2506 resultaten.
De mens
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.258 Ontneem hem hoop en droom, begoocheling en schijn,
En hij houdt op een mens te zijn!…
onze liefde voor de nacht
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
482 ze noemen ons kinderen van de nacht
als de zon ondergaat komen wij tot leven
overdag is het overleven
in ons werk van negen tot vijf
we behoren tot de nacht omdat het leven dan lacht
in de koele avondlucht ademen we vrijer
we kunnen nauwelijks wachten
tot de schaduw van het duister het licht bedekt
onze dromen en verlangens schijnen uit…
alles draait om haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
542 ze draagt een oude grijze mantel
haar haren ongekamd,
de jaren van oude jongens krentenbrood
reeds lang voorbij
de tijd is niet vriendelijk geweest voor haar
oud is ze … voelt zich ook zo
al doet ze voor de schijn
als was haar leven één groot feest
ze kent de geur van nietszeggende liefdes
van oude dromen nooit uitgekomen
andermans verdriet…
Terminaal
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
3.078 Onsterfelijk achten wij ons cerebraal
als groots concept en diep in gedachte,
belijden elkaar eeuwige liefde en trouw,
wenden onze blik graag "ins blauen hinein",
zien de zon die altijd lijkt te schijnen,
en doen alsof de eindigheid niet bestaat.
In ontkenning spelen wij een spel,
want terminaal zijn we natuurlijk allemaal.…
het voer van september
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 langzaam haar poort, het vlees dat de vrucht
droeg is nu rijp aan bederf en geurt naar
ontboezemingen uit een herfstig verleden
trage kruinen dragen de wind en spreken
regens en stormen uit over deze haatdragende vlakte
het verstilt, de zwarte nacht laakt de lauwerkrans
die hem verhult en machtigt de hemel om de doden
te wekken en het schijn…
VAN EEN LEVEN VOL PIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
986 Thans vierentwintig jaren geleden geboren
daarna schonk ‘t bestaan haar slechts pijn
Gelukkig liet dit al haar nimmer ontsporen
maar wèl leven achter ‘t masker van schijn
Tranen, die in ‘t stille eenzaam stroomden
konden getuigen van haar loodzware strijd
In nachten dat ze van de liefde droomde en
mijmerde over een bestaan, zonder verwijt…
HET SCHONE STERVEN
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.377 zweeft
van sterven in deze oude en gouden prachten,—
Dan denk ik, hoe 'k de dood graag zoude wachten
Gelijk een herfstdraad die in 't goud-licht beeft
En henenzweeft in de eerste koude nachten
waarin alleen één zilvren stemklank leeft:
De stem, die in de hoge eenzaamheden
Zingt en weerklinkt en zingend meet de Tijd
En aan de hemel aarde's Schijn…
Dicht mij weer open
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.868 * Voor Hilly Nicolay *
Dicht mij
als een open wonde
Lijm de kille aderlating
met het kader dat verschijnt
Dicht dit uitzicht
uit mijn ogen
verder weg dan lichterlaaie
boe geroep of schone schijn
Dicht de waarheid als een loper
wat zich uitrolt over zee
Bloedkoralen, anemonen, zwarte parels, schelpenruis
Neem mij mee in beproefde…
Bespiegeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 Film
Niet dapper, maar
wel kwetsbaar
Is Ai Weiwei, aldus zichzelf
in overpeinzing, reflectie
TROMMELTOREN, als les voor elite
als waarschuwing voor het regime
't Volk wil behagen
De Chinese
zon zal ooit schijnen
op een Chinees
dilemma
't Beven van de aarde in 2008
verdient continu inspectie
China; Beijing, 2001…
De strandjutters tegenover de zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 die ondergaat
De zon, zijn branderige droge ogen
zien aan de horizon van de wereldbol
de kwetsbaarheid van het vervuilde geheel
En hij trekt zijn conclusies:
Wat er van nature is neemt gedwongen af
wat menselijk blijkt is een afgedwongen toename
van schijn
van het wereld vervuilende
zoeken naar zichzelf
Ze noemen het “creatief zijn”
“…
De Schepping 4
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
487 Genesis 1 - 14:19
Reeds op de eerste dag had God het licht doen schijnen
Maar toen Hij deze morgen uit het venster keek
Vond Hij het schijnsel van de peer een beetje bleek
En ook de spaarlamp was wat flets bij de gordijnen
Hij mopperde: ~Mijn lieve God, doe er wat aan
Haal weg die peer en laat een zon de boel beschijnen
En als de dagloop…
Bij Mij Vlak Voor Het Raam
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
733 Wat zou ik graag bij haar willen zijn
En haar toespreken zonder uiterlijke schijn.
