Alle inzendingen over belichten

256 resultaten.

Sorteren op:

Reanimatie?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Ik bezing de stemmen maar kan niet zingen, ik beschrijf de schreeuw die mij de mond moet snoeren, het bestijgt de keel, reanimeert de eerdere teksten die van binnen weer naar buiten zijn gekeerd, Onderga de aderlating die het ademhalen insemineert, ik belicht de kleuren van zwartgalligheid in een schater, door tranen gestold in…
Pama22 oktober 2014Lees meer >

de duivel

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
in de donkere kamer onthullen zich bij tijd en wijle beelden van onbekende aard ook al lijkt de waarneming zuiver en belicht onder de juiste hoek soms groeit er ongewild een boze duistere geest waarvoor ik ernstig huiver zou een slang zich verbergen duivels van zin die plots enkel schaduwen baart en, zo lijkt, mij met stuurloosheid willen…

Woonplaats

gedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.729
Wij zeven de kleuren, belichten de tijd die te ver voor geluid als een stralende ster op ons afkomt. Het aldus verkregen gebied dat we opslaan is houvast en huis. Steeds weer komen wij thuis. ----------------------------------- Uit: 'Voorheen te Orisande', 1986.…

Meisje

poëzie
3.5 met 34 stemmen aantal keer bekeken 6.050
(Dan ben ik naakt en mijn naaktheid wiegel ik vóór de zacht-belichte spiegel, - de elektriese lamp is gehuld in een zijde-bloedrode bloem. - ) Ik wacht en voel 't immense van mijn leed, wijl ik slechts vaag weet mijn leven inkompleet. 26 mei 1916…

Als 't kindje komen zal

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.099
Loom laat zij vallen 't hemdje vlinderlicht - En dromig ziet ze, aan morgenblauwe trans, Met wapperlokken zweven rond een krans Van engelkopjes, blond en blank, belicht Door lente-zon, in slepende cadans. Op wie zal 't kindje lijken?…
Helene Swarth28 februari 2019Lees meer >

Wintertuin

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.090
een waterig zonnetje belicht met haar stralen het roze van het laatste roosje aan de stam wat restjes boterham op mijn rondje liggen er te wachten op bekjes die het op komen halen een merel staat met schuine kop de snavel gericht op de nog natte aarde zijn pootjes trappen plots omdat hij wat ontwaarde aan de clematis hangen nog wat pluizen…

Verwarring

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
hoe zal het lachen mij vergaan wanneer ik maatstaven doormidden breek en de geïnfecteerde breuklijn zalf met achtergebleven passie en liefde zal ik voorbij de bevroren stand waar de maan haar licht extra vergroot belicht over de stoffige en pluizige momenten het droomdenken anders gaan zien of schreeuwt het verlangen in mij als huilkind…
N. Rakta13 februari 2010Lees meer >

Rembrandtcyclus 19: anno 1669: Rembrandt sterft

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 705
is ontgoocheld en vervlogen is verpulvert langzaam ook mijn leven uit jouw leven weg jij dartelt in mijn schaduw kind evenzo als Titus deed wat bijna niemand weet, Cornelia dat jij nog nooit door mij geschilderd bent maar bij toeval treffend op het meisje lijkt dat middenin ’de nachtwacht’ diep in mijn ogen kijkt, zo zacht door mij belicht…

dankbaar hart

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 800
zieke bedden waar het leven in de aderen drupt en ademhaling wordt verlicht door zuurstof uit de muur waar naaldfetisjisten bij nacht en ontij monsters willen van je bloed dat is geen plek waar je wil zijn maar als de nacht valt en de witte engelen zweven door verstilde gangen en dansen op onthutste bedden je bezorgd belichten…

landschap

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 741
landschap het constant golvend blauw en grijs belijnd door steeds weer wuivend groen ruw onderbroken door puntig witte vlekken tikkende touwtjes tegen een verticaal het altijd stromend water naar het laagste punt strak overtrokken door een gebogen horizontaal stevig ondersteund door sterk betonnen palen schitterend belicht door…

spot en spel

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.485
Voor die koude grillen zou ik liever schuilen Op een droge, warme zolder Dan had ik liever mijn dwergparkiet bemind Je oog spuwt schichten Ik kaats de donder terug Je wil mijn weekste vlek belichten Ik wil enkel jouw kaakbeen ontwrichten En sla verstrooid Als naar een drinkende mug.…
Wim Veen31 augustus 2004Lees meer >

