2974 resultaten.
Orion herrijst
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.406 ongerepte strand
waar menig schelp in beeldhouwwerken
zich schetsen laat als scherp getand
het schittert in gelaagde schijn
de schoonheid van het verborgen zijn
Voorzichtigheid gebiedt de vreemdeling
wanneer hij geruisloos nader treedt
in het spoor van een nieuwe schildering
dat zich thans aftekent hemelsbreed
gedachten gaan over het spiegelend…
Jouw pijn
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
2.410 Leg jouw wonden bij mij neer
Zo groot en zo verborgen
Ik zal ze goed verzorgen
Geef mij jouw diepste zeer
Herkenbaar, al jouw pijn
Ik was wie jij nu bent
Ik heb het ook gekend
Ik wil graag bij jou zijn
Terwijl je in de spiegel kijkt
Zie je niets dan al je wonden
Verborgen en verbonden
Maar niets is wat het lijkt
Ik zie…
De liefdes van mijn leven
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.530 aan denk
Zoveel liefde te mogen hebben ontvangen
is denk ik een waardevol geschenk
Ooit zal ik het geluk gaan vinden
en met één iemand verder kunnen gaan
Ik gun jullie ook allemaal het beste
en heb dat ook altijd al gedaan
Wie weet komen we elkaar ooit nog tegen
en zal één blik dan al voldoende zijn
Herinnering in elkaars ogen zien spiegelen…
zij als lief in beeld
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
3.497 weer gekeken als in spiegel
steeds geliefder haar giechel
oh ja zij is meer dan lekker ding
fijne sproetjes ogen in mascara
het hoofd getooid met ‘n tiara
zij straalt liefde voor het leven
z’n dans met haar zal zweven
spotlichtjes reiken tot zijn hart
even de vrees voor hevig’ smart
maar als hij weer haar foto ziet
lijkt ‘m of hij in het…
Huishouden
gedicht
3.2 met 64 stemmen
29.136 Met ons nieuwe broodmes
snijd ik zorgvuldig de zitting
van de bank aan repen
De gordijnen bevielen
me allang niet meer
Uit de keuken komt de geur
van verbrand voedsel
me tegemoet
Onze bankafschriften en
rekeningen fikken prima
in de achtertuin
er staat net genoeg wind
De katten hebben op het bed
gescheten en gepist Jezus
bijna de spiegel…
Oerknal
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.508 waarin alles verdwijnt
en hoopten opnieuw geboren
te worden redenloos
Jij hield mijn hand vast
voor een veilig gevoel
om mij ervan te verzekeren
dat jij mij nodig had
Jij wist zeker dat jij
niet als ik zou willen
reïncarneren
Er was een kans, zoals een dag
in het leven van Brahma, dat
wij delen van elkaar zouden worden
spiegel…
Geschiedenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.118 de wind haar gezangen zingt
Dat de zon het psalm van haar ziel
in hem geschreven heeft
Dat de bomen haar heupen
in de wind laten wiegen
Dat het groene gras glimlacht
naar haar borsten
Dat het lieveheersbeestje
haar sproeten tot realiteit verheft
Dat het mos haar blonde pracht doet herleven
in zacht fluweel
Dat het water haar gezicht spiegelend…
Storm in een badkuip
hartenkreet
2.6 met 37 stemmen
4.909 De spiegel beslaat,
het is mistig en laat,
mijn stem die overslaat.
Nu klettert er sop
tegen de tegels omlaag.
Een golf van stilte volgt,
we verzuipen in onbegrip,
en het water kolkt.
De kraan gaat weer aan,
want oud water verdampt.
Een woordenstroom vult het bad
vol met spijt-me en sorry,
en dan vind jij de
stop.…
Zelfbeklag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.319 gebulder van narren
Die het jaar uitzwaaien
Ze zit op een barkruk genageld
En toch wrik ik haar los
Met een koevoet als het moet
Draag haar naar de grote markt
Til haar op de hoogste sokkel
Waar de helden van de Gulden Sporenslag tronen
Meer en meer krimp ik in een huls
Dolend van deemoed
Vind ik de vijver in het park
Buig over de spiegel…
Mijn woonstee is haar lach
netgedicht
3.2 met 26 stemmen
11.417 In het donker dwaal ik door de zalen
waar spiegels licht van dode sterren vangen
en hymnen slapend in 't gebinte hangen -
en nergens kan ik ook maar iets verhalen.
