3533 resultaten.
Witte steen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 Onlangs vond ik op een wandeling
een mooie witte steen
ruw nog met aardgelaagde strepen
hem thuis gewassen en geslepen
eindeloos gepolijst tot hij schitterde in de zon
een naam er in gekerfd, een edele naam
die in eeuwigheid niet sterft
wel duizend keer gezegd
over het aangeharkte pad
ontdaan van afgevallen blad
naar de rustplaats gebracht…
Morgen-gebed
poëzie
2.9 met 13 stemmen
1.146 Maak wakker al ons leden
En traag gemoed
Om vlijtig in te treden
Uw paden goed.
Totdat wij eens in waarheid
Verheven hoog
Aanschouwen uwe klaarheid
Van oog tot oog.…
Voor Nono
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.756 soms dromen de stenen
in het licht
van zichzelf
soms staan zij
gestapeld als
muur om een stad
soms liggen zij
als gevelde vogels
op het land
in het landschap
vol constructie
gaan de paden
van de nacht
hun donkere gang
vallen hemel
en aarde samen
in hun schaduw
soms verhardt het water
tot zwarte rots
tegen…
Wilde ganzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Als wilde ganzen landden hier
vissers en monniken, anderen
voeren verder en ontdekten Amerika
maar ze kwamen terug
langs het noorden, Thule
waar het gloeiende stenen regent
waar het land brandt en de rotsen
zwemmen tussen kokende fonteinen
Daar zijn de poorten van de hel
en de paden naar de hemel
onzichtbaar boven de wolken
om reusachtige…
Hemelse pijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
492 ogen weefde jij
het web dat er
tussen ons was
waarbij je
volle lach ontspande
in plezier en ik zicht kreeg
op de kleuren van je hart
in die wisselende
harmonie van
pracht en kracht
voelden wij magie
in aantrekken van
het onbekende en de
verbazing die wij herkenden
door ongrijpbare mystiek
wij dachten het paradijs
op het pad…
Wereld zonder jou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 wij hebben gezwaaid
elkaar de hand
laten zien die wij
zo graag wilden geven
maar tussen ons is
de afstand gebleven
ik zag je stappen
hoorde de finaliteit
in het geluid van
je hakken dat
verder droeg in een
wereld zonder jou
je draalde
heel even leek om
te keren maar door
gedachten gedreven
volgde je het pad
steeds verder van…
Vriendentuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Met vrienden door een wormgat
vanaf de toverboom naar de grot
in de zee en over de drempel
in de armen van de octopus
die me onder zeesterren beschermen
met een teken op ons voorhoofd
We delen brood en water
zingen en dansen over koralen
van vriendschap in de tuin
versierd met blikjes en glas
langs paden van zilveren schubben
en schelpen…
Mijn Assepoes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
634 Wees ook vandaag omzichtig en coulant,
nu de ijsgang met criminele regelmaat
ons pad zal frequenteren..…
Foto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 hand in hand lopend
Een meisje van drie
en mijn dochter, vrouw in een jurk
Ook als een meisje,
het tasje dat ik ooit voor haar kocht
langs haar schouder op haar rug,
haar blote huid bleek nog
Hun haar beide bruin en half lang
Niemand leidde, ze hadden elkaar beiden
die dag voor 't eerst ontmoet
De vader daarachter maakte de foto
op een pad…
Engelen van mijn hart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
787 Kom maar hier
Jullie zijn niet alleen
Mana
Geef elkaar een zoen
Jullie stralen van geluk
Het bewijst van leven
Zoek vandaag jullie licht
Mijn hart staat open
Welkom in mijn huis
Jullie zijn kracht
Eeuwige liefde
Jullie mogen komen
Volg het pad
Neem de juiste weg
Een bond, een familie
Welkom in de wereld
Doe jullie best…
Poort van stilte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
449 Dan pas toont zich ons stille pad.
Pas dan opent zich een poort
die altijd open stond en staat.
Dan pas opent zich een venster.
Een venster in de tijd.
We zien een land waar niemand denkt.
Waar uitzicht inzicht is.
