26653 resultaten.
Zorgen en de zee.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
569 Zo’n heerlijk uurtje, maakt je hoofd weer leeg
zand tussen je tenen
zorgen en verdriet zijn zoals ik ze kreeg
met de wind voorgoed verdwenen.
Volgende week weer?…
We gaan met z'n allen naar de Maan
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
984 Wellicht is er een Maanmannetje uit elkaar gespat
Die zat net lekker in zijn kruidenbad
Waarvoor hij maar een theelepeltje water nodig had
Maar dat zullen we nooit meer weten
Want het Maanmannetje is met de euforie vergeten
Hoera, we hebben water, we kunnen naar de Maan
Voor 1 liter water zou het om 10 duizend kilo Maanzand gaan
Genoeg zand…
De liefde
netgedicht
3.4 met 34 stemmen
585 't Is niet langs de oevers,
waar het mulle zand mijn voeten zal omhullen
en bij even weldoende rust
de zon mijn huid streelt
en mij zachtjes kust...…
Gedachten
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
582 Ik liep op het strand
met mijn blote voeten door het zand.
Dat nog warm was door de zon
van uren geleden, toen de dag begon.
En zag de schelpen liggen
die me deden denken aan vroeger
toen ik nog was, een kind.
De schelpen bewonderend,
als een kostbaar bezit.
Niet willen kwijtraken,
maar voor altijd bewaren!…
Ruis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
521 Tussen ruis en zand
de handen in het haar verloren
en de weg, met alle mensen kwijt.
Droge ogen, natte wangen.
Daar schreeuwt een vogel,
op brokstukken gezeten
dat wij het niet weten willen.
Zo verzwijgen wij vol spijt
van een wereld stil en doods,
zingend van een engel
die tussen beer en eend
ongeschonden bleef.…
Leunend tegen hete wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 woordloos spreekt
de boom verlatenheid
leunend tegen hete wind
en zand uit de woestijn
zijn kroon is in
verdrogen kaalgeschoren
tot het laatste leven
in een dorp dat niet mag zijn
muren dwars gebarsten
in generatieslang bestaan
kapotte daken fluisteren
nachts hun troosteloos vergaan
zand rukt op met lange duinen
in vorm en kleur…
Dimensies
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.204 Een zwerfkei vergroeit
z'n wezen tussen wat
zand en klei. Kijk,
hoe hij vrijelijk ademt
hij voelt zich kei.
Niet anders dan los grind
waar dimensies minder tellen
en vriendschap wordt bemind.…
Fijne korrel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
591 Een eindeloos luieren
op watergekoeld schuurpapier
met gesloten ogen verdampen
op het wad de grenzen
water en zand slikken de kim
voor even weg
De wind etst beelden
in strandgeel en zeehondengrijs
schuren hoeken rond
stormvrees is een mensenkwaal
niet voor hen die in golven huizen
of in het water dat goden draagt.…
In de duinen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.300 Lichtdruppen storten in een parelval ;
hij ziet niet, hoe zijn achteloze hand
de blanke lichtdauw spilt, een zilverval
van zon op witgrijs zilvermos en zand.
Stil ligt hij in de diepe duinendel
- een krekel sjirpt, blank zaagje, fijn getand -
Hij ligt te turen naar het kleurenspel
en 't dof oud-zilver van de schaduwkant.…
laat mij mijzelf verhalen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.154 laat mij
in tinten van aarde en zee
voorbij de honderd kleuren
rusten in het grijs van de avondschemer
en in het zwart van de nacht
laat mij
vanuit het tepelvormige midden
draaiend en cirkelend
in eenvoud
mijzelf verhalen
de zee is mijn oor
en het zand - mijn zinnen
al het andere
gaat mij niet aan…
Transitie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
691 Tussen kei en korrel
– leden van één lichaam -
sluimeren eeuwen van
gestaag verloop
Twee gedaantes aan
de uiteinden van tijd
krijgen nieuwe maten
bij 't wassen en slinken
Er is geen verliezen
of winnen voor wie
afstaat of opneemt
De wind waait bestendig
van een oeroude vorm
naar een nieuw volume.…
Op het graf van ene ZANDLOPERMAKER
poëzie
3.9 met 11 stemmen
1.284 Hij die door stoffig zand, terwijl hij heeft geleefd,
‘t Verloop van ieder uur in 't glas gewezen heeft,
Wijst in zijn eigen stof, aan d'ogen daar toe open,
Nu 't aller uren uur, dat niemand kan ontlopen.…
Springen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
539 Ronddraaiend zand
dat wind en zon niet lijkt te vrezen.
Zo leest de schepper
tekens in het zand.
Met ingehouden adem
wacht de koning
op haar springen.
