3044 resultaten.
Herinneren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 Ik hou vast
en herinner me de zwarte gaten
die nog voor het duister kwamen
en al het andere opzogen,
nog voor ik klaar was.
Ik hou vast
en droom van vlagen,
stukjes leven in een grijze foto gevangen
en uiteindelijk in vlammen opgegaan.
Ik heb het niet geweten.
Ik hou vast
aan kleine geluidjes die bekend zijn,
stukjes blad, zoals een…
Stervend Sterrenkind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 Zij eet de woorden uit jouw mond
-zalige moeder-
geest van verloren beloften,
als antibiotica, altijd
op tijd in de maak
In de pas lopend, verlangt zij
te sterven in jouw schoot
Een blinkende zilverschaal
van schitterend water golft
in het naakt van twee gezichten…
Daarom staart zij jou zo
wezenloos aan als de
broekriem, strak aangehaald…
Dr Joosse en kale neuzen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
762 Noem het verwerken
weet u, ik vind u een schat
altijd die warmte in uw ogen
ook al was uw boodschap aan mij
minder vrolijk
maar goed, het is niet anders
vanaf volgende week
kijk ik beslist weer blijer
de wereld in
maar dan door een andere bril
wees positief
klinkt het in het fluisteren
van de wind
en zo is het
minder struikelen
scheelt…
Herwonnen Vrijheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.316 De strijd van gisteren opgegeven
Een nieuwe dag
Een nieuwe weg
De pompen losgemaakt
De beademing verwijderd
De monitoren uitgezet
Triomf van de vrijheid
De reis gaat verder
Op eigen kracht
ejf 2010
UIT: WAKKER WORDEN…
nietszeggend
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
1.798 donkere ogen
kijken in het duister
van het bestaan
omringd door lijnen
in een gezicht
gezwicht door
onvoorstelbare pijn
gemarteld door een leven
zoals het niet mag zijn
bang te eindigen
wanhopig vechtend
in een levende hel
zien ze haar
een glimlach breekt
het verdriet
een traan
glijdt over een gezicht
die donkere ogen
heel even…
Sporen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.371 Je hebt nu deze stad verlaten,
met alle pracht en franje.
Ook het stadhuis
vindt je naam niet meer terug
in haar bestand.
Sporen die restten zijn de
uitgekotste prooien;
al geven ze blijk van een man
die de bewoners van deze plaats
niet kenden.…
AFASIE
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.730 Een vriend een gezellige man
die van de ene op de andere dag
niet goed meer praten kan
je woorden zijn moeizaam te verstaan
voor je vrouw en kind komt dat hard aan
je hebt moeite om iets duidelijk te maken
je kan je niet meer uiten zoals het is geweest
toch kan je het accepteren
want je hebt een zonnige geest
je vrouw weet jou er goed in…
De Doodsbloem verwelkt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 De distels in haar hart geplant
verdrinken in tranen die druipen langs
ineengevlochten haarstrengen
van een voorovergebogen hoofd
Haar bibberige handen steunen gekromd
een vergeten aangezicht waarin ogen
zich bewegen naar een zonovergoten
licht bestaan
zoals een pas ontknopte doodsbloem
verzinkend in een nieuw leven
straalt zij nog…
Corrupt
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
1.705 Het is niet eerlijk, gewoon niet eerlijk
Als je het mij vraagt, nooit geweest
Waarom krijgen goede mensen vaak een ziekte
Die zo pijn doet, nooit geneest
Waarom een etterbak heel lang blijft leven
Eindigend met een zachte dood
Terwijl een goed mens wordt bestolen
Veel te vroeg sterft, maar lijdt in nood
Kunnen we het niet gewoon eerlijk verdelen…
De vier elementen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
813 De Psychoticus beleeft
zijn waarneming zeer tragisch
Hij leeft zijn mythe en
tot groot verdriet van
het Hermetisch Kind in hem,
wordt hij de Cynicus die
hij tracht te vermijden,
maar niet kan verlaten
De Psychoticus gaat
de Cynicus haten
Het is balanceren en schuiven
met gegevens
Een oneindig leven
is er nodig, om
de som der delen
hun…
Zo graag liet ik je lachen!
