5388 resultaten.
Herfst sonate
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
706 streel zacht
zonder vragen
wat schaduw
over
blozende wangen
zonsondergang
laat uw fluister
het land
bekleden
met
bloemenpracht
in gouden kleuren
kruidig
pittig zacht
slaap en droom
de nacht
maar begeef u even
in de tuin
waar liefde woont
hoor hoe de nachtegaal
schoonheid
zingt
adem
mijn adem
sluimerzacht…
Nog is er licht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
632 terwijl de zon
nog straalt
kruipen schaduwen
langzaam uit hoeken
verkort
een lichte nevel
het zicht
op de horizon
gaan staren
en doelloosheid
de dag vullen na
nachten vergetelheid
gebogen vingers
plukken aan het kleed
in bezig zijn dat gisteren
en morgen niet meer weet
nog is er licht
de hand zwaait goedendag
maar op herkenning…
FEESTDAG MET EEN S(T)IPRANDJE
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.569 Altijd op de 2e plaats
wel extra vrij gevoel
vaak de 1ste van de week
maar in de schaduw
van de eerste
Paas-, Pinkster en Kerstdagen
"The sunny site"
maar met stip
de meest relaxte
"The funny site"
2e Paasdag
2e Pinksterdag
2e Kerstdag
vaak betaald door de baas
en dat betekent: UIT!…
Raak me als een vlinder aan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
663 Dus raak me zachtjes aan,
raak me aan alsof ik hier niet was,
alsof de schaduw van je vingers
me zou verjagen.
Alsof je me in een droom zag
die je je probeert te herinneren.
Als je je ogen opendoet
ben ik er niet,
maar je zult niets vergeten.
Door mijn woorden heen zie je me.
Voor jou om van te houden
zal ik er altijd zijn.…
de lucht was blauw
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
660 de tamtam slaat
zoveel hij dragen kan
totdat een man uit zijn mond kruipt
hij laat het regenen
om naar gisteren te kunnen kijken
het raam hangt zich op aan
zijn schaduw, de vlag halfstok
ik kijk naar binnen
en naar verloren liefdes
terwijl hij zijn hoed van stro opeet
hij geeft haar een naam
die hij vergeten zal en vaart verder
op…
nood breekt elke leeftijd
netgedicht
2.8 met 21 stemmen
751 dat het goed aanvoelt
zei ze
hij keek in de poppenwagen
waar een wereld
nog in het dunste kleedje
wachtte
ook een kinderhart
vraagt om geruststelling, dacht hij
zij broedde verder op liefde
langs opgewreven schaduwen, groette mensen
in een nog veilig lichaam
hij zong haar in slaap
het kind
werd teruggegeven, weerloos
onder…
Warm en koud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
882 Verlaten gedachten in de mijmering van een verlate avond schaduw die wil wachten.…
Verlangen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
673 Ik geef me over
Vlieg maar meisje
Vleugel door de nacht
Hoog
Tot boven de lichtbron
Kijkend met groen vragende ogen
Op lichtgevende mannenlijven
En jij
Injecteert gretig
Jouw verlangens
In zijn volgende schaduw
Prikt zijn driften aan
Opdat hij weet
Wat er van hem wordt verlangd
Jij daalt neer
En krijgt
Jouw onvermoeibare drift.…
Woordsporen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
478 Muze is lijden,
schaduw zien aan gene zijde,
nooit ziet men het geheel.
