8109 resultaten.
oester
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 hoe jij bent ontvreemd van schelp en zee
geraapt wordt van het wad, waar dolende
prielen jou voeden met het deels gezouten water
en scherpe messen je delen tot een tweedelig wezen
zelfs de meeuw onthecht jouw huis van
’t weke vlees waaruit je bent ontgonnen,
zijn snavel zonder vrees je snuit
bevuilt met harde halen van zijn kaken
verhalen…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
544 Herfstdraden dragen druppels
tussen zon
en schemerluchten
ademen voetstappen
op het zachte pad
bedekt met kleurrijk sterfte
zij draagt het leven op
aan de geboorte
van een nieuwe tijd
fluisterend stil komt de natuur
tot een grijze rust
stil maar wereld
er ligt hoop
in elk gestorven blad
dat heimelijk de aarde kust…
Verdwalen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
491 ik verdwaal in jou
evenals jij in mij
kleuren verkleuren
dansen lieflijk om mij heen
omringd door schoonheid
bevrijdt de westenwind mij
van dagelijkse
beslommeringen
zonlicht streelt zachtjes
door mijn haar
zo verdwaal jij in mij
evenals ik in jou…
Zanglijster
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
700 O kijk, een lijster bij ons in de heg,
z'n pootjes stevig rond een tak geklemd.
Het open bekje kwettert ongeremd.
Heel even houdt-ie stil, dan is-ie weg.
Het takje veert, weet wat een eer het was.
En ik negeer de poep op mijn terras.…
De Pielis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
578 Eind januari.
Over de Pielisvlakte
daalt de winterzon.…
Papaver Rhoeas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
511 ik ben een rode klaproos
ontkiem na lange duisternis
op plaatsen waar geen liefde is
als een Papaver Rhoeas
herrijs ik tussen steen en as
ik bloei op alles wat ooit was.…
Goedemorgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 wanneer ochtenddauw
de morgen kust
jakobsladders eventuele
onrust sust
wanneer een merel
frivool haar liederen zingt
een kikker uit het
donkere water springt
wanneer pinksterbloemen
glinsteren aan het water
wordt het nimmer
vroeger of later…
De vlinder
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
617 De vlinder had haar ei gelegd
op een groen eikenblad
er kroop een piepklein rupsje uit
dat at en at en at
het at het hele blaadje op
en nam er nog een paar
het spon zich daarna in als pop
toen was het rupsje klaar
er na een hele tijd
een nieuw seizoen begon
kroop daar een kleine vlinder uit
die straalde in de zon
ze dartelde de wereld…
Terugroepen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
678 hij zingt een lied
dit niet vergeten
nog weten
als de schaduw
weer eens roept
meedragen als
aantekening
in een dagboek
blijvend op zoek
naar zijn melodie
door niets
laten onderbreken
deze verwondering
die ik hier als mens
hoor en zie…
In de lente juichen hun kruinen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 Deze wezens verkeren graag met bosanemonen
en houden van vogels met hun zang. Ja, de bomen.
Zij omzomen vijvers en spattende waterstroompjes.
Hoog, maar áárdgebonden zijn wij, willen ze beklemtonen.
Elke soort, in ieder oord, is in zijn eigenheid uniek
zoals de moerascypres, naakt nu, pronkt in water en zand.
Stronkwortels steken als keien omhoog…
Waakzaam
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
483 een brandend vuur
de zee, vooral de zee
draagt wensenbootjes mee
een strand verlaten
de einder wacht
het licht zo puur
een fonkelmaan
in stille gloed
waakt over de nacht.…
Lake District
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Als vroege ademtochten
komen zij
uit ochtendnevel
toegeslopen:
De schapen van hem
die iedere avond
zijn poëzie en dagboekbladen
verbrandt in het kookvuur
voor zijn koffie,
in steeds een vers te grazen dal.
Immers: alles slaapt.
Hij knikt naar mijn zoon en mij,
trekt woordeloos voorbij,
zijn blik danst van dichtbij
tot aan de einder…
Verrassing
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 misschien, ook ik
een nieuw begin
het kloppend hart
vindt zijn kracht
in de stilte
het ongeschonden leven
de vreugde, het licht
zo vol elan
de beeltenis trekt
het vinnige uit de pijn
geen verloren moment
meer laten zijn!…
Doorsnee
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
586 de hemel huilt
tranen met tuiten
tuinvogels fluiten
bij dit verkwikkend bad
waterdruppels glanzen
op een gevallen blad
de wind wakkert aan
en neuriet wat
stilletjes wat verlaten
op een droge plek
in een streepje zonlicht
schuilt een kat
-
zo welkom
dit iets in het niets
ervaren dat dit het is
wat ik zo lief had…
Étretat - Normandië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Zon en wolken
koesteren de krijtrotsen.
Vreugde in mijn hart.…
Groote-Beerzetanka
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 De Groote Beerze
stroomt lui door het lage land.