Maar steeds als ik iets zeggen wil,
Besef ik dat ik woorden aan mijn lippen verspil.
Want voor ik het weet is mijn hoop vervlogen
En is haar silhouet langs mijn raam geschoven.
Teleurgesteld in mijn dag verzamel ik nieuwe moed.…
Arcanum XVIII De Maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 in het holst van de nacht
drijft een bootje stuurloos
stroomafwaarts
naar het onzekere onbekende
als maanstralen priemen
door een gat tussen de wolken
verbleekt de nacht
tot onwezenlijkheid
want maneschijn is schijn
weerspiegeling
die terugkaatst op het zwarte water
op de linkeroever blaffen honden
op de rechter huilen wolven…
Het innerlijke oog
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
623 Sculpturen van onszelf, onderhuids gestoken
illustratie van realiteit of schijn, gecamoufleerd
door de zon met zijn ongebroken ogen, een
wederkerend refrein, mooier wordt het niet,
als het daarbij blijft is mee te leven.…
Zomertijd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
654 Zal nu een zomer lang de zon weer schijnen
De dagen kleuren door bloem en kruid
Bomen weer jubelen van het vogelgeluid
Eindelijk kou en sombere wolk verdwijnen
Zal nachtelijke hemel weer vol sterren staan
Ergens in het hout de nachtegaal zingen
De wereld is weer vol jeugdherinneringen
En aan de hemel schijnt een glanzende maan
Dan wandelen…
Zomerkleuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
531 Zij draait en die ogen...zij schijnen zo onvoorstelbaar fijn
Dan trekken haar mondhoeken op en zij lacht
synthese van monumentale glorie en kracht
Jij geeft liefde als ongebreidelde macht
eentje die liefdevol is en alleen maar schenkt
Niets anders in ons leven dat zoiets bedenkt
als jij je in het rood en geel naar mij omdraait
is mijn leven met…
De ster van Bethlehem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 De ster bleef schijnen boven een stal
In de plaats die de naam Bethlehem droeg
De Wijzen uit het Oosten wisten genoeg
En ze verheugden zich over dit geval.
Ze zagen het kindje Jezus in een voederbak
En bogen zich eerbiedig voor Hem neer
Ze brachten het in stilte alle lof en eer
Totdat een groot engelenkoor de stilte verbrak.…
noem het liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 beklijven
niet de muziek maar de gedachte akkoorden
We zoeken onze weg in gelijke toonsoorten
Nee niet tot vervelends – daarvan wordt je moe
een schip heeft altijd twee boorden
maar vaart naar dezelfde toekomst toe
Wat is nu dan liefde
Geen constante staat van zijn
Maar die momenten die elk van ons bliefde
en waar ik nu mijn licht op schijn…
Voorbij de Appelboom
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.952 Ik las in jouw gedachten
Zoete dromen van een kind
Dat blijft zoeken naar houvast
Om in een sprookje te verdwijnen
Haastig zoekend naar geluk
Naar iets dat altijd maar kon blijven
Iets dat scherven weer tot glas brengt
Iets dat ogen weer doet schijnen
En twee mooie stenen raapte ik
Gelegen op jouw pad
Hield ze vast met de gedachte
Wie jij…
Boog van de schepping?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 uit een glorierijk verleden
Het publiek, alle dichters na elkaar
hun licht bundelt zich op het witte
doek waarop de maan van zieners
schijnt in alle dichtregels waarmee
we ons vermaken, al dan niet op rijm,
wat we denken wel of niet te zijn in
sculpturen van het zelf, slechts een schim
wat onderhuids speelt naar realiteit of schijn…
Onkruid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Het wildgroeiende groen door de zon belicht
De mooiste bloem die voor het onkruid zwicht
Hoe langer de tijd verstrijkt,
Hoe meer kleur voor het groen uitwijkt
De gele schijn, zo fel op het niet onderhouden leven
Bomen zijn niet omgekapt, zaadjes blijven nutteloos in de rondte zweven
Paden worden langzamaanaan onbewandelbaar
De stammen drukken…
landrot met zeebenen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
666 wegbereiders zijn het recept kwijt
met de zeebenen van een landrot
uitzichtloos op golven deinen
een beetje zonnig zinnen schijnen
klankrijmen in dubieuze tweestrijd
men ziet geen metaforen bij de zot
ik zie vreugdevuur op alle pleinen
we dalen af in vergeten mijnen
roestvrij stalen zenuw leidt
er is geen gebod en geld is God
laat mij…
2 BAROKSPIEGELS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 Bedrieglijke spiegel, lieflijke
schijn van schone waan, lege
lijst met bladgoud belegd,
niets dat aast op eeuwigheid:
zwijg tot je ziet wat je zegt.
