3975 resultaten.
idioten
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.052 idioten
het ging niet om leven of dood
de waarheid lag tussen stenen het had een lichaam
dat elke dag in de spiegel stond
alleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes
haar huid was van leer
een vriend vertelde dat het door de herfst kwam
raaskallen
maar het was er nog
we lachten op sterven na
is geen andere mogelijkheid…
Tedere
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
630 tedere
ik doop nu
mijn zachtste penselen
voor jou in het rode karmijn
in violette kleuren
schrijf ik blinde zinnen
vervuld van je beeld
krijt ik bloedrood
naar de maan
heel me
aarde open beeld
gehuld in sagen
van het oude woord
ik heb nog steeds
geen huid
tegen oude stormen
kom verwarm je
bij de open haard
waar de rode…
Ze kijkt naar me uit!
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
546 Het is vreemd: ik ontwaar
weinig vleeskleur bij haar,
zo bemoedervlekt toont zich d'r huid.
Door ons wordt er geenszins gevrijd.
'Excuseer me, ik heb nu geen tijd.
Trek je kleren weer aan,'
geef ik haar te verstaan,
want d'r boerka flatteert 'r geheid.…
In rood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 Het lentegevoel doet denken aan jou
vol van ingehouden kracht verstild
niet vanwege het groen maar het wit
van verdwenen sneeuw en ijs op de sloten
Jouw gezicht omkranst met rood goud
krullend omlaag vallend en omhoog eruit
sproeten, gekuste schoonheidsvlekken
op een geurende, gekarnde zachte huid
Hoog boven het plein sikkeneuren
de statige…
Persica
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
912 Ietwat pluizige schil van de perzik
voelt anders dan haar huid
welke in zachtheid niet is overtroffen
doch de kleur van het lichtste gedeelte
komt verbazingwekkend overeen
kunstschilders zoals Rembrandt
hebben het weerlicht getart deze explosie
poëtisch in hun werk te laten strelen
zelfs de planethische warmte van Venus
heeft haar goddelijke…
idioten
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.082 het ging niet om leven of dood
de waarheid lag tussen stenen het had een lichaam
dat elke dag in de spiegel stond
alleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes
haar huid was van leer
een vriend vertelde dat het door de herfst kwam
raaskallen
maar het was er nog
we lachten op sterven na
is geen andere mogelijkheid
waarom bomen…
Strand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
708 Strand lekker strand
zand warm zand
Ik hou van jou
kust van Nederland
Gestreepte ligstoelen
de geur van zonnebrand
Ik hou van jou
kust van Nederland
Zonnebrillen op
machiatto in je hand
Ik hou van jou
kust van Nederland
Spelende kinderen
stelletjes hand in hand
Ik hou van jou
kust van Nederland
Zout op je huid
verbrande bikinirand…
Aan de bruid
gedicht
3.1 met 22 stemmen
11.918 Je bent inkt onder mijn huid.
Het is voorjaar en het regent
en je zoekt een trouwjurk uit.
'if it was raining kisses he'd be the only person with an umbrella.'
