3975 resultaten.
Een heel klein beetje oorlog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
505 klein beetje oorlog
Het is een heel klein beetje oorlog in mijn hart
Ik hoor duizend bommen en granaten
Voor alle mensen die elkaar haten,
Met hun haat mijn hart doorstriemen
Tot het bloedt
De rode druppels haat
Doorpriemen mijn gelaat
Vandaag kleurt de dag rood
Voor mijn ogen
Geen liefde
De rode bloedinkt
Kleurt de striemen op mijn huid…
Wanneer je gaat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.080 Als er
Nog wat komt
Hierna,
Waarna
Jij gegaan bent
Kom je dan terug
Gedragen
Door de dagen
En de niet bestaande tijd
Wanneer het zonlicht
Door de takken breekt
En de zere plek
Op je huid verbleekt
Mag ik dan
Weer van je houden
Om je geven
En we lopen samen opnieuw en telkens
Over jouw levenspad
En wanneer…
Kunstenaar
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
634 Hoe jij haar achter laat
naakt op linnen
en mij niet te vergeten
als ik zie, hoe dicht je op haar huid zit
er ook een man neerzet, getekend
schijnt hij achter haar te staan
maar er is toch niets dat zich aanpast
wat ooit binnengedrongen is?…
Voelde zijn hart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 ik aaide hem zacht
voelde het hart
keek in zijn ogen maar
wist nooit wat hij dacht
zijn wereld
had ooit vrijheid
planning en bestaan
in iedere dag ervoor gaan
door geur en kleur
volgde hij seizoenen
intuïtief in eten en
het verzamelen van buit
huid en vacht
volledig aangepast
zo ook het paargedrag
met zorg voor de kleinen…
Het nerveuze snuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
470 gemend door vaste hand
ouderwets getuigd
de kar nog zonder veren
een schimmige koetsier
geen enkele passagier
het was alsof
de film bleef haken
beelden braken zonder
de werkelijkheid te raken
ik voelde spanning
in de bomenrij een
opgestoken wind bracht
vreemde geuren dichterbij
nog was er dat geluid
voelde warmte van hun huid…
Elsje Christiaens (1646-1664)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 jouw korte leven kan
men niet in schrale
woorden vangen
de droeve schilder
vaart over het water
naar het galgenveld
inkt, riet- en verenpen
in zijn loden jas om
jouw lot te bewenen
bijl en wurgpaal
als pover raamwerk
hij zoekt slechts je gezicht
op kostbaar papier
dicht op je huid getekend
de verborgen verlatenheid
"de…
Kroegbezoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Zocht ik ooit
de volheid in overvolle kroegen
tot de nok gevulde glazen,
schuimbekkend van zelf aangeprate miserie,
likten mijn huid schoon
of alleszins minder vuil
Nu duw ik
lieflijke dames van hun barkruk
en doe alsof diezelfde barkruk
een gitaar is
en ik een zanger van bordkartonnen
liefdesliedjes
Daarna dans ik met die ene
oude…
Laat het regenen (dizaine)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Dan kom ik jou in hun stilte tegen,
strijk jij heel zacht langs de huid van mijn hand.
Dan glinstert vocht van de levende band
die telkens weer aanzet tot ander spel,
golft er van diep uit de buik heel fel
de moed en kracht van een samen bestaan
Dan laaf ik mij aan het wonderlijk wel
dat mij bereikt met een enkele traan.…
Vogelvrij?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Beken tintelen
bronnen poriën op de huid,
dorstig naar de wortels.
Lente opent zich,
droomgebied stroomopwaarts,
maakt naakt en verlegen.
Deelbare verlangens,
strohalm en winterslaap,
echoput van geluk?…
'Paardemeisje'
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
650 paard
met klontjes suiker
paaien
Zijn hoofd
met haar voelen
in z'n ogen kijken
Zij wil
nog -geen seconde-
van hek en draad wijken
Waardoor zij
gescheiden zijn
als die de benen
heeft genomen
na ontelbaar rondjes
draaien 'in de bak'
alleen in
zijn omgeving
voelt zij zich op 'r gemak
Zijn geur
kleur van haar en huid…
Hij is een jager
gedicht
3.5 met 4 stemmen
4.282 Hij is een jager die het goede moment kent,
weet wanneer het in een winkel
druk is,
want hij leeft van oeverloze verhalen,
dus nog mooier als de kassa stuk is
en hij zich in de rij langer
kan onderdompelen in een binnenzee
van geluid en misschien wel even
verdwijnt in andermans huid;
dagen waarop hij meer dan anders beleeft,
blij naar…
de kolk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 niet dat zij zich verschuilt
voor mij, zij wil er niet zijn
zichzelf niet zien in de ander
of de spiegel aan de wand
ze voelt zich nederig, zo klein
steunend op de vloer, haar land
zwart spreidt zich over haar
vlakke huid, zacht van aard
met diffuus licht in slierten rondom
ooit is zij tot minder verklaard
in waarde; nutteloos en dom…
Duizend tinten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Het staat geschreven in de wolken, het zit in de glans van de gevallen regendruppels, het zit in de lijnen van je huid en in de zwarte cirkels van je hemelse ogen.
Het geheim van jouw glimlach.
Is een duisterde waarheid. Die mijn wereld weer duizend tinten grijs laat worden.
Want het antwoord is gegeven. Veel geluk en doe haar de groeten.…
Schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Toeval bracht jou hier
en mij, ik kijk en zet een stap
dichterbij om je aan te raken
huid en haar, het fluweel
van je blad: wat voel jij
wanneer ik jou streel?
