4425 resultaten.
In een zwijgzaam mysterium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 Het vermolmde hout
dat kraakt onder mijn voeten
bij het betreden van
jouw bebost domein
knispert en ritselt zacht
als een gekreukeld tekenvel
waarop symbolisch
het leven wordt uitgelegd
De kracht der verbeelding
brengt ons een veelvoud
aan betekenissen
Ja, ook bekentenissen
die in een zwijgzaam mysterium
ontstaan en weer opgaan…
Onder water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Het is als onder water,
voeten van de aarde, los van de grond.
Geen nu, geen later.
Het is als onder water,
oneindige ruimte, oneindig vrij.
Geen nu, geen later.
Het is als onder water,
los van het aardse, los van jezelf.
Geen nu, geen later.
Onder water,
zeeen van tijd
zeeen van ruimte
Onder water,
geen bekenden, geen vreemden.…
Zeepziedster met Parkinson
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
655 Bij het plukken van de hazelnoten
bleef jij vastgevroren staan
schoof op handen, knieën en voeten
zelfs toen, kon jij niet verder gaan
Het was moeilijk te geloven, dat jij
voelde dat ik nog steeds van je hield
Daarom sprak ik het hardop uit in kapitalen
hoe pervers het lot van jou en mij kon zijn
Ik op twee benen en jij…
Lach gezocht
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.364 Mijn vers heeft koude voeten
van 't vriezen in mijn hart
kan jij wat vreugde brengen
een grimlach voor mijn part?
Kun jij een lach verpakken
en sturen met de post
dan is dat somber pruilen
weer even opgelost…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 Donker alles
voor mijn voeten
is het tasten
waar te gaan
verderop daar zijn de huizen
nu verlicht mij slechts de maan.
Sneller loop ik
fier naar daar
binnen enk'le ogenblikken
word ik een medemens gewaar.
Eind'lijk thuis
het bos voorbij
eind'lijk licht aan
Ik ben blij!…
Brugge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
658 Gij, West-Vlaamse schoonheid
op de zetel van het schoonste hof
met uw gelaat naar het noordwesten
van uw zo zeer gescheiden land
gelijk een Venetiaanse van het noorden
schittert gij in uw eigen poëzie
waar uw beeld in menig harten sluit
Gezelle zich niet omdraait in zijn graf
achter zijn masker viel zelfs Ensor
voor uw voeten die de kunst…
het ijzeren paard
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
656 "jeugdigheid is als een verzameld gedicht
dat ongedateerd blijft"
een koning keert terug
uit donkere sprookjes en gelaten gezichten
wie zou hem geschreven hebben
verzilverd, in spinrag
langs het pad van de wind
ik zit tegenover hem
de kachel verbrandt zijn woorden
midden in het bos
hij lacht zijn voeten vast in…
" Zinnen overstegen " (1)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
527 Onbedoeld verzand,
ebt de zee langs mijn voeten,
vol zomersproeten.
Scheidslijn van de zee,
kleur op canvas getekend,
teer onder schoenen.
Vandaag weer gevoeld
of heb ik me dat verbeeld?
Door zout gewassen?
Groene maatjes,
schubben van volkomenheid,
zilte herinneringen.…
Ontwaken (2)
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
437 Suffig sta ik met één voet in de nacht
naar de open bloeiende dag uit te kijken
en snuif de zoete geur van vochtig gras.
Regen valt met verstild getik op elk boomblad,
varens buigen en knikken in druppelende cadans.
Blonde grassoorten, tussen beuk en esdoorn verscholen,
rimpelen goud-deinend in een bries.…
droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
576 nu koude voeten geen thuis meer vinden
onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich
tot in de borders van mijn tuin
tussen wederik en Zeeuwse knoopjes
knoopt de dag zich op in regenloze vruchten
schaars gekleed door lege zuchten
sterft magnolia in mei
ik schenk water tussen tenen
waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt
de vlinders…
"Bij jou"
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.069 als door een stormwind gedragen
valt de regen in vurige vlammen op mij neer
het giert het gutst het schreeuwt en gilt
en elke nieuwe dag doet het zeer
steeds dichter bij de afgrond
golven hoger dan welke zee
mijn voeten zijn te zwaar om te lopen
door dit veld van klei
voorzichtig hou ik me aan het leven vast
zodat ik niet weer…
Het roodborstje
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.004 Werk ‘k in de tuin
zie ik je kruin
je hipt me voor de voeten.