De Keukenhof

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 792
wordt niet altijd feestelijk belicht met gemeier en getak op de bloemenzee kleurig jaarlijks in gelid per defilé folklore grapjes over te bolgericht vraag is brengen trein auto televisie ons niet te snel de velden in beeld zodat het de mens duizelt en verveelt bij flitsfoto's buiten de interactie krioelende meutes op Geestlijke plattegronden…

Lente

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 827
De stralen van de zon belichten het groen dat is gelaafd, gestaald door regen die voor zon moest zwichten; het malse groen dat glanst en straalt. Het groen neigt naar het geel en gouden gestalten dansen van blad naar blad. Een schijn van goud doorspekt de wouden en trekt nog nurkse luchten glad.…

Oktober

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 837
In d'omarming van oktober is de zomer reeds voorbij Door schemer zijn straten verlaten Het wordt een frisser jaargetij Bomen raken bonte bladeren kwijt De laatsten bereiken gracieus de wegen Regen valt neer op het gekleurd tapijt Zonnestralen zijn als een zegen 't Hemelse schouwspel in de lucht zorgt dat de natuur wordt belicht Vogels…

Ontmoeting?

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
Het dichtsel zelf, weet zelf niet wat kunst moet zijn, duiven voegen hun abstractie aan het woordbeeld toe, verguld en belicht de zon een plekje op het hoofd, schieten edelstenen de gedachten naar de dromen van onvergankelijkheid en een wereld, die enkel bestaat uit bloeiende nachten.…
Pama10 februari 2013Lees meer >

Onkruid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
Het wildgroeiende groen door de zon belicht De mooiste bloem die voor het onkruid zwicht Hoe langer de tijd verstrijkt, Hoe meer kleur voor het groen uitwijkt De gele schijn, zo fel op het niet onderhouden leven Bomen zijn niet omgekapt, zaadjes blijven nutteloos in de rondte zweven Paden worden langzamaanaan onbewandelbaar De stammen drukken…

Ons enige wapen?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
gestolen woord zich omdraait in z’n graf opgedragen in een metafoor houdt de geschiedenis verborgen of geeft er een ander tintje aan, door wisselende intenties is vermoord, wie de werkelijkheid vindt, stuur het door naar de couveuse van elk gedicht om te laten rijpen op een plank als het ongemakkelijk wordt het snel vergeten en niet belicht…
Pama1 juni 2020Lees meer >

Dagdromende rivier-vriend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
schaduw op het linnen veld ergens in een ontwaakte wereld zonder commerciële gekte proberen we te roeien we praten over politiek in onze fluisterboot over leven en de dood varen we langs het riet vogels verlaten onze gedachten in ons hart vergeten wij verdriet een droevig tijdperk verdwaalt we komen dichter bij de waarheid belichten…
mobar29 juni 2019Lees meer >

Adam en Eva (oftewel Hendrik en Nanna de Vries)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8
De wolkenbanken hier benee, Alsof 't nòg mooier kon, Vormen een witte binnenzee, Belicht door d'ochtendzon. De heuveltoppen en de bomen Steken boven 't "water" uit. Zit ik bij zoveel moois te dromen, Krijg ik kippenvel op d'huid!…

Geen dolen door de morgenmist

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 526
Heb jij ‘t ooit geweten,’t wonderlijke werkelijk verstaan hoe woordloos liefdevol leven zo belicht voort kan gaan. Is geruis van vleug’len gelijk ‘t ruizen van een bladerdek de herfst niet vrezen daar er steeds ‘n voorjaar zal wezen de herfst niet vrezen daar er steeds ‘n voorjaar zal wezen.…