2. STAND STILL, YOU FLOODS, DO NOT DEFACE (CAREW)
Stomme stilte streept de mond kaduuk,
het zweet en rilt zich eerder nog de tanden stuk.…
Waar ik van hou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
452 met de vele woorden
die mijn fantasie prikkelen
de woorden die in mijn gedachten
willen wonen
ik hou van het kaarslicht
dat alles mooier maakt
het licht dat me laat verlangen
naar de romantiek
van vroeger
van de lichtjes buiten
als ze schijnen in de duisternis
vrolijk dansend
met de schaduwen
van de bomen
ik hou van de herfst…
Precies en vaag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 bijvoorbeeld
De dag beginnen met
citroen met gember
Dat niets overgroeit
Vooral dat niets fout
In één stroom meerinnen
Dat ik soms zo genoeg
Van mijn eigen pedanterie
Dat ik nooit schreeuw
Of nooit gil
Genoeg stof voor de sauna,
Zei je
Maar op die dag
zag ik damp
vortexen draaien
op het warme water
Druppels sterren
in het zoutbad schijnen…
Hercules
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 In 'Amateurs' laat Wim Overweg zijn licht schijnen over het gestuntel van de Amsterdamse naamdragers van de grote Griekse held - ooit wapenbroeder van Achilles en Odysseus - een blamage die tot in de verste uithoeken tot hilarisch leedvermaak heeft geleid, van de kleinste dorpen in de Atlas, tot de uitlopers van de pampa's in Tierra del fuego, de…
Verloren liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 Daar staar ik naar de sterren, kil en klaar,
ze schijnen, maar niet zoals jouw ogen deden,
en voel ik in de nacht jouw afwezigheid zo zwaar,
een leegte die mijn ziel heeft afgesneden.…
Vrije zon
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
629 De zomerzon schijnt helder
de lucht is helemaal blauw
in dit licht vindt men al gauw
het land gaat naar de kelder
de zomerwind zal koelen
het land is helemaal droog
de woningnood is veel te hoog
asielverzoekers laat men spoelen
de zon die vrij blijft schijnen
de wind die vrij blijft waaien
de waarheid wil niet draaien
geen mens…
Versjteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 Tijd pauzeert niet, 'de tiid hâldt gjin skoft'
Er wordt niet gepauzeerd, net als tijd
dit ook niet doet
Natuurlijk moeten wij pauzeren
Tussen Rusland en Oekraïne is een
bestand vereist
Een dictator pur sang, zo heeft hij
zich ontwikkeld de laatste jaren
Geen schim meer van
de schijn van eerder; Putin neemt een
voorbeeld aan Stalin…
Eenzame wandeling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 Luid klinkt mijn zang door veld en woud de wereld rond
een stralende zon zal vast wel weer gaan schijnen
al dolend loop ik langs die plek waar jij toen stond
zie in mijn fantasie nog jouw schone lijnen.…