Blijf maar heel lang
en wees niet bang
ik wil je graag ontmoeten!…
geen titel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
461 ook struikjes snuffelen
regelmatig aan mijn voeten
wat herkennen zij in mij?
mijn bladeren zijn gebonden
mijn bast een goede inborst
mijn roots niet verankerd
mijn knoken nog vol vet en vel
dus wat is het?
zoeken zij in mij de Bomenhoeder
die hen versproken was
zoals de Messias aan de mensen?…
roeien
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
708 (papa, + 09-03-2006)
mijn visserman, mijn roots
je schoeit de voet van dit bestaan
meegenomen langs de waterloop
van waar we ooit ons welzijn voerden
drijvend, tot jouw aanschijn zonlicht kaatste
over knikkend riet
de kievit ziet nog steeds hoe klare lucht
naamloos boven alles blonk
nu weet ik dat jouw naamroep klonk
op hemelsblauwe…
elke nieuwe dag doet zeer
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
777 als door een stormwind gedragen
vallen gedachten in vurige vlammen op mij neer
het giert het gutst het schreeuwt en gilt
en elke nieuwe dag doet zeer
steeds dichter bij de afgrond
golven hoger dan welke zee
mijn voeten zijn te zwaar om te lopen
door dit veld van klei
voorzichtig hou ik me aan het leven vast
zodat ik niet weer val
het…
Kom mijn liefste dans met mij
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.316 Kom mijn liefste volg mij naar ons geheime land
volgt mij naar dat dromenland
waar wij zullen dansen mijn liefste
daar op het maanverlichte strand
waar de zee onze liefde deelt
de branding onze voeten streelt
Omarmt en overlaadt mij met kussen
houdt mij vast mijn liefste
verwarmt mijn hart voor het gaat rusten
droogt die liefdevolle traan…
Poes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
916 Poes ligt op de chauffage,
verwacht al dagen vries en kou,
wil alleen nog aan je voeten,
als achter oren gekrabbeld wordt.
Ondanks dikke, lange, zachte vacht
geen zin om buiten te komen,
poes voorspelt een koude winter,
maar sneeuw noch ijs kunnen haar deren.…
de kunstenaar en zijn berg
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
815 onverzettelijke kracht
rijst hij waardig boven ons uit
met al wat wij nastreven
en zouden willen bezitten
daarom beklimmen wij hem
trachten wij hem te bedwingen
daagt hij ons uit om zijn top te bereiken
om daar te zien dat wij niet meer zien
de berg is niet aan de top
die vinden wij in het dal
als we gaan zitten
aan zijn granieten voeten…
leven komt en leven gaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.388 je kunt bloemen brengen naar de graven
en as verstrooien op het veld
schepen varen in en uit de haven
een oude man telt traag zijn geld
hoge bomen buigen niet
voor kleine struikjes aan hun voet
er is geen wedstrijd in verdriet
voor wie elke traan oprecht begroet
leven komt en leven gaat
de kosmos doet haar ding
zij botst en deint, kent…
Kinderschoenen (2)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
478 Je taal wil op grote voet
zomaar en zonder meer
van zich laten horen.
Je taal heeft geen poot
om op te staan maar gaat
met opgepoetste verhalen
aan de haal.
Je taal gaat graag morsend
met woorden op de loop
in je knellende kinderschoenen.
