Netgedichten over jaargetijden

Buiten ruikt de lucht naar herfstgeluk. Gevleugelde woorden spiegelen de weemoed van een oude zomer. Haar ogen zacht en breekbaar turen naar wolken voorbij drijvend als zeilboten stuurloos.....trekken ze naar het zuiden geruisloos, geen geluiden. In haarzelf verzonken schrijft ze als herinnering een deel van haar verhaal,…

Hoe de wind door het foliagebladerte de seizoenen doet geuren en kleuren als leaves of grass en grass of leaves Om de ganse biodiversiteit telkenmale een metamorfose te laten ondergaan Hoe het foliagebladerte het ranonkelend struweel van smaragdgroen scharlaken tot saffraangeel in nieuw licht zet en het van zwaarte ontdoet…

Ondervindt u ook soms hinder in dit neervaljaargetijde van spontaan opborrelende imaginaire woorden fantasiebeelden of beide als bruisend mineraal bronwater met pfizeringrediënten of wat bubbelend moderna, Laat dan de feuilles maar mortes gelijk de indian summer evenals de dode eikels, platgetreden glands mortes…

Komen naar buiten herfst prikkelt mijn zintuigen keren naar binnen Hoe ontspannend en verfrissend het is om te proeven van een herfst die haar zoveelste hoogtepunt heeft bereikt waarbij ieder van ons kan genieten van paletten met authentieke en ongedwongen kleuren van waar tinten perfect bij elkaar passen. Op welke wijze heel wat zonnige…

Ik laat een kus rusten op de oevers van haar lippen Voel onder haar boezem een onregelmatige hartslag kloppen De onverwachte zoen van een nieuwe maand zoet smakend naar meer terwijl allerhande vruchten zoals appels en peren voorbijkomen om van te houden. Met mijn onschuldige handen heb ik haar wangen gestreeld tegelijkertijd lees ik op het gezicht…

Wanneer bij het ochtendgloren achter de grijze wolkenmassa een waterige zon zich verbergt van waar haar licht langzamerhand vermindert op hetzelfde moment is omgeving in een overgang waarin andere belangrijke veranderingen plaatsvinden. Hoe op een kale tak ik de gezangen van een huismus hoor wier akkoorden en toonsoorten zich laten mee- stromen…

In oogverblindend witte wolken De zielen van vermeende doden Zij observeren onze noden Maar ook de vreugde van bevolken Zij zien de gele stoppelvelden Hollandse herfst die speels de bomen Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen Het bladgroen moet het gaan ontgelden Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…

In oogverblindend witte wolken De zielen van vermeende doden Zij observeren onze noden Maar ook de vreugde van bevolken Zij zien de gele stoppelvelden Hollandse herfst die speels de bomen Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen Het bladgroen moet het gaan ontgelden Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…

Een herfstmaan schijnt over de velden daar aan de oevers van haar haar liefdesboek moet hij zich bezinnen over het strand en het feit dat hij geen kleren draagt hoog aan de hemel glanzend schijnt de maan over de daken het is nu herfst, in leeftijd en in ouderdom in seizoen en in vergankelijkheid kom we lopen naar de dikke deur verdwijnen…

iemand vroeg om ademruimte, vloedlijn en grensvlak tussen voorbij en toekomend naar vlechtpatroon van het absolute nu en het ultieme ter plekke, naijlend als nulpunt doorschijnend als middaguur, met een zachtheid die woorden vloeiend maakt in verlengde van voorbode, sluitstuk van voorbijgaande aard, zolang het nog kan…

Tussen buien, regenbogen heb ik gezien hoe hoge takken bogen, door appels zwaar gewogen En niet gelogen, bewogen kreeg ik mededogen met de boom, hoe de dunne takken mooie appels tillen mogen, ondanks schralig vocht, 't groeiproces gedogen Bijna had ik natte ogen, maar na een moment was ook dat vervlogen Ik heb overwogen ze te delen…

Nieuw jaargetijde licht slinkt langzaam maar gestaag het najaar ontspruit. Het herfstgetijde in al zijn pracht waarin je kennis maakt met sfeer en verrassende momenten Een lauwe zon speelt met lichtschakeringen en schaduwspel Stad en land bedekt onder een goudgekleurde tot rood getinte tapijt. Het bomenrijk zit in een overgangsperiode,…

Zoveel moois en meer de pracht van de seizoenen altijd weer anders Hoe het jaar ontspringt in een prille zonneschijn, een stille groei waarbij ook plantengroepen hun bladeren ontplooien Nieuw leven dartelt lekker over de velden en in verschillende luchtstromen Breekbare pootjes en voetjes zetten kleine stapjes vooruit naar de aankomende zomer…

Zoveel moois en meer de pracht van de seizoenen elke keer anders Hoe het jaar ontspringt in een prille zonneschijn, een stille groei waarbij ook plantengroepen hun bladeren ontplooien Nieuw leven dartelt lekker over de velden en in verschillende luchtstromen Breekbare pootjes en voetjes zetten kleine stapjes vooruit naar de aankomende zomer…

weer heeft zomer een bladzijde omgeslagen vol liefde en kleur zacht blies de zwoele wind nog de geur die wij op handen hadden gedragen wij kenden geen namen maar hun schoonheid in samen was fenomenaal gestileerd in vertakte schoonheid kenden zij de schutkleur van wereldwijs zonder opvallend te zijn geborgen op geschept…