Terry Pratchett
------------------------------------…
De moderne slavernij (OCCUPY)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
637 jij bent niet vrij
maar leeft onder het juk
van de moderne slavernij
artsen die hun
dokters eed verkrachten
door te snijden in gezonde huid
mensen die geen
ouderdom belijden maar
hun nekken strakker laten trekken
geld uitgeven dat
gedeeld zou moeten worden
met hen die vechten voor wat eten
weg met de terreur
van geld en macht…
Ontwaak uit de crisis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
477 ontwaak uit onbewuste slaap
verlaat de goud vergulde toren
vervang de huid waarin je staat
grijp de horens die zich tonen
vergeef de fouten met herinnering
geen mens leende ter verwoesting
sta op, doe, richt je op morgen
speel de melodie van’t nieuwe doen
vang het licht in beide ogen
rol het deeg van goed fatsoen
bouw de brug zonder…
palliatief
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.950 ik ben
wildvreemd en toch,
de warmte van een zonnestraal
verfrissende regendruppel
bottelende boom in een knokige herfst
in lam in de springwei
geurende bloei van een roos
stappen gezet tijdens een boswandeling
zwoele zomerlucht
adelaarsblik vrij naar benee
strelingzachte aanraking
het kippenvel op je huid
het zilte van een traan
het…
bestemming
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
678 ik kijk verder
zie vreemde gezichten
ze schuiven als schaduwen voorbij
- wie speelt er met
het lijk van de maan -
onder de huid van het water
verdwijnt het geluid van de zee
ik luister, tast aan
de beweging van stilte
van golf naar golf naar de holte
van mijn hand
luister, hoor het kind
dat op meeuwen vliegt
naar jou zwaait…
Zij en ik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Stevig geworteld in de aarde
Gebeurtenissen van jaren gekerfd in mijn huid
Mijn ware kleur overheerst nog
Het leven is pas begonnen
Krachtig maar ook alleen
Van een afstand zie ik hen
Gezellig verstrengeld in elkaar
Aanschouw hen door mijn masker
Ze staan niet op eigen benen
Zijn echter wel samen
De grote observator
Met een hele kleine…
bloed en stem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
424 jouw stonde een boekwerk vol
zweet en ontlastende maar zwaar
bevochten delen nagelden de scherpe
regen als ijsfonteinen op ieders huid
in mijn sterven zal ik jou van
alle angst bevrijden en zal er glorie
zijn op alle fronten waar de aarde
wordt gedragen door moerassen
van bloed en stem…
uit een ander seizoen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
741 iedere dag reinig ik mijn lichaam
met zeep
ik schrob mijn huid
van wit naar roze
naar rood
tot haast bloedens toe
tot ik niets meer dan water hoor
ik draai me weg
van de nacht en van al dat sterven
waarmee ik leef
mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien,
schuimen naar zee
naar duinrozen
die ik kan neerschrijven
alsof…
Groene anatomie ?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 Gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid en bot
gedragen naar een lichtend
plekje in het landschap, een vol
gedekte tafel maakt de spijs
zo zoet, gewild door de bruisende
lach van je anatomie, de blik van
genot in het ongekuiste bloed.…
Gespiegeld ?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 Waarin ik werd verleid
door de geletterde schoonheid,
vergeten geluk op de huid
van een versleten perkament,
altijd aanwezig maar blijft het
cursief, gespiegeld in het thema
van mijn onvolkomenheid.…
Aurelia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 nachtbraken
is wat niet kan ook wat niet wil
deze tango zonder lijven te raken
vroeg de maan aan de aarde stil
een jaar met louter schrikkeldagen
kent ook uren van verborgen leven
die zich nooit zonder te vervagen
aan de openbaarheid prijsgeven
nachtvissers blijven water verzwijgen
zodat bovendrijven geen moeite kost
en geen rimpel in gladde huid…
Verliefd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.253 Zwartfluwelen ogen,
lippen honingzoet,
je haar een donker persianer
van het zachtste soort
en een koffiebruine huid.
Steeds als ik je,soms na
onbehaaglijk onverdraaglijk
lange tijd, weer zie
word ik opnieuw verliefd op jou.
