3808 resultaten.
tien vragen over herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
663 wat is het dat tanden
doet lossen in de mond
verkleurende bladeren
doet vallen op de grond
wat is het begin
dat de cyclus eindigen laat
wie fluit het in gang
wie zorgt dat het verder gaat
is het de zakkende zon
die haar kracht voelt vervloeien
verschrompelen de vochten
zodat niets meer kan groeien
waarom wordt groen geel en rood…
Iedere seconde sterft een klok
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
670 Iedere seconde sterft een klok
adem ik een eindeloos heden
zie ik mijn nagels groeien
sla ik klauwen uit in leegte.…
de verwachting
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
884 mijn raam
verschuilt zich achter
zachte groene tinten
van bossen en bomen
ik voel al
wat gaat komen
van najaarskleuren
droom ik
van nevelgeuren die
allengs verkondigen
dat de zomer
verouderd raakt
ik pluk de laatste vruchten
eer de natuur
het zichtbaar groeien staakt
zo drijven mijn gedachten
naar het veld van verwachten…
Op oranje blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
653 uit het winters grauw
spriet in lentepracht
trekt bijen aan
de eerste hommels zijn
al bij je langs gegaan
jouw stuifmeel
aan hun lijven zal
in het diepste blauw bij
virulente stampers blijven
in zacht oranjerood
komen zomers weer
de vruchten bloot die
herfsten in het grijze
zo maak je ook
voor komend jaar
na winters rusten
groei…
Voorloper van Vaderdag
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
3.695 Ook zijn er vaders
die geen vader
mogen zijn
En er zijn vaders
die álles
voor hun kroost doen
Ook zijn er vaders
die niet meer leven
Én er zijn stiefvaders,
die lang genoeg
bij de kinderen zijn gebleven
om ze zien op te groeien.…
Uitkomst
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
406 naast mij rust
de wind fluistert
hoe zij was die kust
bijna raak ik aan de stilte
van eenvoud en van groei
maar veer terug in kilte
van evolutiesommen
denk ik hoor de bommen
vallen en het geloei
waar niemand meer naar luistert
de eerste maandag van de maand
ik had me even teruggewaand
in een vroeger element
van nu verloren…
Angststoornis op zijn retour
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
1.282 Steeds meer durf je te groeien
Niet langer verstopt
Niet langer ongezien
Steeds meer kan je hebben
Steeds meer kan je geven
Steeds meer laat je zien
Steeds meer doen wie je bent
Niet alsof, of zoals die ander
je kent
Steeds meer deel je je angsten
Vertel je over je pijn en over
hoe het is om zo gevoelig te zijn
Steeds meer…
de mooist gekleurde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
821 je raapte op grootte
schelpen van het zand
woog ze in je hand
bekeek de tijd in lagen
kleuren droegen groei
vertelden over jaren
hoe het diertje leefde
de lijnen rondden bloei
ik vond de grootste
jij de mooist gekleurde
ik keek je aan, omhelsde je
de zee getuigde het gebeuren
golven juichten wit en
de branding brulde, maar de
schelpen…
Het nieuwe loof
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
748 door mijn vingers glijdt
volg niet mijn armen, proef hun streven
ik bedek er ’s winters mee de grond
vergeef me dat ook ik nog strijd
en zelden in mijn schaduw kijk
ook ik laat takken varen
heb wonden in mijn bast
vanwaar het mos mijn rug op klautert
heeft het bos geen toekomst meer
reik tot waar de vlinders fladderen
groei…
Met geen pen te beschrijven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.532 Soms zit ik heerlijk weg te dromen
en staar ik uren naar de horizon
dan zie ik m’n dochters voorbij komen
en weet weer hoe mijn trotse vaderschap begon
Dat was iets wat moest groeien
ik wist niet wat me te wachten stond
maar toen het zo mooi ging bloeien
maakte het mijn levenscirkel rond
Ik verwacht niet veel van het leven
probeer gewoon…
Liefde
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.946 Zij zal blijven groeien,
wordt overal gehoord.