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
834 Zo graag nam ik je mee, naar een leuke plaats,
zo graag toverde ik een lach op je gerimpelde gelaat,
zo graag, liet ik je eten wat je wou,
chocolade of dozen koekjes je pikte ze gauw.
Zo graag mensen in de maling nemen,
lachen om de gekste dingen, zo graag.
Maar hoe graag ik je ook aan het lachen zou willen maken,
het is alsof de lach…
een kusje op mijn hand
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
818 je was vrolijk, want de zorg deed goed
en wat ze zeiden liet jouw hart in sprongen leven
binnen wartaal groeide zomaar wat vertrouwen
dwars door de vergetelheid
een kusje op mijn hand
vanuit de woordenschat die toch verborgen ligt ontstond
ineens een warme zin; je wilde dat ik bleef
je wilde vast ook van me houden
want
mijn hart vertelde…
De harde waarheid
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.856 Even hield ik me vast aan een klein strengetje hoop
maar dat is nu gebroken.
Mijn maag zit nu in de knoop
de harde waarheid is uitgesproken.
Beter worden zit er niet meer in
dat kregen we te horen.
Behandelen heeft ook geen zin
zonder de strijd aan te gaan hebben we al verloren.
Maar papa ik wil je nog niet kwijt
er valt nog zoveel te beleven…
Boos
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.732 Zij waagde het te vragen aan Hem
Aan Hem die zij in haar hartje droeg
Er was haar verteld zij zou hem eerdaags ontmoeten
Zij wilde hem niet met valse liefde begroeten
Matte ogen in een kaal hoofdje keken naar de monitoren
Dan sprak zij boos doch zeer zacht zodat Hij het alleen kon horen
Waarom potdorie moest zij hen die zij zo innig liefhad…
STILTETAAL
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
699 ze rollen af en aan, langs de tijdlijn van dromen
langs een ogenblik van slaap
een murmeling glipt door zachte lippen
als een woord dat nooit gesproken is, harteloos
toch lief
als een stille brief vol letterloze klanken
zucht de nacht rond ademen
de beelden die ze geeft dragen hun geheim
veelzeggend
in leegtes vol besef ontwaakt een…
Een andere Oma.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
898 Een oma om te gaan logeren
en om kinderliedjes van te leren
Een oma om samen ergens naar toe te gaan
eentje die voor hen altijd klaar zal staan.
Om hen, als het nodig is, te verzorgen
dat zou ik graag willen, al is het maar één morgen
Het doet mij zo ontzettend pijn
dat ik DIE oma niet kan zijn.
Ik hou van hen, ontzettend veel
dat is mijn…
Dr Jekyll en mr Hook
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Mijn irritatiegrens is in de loop der jaren
verworden tot een grijs gebied
zonder lijnen, grenzen, strepen
Remmingen, die ken ik niet
Een man getooid met een kort lontje
explosief, niet zonder gevaar
Wanneer ik ergens rustig wandel
uit het niets is het weer daar
Voel ik mij belaagd, zo niet begrepen
opgejaagd en impulsief…
Toegankelijkheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
688 Kijk naar mij, praat met mij!
Niet met degene die naast mij loopt,
niet met degene waarvan je denkt
dat ie bij mij hoort, niet alleen
met kunstenaars over schilderijen.
Niet meteen met hij of zij
die mijn rolstoel voortduwt
maar kijk naar mij, naar de mens die ik ben,
naar het kunstwerk dat ik zelf ben.