Taal is een afgebroken tak
met onbeschreven blad
waarop woorden niet landen.…
Zondag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
792 Dan gaat de bel… apostelen voor de deur,
ze vertellen mij in geur en kleur,
dat ik de lieve Heer moet loven,
- de zegen druipt nog steeds van boven -
Maar ik, ik stel ze zeer teleur,
met een vriendelijke groet sluit ik de deur,
zij gaan, één loopt wat zachter,
zijn voet bleef eenzaam achter.…
De koelte voorbij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 ik wist de oase
in het woestijnrode zand
een wijzende vinger
aan gods groene hand
hij wuifde met palmen
de koelte voorbij
waste de voeten
van jou en van mij
zacht kleurden de kleden
rust in zijn huis
kou van de nacht
brak het ijs bij hem thuis
maande de nacht
tot kristalhelder schijnen
voedde ons stilte
liet spanning verdwijnen…
Jaloezie
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.014 en laat ons langs het steil ravijn
opnieuw de oude weg betreden
die ons terugvoert naar het huis,
dat in de duisternis beneden
nog aan de voet der heuvel ligt;
waar gij zo eenzaam hebt gestreden,
toen leed de liefde had ontwricht;
laat uitgeroeid zijn het verleden
en uw gelaat weer zacht verlicht…
Vader Dood en Moeder Leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
472 Vader Dood fluisterde hij
ik wil u spreken en vragen
is het misschien al tijd
om het leven te vergeten
mijn blote voeten doen pijn
van het moeizaam lopen
op het scherpe levenspad
Het is nog niet jouw tijd mijn kind
ga naar Moeder Leven en vraag haar
om voetenzalf en nieuwe schoenen
en hoop om door te gaan
Maar waar vind ik haar
ik…
Vader Dood en Moeder Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 Vader Dood fluistert hij
ik wil u spreken en vragen
is het misschien al tijd
om het leven te vergeten
mijn blote voeten doen pijn
van het moeizaam lopen
op het scherpe levenspad
Het is nog niet jouw tijd mijn kind
ga naar Moeder Leven en vraag haar
om voetenzalf en nieuwe schoenen
en de hoop om door te gaan
Maar waar vind ik haar
ik…
Valkuil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 met een schep vol moed
loopt hij de tunnelvisie in
als gegrepen door 'n blinde vlek
begint hij na honderd stappen
met kracht te graven
rechtvaardigheid was hij al
tegengekomen, en had dit
zonder mededogen snel
naast zich neergelegd
hoorde hij daar een valk of 'n uil
het kon hem niet bommen
totdat hij de spade in zijn voet boorde
en…
trage inkt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
537 manifesteert in klompen
van ruw ballast, als baldakijnen
van het schoonste laken in wit
tot soberheid van kleur, het damast
stevent af op een niet-ontwaken
het ijlt in het geeuwen van rust
het adert in stromen van zwijgzame
leergierige momenten, het doopt
de dood in trage inkt en zegelt
de bestemming tot waar mijn adem
stolt aan de voet…
Gordijnen van satijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Bergtoppen aangeraakt
Op handen gedragen
’t Licht valt door kieren
en verspreidt zich aan je voeten
Door woorden verwond
Middels veren gestreeld
De wind slaakt een zucht
warmt jouw blanke handen
Treden vol levenslust
Dalend en verend
Wapperende lakens
voelen als een deken van ijs
Oh…..beste vriend, zing voor mij
vanuit je hart van…
Pas de deux
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 dreigt het bevruchte firmament
verbergt bliksem en donder
voor onverwachte momenten
zoals bladzijden van een roman
hunkeren naar het omslaan
om de volgende stap te zetten
zwartgedrukt in sneeuwwitte velden
wachten op de vochtige vinger
die kantelen laat
of terugbladert in al gelezen tijden
de okergele grond ligt roerloos aan oude voeten…
Verkennen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
454 Ga de poort
maar door
Ik volg jou toch wel
op de voet
Verken ze maar
de verlaten stegen
De gaten en kieren
in een vervallen huis
Loop maar langzaam
door de miezerregen,
ook al was het daar
voor jou niet pluis
Kleine stappen
Voel ze maar
Het rafelig gordijn
en de oude barsten
in de vochtige ramen
'n verweerd kapot kozijn…