Op de dorpel naar de morgen ligt Uw beeld
dat eens de verste einder overspande
en met een wimperslag mij kreeg geheeld
in stukken: torso hoofd en losse handen.…
Biografie (hij)
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.286 Leder, geslepen spiegels
en de luxe hierin een zinsnede te verbeelden.
Hij hoort zich nog zeggen: Daarna reizen wij af
naar Virginia of Californië. Tijd genoeg. Zolang straten
en pleinen de namen van schilders en schrijvers dragen.…
Septemberlicht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
658 Wellicht is het de spiegeling die ik bekoor,
Reflecties van bomen, blad en natte klei,
Of de lange schaduw hier tegenover mij,
Typisch september, zeg ik zonder gehoor.
Dan knipper ik twee keer met mijn ogen,
Want het witte schaap en het groene gras,
Worden één geheel langs deze zonnige as,
Het lijkt wel of de kleuren elkaar opzogen.…
het aanvaarden
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
902 Er vertoonden zich kloven aan het oppervlak
Grauwe groeven ongekend
Droog en dor ineen komend
Om uit te monden in een gapende kloof
Verwondingen met een niet aflatende pus
De geest is verbijsterd
Tijd sticht verwarring
Een koude bries doet mij rillen
De adem stokt
Verstijft wacht ik het af
De spiegel geeft geen bedrog
En wanneer ik…
Als jouw woord mijn snaren vindt
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.334 Ik kijk naar jouw lach
Raak positief van slag
Alsof ik in de spiegel kijk
van mijn hart
Een scala aan gevoelens rijk
In alles overeenstemmend
In jouw zee vol liefde zwemmend
Je doet het me wel aan
als ik je voor me zie staan
Ik weet dat je me bemint
De manier waarop je met me praat
jouw woord mijn snaren vindt
Hoe je me vasthoudt en zoent…
zo anders gelijk
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.043 als ik niet ben gelijk jij wilt,
in jouw spiegel;
een bloem die eeuwig weerkaatst,
tot onophoudelijk bloeien bereid
raak ik verstild,
word ter plekke geplaatst
achter in de rij der verscheidenheid
zal je mij dan nog zien
als ik verdwaal in de tuin
van de verschraalde mildheid
ook mijn denken wordt vertroebeld
door ontkende geluiden…
groen<>blauw
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
873 verzot het laatste groen uit de verfpot
in de droge bladeren wild en flets
in de knop van bloei, die licht deinen
het blauw niet verdragen, maar van verre spiegelen
ze wiegen in een vaag huilen
als wilden ze het snel weer kwijt
in versleten blauw briefpapier in elk vel
zit ook dat geel, en violet, en blauwe krijtjes
in weggewassen tinten…
De vreemdeling
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
647 Toen op een dag een vreemdeling heel frank en vrij
flaneerde in de kleine stad der mooie mensen,
met haar intriges, spiegels en haar gaanderij,
haar tempels om de duivel Tijd in te verwensen,
keek, druk met mooi-zijn, niemand naar dat wezen om
(men liet om het bestaan der stad te doen voortduren,
voor de vergane schoonheid, die vertrekken kon…
Dit is mijn dag
gedicht
3.3 met 25 stemmen
14.536 Hier lonkt een spiegel naar verwonderd licht.
Daar breekt een vlinder uit. En dat ben ik.
----------------------------------
uit: 'Dit is mijn dag', 2004.…
Verloren dochter
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.744 Onherroepelijk jankt haar minnaar onder het raam
Dan jaag ik haar pruilend naar buiten
Ontkennen is een inzicht uitstellen
Want de spiegel verraadt de uren
Als dwaalsporen in mijn vel.…
Oorlog in Sebastopol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.052 Ik, ik was me verloren in de spiegel
van haar verre
woorden.