Zie je niet hoe mooi ik geworden ben…
Pijn
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
774 Wanneer de
pure wanhoop
bezit heeft genomen
van het zijn,
is er niets,
maar dan
ook niets meer,
om blij over te zijn!…
twaalf uur
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
571 de tafel droeg een lepel, bonen en een bord
jouw handen droegen niets
slechts leegte tussen vingers
een verloren woord hing in je ogen
ik droeg jou
en wie je was
gaf mijn weten opdracht
in jouw nood de hand te zijn, die
leven bond
machteloze happen pap
verdwenen
in jouw weggedwaalde mond…
Van koraalrood naar ultramarijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
569 Koraalrood vloeit pijn
uit diepe wonden
gesneden door een bijna dodelijk lot
Facetten der vermetelheid
die het grootse hart
koperkleurig doen voortstuwen
verhinderen de aftakeling
naar een noodlottig leven en
verbazen vriend en vijand
Door kracht en zegen,
een Herculeske daad
in deze Titanenstrijd
zal op het scherpst van de snede…
Adembenemend
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
772 de tijd stokt
alsof er minder seconden
in 'n minuut gepropt zijn
is het moeilijker beklemmender
waar de grens ligt om er een halszaak
van te maken, of om erin te berusten
neem ik nog een allerlaatste teug
bekijk de zon die adembenemend mooi opkomt…
Soep van de dag
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.147 op een dag vergiste de dag zich in de dag
maandag scheen zondag
vrijdag verdween
de donder daagde
dinsdag uit
om van woensdag
gehakt te maken
zaterdag
knaagde merg en been
in de oersoep
van tijd
Dementia
roerde de dagen dooreen…
Beklijven
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
593 het in de schoenen geschovene
valt haar slecht daar ze geen
maat drieënveertig heeft
geweldige leugens ontpoppen
onophoudelijk in een smerig
gesponnen web
waarvan de daadkracht allang verlopen is
hangt de uitgekauwde waarheid
aan 'n zijden draadje…
Koortsnacht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
595 Die nacht,
op bed met koorts
dacht ik aan de reizen
in jeugdigheid verzonnen
zonder antwoord in jouw huis
en de stilte in de nacht
dwong mij te luisteren
naar de vreemde signalen
die mij
in mijn droom vervreemdden
en dit kleine huis omringden
met een zwaar juk van intimiteit
in mijn nachtboek volgeschreven.…
PATHOLOGISCH LEUGENAAR
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.960 Ik weet het wel, ik heb jou wel door
jij liegt toch constant alles bij elkaar
De waarheid zeggen, bedank je voor
bemerk ik ‘t, dan zijn de rapen gaar
In jouw wereld leeft de waarheid niet
zonder die leugens voel je je eenzaam
Doch als je opeens een waarheid ziet
bloos je eventjes en lach jij minzaam
In je leugens raak je dieper verstrikt…
TE ZWAAR TE LICHT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.442 Opzij van haar weegschaal
zat ‘t meisje ineengedoken
Trillend met ‘t gezicht vaal
leek ‘t meisje wel gebroken
In haar ogen blonk ’t zwart
als viel schaduw van de ziel
Had ze in feite wèl een hart
‘t voelde echter niet stabiel
Zwaarder leek zij vandaag
doch ze kon ’t niet geloven
Niets raakte in haar maag
toch ‘t gewicht naar boven…
woensdagmiddag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
673 de gang leek eindeloos
zoveel verder, wrang verloren door het kleine lijf
zo breekbaar bij het glas
verscholen in het raam zag ze zelfs de hoogte niet
of ons
de weg was weg;
geen deur die houvast bood
de klink was slechts een voorwerp
onder witte vingers
samen glimlachten we wat
omdat
de stoel wat warmer was dan alle koude muren
binnen…
Nostalgie brengt mij huiswaarts
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
722 Een gapend gat
is als de wond waar ik
Omheen dans
Een afgrond waar
mijn hand de hemel
niet plukken kan
Waar dorre bloemen
mijn vermoeide aangezicht
ontsieren
en de echo
van lieflijke klanken
wegsterft
Ik vind ogentroost
klimmend tegen blinde
muren
in vale herinneringen
aan een zacht bemoste
bedding
waar ik mij te ruste…
ik mis je
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.643 Een leven zonder pijn, dat leekt haar zo fijn.
Kunnen doen wat zij wou, gewoon even vrij zijn.
Kunnen lachen de hele dag, zonder te denken ik stort zo in.
Maar mensen willen haar niet helpen,en sturen haar van het kastje na de muur.
Met een lange duur, ze blijft maar overal heen gaan, en doet dus wat ze willen.
Uiteindelijk word het teveel, en…