Ontdooide teksten,
ontplooit zich in de breedte,
oneindig even.…
Huiver niet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
943 Huiver niet
Nu woorden zwijgen en bloemen zullen spreken
Huiver niet
Ook al zie je door de schaduw de waarheid en de schoonheid niet
Huiver niet
Mocht aarde je bedekken
Huiver niet
Als je denkt dat er niemand is die je ziet
Huiver niet
Want schoonheid is vergankelijk
Huiver liever niet
Ware schoonheid schuilt in ons verdriet
Dus huiver niet…
Gebroken vleugels
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
623 donkerrood
is de dag waar het zand
scherper is dan glas
waar kale stammen
fel afsteken aan de horizon
verzonken in het eeuwige licht
gedwongen te buigen voor de nacht
nog kaler dan dorre aarde
is de wens
om een teken van leven
slechts schaduwen halen het water
waar dromen sterven
voor ze de ochtend zien…
De kus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
675 In de schaduw van de sterrenkijker
met de rug in de wind
heb ik je gekust.
Je tiara in chocolade gesmolten,
je voeten op mijn schoot gelegen.
En ik hoorde zacht de regen,
langs dat immens grote raam
wegsterven.
Een paleis groeide uit de horizon,
een eenhoorn uit de regenboog geboren.…
Ergens zomaar
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
889 Schaduwen overkoepelen
mijn herinnering!
M'n op hol geslagen hartslag
vergaloppeert zich in de tijd.
Mijn geest, mijn ziel,
ze hunkeren naar troost.
De littekens, de hunker,
verdwijnen niet.
Maar in de tranen aan het snoer
weerkaatsen regenboogkleuren!
Ergens zomaar...…
Uitgesproken
gedicht
3.0 met 31 stemmen
8.250 honderduit, vertel me zwijgend
waarover een leven gaat
hoeveel tederheid er nodig is
en adem gulzig tot het eind
spreek dit lichaam zonder
een spoor van schroom, spreek
het, spel het volledig uit
laat me duizelen breng me
in totale ademnood geef je
eindelijk helemaal bloot
-----------------------------------------
uit: Studie van de schaduw…
Nog zijn wij vrienden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
761 leven wolkte voorbij
aan een stralend
blauwe hemel
zagen schaduwen
passeren maar
zij raakten ons niet
gaven slechts
een extra accent aan
het licht van de zon
volmaakt was
onze liefde tot
dagen gingen korten
de lucht
zijn kleur verloor en
grijs de overhand kreeg
nog zijn wij vrienden
maar het licht zal nooit
meer zo intens…
Bij de traan
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
597 zo de schaduw speelt met de zon
zo speelt de traan met mijn lach
ik dicht me dicht, zo dicht
bij de vraag van elke dag
kan ik dromen onder bomen
als een zeilboot meestromen
op een woordenzee van gedachten
of dein ik in slapeloze nachten
ik teken ademkringetjes in de lucht
ze dansen rond in een verlangen
rond een diepe zucht
blijven ze…
Reciprook
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
474 ik loop deze dagen
door de geest
van een getraliede cel
gevuld met dove oren
doch met leegte het meest
verwijl in het gewicht
van een aangekleed skelet
ogen op niets gericht,
een ongeschreven wet,
die verdwalen in
een vergezicht
van water en brood
dat sprakeloosheid
als horizon kent
het is de
wederkerige schaduw
waar binnen…
Meer dan herinnering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.399 je schaduwen vervagen
door het heldere licht
dat anderen aandragen
je lieve lach
krijgt zonder zorg en pijn
weer warmte en kracht
ogen lichten op en stralen
als de mams uit vroeger dagen
in aanpakken zonder dralen
jij bent meer dan herinnering
leeft weer op tussen ons in
samen verder gaan in een nieuw bestaan…
Uit zwart naar rozerood
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
469 zie hoe lijnen
elkaar verrijken
in schaduw en contrast
vormen in
samengaan verglijden
zich uitwaaierend weer spreiden
punten lichten op
in de vitale kleuren
van het energierijk leven
drink elixer uit heelal
mijn muze is er al
en straalt vergeten planeten
kom dans met mij
uit zwart naar rozerood om