Een veldboeket en takken zwaar van peren Dicht ruisend zomerblad, een vergezicht Wat koeien grazend in fel zonnelicht En schapen blatend in rustieke sferen Bos levert schaduw, zitbankjes naar keuze Een opgeworpen houtwal weigert wind De bijen zoemen hard en eensgezind De vlinders eren al het glorieuze De paarden schudden hoofd en staart…

Zomerse golven zachtjes strelend en voelend net als je kussen. Hoe ik word meegedragen door de krullende dynamische, golvende lijnen van een zachte frisse wind die ook nog eens mijn jeugd doet herleven, met heel veel vreugde en trots scheert zij langs mijn lichaam van waar de wilde haren nog niet zijn weggevlogen. Met overtuigende stemmen…

Groeien en bloeien als een uniek warm geschenk zomer op z'n mooist. Hoe men al vroeg in de morgen allerlei blauw laat samenvoegen tot harmonieus geheel: een wolkeloze hemel waarop lagen van romantiek en verlichting worden geschilderd met fijne penseelstreken, tinten drijven in bad van stijl en subtiliteit. Tezelfdertijd word ik gewekt door…

Bladeren groenen vogels heel actief bezig zomer is op komst. Omgeven door duizend-en-een kleine fonkelingen wordt de zon vroeg wakker en begint haar opkomend licht te werpen over gevarieerd landschap met ongerepte natuur vol afwisseling Zowaar nemen haar stralen mijn inkt evenals in beslag en inspireren mij tot schrijven. Welkom terug ster…

Er zitten korstjes op het water De vorst heerst, verstold De hemel vond tijd om de bodem te witten Wind krabt verbeten zijn windwakken open Waar het water in kabbelt als edel blauw bloed De zomer is afgelegd, het jonge leven gedood Kuit werd tot vis, het dons is verveerd Nu wachten op ooit, nieuwe nesten verwaren Zelfs de neerslag te moe…

Warrelig dansen de sneeuwvlokken om en om -- als wintermuggen.…

Muggen bulten van kamelen in de woestijn muizen vallen de mussen uit het gordijn…

Komen naar buiten het voorjaarslandschap vertoont als een schilderij. Wanneer lente aan nieuwe bladzijde begint zal haar inkt stromen en overal verspreid liggen in allerlei kleuren en vormen in een ruimte terwijl zij haar tijd ten volle benut met levensechte beelden van opkomend licht vloeiend in een betoverende stilte. Een frisse wind…

Dat kattengejank de hele nacht, verdorie -- het is weer lente!…

In je arm een bak narcis (Een wauw!!! een 'k hou van jou!') maar, een dankjekus op beider wang, plots plaats gemaakt voor al dat geel Na de thee naar 't haventje overzagen we op het talud het stille water en de blauwe lucht Varend leek 't water wijder, opener na zolang zoveel dicht en keken w' onze ogen uit, aten wat uit onze tas 't Was…

Ik ben waar ik ben en ook wil zijn ik drink mijn moeder en adem mijn vader ik wortel in mijn moeder en groei in mijn vader Ik ben in de kracht van de mooiste tijd van mijn leven, de lente van mijn leven, waar ik ben waar het gras groener is en waar ik wil blijven 's Nachts is de hemel donker als de maan zwart is overdag schijnt de…

Lente in het land Het huis vol zomerzon En tuin en op het schoolplein En ook op mijn gazon Ramen staan nu open De deuren wagenwijd Schoolpleinkinderstemmen Tekort kom ik aan tijd Jongens leren schaken Op een tweemeterbord Meisjes in d'arena Gaan op in badminton Plots verschijnt een tourbus Met groepen acht en zeven Terug van een…

Nieuw jaargetijde licht bloeit langzaam maar gestaag de Lente ontspruit. Op welke wijze blauw-witte tinten in het hemelgewelf uit hun winterslaap komen, stapsgewijs opklaren tot ze samensmelten tot een mooi en uitgestrekt geheel die helderheid, contrast of scherpte bij het krieken van de dag zullen wijzigen. Tegelijk ontluikt zachte warme…

Hoe jij als opmerkelijk beweeglijk en gestroomlijnd wezentje fladdert en gekoesterd wordt in de warme armen van het vlinderlicht waar jouw vleugels dartelen en dwalen van zoet naar zalig van behulpzaam vrijgevig passiebloem in haar nog vrij pril bestaan. Hoe jij als beeldend schepster glooiende landschap overschildert met palet aan kleuren te…

Oude mensen verstarren Ze eten steeds minder Dat is het begin van hun einde, maar ik wil vooruit Ik kruip en waggel tot ik rennen kan en ondertussen tover ik mezelf groot Ik ben onstuimig, op zijn minst in de verlangens die uit mijn ziel botten, ongeacht het seizoen Er laait een hongerige groei in mij Ik eet om te blijven eten, er is…