5060 resultaten.
Rond de watertoren
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 Naakt hangt het gras te weken
in de azijn van de vroege morgen
het leven zwijgt rondom de burcht
waar ’t geharnaste sterven
zich ontbindt van zorg en waar wind
nog de namen spreekt van hen
die in het amen zijn gepredikt
samen met het duister
verdwijnt het spel waarin
ik me heb genacht en ik weet
mij dat deze nieuwe adem
mijn vlucht…
VROLIK LANDSCHAP
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.436 Ochtend vroeg hemel klaar
er zijn aëro's van alle zijden
aëro en nog een aëro
lieve lieve aëro
puf puf
blauw
klaprozen in koren staan
er zijn nog zovele bloemen
blauwe vesten in de velden
en er is een rooie rok
rood op blauw en blauw op blauw…
gegeven aan elkaar
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
681 dit wilde ik je geven
het leven nemen zo het komt
zoals in vroege zomerzon
de liefde vederlicht kan zijn
gewichtig zijn ging om
vrij werden wij in 't op-
en neergaand tij, we wekten
gretig golven van verlangen
zuchtten gevangen om elkaar
gelukkig en, voor jou, ontankerd
maar zocht ik naar je hand
bij nacht en op mijn lijf
dan was hij…
De jongen vliegt
gedicht
2.7 met 52 stemmen
20.578 Hij heeft te vroeg
de landing ingezet en stort in zee.
De Pipercup en Bristol-Blenheim
vallen mee, ook raakt de
zeemacht bij zijn val betrokken.
Brokkenpiloot, over de doodsangst heen,
verspeelt straks nog
zijn Starfighter en Hurricane.
-----------------------------
uit: Tirade jaargang 44, 2000.…
Zwijgende vleugels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 wijde zwijgende vleugels
beweeg ik mij in mijn slapende wieg
sierlijk zwevend tussen
de heldere zeilen van de zeeën
op weg naar een geheime verte
die alleen een dichter zich verbeelden kan
de vele meeuwen krijsen
boven de bevuilde sneeuw
het is pas halverwege de middag
en de schrale winterzon
gaat nu reeds verdwijnen
in een veel te vroege…
het gezicht van een hart
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
848 misschien kan ik in jou
pijnloos sterven
als regen min of meer regen is
en de dood met zijn wijsvinger
mijn ogen geneest, zacht
en onverklaard
het zou op stilte lijken; geleend
uit schaduwen van glas
of op witte vlokken
in een hand
wanneer niemand merkt
dat het sneeuwt, vroeg
tegen het raam
misschien is mijn zwijgen
niet…
het is meer dan een onderwerp
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
624 het licht verandert
het wordt lente
een vederstrelende stilte
brengt een zoen van jou
ik hoop dat dit nog jaren doorgaat
vrijelijk
door je bloemlezing heen
wanneer ik met wat vroege rozen
naar je toe zal komen
of enkel met de geur, gloeiend
en zonovergoten in mijn hals
en over alles, het besef, zo ongedurig in de wolken
wat…
Als de dag van heden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
812 licht
kwam binnen
ik rookte wel
en toetsen bewogen even
maar de ogen
en het denken
lieten mij
in een baarmoeder zweven
de viervoeter
bewaakte op mijn borst
ingeslopen hazenslaapjes
die aan elkander waren geregen
toen teneinde
het wakkere zich aandiende
scheen het zwart door mijn raam
was het nog een late ochtend
of al de vroege…
Blauwbekken
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
725 twee verliefde blauwbekkende kauwtjes,
zachtjes pikkend in elkaars nekveren,
mooi, teder silhouet op ijle voorjaarstwijgen,
in een koude, vroege februarizon,
pienter glanzen de oogjes, zwarte pareltjes,
stilletjes keuvelend, kauwend, preuvelend,
niet bang meer voor grote broer de kraai,
nee, pril verliefd, heel verliefd zijn ze,
pril en verliefd…
wacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
841 het gesprek van top tot teen
laat langzaam los
daar sta je dan alleen
het pad leidt je door een bos
een weg die iedereen vroeg of laat
moet lopen
het verlangen koppelt het hopen
nog een laatste vraag
fakkels branden fel in deze nacht
ontwaak
kracht
houdt wacht
figuren symbolen demonen goden
alles voorbij gekomen
dagdromen dromers…
Begin van wereldvrede
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
476 Gedoken bij de ingang
zat je daar ontheemd
je ogen schichtig bang
je was anders en vreemd
van grote schoonheid
waren je amandelogen
gevuld met droefheid
vroegen ze mededogen
verdreven uit je warme land
verstootte men jou ook hier
sta je ook nu aan de kant
voel je je als opgejaagd dier
kom geef mij je hand
en daarmee je vertrouwen…
Licht en glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 In vroege morgen tast
licht langs gevels
vindt een raam
klimt binnen
strijkt langs randen en stijlen
geeft langzaam plaats
aan kasten stoelen
glinsterend glas.
