg mijn hand
In die van jou,
Mens die met stomheid
Geslagen is, het hoofd
Vol onrustige gedachten
En ontelbaar vele woorden -
En niet één die de uitweg
Weet naar je mond, je stem
Die zelfs niet de zachtste
Klank weet voort te brengen,
Ik laat mijn hand
In die van jou,
En lees zonder taal
Al jouw ongesproken woorden…
Opvoeden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
708 Een blinde muur
een vader
kindje op zijn schouders
zeg me wat je ziet vraagt hij
handen met mensen eraan
ze willen mij
nee liefje
ze willen jouw broodje
gul als ze is
breekt ze stukjes af
en gooit zo ver als ze kan
het is net als eendjes voeren
zegt ze blij
hoe leg je een kind uit
dat mensen geen beesten zijn…
Zittend
gedicht
4.0 met 2 stemmen
13.135 het glaasje is al leeg
de gaskachel brandt zachtjes.
De stemmen suizen onder mijn stoel.
--------------------------------------------
uit: 'Pinksterbloemen in september', 2010.…
Ik had het kunnen weten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
694 al vele maanden fluistert mijn geweten;
van verzen maken word je ziek en stijf
je lobbig lijf heeft té lang stil gezeten
na halve nachten op het internet
met drank en pillen tot een uur of vijf
is wat je voortbrengt nog niet je van het
in shock, leg ik mijn uitgewoonde lijf
nu bij de zielenknijper op het bed
hij wil dat ik mijn nood…
Fragiel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
504 Het leven lijkt
een dunne glazen vaas
door een spiegelwaas
af en toe leeg
soms gevuld met bloemen
vaak met alledaagsheden
maar altijd breekbaar
nu de dagen korter worden
dromen zij van zomernachten
vol met nachtvlinders
die een voor een
de glazen vaas verlaten
beslagen handspiegels
schoonfladderen
zodat ze de schoonheid
weer…
Buurman Hendrik
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
754 Hendrik
Buurman Hendrik
van de overkant
deed samen met mij de krant
hij las hem helemaal van A tot Z
met als laatste
de overlijdensberichten
daarna legde hij hem opzij
en zei dan steevast hetzelfde
‘het is goed, ik sta er nog niet bij’
vanmorgen
heeft hij niet gekeken
hij staat er nu wel bij
ik leg de krant opzij en slik
In Memoriam…
Zucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Zachte geur van bloemen
De wilde wingerd komt dichterbij
Dit verlangen kan ik niet benoemen
Dit lege mijmeren in mei
Liefde lijkt geen uitdaging meer
Hoewel ze dat nog is
Ik spiegel mezelf zoveel voor
Uit angst voor eenzaam gemis
Te chaotisch voor verbintenis
Maar niet weer een vlucht
In de prilheid reeds ergernis
Weer maak ik van liefde…
Dichter wandelt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
580 zon speelt kiekeboe
lichter wordt
sneller donker
De winkels
leeg
etalages
vol snuisterijen
De straat
klinkt hol
kinderkopjes schreien
doe me 'n lol
Heer, laat
zon schijnen
op de gevels
van dit Maasstadje: Ravenstein.…
Nazomer
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.120 Vaag, als een vallend blad,
Daalt door mijn lege geest
Herinnering aan wat
Wel eenmaal is geweest.
't Is of mijn hart verstomt
En of ik stil verga,
't Is of de herfst al komt -
Hij komt weldra - weldra!…
kras
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
615 Dit is Riskant
Het woord ras
Het is Drijfzand
creëert afstand
Het boezemt
mij in
Een gedrocht
een monster
een woord dat
Tevoorschijn komt
Als zwarte stralen
Geen plek
Voor dat woord
Het is verboden in mijn hart
Omdat
Degene
die
in nood waren
In tijden
dit woord
Terecht vermijden
als Zwarte stralen
Het woord ras
Een leeg…
Geopend bouquet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
586 Met bekneld gevoel
door een verlegen warmte
is eerste contact
in een leeg universum
volgelopen met hartstocht.