Mijn warmte zoals ik
de jouwe? De zon
in mij?…
Dromen zijn van klei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 Beken tintelen,vullen
poriën op de huid, dorstig
naar wortels van geluid.
Natuur opent zich,
stroomgebied van werelds zegen,
naakt en verlegen.
Deelbare dromen,
strohalmen naar de morgen,
echoput van geluk?
Uiterste balans,
onbetaalbaar wat je kiest,
illusie teer als evenwicht.…
Een liefhebbende hand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
461 jij wist mijn
huid te raken
met plooien en
rimpels te praten
over geboorte
leven en dood
in lichtjes bewegen
kleurde tijd een
warm onderscheid in
diverse lagen door
hun reacties op
dagelijkse vragen
nog is de souplesse
groot maar vaste
gewoonten en tradities
hebben de plooien
dieper gemaakt tot
onoverbrugbare kloven
waarvan…
Een andere partituur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 ik zag
geel dansen
uit de rode vlam
die van de zon af kwam
voelde warmte
in koesterend pulseren
van onzichtbare wolken
die huid masseerden
wist de stijgende
hype van een worden
met de eeuwige bron
ons leven en de zon
heb alles losgelaten
ben gegaan maar pas
in volledige overgave
besefte ik wie dit had gedaan
in alles wat…
Handspiegel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 onhoudbare begeerte
om aan den lijve mijzelf
als nieuw opnieuw
te ontdekken
Mijn dag en nacht duren
langer dan een mensenjaar
van de jongens en de mannen
die hun schilden rijgen
aan de snoeren van mijn jurk
die openvalt, mijn schoonheid
toont en laat betasten
om de geurende lente
van hun schuimende zalf
te masseren in mijn huid…
Rouwend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Raak me niet aan, ik sla
vuur uit mijn onvergoten tranen
om de tentakels in mijn buik
ik verschroei elke hand
(ook de mijne)
Raak me niet aan, mijn huid
staat strak om de oude wonden
gehard tot een schurend harnas
tegen wat niemand mag doen
(en toch is gebeurd)
Raak me niet aan, mijn buik
verdraagt geen enkele druk
op het weivlies om…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 romantische gevoelens
naar ons op de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden wie ze leken te zijn:
schimmen die zich koesteren
in de warmte op hun huid…
nagelaten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
590 ver terug in de tijd
liet jij je brieven na
zijn het impressies
van jouw binnenruimte
een onverwachte diepte
in wie je eigenlijk was
lees ik je waanzin het diepe
litteken verzonken in je huid
jij schreef de brieven
wie ben jij dan
het onmiskenbare handschrift
zet aarzelingen in draf
voor lange tijd maak ik
jouw brieven zoek…
Hallucinerend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 ik kende de afgrond
in afzet en wist het
langdurig zweven
zag het trillen en beven
van opwaartse druk langs
scherpe stukken rots
voelde het eerste
scheurend contact van
huid als het rode bloed spat
sneller werden rotaties
in het hallucinerend
eenparig versneld gaan
zwart overheerste
in afgesneden lucht op
mijn laatste fatale…
koudbloedig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 De smaak van zout dringt door
tot op de lippen, tot in de huid.
De geruchten over uitverkochte vis
in het dorp spoorden ons aan.
Laat schaarsheid mensen hard lopen?
We zeggen van niet, we lopen harder.
Nog gretiger grijpen we de vis.…
Warm contact
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
453 nog weten wij
van warm contact
in het schrijven van
dromen op elkaars huid
in een bijna
vergeten perspectief
zijn er overleveringen
van bruidegom en bruid
in massa media
blijven dans en
muziek nog bekend
door sensomotoriek
maar naar echte
aantrekkingskracht
smachten generaties die
dat nooit hebben gehad
waar vroeger liefde…
Parelend?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
425 Ik weet nog steeds niet
of er juiste woorden
bestaan die de geur van
je huid kunnen vangen,
of beelden van jouw
golvend haar in het
levendig licht van je
ogen, en mij in vervoering
raakt mijn obsessie vanuit de
vingertoppen, een strelende
gebaar van verwachting,
parelend op beide lippen
Als ik hiervoor een gevoel
kon vinden…
Oplichtend contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
411 grijs met
dat van andere
dagen vergeleken
spectaculair waren
de verschillen niet
totdat je
op het eigen
beeld stootte
waar het grijs een
ander leven speelt
in de wondere
wereld van kleur
korte plukjes
met oplichtend
contrast alsof
de zon er nog even
vat op had tussen
zwart en licht bruine
herfsttinten
je mooie matte
huid…
Winterse stramheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 zacht kleuren
de jaren die ik
In je ogen zie
de diepte van je lach
een huid vol
seizoenen waar
zomer nog bloeit en
oogst naar volrijp groeit
geen spoor van
winterse stramheid
van leden door kou
en gladheid van heden
je straalt een
vrolijk sportieve
ambiance die nog tot in
de late uurtjes kan dansen
klaar voor een echte
winter…
Dus blijven hopen op verlichting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 De aanraking is voorbij
De geur van de huid verdwenen
De lieve spontane omhelzingen
Die zijn Overleden en begraven
Dood als een pier
De natuur doet
Daar nog een schepje bovenop
Dagen laat zij sneeuw vallen
De koude oosterwind laat
Duinen ontstaan
Doodse witte sneeuwduinen
Die verder en verder ophopen
Dan komt de dooi
Doodse dooie…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring van haar al.
Eindig in schokken dit wrede bestaan.…