Licht speelt in glas
glas daagt het licht uit
geeft geslepen, zachte weerglans
gebroken, flitsend weerlicht.
Hunkerend samenspel als
lichaam en geest…
Landslakken
gedicht
2.3 met 35 stemmen
8.129 .
-----------------------------
uit: 'Vroege Sneeuw', 2003.…
Licht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
457 Bij geconstateerde
overtreding: vroeg naar bed,
én het licht gaat uit…
Het zal wel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
965 Natuurlijk is het beter zo
natuurlijk was ze oud genoeg
natuurlijk was er weinig
niemand die ze herkende
niemand waar ze om vroeg.
Natuurlijk is het beter zo
natuurlijk is haar kamer leeg
natuurlijk is er niks meer over
dat ze nu voorgoed toch zweeg
zegt men: is beter.…
Over de aap en de hond.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
689 De aap vroeg de hond,
Wat hij er van vond.
Hij zei: “Ik zat laatst te denken
Meer aandacht te schenken
Aan onze gemeenschappelijke grond. ”
De hond dacht na
En zei: ”mogelijk het DNA.
Ik heb wel eens gelezen,
Dat dat de bron moet wezen
Wat ons, mijn vrind,
Zo samenbindt
In ons wezen.”…
Agnus D.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.073 Vroeg in de morgen loop ik over de begraafplaats heen
naar het hoogste punt. Daar laat ik mijn ogen weiden
over de dodenakkers, over al die stenen in gelid. Een
haiku die ik pas las komt bij me boven:
regen
twee jaartallen
een naam
Hij is van Luc Lambrecht. Het lijkt wel een haikuskelet.
Korter kan niet.…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 En mijn zon vroeg
of ik weleens een traan laat
hij overrompelde
mijn zon herhaalde
zijn vraag
moest nadenken
en kwam er niet onderuit
te reageren
moest eerlijk zeggen
dat ik zeeën op peil houd
en soms tsunami’s veroorzaak
en mijn zon zei:
dat hij zou proberen
ze op peil te houden
door verdamping
ik wil hem omarmen
maar toch…
Zacht geweven zilver
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 die met
Haar stuur naar
Toenadering neigt,
Tegen het lage
Hekje geparkeerd,
En bezoek krijgt
Van een spin die
Beide tuinen door
Haar zacht geweven
Zilv'ren web met
Elkaar verbindt -
Ik kom hier net
Wonen, maar jij
Hebt voor mij al vast
Contact gemaakt met
Hen die mijn niewe
Buren zijn -
Hoopvol schouwspel
In de vroege…
In de diepte van onze dagen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
661 Ik vroeg om antwoorden; die kreeg ik, mocht ik
ontvangen en stimuleerde ik, blijkbaar
in de ander.
Men leerde van me, werd er gezegd.
Vroeger was vroeger.
Geen weg terug.
Ik ga verder heen, in de kern van mijn bestaan.