Liefde kent geen grenzen,
zal nooit ondergaan.
Zij is kostbaar in ons leven,
zonder liefde kunnen wij niet bestaan.…
Rimpels
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
2.114 Met rimpels komen we ter wereld,
met kreukels groeien we ook op.…
Wensen
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.898 Maar het belangrijkste is toch wel
dat ik je alle liefde toewens, die je
nodig hebt om op te groeien, dus
wens ik je alles toe, wat ik je maar
toewensen kan.…
groende je het blauw
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
650 natuurlijk groende
je het blauw
in ruimte en het zicht
de aarde in een flits
jou deerde nooit de kou
jij kon bloeien
altijd groeien
in de liefde die
je wist en nee jij
hebt je nooit vergist
het was vertrouwen
waar jij huizen
mee hebt kunnen bouwen
zon en maan zijn
mijn getuigen
zij kennen ons
in dag en nacht
ook…
een eigen weg
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
893 soms voel je zover weg
als ik je bij me draag
de woorden die ik zeg
blijken dan zo vaag
hoe kan geluk groeien
als pijn zo overheerst
wanneer kunnen rode
gladiolen bloeien
als angst jou beheerst
aanvaarden wie je bent
is jezelf kennen
vertrouwen op het goede
is je echtheid erkennen
laat maar gebeuren
wat hoort
de Geest doet…
in een bodem van hemel
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
651 laat mij weten hoe wegen
mijn stappen dragen
mij voerden naar vragen
over wie ik was
hoe velden vol stilte
vertelden in
droomloos passeren
hoe leeg de wereld weersprak
diep daalt de
helling van bergen
kaalslag misoogst ook nog
het groeien van morgen
hoe transparant
is het water dat stroomt
in een bodem van hemel
verlandend…
Engelbewaarder
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.456 Mijn dochter zegt dat de hemel niet bestaat,
alleen het blauw is echt zegt ze
als ik op het 'Net'
tussen elfen, feeën en engelbewaarders
op zoek ga naar vleugels tegen 't vallen en 't verdriet,
mijn kleinkind in haar wiegje doet niets
dan groeien en bestaan, dat is genoeg,
morgen op de 'Weeg' krijgt ze haar eerste spuit,
wijd de…
Onbegrepen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 In mijn pen
is dezelfde kracht aanwezig
die bloemen en planten
doet groeien,...
God heeft mijn diepste wezen geraakt
Ik voel mij een pelgrim
op zoek naar het oneindige
een innerlijke kracht
die ooit het heelal
in beweging bracht.…
mijn roos
netgedicht
3.4 met 32 stemmen
1.168 o, roos jij voert strijd
tussen het einde en nieuwe begin
groeistuipen in verleden
je ziet een glimp van oude resten
allemaal zo pijnlijk
jij groeit nu naast mij terzijde
fijne draden groeien in ruimtes
waar liefde zich verborgen houdt
in de scherpte van bladeren
snijdt hoop in verandering
jij roos bloei met mij in mijn leven
waai in…
Vergeet-me-nietje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
812 groei hoger, toe, want niemand ziet je,
klein, bescheiden vergeet-me-nietje.
Andere kleuren lijken grauw
naast jouw wondermooie blauw.