Waar nu de nachten
verlicht door sterrenregen
vanuit een zwart gat
in een rode horizon
rozenbladeren geuren.…
Het langste afscheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Het is zo moeilijk om te zien
hoe je langzaamaan verdwijnt
terwijl je toch aanwezig blijft
ik zie je angstige onzekerheid
de hulpeloosheid van vergeten
jouw lege ogen niet meer weten
het verliezen in en van jezelf
en telkens als ik jou weer zie
ben je een stukje verder weg
schrijnt de pijn opnieuw vaarwel
in het langste afscheid dat…
Soms vált alles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Soms valt alles
hetzelfde uit
als gisteren
een lege dag
die er niet toe doet
Soms valt alles
mij zo tegen
wanneer ik verlang
naar een ander
ik
Soms valt alles
in duigen, is het minste
mij teveel of blijft niets
gehoorzaam onder mijn handen
op zijn plaats zoals ik het wil
Soms valt alles
zomaar stuk, mijn
goede bedoelingen
en…
Vooravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Ik zag twee jongens met hun vishengels
terug naar huis toe gaan
hun emmer was leeg
maar ze keken voldaan
naar de vijver met de pompebladen
hun hoofden gesloten
geel als de T-shirts
van hen die nu nog broers zijn
maar later
uiteen groeien als reeën door de bliksem getroffen
gespleten
tot er in een donkere kast een hengel omvalt.…
om de tuin geleid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
633 ongelezen, beproefd, bevattelijk, om
uiteenlopende redenen
het gedicht spreekt uit wat er staat,
bos omzoomt het voorportaal
dicht, ongerijmd, vertwijfeld en in
opstand tegen lege orde
het gras spreekt geen taal, is dienstbaar
aan groenheid, aan zomergoud
tot het woord sterft, tot boek verheven,
aan begrip voorbij…
kanaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 door het kanaal
vaart een naamloos schip
het draagt een vreemde vlag
in de nevel is de schim
van de schipper zwart
waar de schroef maalt
wordt het weerloze water wit
het zoete gebrom
verdwijnt in de stilte
er is niets meer te zien
er kwam een naamloos schip voorbij
onder een vreemde vlag
en ik blijf achter
het jaagpad leeg…
Ontdekkingstocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
650 ik hou van je heuveltjes
en van het struikje
onderaan je buikje
ik wandel door je landschappen
tot aan de vijvers van je ogen
daar
in de zalig warme zonnestralen
van je lach
leg ik mijn ziel te drogen
al je letters
drink ik gulzig op
en met een dronken kop
zing ik mijn beste lied
het was een mooie tocht
maar de weg terug naar…
nog iemand te zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 mogelijke goden
een gedicht worden
dat zich vanzelf maakt
in het geruis van de zee
nog iemand te zijn
te oud voor een vlucht
uit het water als een zwaan
proeven op de som
mos hecht zich aan steen
in het heldere daglicht
nog iemand te zijn
te oud voor een vlucht
naar tijd tussen de woorden
lopen naar waarheen
nergens en niemand
lege…
Samen ademen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Voor papa waren de liefste woorden
ze kloppen in mijn hart
maar nu zijn ze voor jou
Nu is alles anders
nu weet ik dat ik pas
nu volwassen ben
Mijn brein is verbouwd
en dat weet het
mijn borsten zijn anders
en mijn armen zullen voortaan
onhandig leeg op jou wachten
wanneer jij elders bent
Ik ben gelukkig en zal dat zijn
als jij het…
stromen in vijf zeven vijf
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
370 tussen de woorden
zweeft een onbeschreven tijd
in ruimtelijkheid
zwanen op het meer
poëzie zonder dichter
een statig zwijgen
vastgevroren leed
op ijsvelden van de dood
lege antwoorden
een oplaaiend vuur
de lucht likt haar hitte op
de horizon slinkt
het dansend water
wast het grijze basalt rein
een schoon ritueel…
Onvoltooid verlangen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
199 Er bleef een stoel aan tafel leeg,
een jas nog aan de kapstok hangen.
De avond wist wat ik verzweeg:
het oude huis vol stille drangen.
Jouw naam ligt nog in elke kamer,
als stof dat niemand weg meer veegt.
Ik leef wel verder, dag na dag maar,
in een droom die rond mij zweeft.…
Uitzichtloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
203 In de kamer is het erg, te erg leeg,
de rust is onheilspellend en zweeg
over wat verdween in het uitzicht,
verleden voor het heden gezwicht.…
Verlokking
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.671 Staand op het lege strand,
Beluisterend d’zacht fluisterende
branding, verstond hij,
Verhalen van verre landen,
Hij niet kon duiden,
Hem nochtans verlokten
Door onuitgesproken woorden,
Naar verre oorden.
Blootsvoets liep hij
Door de branding naar d’eindloze zee.…
De reden omslachtig
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.288 Maar ik leg mij erbij neer..
Want in het verleden niet daadkrachtig,
blijkt vandaag de ommekeer……
Reliëf
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
841 beelden
ze zijn toch van steen
waarom huil ik dan
en beweeg onzichtbaar mijn lippen
ik weet dat je er nog bent
want jouw geur van gezwollen aders
beitelt mijn hand tot een vuist
in mijn schoot brokkelen ogen
tot onherkenbare resten
van eens geprevelde gebeden
mijn lichaam stil en koud
leeg en kleurloos verhard
verzwegen tot steen…
Sterven
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
980 De nacht wordt steeds
groter in mijn hart
mijn ogen worden
steeds zwaarder
nevel daalt over
de resten van wenende dagen
zwarte schaduwen overvallen
mijn lege vragen
ik loop doelloos rond
in volstrekte kou
en adem een pijn in
zo blind en zo grauw
ik zwijg een eeuwig zwerven
de dag gaat langzaam sterven…
Van Binnen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.540 Van binnen voel ik pijn, van binnen ben ik leeg.
Mijn hart is gesloten, niemand laat ik nog toe.
Mijn ziel is gestorven, verdronken in zeeën van pijn.
Nooit zal ik vergeten hoe het is om zo te zijn.
Niemand die het ziet, niemand die het merkt.
Van buiten nog steeds in leven, maar van binnen gestorven.…
Leugens
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.712 Leugens vinden geen rust,
tranen worden gesmoord
Moede ogen en dode woorden
sterven duizendmaal
tussen sussende stiltes
Mijn ziel is al gestorven,
leeg is mijn lichaam,
kleuren worden uit mijn stem gestolen
Zuurstof wordt uit mijn adem geperst,
ik stik in een onbedaarlijk huilen,
ik sterf duizenden dagen
Er is geen waarheid,
alleen…