699 resultaten.
Eendagsvlinders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 al veel eerder maar ook later
hadden wij de illusie laten varen
we gingen de tijd stoppen, alle
rivieren verleggen, de zee bevloeien
onze gedachten herschikken
de schrijver leren brood bakken
het bleef bij machteloos rommelen
bij morrelen aan de machine
de eeuwigheid of het niets
maar wel de moeite waard…
Bevaren.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 een rare
heb menig schip
en schuit bevaren
als bootsman
soms als stuurman
aan bak - en stuurboord
nooit... als kapitein
Daar zijn......
er al zoveel van
die willen sturen
-als beste- vanaf de wal
Ze zijn....
groot in getal
maar 'het scheepsvolk'
is 't moeilijkst te sturen
Daarom...…
Zou ze weten....
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 Ze is mijn muze en mijn baken,
ze is mijn wrede koningin.
Aan haar blijf ik voor altijd haken,
ze blijft zo koel, verroert geen vin.
Zou ze weten van mijn hunker,
zo heftig en haast animaal.
Ik sta bevroren voor haar bunker,
ze blijft zo pijnlijk cerebraal.…
Frans
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.743 Je was altijd mijn veil`ge haven
een helder baken aan de kust
en op de meest woelige momenten
vond ik bij jou mijn rust...…
Op de hoek van het bestaan
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.037 De vrouw achter het snackloket
staat te bakken, staat te zijn.
Is dit haar keus? Ze kent
geen Sartre,wel haar klanten
als haar broekzak.
Niks geen nieten, dit zijn frieten!
En met een ferme zwaai
vliegt al het zijnde door de lucht.
Ze is een dichteres
van elke zak patat.
Ik zie haar denken:
'Vent, ga eens existeren!…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
843 Mijn leven is vergankelijk
Elke dag een beetje sterven
Maar morgen leef ik nog
Om de stand bij te houden
Hoog jubelend beklim ik de zonnebloem
Licht geworden door de barometer
Bezin ik helemaal te loor
Zak ik af naar de goudsbloem
Passeer de metafoor
Ik schat mijn kansen in
Haal ik deze lente
Of bak ik zo bruin
Dat men mij begraaft
Onder…
Vuurtorenwachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Het licht dat nooit dooft,
baken in zee,
houvast in de chaos
van wat begin, midden
en einde verhaal is
van Genesis tot Openbaring,
van woeste leegte
naar het Eeuwig Licht.
Gedicht naar het gelijknamige boek
“Vuurtorenwachten” van Jeanette Winterson.…
Een mooie dag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 De zon, de zee, en het strand,
Mensen liggen bruin te bakken.
Een verliefd stel hand in hand,
Tekent hartjes in het zand met wat takken.…
Een dag van nood en vis
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
745 paardenhoeven kletteren op de stenen
water valt met bakken
op de aangespoelde lading
bijeengesjord met lijkentouw
onder zeil in jute zakken
ergens wordt een klok geluid
uit nooddruft slaat hij zijn slag
de jutter, hij fluit
zet een zuidwester op, voor hem
is het zo’n dag van brood en vis
zijn bedreven oog
zeeft de vloedlijn op bot en…
De nacht, de zwoele nacht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.271 Ik ben geen bake; geen verwijlen, geen verbeiden;
geen duizeling van hoop, geen duizeling van dood.
Ik ben alleen, bij holle ontstentenis van lijden,
ik ben niet meer dan lijdelijk een moeder-schoot.…
een vreemde bril
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 mijn zienswijze, ze duidt op jou,
jouw vrijheid en de nood
er tegen in te gaan
als de bezetter anders denkt
zijn gekrenkte trots is
als een baken in het laken van zijn macht
wie heeft jou naar hier gebracht?…
Over alle daken
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.444 - Over alle daken
bleek-gebloede bake;
over heel de wereld heen
liefde en leed, - alleen...…
stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 een huis in een
smalle straat met
lindegroene bomen
is het houvast
van een frèle vrouw
haar baken een
burcht om te kunnen
blijven om te schuilen
achter een donker
ondoordringbaar gordijn
volgen haar ogen
de passanten
niemand ziet ze
over het hoofd
men vindt haar
zoveel later
levenloos in de stoel
de opgezette lapjeskat…
Rijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
675 Ze groeide uit een simpele stek
die bloem nog niet ontloken
en bloeide op de verkeerde plek
niemand had haar geur geroken
ze was zo voorbestemd helaas
en belandde in een vieze bak
in plaats van een vergulde vaas
vooroordelen voor het gemak
verspillen vaak latente talenten
en minachten de praktijk
dat kost de overheid veel centen…
Glimp
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
688 Ik slinger het anker naar jouw onderlip
Een wijnrood, roerloos baken
En klom naar dat bruisbad van vlokken
Genesteld tegen tandvlees
Je kon me wegslikken als een kruimel
Gisteren nog klom ik reikhalzend in de mast
Jouw lendendoek
Door stormvingers losgeknoopt
Waait tegen mijn gezicht.…
Liefde en zo
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.302 Samen
schillen en bakken met eigen boter.
Weet je nog, dat we dat hadden
afgesproken. En dan slacht ik
er een varken bij. Ook
alleen voor jou.
Maar dat hoeft niet meer.