onze liefde eeuwigheid te…
Nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 Niet meer treuren om verlies
zoveel licht die avondzon
oranje geel en roze tussenin
wil schilderen en kleuren
nieuwe tinten in mijn leven
die de schoonheid dienen
Kracht van moed verzamelen
jou de juiste afstand geven
en een kunstwerk afleveren
liefde schijnt door alles heen
legt geen schaduw neer
onvoorwaardelijk universeel…
omlijsting
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 in de tijd waar hij om
vroeg
en in die dagen reist hij
door het leven, luistert naar alles
wat stilte hem geeft
het gras verstaat zijn verlangen
het lief en leed, het hebben en houwen
het geruis van het heelal en al de andere plekken
die in een antwoord naar binnen keren
vogels, zwartglimmend, krullen zich op in het licht
als een schaduw…
Dode vriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 Lange tijd hield jij een spiegel
voor mijn ratio, die zich beperkte
tot mijn binnenste, ik fleurde op
verwijderde mezelf uit jouw boek
mijn verleden, en jouw bladzijde
totdat de leesvijver bevroren was
en nu je dood bent
werpt een schaduw zich
over de alfabetische rivier
die meandert
over alle bladzijden
van het onzichtbare levensboek…
Het tweede gezicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 ik heb je
als schaduw begeleid
in pijn en onzekerheid
vaak was ik
je kwijt omdat jij
jezelf niet kon vinden
dan hinderde het licht
was ik te zichtbaar
in het tweede gezicht
wij zijn verweven geraakt
hebben na lang zwart en wit
heel schuchter kleur bekend
bij de eerste stappen
in het volle licht vielen
eindelijk ook onze namen samen…
één
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
552 Soms maak je me wit
en kleur je mij
alles binnen de lijnen – zacht
Soms maak je me zwart
en kras je scherp
alles buiten de lijnen – hard
Soms schets jij me als schaduw
en licht alles in mij op
wanneer mijn stem – zingt
de hokjes verdwijnen
totdat er geen rechte lijn meer bestaat
dan enkel jij – ik – wij – samen – zijn…
vakantie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 Balans van duizeling
weegt mijn schaduw
meer dan de rots?…
In draai en bewegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
561 jouw dans
rijgt stukjes stilte aaneen
haalt uit geluid zachte tonen
in draai en bewegen
komen vorm en ritme tot leven
als melodieuze lichaamstaal
jij nodigt uit
met handen en voeten
in een sierlijk begroeten
als parels stralen je ogen
tijdens ons zwevend gaan
ik danste als schaduw achter je aan…
lege plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 de lege plek
die we innamen in
de schaduw van elkaar?
herinner jij je nog
dat we samen zowel
verschenen als verdwenen?
onvoltooide kinderlevens
wiegend op een dunne tak
onze wereld
binnen de wereld…
Mijn alfabet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ik heb
stenen
gevormd tot
mijn alfabet
schik ze
tot woorden
in zinnen van
universeel gebed
kleur strofen
met emotie
voeg witregels toe
in perspectief
licht en
schaduw
zijn in te passen
als contrasten
mijn werkelijkheid
kent vele talen
lezen en schrijven
openen alle verhalen
want tijd heeft
de stenen gespaard
hun geheimen…
Graandromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 Jij was niet in mijn landschap
toen ik aarzelde en zon scheen
je kwam ook niet bij rivieren
toen twijfel toenam
liep ik over de brug
overdonderd door werkelijkheid
uit jouw droom, klom ik
alles nam toe in intensiteit
jouw schaduw zag ik wolken tellen
er viel stilte over landerijen
ik ademde, jij was in ademnood
in mijn droom die uit…
een ervaren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
522 zonder ook maar één schaduw van wolken
glijdt een zonbeglansde wereld
naar zoet sensationele sfeer
waarbij onbedeesde vlinders
zich gretig verzwelgen
in windstil geluk
en toch ervaar ik het gegevene
als emotioneel beladen
omdat ik herfst reeds in mij draag
afscheid nemen
maakt de mens een beetje klein
zelfs al reikt het verwachtende…