Alle inzendingen over als zand door de vin

26653 resultaten.

Sorteren op:

Zorgen en de zee.

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 569
Zo’n heerlijk uurtje, maakt je hoofd weer leeg zand tussen je tenen zorgen en verdriet zijn zoals ik ze kreeg met de wind voorgoed verdwenen. Volgende week weer?…
Johanna18 augustus 2009Lees meer >

We gaan met z'n allen naar de Maan

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 984
Wellicht is er een Maanmannetje uit elkaar gespat Die zat net lekker in zijn kruidenbad Waarvoor hij maar een theelepeltje water nodig had Maar dat zullen we nooit meer weten Want het Maanmannetje is met de euforie vergeten Hoera, we hebben water, we kunnen naar de Maan Voor 1 liter water zou het om 10 duizend kilo Maanzand gaan Genoeg zand…

De liefde

netgedicht
3.4 met 34 stemmen aantal keer bekeken 585
't Is niet langs de oevers, waar het mulle zand mijn voeten zal omhullen en bij even weldoende rust de zon mijn huid streelt en mij zachtjes kust...…
Katty22 november 2009Lees meer >

Gedachten

netgedicht
4.7 met 28 stemmen aantal keer bekeken 582
Ik liep op het strand met mijn blote voeten door het zand. Dat nog warm was door de zon van uren geleden, toen de dag begon. En zag de schelpen liggen die me deden denken aan vroeger toen ik nog was, een kind. De schelpen bewonderend, als een kostbaar bezit. Niet willen kwijtraken, maar voor altijd bewaren!…

Ruis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
Tussen ruis en zand de handen in het haar verloren en de weg, met alle mensen kwijt. Droge ogen, natte wangen. Daar schreeuwt een vogel, op brokstukken gezeten dat wij het niet weten willen. Zo verzwijgen wij vol spijt van een wereld stil en doods, zingend van een engel die tussen beer en eend ongeschonden bleef.…

Leunend tegen hete wind

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
woordloos spreekt de boom verlatenheid leunend tegen hete wind en zand uit de woestijn zijn kroon is in verdrogen kaalgeschoren tot het laatste leven in een dorp dat niet mag zijn muren dwars gebarsten in generatieslang bestaan kapotte daken fluisteren nachts hun troosteloos vergaan zand rukt op met lange duinen in vorm en kleur…

Dimensies

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.204
Een zwerfkei vergroeit z'n wezen tussen wat zand en klei. Kijk, hoe hij vrijelijk ademt hij voelt zich kei. Niet anders dan los grind waar dimensies minder tellen en vriendschap wordt bemind.…
pama1 juni 2010Lees meer >

Fijne korrel

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
Een eindeloos luieren op watergekoeld schuurpapier met gesloten ogen verdampen op het wad de grenzen water en zand slikken de kim voor even weg De wind etst beelden in strandgeel en zeehondengrijs schuren hoeken rond stormvrees is een mensenkwaal niet voor hen die in golven huizen of in het water dat goden draagt.…
Kees Keizer20 november 2010Lees meer >

In de duinen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.300
Lichtdruppen storten in een parelval ; hij ziet niet, hoe zijn achteloze hand de blanke lichtdauw spilt, een zilverval van zon op witgrijs zilvermos en zand. Stil ligt hij in de diepe duinendel - een krekel sjirpt, blank zaagje, fijn getand - Hij ligt te turen naar het kleurenspel en 't dof oud-zilver van de schaduwkant.…

laat mij mijzelf verhalen

netgedicht
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.154
laat mij in tinten van aarde en zee voorbij de honderd kleuren rusten in het grijs van de avondschemer en in het zwart van de nacht laat mij vanuit het tepelvormige midden draaiend en cirkelend in eenvoud mijzelf verhalen de zee is mijn oor en het zand - mijn zinnen al het andere gaat mij niet aan…

Transitie

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 691
Tussen kei en korrel – leden van één lichaam - sluimeren eeuwen van gestaag verloop Twee gedaantes aan de uiteinden van tijd krijgen nieuwe maten bij 't wassen en slinken Er is geen verliezen of winnen voor wie afstaat of opneemt De wind waait bestendig van een oeroude vorm naar een nieuw volume.…
Kees Keizer28 februari 2011Lees meer >

Op het graf van ene ZANDLOPERMAKER

poëzie
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.284
Hij die door stoffig zand, terwijl hij heeft geleefd, ‘t Verloop van ieder uur in 't glas gewezen heeft, Wijst in zijn eigen stof, aan d'ogen daar toe open, Nu 't aller uren uur, dat niemand kan ontlopen.…

Springen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Ronddraaiend zand dat wind en zon niet lijkt te vrezen. Zo leest de schepper tekens in het zand. Met ingehouden adem wacht de koning op haar springen. Als zij aan hem vraagt, Of ze durft te springen.…