Het is voortaan niet volledig alleen; ik ga reeds
met velen richting een mooi samengaan.…
het psychiatertje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 het psychiatertje
na de zoveelste halve gare in kaart te hebben gebracht,
in het urinoir, bij het terugschroeven van de voorhuid over zijn eikel
en de aldus ontsnappende dampen bewonderend,
vroeg het psychiatertje zich gekweld af,
of deze stomen, samengeperst in de machinekamer van een dinkytoytreintje,
bij machte zouden zijn om dat treintje…
Na de zomer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.333 Een laatste zomerdag
Na een veel bewogen zomer
Met zoveel verlies in me
En zoveel verlies om me heen
De bladeren vielen vroeg dit jaar
In de harten van mensen
De bladeren die verkleuren
En die vallen gaan
Ze weten van het verlies
Ze weten van het verdriet
Ze weten van de taak die zij hebben
Om ons te laten weten
Dat ieder leven vergankelijk…
Een heerlijke vrijdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
692 Met een vrijdag voor de boeg
varen we met de wind in de zeilen
Al is het pas morgen vroeg
ik ben het dek al aan het dweilen
Gewoon flink de vaart erin
ja, echt alle knopen los
Zij maakt me nu al blij van zin
terwijl ik een blik werp naar haar tros
Als we straks voor anker gaan
aanmeren bij Verkade
Zal mijn meisje er zeker staan
ja ik…
Ontluikend verleden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
460 hier al geweest
waren we eerder onszelf
in afstand, nabijheid
in gezamenlijk verliezen
hebben we nooit bestaan
na afscheid, herinnering
vergeeld vervagen, vergeten
in dozen op verlaten zolders
in avondlicht langs kale muren
als huisraad zonder handen
zullen we elkaar ooit weerzien
ergens aan zwaarte voorbij
zomaar, op een vroege…
Lastpost
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
835 Ja, ik zeg het eerlijk,
vaak vind ik je status heerlijk,
maar vandaag heb ik geen tijd
voor je vroege hitsigheid.
Trek je daarom snel terug,
leg je te rusten op je rug,
voordat ik je uit penisnijd
met een ontbijtmesje besnijd ……
Zielsverdriet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
530 ik open mijn brievenbus
en hoop tegen beter weten in
op een brief, een brief van jou
leeg weliswaar, maar toch
het kan toch niet zo zijn
dat er na een jaar
van zoveel, niets meer rest
dan stilte
geen vragen, noch gemis
‘s ochtends vroeg wanneer
vogels nog in moeten zetten
schreeuwt mijn lijf me wakker
om eindeloos te malen
want mocht…
Van de dagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 Vandaag ben ik onvervuld,
de lichte meisjes van het vroege uur
en de zwarte wijnen van Cahors,
ze dragen noch ze schragen.
Met eeltloze handen zwoeg ik verder
aan de kuil, mijn misantrope opus.
Waar het schrijnt als zomerjeuk,
hoor ik het lome ruisen van de populier.…
Het hebben is ons nooit genoeg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 Herken de momenten
dat u steeds weer iets
meer van het leven vroeg.
Wij zijn nimmer lang tevreden
met wat we verworven hebben door
de tijd. Het is het hebben waardoor
het verlangen weer direct slijt.
Zo zit iedere ontevreden mens
in elkaar. Die nimmer lang blij
met een zitting kan zijn.…
Aalscholvers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 De ene aalscholver vroeg
aan de andere:
"wat ben jij nu toch aan
het doen?"
"Ik droog mijn veren, zo te
zien moet jij dat nog
leren."
"Het klopt wel, ik ben
een stukje jonger
dan jij. Het lukt me wel
aardig,
maar nog niet zoals
jij."
"Wil je bij me in de buurt blijven,
samen erop uit gaan?…
Eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
611 Eenzaamheid is als een valse hond,
hij komt je vroeg of laat bijten
Het begint altijd met een kleine wond
maar hij zal je openrijten.
Hij komt soms bij dag maar vaker bij nacht,
zit lijdzaam op je te loeren.
Ach jongetje lief, spaar toch je kracht,
’t Was zo makkelijk om je te vloeren.…