Als zij aan hem vraagt,
Of ze durft te springen.…
Gelukkig kind
poëzie
2.7 met 3 stemmen
5.051 Gelukkig kind,
'k zou alles alles geven
voor uw geluk, mijn kind, dat ligt en roert in 't zand!…
Tranendal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 van tranen
in het zand…
Met lange golven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 ik zag je
driftig schrijven
in het natte zand
woorden die jij
van de daken
had willen schreeuwen
maar je kon
de stilte niet verstoren
van het eindeloze strand
waar meeuwen
keken naar de sporen
van je voeten
in het cirkelend zoeken
naar een karig maal
zij vonden slechts je boeken
de woorden opgevist
door een trage vloed van…
VERANTWOORDELIJKHEID IN NEDERLAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
675 Dat is de definitieve afsluitende fase
van het 'polderen' welke elke gat dicht
en mocht het toch even gaan lekken
gedicht wordt met: "zand(zakken) erover"!…
Maskerade
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 Lippen van zand, ouder dan de tijd
rafels van een schrale gestalte
vage sporen van zuivere zwijgzaamheid
dolende regen die droogte
als uiterste vorm van schraalheid drinkt
in dit schijnbaar zinloze weer brengen
lange witte wolken een kalme vervreemding
het suizen van een verkwikkende koelte
is weggestorven in vroegere zomers
nu de tijd hier…
OUDDORP AAN ZEE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Wij mensen leven dankzij antipoden
Ik neem tafelmesheften van het strand
Zij zijn al door hun schelpdieren verlaten
In een ervan zie ik staat iets geschreven
Mijn lieve doden staan hier hand in hand
Een transparante kring van trouwe maten
Als van de kalk het zand is afgewreven
Lees ik dat we voor altijd zijn verweven…
Icarus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.222 Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels
golven beuken op ons in
voeten worden nat
de wind blaast jouw sjaaltje op
Het zand zo heet onder ons
de zetel uitgeplooid
de parasol open gevouwen boven jouw hoofd
Ogen vallen dicht
armen voelen licht
benen gevlekt
voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal
De goden zijn met ons vandaag…
Sporen van verstand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 jij vertrouwt
jouw voetstappen
toe aan het strand
zij tekenen
sporen van verstand
in silicium van het zand
dat als geheugen
en actuele databank
het bestaan omspant
alleen en toch
direct verbonden
met alles wat er is
deel jij de wereld
als schepper zonder
ooit te worden gewist…
die mooie bank
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
508 't Zand
de bank op 't zand
leeg was die opgezet kil toch warm
wachtend daar de verschijning tussen de druppels van de fontein
dauw verblinde, verbaasd kijken op het netvlies een focus om nooit te vergeten
de middagzon versterkte het zien en voelen, ik zocht
warmte van de bloemen die open gingen, vlinders van gelukzalig gevoel
noch…
vijftig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.047 vijftig
nog eens vijftig jaar
stapels zand
jou gewenst
want
wat is het leven mooi…
Duin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
804 Wolkenloze schaduwen tussen duinen
Alles is ver weg, als de branding
Jij slaapt, rust in een duinkom
Ik raak enkel huid en zand…
Stuurloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 Ik herzie mijn leven
Op een afstand
Voor een ogenblik
Slechts heel even
Het kruipt als los zand
Door mijn handen
En sluipt stuurloos
langs mijn benen
Verdwijnt dan vluchtig
Op een verlaten strand
Kriebelt plagerig
tussen mijn tenen
Ik herzie mijn leven
In een vogelvlucht
Voor een ogenblik
Slechts heel even…
Bijdehandje ik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 ik zag ze
spelen met zand
in overvloed op strand
een licht
misverstand over
emmertje en schepje
water en gieter
gaven al snel
het eerste piepen
ook de kleurkeuze
hield niet zo
heel lang stand
toen ik even niet keek
had bijdehandje ik
alle spullen ingepikt
heb het opgeruimd
wat bleef was zand
zij speelden hand in hand…
Als paradijselijke gift
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 weer vlaagt
wind ontrafelde
gedachten op
een ribbelig strand
de patronen
golven tot
vloeiende lijnen in
het waterige zand
het is de afdruk
van onze unieke
menselijke breinen
in verbondenheid
het geestelijk
communiceren zijn
we kwijt valt buiten de
persoonlijke mogelijkheid
maar de database
staat in silicium gegrift
wind…
Mijn Vlo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
590 Ik leef in zand heel ver van hier
daar spring ik graag wat op en neer
en proef er de ontspannen sfeer
van mensen, mijn ultiem vertier.
Ik hou van alle bruine benen
en ook de witte zijn me lief
maar ’t liefst is mij mijn hartendief
die kogelrond is van mijn genen.…
Rhodos-stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 De dag duurde 2 korte nachten
De krekels vervingen de klok
De wind maalde mij tot los zand
En verspreidde mij over het vergezicht.
Ooit keer ik terug voor de rest…
De zandloper
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 wij zijn een zandloper:
het zand stroomt er
van jou naar mij
en omgekeerd
altijd maar door
vermalend de tijd
die voor ons wind is
en het kaf wegblaast
zo stroomt het zand
van mij naar jou
en omgekeerd
altijd maar door…