Onder zomerlucht
energiek stroomopwaarts zien:
Casteren is nog vlakbij.…
Dat wat is
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
804 chaos orde schept
En In de orde
chaos veroorzaakt
immer zoekend naar adem
In de storm
Dat wat is
Openbaart zich
In alles
Vloeit
Groeit
Sterft
Laat los
Dat wat is
Is in samenhang
Met de kosmos
in beweging
Door
Water
Aarde
lucht
En vuur
Elke dag is een openbaring
En tevens een vernietiging
Van de aardse
Hemelse
menselijke natuur…
kogelrond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 kogelrond
oranjerood
zoals je
aan de hemel
stond
gewoon op
klaarlichte
dag
zag
ik jou
een soort van
naakt
kersvers gemaakt
door de zonnesmid
met zijn
ijzers
heet en
wit
je moet
de zon
smeden
als het ijzer
heet is
moet hij hebben…
Vlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 als een trekvogel reist mijn ziel
naar andere oorden
ik wil de betovering proeven
van het ongeschonden zuiver
pootje badend als een uiver
niets méér te hoeven
dan vissen vangen in een bron
o god, als dat eens kon.…
Bankje in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Bankje in het bos
Omringd door natte herfstbladeren
De zitting begroeid met mos
Paddenstoelen rondom zijn oude benen
Ietwat krakkemikkig
Tussen de koude grijze stenen
Boven schittert een kolibrie met gezag
Gouden wieken
Snelle vleugelslag
Het is alweer jaren geleden
Mijn opa was nog jong
Die hier zijn tijd besteedde
En van het bankje…
Filosofie
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
603 Als er in een bos o zo verlaten
een blad dwarrelt van de bomen
Niemand heeft het in de gaten
Er geen mens is langsgekomen
Als er in een bos o zo verlaten
een takje knispert of verbuigt
maar er is geen sterveling
die hiervan getuigt
Als er in een bos o zo verlaten
een geluid voortkomt uit de natuur
niet eens heel bijzonder
tijdens het…
Ontvallen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 gaandeweg ontvallen ze mij
meer en meer
met elke stap die ik zet
lijkt het alsof ik een dans
ben aangegaan met hen
die ervoor kozen, of toch
beduidend jonger dan ik
vallen ze in grote getale
nu de verkleuring is ingezet…
De boom huilt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Als de boom huilt
Omdat de aarde wordt vervuild
Tranen
Om dat wat uitsterft
Omdat de mens de aarde bederft
Consuminderen
Voor onze kinderen
Zodat zij later
In een schone zee kunnen zwemmen
We moeten
Het vernietigen van de natuur
Afremmen
Hand in hand
Iedereen
Geen uitzonderingen
Geen een
Samen moet een nieuwe betekenis krijgen
Samen…
mijn schepping van het Wad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 hoe groot de zee ook moge zijn
in mijn schepping is ze toch de kleine
trog in mijn waterige hand, ze herbeleeft
het kruien van ijs en het schreien van de regen
ik leerde haar kennen met kleine stapjes
in de bruid van het zand - de bruidegom
van mijn Wad - het feest der occulte bewegingen
lifte mee op het deinen van haar wang
eens zag ik…
Foto met opkomende zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
676 Het is 17 december, 9 uur ’s morgens.
Het vriest en nevelt lichtjes.
De zon stijgt uit
boven de bossen aan de horizon,
zet het rag der boomkruinen
in een aarzelende gloed.
Een moment geleden
renden twee reeën
links uit de driehoek
van de nog verrassend groene weide.
Het donker van het voorplan
zet zich krachtig door
in rijzige,…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Dromen schrappen en planten regels.
Ik herken zinsneden uit hun beelden
zelfs die over de golven en branding
het mulle zand en voel hun genegenheid
in elke korrel en minuut van de nachten.
Denk dan na tot de zon opkomt bij het talud
welke mogelijkheden heeft de nacht vandaag
geboden, geeft het opnieuw passende tinten
ongerepte sneeuw, een…
Treffer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
585 een liedje onvervalst
ik hoor het telkens
het lijkt gedragen
door de wind
een koude berkentak
draagt een warm lijfje
kleurig het borstje
versierend het zwart
ik stel mijn hart
voor zijn tonen open
hak de lastige knoop
uit mijn levensloop
-
dit wijsje zo oprecht
raakt me meer dan……
Vertel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
458 vertel me wat de natuur vindt
van ons menselijk schrikbewind…
De afspraak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 lichtheid breekt hun val
Wolken als lood – zo zwaar
vallen nooit maar drijven voort
heel tevree
water moet stromen en ooit zal
het stilstaand in een doodlopende sloot
levenloosheid tegemoet dromen
licht wordt afgewisseld door nacht
tot de nieuwe dag haar weer weglacht
de afspraak:
iedereen en alles onderwerpt zich
aan de wetten van de natuur…
De vlinder en het ei
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.049 De vlinder had haar ei gelegd
op een groen eikenblad
er kroop een piepklein rupsje uit
dat at en at en at
het at het hele blaadje op
en nam er nog een paar
het spon zich daarna in als pop
toen was het rupsje klaar
er na een hele tijd
een nieuw seizoen begon
kroop daar een kleine vlinder uit
die straalde in de zon
ze dartelde de…