Van zo'n hemelsblauw verschiet je
en een naam als die van jou
klinkt haast als een liefdesliedje,
enig mooi vergeet-me-nietje.…
Jouw dodenakkerzaad
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
575 jij profileerde
als de bloem het enig
blauw tussen het koren
geboren als bijzonder kind
het tegendraadse groeien
in steeds gewraakte tegenwind
jouw wereld was geen paradijs
altijd een hoofd vol spoken
het ijs is nooit gebroken
nog ga je over lijken
want warmte en gevoel
zijn er zelden komen kijken
jij hebt de wegen niet bereid…
Het volk van het Noorden.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
606 komen, ik vertrouw er gewoon op
Ondertussen kunnen
oude kwalen langzaam genezen
Nu nog woon ik
bij het volk van het noorden
en kan ik Uw terrein zien liggen,
Het is niet half zo lang als mijn verlangen
Zonder vrees zullen we
bruggen over moeten gaan
Ik zal me wel eerst moeten onthaasten
en U zeggen wat ik wil en kan
Ontmoetingen groeien…
Dodenakkers
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.001 spreeuwen ratelbekken in hoge populieren
die zomer sneeuwen op kriskras gelegde stenen
er groeien braamstruiken
langs de vervallen muur, gestapeld op de schei
van gezegende en ongewijde aarde
hoe schril het contrast tussen klokken die afscheid luiden
en 't stille graven in de nacht
het dodenhuis waar men voor altijd heten zal
of dat kleine…
Een moeder huilt
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.046 een moeder huilt om haar kind
ze had het ook graag anders gewild
bij haar is het net zo als bij velen
je wilt graag alles met ze delen
maar ja, kleine kinderen worden groot
en dan passen ze niet meer op je schoot
ze groeien op en vliegen uit
dan is het niet meer je kleine spruit
ze krijgen zo hun eigen leven
en willen van alles beleven…
onweer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
876 de bliksem sloeg
de wind uit je benen
de kracht uit je arm
de zin uit het leven
je was pas vier
groeien was pijn
kijken naar
afzien van
maar binnenin
onrust en honger
innerlijk ongeschonden
verbeten streven
surrogaat leven
maar iedere avond
toch weer naar huis
met je krachteloze benen
je kromgegroeide arm
geen zin meer in leven…
Het veulen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
754 Het veulen had je op zien groeien
de grote ogen aten uit jouw handen
en blijdschap was vaak onverdroten
galoppeerde zonnig naar jouw hart
en ook de dagen van het draven
dresseren vol met goede moed
gaven geduld om niet te veel te vragen
gedurfde tijd maakte de twijfel goed
het veulen werd een grote jongen
't kleine paard een machtige…
Voorbij
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
869 met pijn in mijn hart moet ik er aan toegeven,
ik ben je aan het opgeven,
je hebt me te veel laten doorstaan,
ik kan gewoonweg niet meer door gaan,
een weg terug is er nu niet meer,
je hebt me teleur gesteld keer op keer,
negativiteit zal blijven groeien,
terwijl ik ons zo graag had willen zien bloeien,
Helaas praat ik al in het verleden,
en…
Zedeloos jongleren
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
613 Ik herdenk nu stil de uren
onze liefde, vol in bloei
heeft niet lang kunnen duren
geleid door innerlijke groei
besloot ik ons te scheiden
het genot en het vermaak
we danken nu ons beiden
onze wederzijdse smaak
hoe ik het ook probeerde
je raakte mij niet aan
bleef bij zedeloos jongleren
verlangen naar de maan
nachten werden eenzaam…
Het was niet mijn stek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 heb als jonge loot
het bos zien groeien
in seizoenen bloeien
samen ringden
we de jaren in
voor en tegenspoed
tot kreun en steun
het bladgeruis
ging overheersen
ik zag ze vallen
in de laatste zomerstorm
geknapt als lucifers
mijn bos is weg
ben kwetsbaar en alleen
de wind jaagt langs me heen
ze hebben me gestut
verplaatst…
In exquise kleur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 ranke stelen nog
een extra steun gezet
borders tonen vol
de laatste trendy klonen
van laag naar hoog
hangers in exquise kleur
en bij het eind
een groene coniferenrij
daarachter is de composthoop
onttrokken aan een speurend oog
een blije speelse woestenij
waar wilde bloemen bloeien
van groene vingers vrij kan
de natuur daar volop groeien…