inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 78.855):

De pracht van de seizoenen

Zoveel moois en meer
de pracht van de seizoenen
altijd weer anders


Hoe het jaar ontspringt in een prille zonneschijn, een
stille groei waarbij ook plantengroepen hun bladeren ontplooien
Nieuw leven dartelt lekker over de velden en in verschillende luchtstromen
Breekbare pootjes en voetjes zetten kleine stapjes vooruit naar de aankomende zomer.

Het leven ontpopt zich, geniet met volle teugen van een
welige bloei der natuur, geurend en kleurend in prachtige nuances
Duin, strand en zee worden in overvloed gevuld met liefde, adoratie en genot
op hetzelfde moment zijn we in afwachting van het roestbruin lover die te allen tijde valt.

Hoe geheel onverwacht en plots fracties vrolijkheid wordt
overgenomen door heimwee, melancholie als schoonheid en tristesse
Het jong ontluikende verliest het eerst ontsproten blad terwijl volwassenen hier
en daar hun verval laten zien en treffen al voorbereidingen voor het overleven van de winter.

Wolken worden geschilderd in een palet van blauwe en roze
tinten, enorm wit tapijt strekt zich eindeloos zacht glanzend uit naar de
horizon, ijskristallen in vormen en gedaanten van waar een laatste restant nog even
blijft hangen aan een oude boom waar wij uitkijken naar een licht en warmte voor het nieuwe jaar.


Zie ook: http://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 4 september 2022


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 53

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)