Ik had een bad genomen
En viool gespeeld.
----------------------------------------------------------------
(10 januari 1993; vertaald uit het Frans op 20 mei 2004)…
Wijnrood
gedicht
3.4 met 20 stemmen
12.478 Langs de trambaan, richel van smalle spiegels,
daar woon ik. Want wist ik niet waar ik woonde?
Telkens verder zonder verweer, het loflied
zingen van de open weg: daar moet ik zijn,
met koude voeten nooit tot stilstand gekomen.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Lippenrood', 1997.…
SPROKKEL-ZOMER
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.998 Als een wolk van zalige ogen,
Uit het land waar 't eeuwig zomert
Opgevangen in de teerheid
Van matzilvren spiegels, hangt het
Wonder van de goude middag
Over winterzee en -stranden,
Aureool van weinige uren
Om de lichtheid onzer ogen...…
Kind van de Koning
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.397 luistert naar je Redder
je zoekt niet maar je vindt
Geloven lijkt zo simpel
indrukwekkend, vol van hoop
En ieder mag het horen
van je redding, van je doop
Je schreeuwt het van de daken
in onduidelijke taal
Je ogen zo vol liefde
vertellen je verhaal
Men heeft het vaak te doen met
gebrekkigen als jij
Maar liefde van de Vader
dat spiegel…
Dwalende Vragen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
917 Betrouwbaar als
Los zand
Ik licht mijn hoofd op
Strek me uit naar iets
daar ergens
dat moet toch wel
Hart is ‘t spoor bijster
Dwalende vragen
Stel ze aan de lucht
Heeft iemand ze gehoord
Stilte afwachten
Wanhoop verwachting
Waar is die stem
De warmte die mij omringen gaat
Achter blijf ik
Holle diepte
In de verte
Een spiegel…
madrid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.130 ademloos luister ik
als de wind stopt
en in die stilte
de wolken
mij vertellen
wat ze onderweg
hebben gezien
als speling van
het lot
staat de wereld
maar even stil
voor ik mijn blik
weer omhoog richt
en mij spiegel
in een blauwe hemel
spoelt de regen
mijn tranen
het dal in
waar rivieren stromen
naar oceanen van verdriet
vermengd…
Slaap
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.977 Toen Anna even voor z'n spiegel stond,
beproefde zij d'r pas verworven kracht
en viel algauw in slaap en op de grond.
Het leven ging voorbij, doordat ze 't liet.
Hij had z'n kennis kennis bijgebracht,
maar haar bij kennis brengen lukte niet.…
Doornroosje slaapt door
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.671 vol leven
een kok heeft nog steeds de hand geheven
Slechts de prins beweegt en trekt
haar kleren uit en verbaast zich
over haar kalkwitte huid beroerd
door zijn lippen en gestreel
Hij doet zijn kleren uit, doet zijn zin
haar stroeve lijf kraakt zich ertegen in
Vervolgens trekt hij haar kleren aan
blijft nagenietend voor een spiegel…
DE OUDE JONGEMAN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.868 .
--------------------------------------
uit: Spiegelingen 1937-1938…
Gebroken spiegelbeeld
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
816 Ik zag het meisje kijken
naar de duizend sterren aan de hemel
die ze herkende in de gebroken spiegel
van haar kamer.
Haar spiegelbeeld herkende zichzelf niet.
Ik zag het meisje kijken
naar zichzelf, maar
door de ogen van iemand anders
en zij verliet zichzelf terwijl
ze naar de sterren keek.…
Asielzoeker
gedicht
2.7 met 75 stemmen
15.656 zij wier naam is verdwenen
spreek mij van de rode en okeren aarde
van de verblindende zon
van de almaar opnieuw begonnen dagen
van het ploegen van de aarde/haar te laten braken
Vertel - de mannen die op een dag
op je schaduw hebben gelopen
listig zijn geweest met jouw valstrikken
op jouw leed hebben gedanst
Vertel - de gebroken spiegels…