Gelukkig kind

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.051
Gelukkig kind, 'k zou alles alles geven voor uw geluk, mijn kind, dat ligt en roert in 't zand!…
Guido Gezelle2 september 2012Lees meer >

Met lange golven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
ik zag je driftig schrijven in het natte zand woorden die jij van de daken had willen schreeuwen maar je kon de stilte niet verstoren van het eindeloze strand waar meeuwen keken naar de sporen van je voeten in het cirkelend zoeken naar een karig maal zij vonden slechts je boeken de woorden opgevist door een trage vloed van…
wil melker10 november 2012Lees meer >

VERANTWOORDELIJKHEID IN NEDERLAND

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 675
Dat is de definitieve afsluitende fase van het 'polderen' welke elke gat dicht en mocht het toch even gaan lekken gedicht wordt met: "zand(zakken) erover"!…

Maskerade

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Lippen van zand, ouder dan de tijd rafels van een schrale gestalte vage sporen van zuivere zwijgzaamheid dolende regen die droogte als uiterste vorm van schraalheid drinkt in dit schijnbaar zinloze weer brengen lange witte wolken een kalme vervreemding het suizen van een verkwikkende koelte is weggestorven in vroegere zomers nu de tijd hier…
Kees Keizer16 november 2013Lees meer >

OUDDORP AAN ZEE

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Wij mensen leven dankzij antipoden Ik neem tafelmesheften van het strand Zij zijn al door hun schelpdieren verlaten In een ervan zie ik staat iets geschreven Mijn lieve doden staan hier hand in hand Een transparante kring van trouwe maten Als van de kalk het zand is afgewreven Lees ik dat we voor altijd zijn verweven…

Icarus

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels golven beuken op ons in voeten worden nat de wind blaast jouw sjaaltje op Het zand zo heet onder ons de zetel uitgeplooid de parasol open gevouwen boven jouw hoofd Ogen vallen dicht armen voelen licht benen gevlekt voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal De goden zijn met ons vandaag…

Sporen van verstand

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
jij vertrouwt jouw voetstappen toe aan het strand zij tekenen sporen van verstand in silicium van het zand dat als geheugen en actuele databank het bestaan omspant alleen en toch direct verbonden met alles wat er is deel jij de wereld als schepper zonder ooit te worden gewist…
wil melker26 september 2014Lees meer >

die mooie bank

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
't Zand de bank op 't zand leeg was die opgezet kil toch warm wachtend daar de verschijning tussen de druppels van de fontein dauw verblinde, verbaasd kijken op het netvlies een focus om nooit te vergeten de middagzon versterkte het zien en voelen, ik zocht warmte van de bloemen die open gingen, vlinders van gelukzalig gevoel noch…

Duin

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 804
Wolkenloze schaduwen tussen duinen Alles is ver weg, als de branding Jij slaapt, rust in een duinkom Ik raak enkel huid en zand…
tel29 november 2015Lees meer >

Stuurloos

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
Ik herzie mijn leven Op een afstand Voor een ogenblik Slechts heel even Het kruipt als los zand Door mijn handen En sluipt stuurloos langs mijn benen Verdwijnt dan vluchtig Op een verlaten strand Kriebelt plagerig tussen mijn tenen Ik herzie mijn leven In een vogelvlucht Voor een ogenblik Slechts heel even…

Bijdehandje ik

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
ik zag ze spelen met zand in overvloed op strand een licht misverstand over emmertje en schepje water en gieter gaven al snel het eerste piepen ook de kleurkeuze hield niet zo heel lang stand toen ik even niet keek had bijdehandje ik alle spullen ingepikt heb het opgeruimd wat bleef was zand zij speelden hand in hand…

Als paradijselijke gift

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
weer vlaagt wind ontrafelde gedachten op een ribbelig strand de patronen golven tot vloeiende lijnen in het waterige zand het is de afdruk van onze unieke menselijke breinen in verbondenheid het geestelijk communiceren zijn we kwijt valt buiten de persoonlijke mogelijkheid maar de database staat in silicium gegrift wind…
wil melker30 januari 2017Lees meer >

Mijn Vlo

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Ik leef in zand heel ver van hier daar spring ik graag wat op en neer en proef er de ontspannen sfeer van mensen, mijn ultiem vertier. Ik hou van alle bruine benen en ook de witte zijn me lief maar ’t liefst is mij mijn hartendief die kogelrond is van mijn genen.…

Rhodos-stad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
De dag duurde 2 korte nachten De krekels vervingen de klok De wind maalde mij tot los zand En verspreidde mij over het vergezicht. Ooit keer ik terug voor de rest…

De zandloper

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
wij zijn een zandloper: het zand stroomt er van jou naar mij en omgekeerd altijd maar door vermalend de tijd die voor ons wind is en het kaf wegblaast zo stroomt het zand van mij naar jou en omgekeerd altijd maar door…