Het gras van de buurman
is inmiddels groener
en zijn aardappelen groter.…
Residu
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
683 Totdat de ziel van onze woorden wederkeert
werp ik een baken in de zee van tijd
dat uit de tal van tekens uit oneindigheid
slechts jouw bewegen registreert.
Wat komen moest en wat verloren ging,
elk spreken kent zijn vastgesteld traject:
het woord bepaalt de vorm van ieder ding -
slechts dat, wat na het spreken overblijft, is echt.…
Verbonden
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
806 De zwaan, boeiend,
drijft als baken
in zee waar ruimte
thuis zal worden
slag voor slag verliest
zij de allerlaatste golf
waar de blik op zijn zijn
verdwijnt achter de dijk
bijna uit het zicht
rekt haar lange hals
zich nogmaals
terwijl een eenzame traan
ver vliegt
schikt ze haar veren
rugslag heeft haar nooit
geboeid…
droom
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.476 De droom van het eens iets zullen worden,
iets nieuws te gaan doen,
me te onderscheiden,
het verschil uit te gaan maken;
de droom als drijfveer, de ambitie
als onuitputtelijke bron van levenskracht,
als anker, kapstok waar de tegenslag
van onderweg geparkeerd kan worden,
die droom als baken, als
hersenspinsel handreikend
naar een betere…
Tijdsbeeld van Morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
488 hemelbloemen haasten zich
en pakken samen als een
groot boeket
over het baken van onze stad
waar gedachten innig en stilzwijgend
bovenwinds meevaren
daar wordt liefde aangeraakt
en vloeit jouw tijd geruisloos over
in die van mij
waar seconden in gelijke tred
volmaakt geschiedenis schrijven
ogenblikkend in de kleur van het hart
levend…
novice
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Door het venster spreekt de verbeeldingskracht
aangekomen als novice
vertrokken rond middernacht
als tramp met meegekregen advies
Wordt geen caricatuur
een baken zonder doel
een grap met als duur een uur
kermisattractie met droevige smoel
Maar waar begrijpelijkerwijs gerust een waterplant
omhoog groeit explosief richting de omgeving…
Subtropisch
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 ik zit hier maar te zitten
luiheid druppelt samen
met het zweet
van mij af
wat een absurde
temperaturen
voor mij is dit
een straf
ik verlang naar twintig graden
blauwe lucht
een zuchtje wind
de zon die mij
zacht toelacht
mijn huid lichtbruin getint
ik zie alleen maar grijs
en regen valt met bakken neer
subtropisch voelt…
wakker worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 in een droom lijkt alles echt te zijn
maar als je wakker wordt niet meer
de ervaring blijkt dan valse schijn
en het hier en nu keert weer
maar misschien droom je nu ook
en zal je eens ontwaken
blijkt het hier en nu een sprook
een bedriegelijk vals baken
wat tijdelijk is vergaat
en is slechts een illusie
maar wat eeuwig is bestaat
dat…
zebra
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
552 statig fier de kop geheven
kleurt zwart wit de zebra
met gerechte rug
zoals zij baken is
van hier naar daar
voor een veilig pad
de aandacht trekkend
lonken lichtend wit
van hier bekeken
daar haar strepen
waar het zwart niet is
aan de overkant
het leven verlangend
leidt zij blind vertrouwd
ons tussendoor de wielen
die verschil maken…
Les Pieux
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.128 ik wil niet weg
voeten hebben
wortel geschoten
in het losse zand
dat als strand
schelpen als juwelen
verbergt
ik kan niet weg
handen dragen
verwarmde stenen
in elke kleur
de wind geeft geur
de zon is baken
is leven
ik moet niet weg
ogen kijken
oneindig ver
mijn huid proeft zout
hier word ik oud
wil ik blijven
met jou…
Waarom verwijt ge mij
poëzie
3.7 met 18 stemmen
2.744 Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten
die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan,
De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate,
weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan.
Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden.
De zee slaat aan de maan de maat van alle tijd.…
Ode aan mijn hand
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.249 ik loof je beminnelijke hand
het is altijd afwachten wat je doet
soms lig je te rusten,en dan
ineens moet je weer aan de bak
stilte verbroken door woorden uit mijn brein
gehoorzaam en nauwgezet
help je mijn zinnen onfeilbaar zijn
securiteit is je waarborg
je schrijft in verbeelding, met daarbij
horende aarzelingen…
Mens erger je niet
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
709 Zoals Lucebert schreef
poëzie is kinderspel
wie de poëet is
werpe de eerste steen
werpt hij dubbel zes
hij gaat meteen
verstoten van alle aarden
naar de gevangenis
intens tot zijn verdriet
Gooit hij ze niet
of eenmaal in de bak
de eerste keer wel
ook bevrijding na een poos
het heeft geen waarde
alle poëzie is weerloos
da's eigen aan…
jij bent mooi
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.689 jij ontbloot het baken waar ik naar zoek
ofschoon mijn blikken steeds weer dwalen
naar je string die ik duidelijk
kan zien, je beha en de contouren van je tepels
doch is er in mij geen begeerte verlangen
of een gekriebel in de buik en kan ik
rustig rechtop blijven staan zonder
dat jij bij me een erectie ontwaart
jij bent mooi, mooier…
Lokaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 Hier bakken bakkers zalig brood.
Goed nieuws wordt hier gemaakt.
Zeg al dat goede voort!
Via HET LOKAAL van Amersfoort.…