Hier daagt ons geboorteland
dat ons in diepe stilte wenkt.
Wanneer het water stijgt
tot onze lippen.…
Dromen poetsen
netgedicht
4.1 met 211 stemmen
409 ik mis ogen
en een warme lach
je hand die ik
altijd lezen mag
er is nu stilte
maar te weinig vaart
weerwoorden zijn
snibbig en schaars
in de rolverdeling
kennen we de paden
en gewoontes tot ze
ons weer gaan vervelen
wereld zit op slot
de nieuwe spelers
lopen nog met oude
borden voor de kop
de regisseur trekt
zich de haren uit…
de Gaast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 je ziet het haast
over het hoofd
sta je naast
de molen Wedderbergen
of de kolk bij Lutjeloo
ga over het pad
langs de Ruiten Aa
die hier, zoals je weet
Westerwoldse Aa heet
en weldra
zit je in het riet
de karekiet
hoor ik wel
zie hem niet
dras moeras
biezenlanden
ook voorbij de kolk
al die oeverranden
richting Bellingwolde
een lange…
Het bankje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
493 we droomden
liepen als vanzelf
het pad van deze
geweldige zomer
op zoek naar
wat stukjes geluk
de bomen kleurden
toen nog in groen
je lach tussen
bloesemende ogen
het herfstig tafereel
toont nu teveel geel
het bankje voor rust
met het kapotte plankje
gaf de smaken weer
terug van hartstocht
en haast liefhebben
ging vaak veel te…
Natuur architectuur
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
841 ik zag hoe jij het
landschap verstrooide
holle paden vervlakte
wegen ontplooide
je bracht rust in de
natuur architectuur
waar het evolutionaire
hart nog driftig klopte
juist een teveel aan
blad maakte brokken die
door de snelheid van leven
vergaten schoonheid te geven
waar rust de balans
had afgesteld trof
hart de mooiste jaren…
Jouw aura
netgedicht
5.0 met 141 stemmen
447 deuren
aaiden met zachte druk
de kruk omlaag doet
in een laatste groet
jouw afscheid
wil de warmte van
contact zo lang
mogelijk genieten
nog even de intieme
details tot je nemen
die herinneringen de
plaats geven om te delen
nog mag ik even
de energieën raken
die jouw aura in
gezelschap stralen
om dan verder samen
het oplichtend pad…
Spon zon
netgedicht
5.0 met 175 stemmen
431 er waren
geen raggen
zoals ik verwachtte
je zachte huid
spon zon en hield
de herinnering
met een lach
krachtig
ik herkende
het veld met
de vele paden
die ik blind
uit zou kunnen
tekenen volgde
de sporen die ik
nooit zou vergeten
wij zijn samen
terug gegaan naar
het moment dat
alles stil bleef staan
hebben daar de
draad…
Vederlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
471 omdat je handen
ze sturen met
esoterische gebaren
de kleuren in
je blik en hun
intensiteit doen
diepgaand begeleid
je streelt niet
nog beveel je
maar wij worden
schokkend diep geraakt
juist op die plaatsen
waar panische
onzekerheden leeftijd
gebonden worden gemaakt
we dippen en slikken
zwarte scenario’s weg
van het enige pad…
Waar je puntig piekt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 ik wil
geen stenen
meer op het pad
waar het licht
van boven valt
ik ben het zat
niet meer
van die grote
keien waarvan
je in een moment
van onbalans zo naar
beneden kunt glijden
we hebben nu
een nieuwe vloer
waarbij je puntig
piekt op licht van de
bron dat contrasterend
langs je vliegt
in samen cirkelen
ronden wij ons plekje…
Magisch mystieke figuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 doorgenomen
ze teruggezet
naar dromen
om er meer
creativiteit in
te laten komen
in het lezen
en weer beleven
wordt de wereld
ruimer in zijn
mogelijkheden
toch verdichtten
relaties tot
een knus geheel
waarin warmte
en vertrouwen
een fundament was
waar je ongezien
op kon bouwen
zonder ingrijpende
zaken koos leven
de bekende paden…
Als een godin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 hun snelheid
maar ook de
soepele schoonheid
onthutste mij
nog was haar
blik niet van de
horizon geweken
zij had mij nog
nauwelijks bekeken
pas toen ik
moest dribbelen
stribbelde zij tegen
zij was godin
in het franse land
met mij aan de hand
haar zwierige gebaren
wezen mij de plek
weg uit haar blik niet
voor haar voeten op
pad…
Verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Bekend zijn de bomen van het leven,
onzeker de paden van het bos.