Een weldadig warm gevoel
doorstroomt mij wanneer
je me begroet
en zegt: "Dag Oma."…
Voordat
gedicht
4.7 met 3 stemmen
7.279 Voordat het licht
uit mijn ogen sijpelt,
mijn huid verdort tot vel,
voordat ik al mijn goud
veranderd heb in lood,
wil ik bij jou zijn
tot de dood.…
carglas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 kijkend door de achterruit
zie ik niet wat ik verwacht
op panoramisch glazen huid
is een sprookje aangebracht
door kunstenaar natuur
met scherppuntig koud penseel
een onvoorstelbare structuur
een ingewikkeld ritueel
ijzig blauw gemengd met wit
schept elfjes-achtige ijsfiguren
ik die gewrongen op de autozetel zit
probeer er dwars doorheen…
Eenmalig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 Ik blijf schreeuwen van de daken
om jouw fluwelen huid op te roepen
onder een gekleurd satijnen laken.…
Dwalen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
671 laat mij in je kruipen
ik sla je huid opzij
en duik eronder
nee, ik doe je geen pijn
je merkt er niets van
niet in het begin althans
ik ga dwalen door je lichaam
verken eerst je onderbuik
waar ik vlinders zal ontwaken
in je lendenen het vuur
dat hoog opvlamt en zacht dooft
maar ik zorg dat het niet uit gaat
in je hoofd wandel ik…
Ken de kou van steen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
500 onderscheiden
van hen die de gesprekken leiden
diep van binnen ben ik moederziel alleen
er zijn geen muren om me heen
het open lijkt al tijden afgesloten
door zijn onbereikbaarheid
mijn ogen zien het ijlings
vluchten van de huidige realiteit
ik ken de kou van steen
mijn empathie verdween
in een wrijvingsloos contact
toch laten hand en huid…
Stoffig en oneffen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 ik scharrel wat
schuifel vooruit
mijn huid looit
ongeduld van jaren
weer heb ik haast
om ruimte te vinden
voor mijn eigen dingen
vol verbazing over de tijd
die gestadig langs
mijn schrale vingers glijdt
zonder dat er iets gedijt
waar op ik terug kan kijken
stoffig en oneffen
zijn de paden die ik ga
wat vroeger breed was
heeft nu…
Vrijheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
629 Als een deur van de bus
zacht sissend opengaat
midden in de nacht
op de grens tussen
Irak en Iran ergens
Identiteit gevangen
op de grens van huid
en ondergoed vastgespeld
Een denkbeeldige lijn
tussen moederland en vaderland
de vrieskou van de woestijn
IJspegels en sterrenlicht
maken de morgen mogelijk
Terug en weg naar…
Februariwater
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
595 iets dat water drijft
om zich te verharden
om voor vormen te kiezen
die oude wetten niet toestaan
maar water laat zich niet strikken
in richtsnoeren van gewoonten
het uiterlijk wordt in contouren gegoten
van warme verbazing
zoals dichters profielen schetsen
van onbestaanbare verhalen
stokslagen worden niet gevoeld
alleen in de ijzige huid…
Ijzige blikken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
481 je ogen vlamden
schroeiden mijn huid
verschrikt dook ik achteruit
wist van je temperament
maar deze explosie
was voor mij ongekend
er waren geen woorden
waartussen emoties laveerden
slechts de eruptie om te trotseren
woede koelde door
ijzige blikken en bevroor
toen ik probeerde te schikken
wij zijn het absolute
nulpunt binnen…
Verzwinden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 VERZWINDEN
Aan lange teugels
sleept moeder natuur mij mee
door weersomstandigheden
haar nachten omwoelend
lakens welke ik afsla
zodat mijn opgesloten huid
weer vrij zuchtig
kan in en uitademen
doch het keren en draaien
remt ook af
totdat mijn alter ego knarst
dat het tijd is om weg te zinken
in Boeddha’s wijsheid
zuchten bewuster…
Als je alles achterlaat
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.347 Is dit nu
Van mij over
Is dit nu
Wie ik ben
Is dit nu
Wat er overblijft
Als je
Alles achterlaat
Argwaan
Angst
Ik lees het
In hun ogen
Het zijn
De emoties
Die ik
Zo goed ken
Ik voel me naakt
Steeds naakter
Ze kijken
Met hun argwaan
Ze kijken
Met hun angst
Ze kijken
Met hun ogen
Dwars
Door mijn huid
Ik kwam
Slechts…