Oude pijn

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 178
wanneer mijn zicht enkel vanuit een brede horizon zou betrachten de onmetelijkheid te voelen, hoor ik nog de bergen in de schaduw van dit licht, schudden nog steeds orkanen vanuit de verte, belichten sterren dit gewicht zwijgen nog immer de verbindingen eens aangegaan, vervaagde bollen kwik zijn alleen te begrijpen zoals de…
Silann Nara22 augustus 2026Lees meer >

Globale lichtbundel

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 685
wereldleiders praten en praten beloven en beroven papieren dossiers als bladgoud bedrukt vanuit gouden paleizen op het rode pluche en strak in het pak kaviaar en champagne en stalen gezichten ontkennend belichten dat ze zijn gezwicht voor de armoede in plaats van het met economische winst te laten verdwijnen in plaats van brood…

AFSCHEID

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.469
Hier ben ik weer, De najaarszon die wolkgedoofd Het bronzen loof in ’t hoge hout Boven ons hoofd Daglang belichtte zilverkoud, Viel aan de steile hemel neer En overstroomt de grond met vloeibaar goud: Hier ben ik weer!…

Gereanimeerd?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Ik bezing de stemmen maar kan niet zingen, ik beschrijf de schreeuw, die mij de mond moet snoeren, het bestijgt de keel, reanimeert eerdere uitspraken die van buiten naar binnen zijn gekeerd, ik onderga de aderlating die de stilte insemineert, belicht de kleuren van zwartgalligheid in een schater, berijd gestolde tranen van kleinschaligheid…
Pama5 april 2019Lees meer >

Herinnering

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.174
Mijn ogen waren door die ervaring belicht met waterdruppels en doordrenkt met zonneschijn. De Cerf is de maan, ik hun schaduw. Zij zijn de zee, die mij op het droge hielpen. Zij zijn het eten, ik de smaak. Wij zijn aan elkaar gewaagd. De Cerf heeft mijn leven veranderd. Een andere dementie gegeven.…

Het denken geeft reden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 862
Een kerstster schijnt; en wat ook ter wereld verdwijnt; jaarlijks ziet men vanuit het oosten gericht, een ster op de wereld die voor even de vrede belicht.…

Als mijn wereld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 618
Als mijn wereld niet meer belicht de wereld van voorheen. De mensen op mijn aardbol zich verbergen achter hun muur van steen. Als mijn wereld uit het zicht is. De ogen luiken in mijn gezicht. De duisternis mijn doel is, het licht bezweken is onder zijn gewicht. als mijn wereld hunkert naar wat nog te ontdekken valt.…

DODENMARS VOOR ROTERDAM (Aan Gerard Zalsman)

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.774
De wind loeit om een bouwvaltop, een schelle vlam schiet suizend op, belichtend als in spotternij, de resten van wat huisgerei. Hier vond wie daaglijks nam en gaf een ruw en eindloos massagraf. Het werk van hersens, hand en lust is even grondig uitgeblust. Ik wend mij naar de waterkant. De schepen liggen leeggebrand.…

Er komt een man…..

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
haar bedoelde boodschap, belandt in de sporen waar de voornemens uit ontstaan waar geen gezeur of hindernis ons wacht en iedereen doodvriendelijk toelacht, het kerstidee door hebbedingen bedolven raakt, Hij denkt alweer aan z’n vertrek, voordat hij is gekomen, wat eindigt in een heimwee naar een stilste plek die de werkelijkheid belicht…
Pama12 december 2019Lees meer >

Terra nova land

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
NOMADE Waar je de wereld maar wordt ingezogen Daar is de maan je rijzend voorgegaan Haar achterzijde blijft in 't duister staan In 't nachtlicht wordt de aarde rond bewogen Haar schijnsel dat Eurazië belicht Siberië noordpool Galactica En Groenland Arctica America Daarop had eerder nooit een mens goed zicht Bezien wij nu de terranova…
Maxim12 januari 2024Lees meer >