Liefde is het mooiste dat je kunt geven,
laat elkaars hand nooit los.
Samen deel je vreugde, voel je verdriet en pijn.
Samen blijf je verbonden ver voorbij de lijn.…
GUUS MEEUWIS IS GEWOON IN DE OVERGANG!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Mezza, het magazine van het AD voor een goed weekend kopt:
GUUS MEEUWIS:
over stoppen met zijn liveshows
zoeken naar een nieuw pad
en het vaderschap:
'Ik heb vier kinderen,
dus vier grote zorgen.…
De hond, de baas, de ochtend en de liefde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
572 De ochtend ontspringt
Een nieuwe dag begint
Hoe zal die gaan verlopen
De hond die springt
Die wil snel beginnen
Met vooral hard te lopen
De baas die zingt
Een heel mooi lied
Van liefde en van hopen
De hond, baas z’n kind
Is al een grote jongen
Die de baas eruit zal lopen
De paden op de laden in, klinkt
Baasjes heldere tenorstem…
avondpad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 we zijn over paden gekomen
die in elkaar overgaan als een
net van ongebroken dromen.
de avond is ruim en zwoel,
je hand knijpt even in de mijne.
onze pedalen gaan licht rond.
we drijven in een zachte kom.
niets zal ons meer opschrikken.
we dwalen door het duister
achter de koplichten als twee
gelijk opgaande lichte prikken.…
In de hemel
netgedicht
1.0 met 954 stemmen
450 nog neem ik
mijn stapstenen mee
heb er genoeg om
mijn bagage
droog te houden
met eerbied en uit
erkentelijkheid
gekozen maar ook
voor stukjes drift die
boven komen drijven
nog kan ik droge
voeten houden
maar ik moet keuzes
maken en zaken
kwijt zien te raken
om mijn pad te
blijven volgen mee
te dragen in liefdes
verbondenheid…
Teveel hoop
netgedicht
1.0 met 348 stemmen
736 hun blikken
opstandig
handen nerveus
nog zijn de
vonken niet
overgeslagen
heeft de
overheid
enige grip
zonder slagen
ze bedaren
in samen door
de somberte
weg te zingen
op het pad dat
een stem in het
donker beschijnt
waar handen
tassen pakken
van het strand
zonder elkaar
aan te kijken
want contact
is de ziel zien
die met…
Het goddelijk universum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 zacht spelen
lijnen hun spel
van begrenzen
en openen in
een universum
dat eeuwigheid kent
tijdloos is naast
oneindigheid
maar wel zo dat
alles hetzelfde
begin pad heeft
en zich stoeit naar
het paradoxale
einde in een
ander continuüm
met vreemde
superlatieven uit
die schepping
wij hebben helaas
de verbondenheid
uit het oog…
De tweesprong
netgedicht
1.0 met 265 stemmen
374 en
koud gaf jij aan
de twinkelende
sterrenhemel
de belofte van
overgave aan
degene van
wie je houdt
in het intens
beleven van die
universele
schoonheid
heb jij je
eigenwaarde
ervaren als
structureel met
geluk als meer
dan toegevoegde
waarde in een
wereld die jij als
de jouwe beschouw
waar het leven
en bestaan weer
het pad…
liefde die blosemen blijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 voorjaar kondigt
in goede en in slechte tijden
geweven door en met de tijd
werden herinneringen gemaakt
tot een encyclopedie vol passie
jullie liefde voor en met elkaar
is een testament van trouw en geduld
dat jullie blijvend laat verdwalen
in elkanders ogen en armen
dat eindeloos als de horizon
hand in hand samen wandelend
jullie het pad…