256 resultaten.
Reanimatie?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 Ik bezing de stemmen
maar kan niet zingen,
ik beschrijf de schreeuw
die mij de mond moet snoeren,
het bestijgt de keel,
reanimeert de eerdere teksten
die van binnen weer naar
buiten zijn gekeerd,
Onderga de aderlating
die het ademhalen insemineert,
ik belicht de kleuren van
zwartgalligheid in een schater,
door tranen gestold
in…
de duivel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
589 in de donkere kamer
onthullen zich bij tijd en wijle
beelden van onbekende aard
ook al lijkt de waarneming zuiver
en belicht onder de juiste hoek
soms groeit er ongewild
een boze duistere geest
waarvoor ik ernstig huiver
zou een slang
zich verbergen
duivels van zin
die plots enkel schaduwen baart
en, zo lijkt, mij met stuurloosheid
willen…
Woonplaats
gedicht
3.5 met 8 stemmen
3.729 Wij zeven
de kleuren, belichten de tijd die te ver
voor geluid als een stralende ster
op ons afkomt. Het aldus verkregen
gebied dat we opslaan is houvast en
huis. Steeds weer komen wij thuis.
-----------------------------------
Uit: 'Voorheen te Orisande', 1986.…
Meisje
poëzie
3.5 met 34 stemmen
6.050 (Dan ben ik naakt en mijn naaktheid wiegel
ik vóór de zacht-belichte spiegel, -
de elektriese lamp is gehuld in een zijde-bloedrode bloem. - )
Ik wacht en voel 't immense van mijn leed,
wijl ik slechts vaag weet mijn leven inkompleet.
26 mei 1916…
Als 't kindje komen zal
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.099 Loom laat zij vallen 't hemdje vlinderlicht -
En dromig ziet ze, aan morgenblauwe trans,
Met wapperlokken zweven rond een krans
Van engelkopjes, blond en blank, belicht
Door lente-zon, in slepende cadans.
Op wie zal 't kindje lijken?…
Wintertuin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.090 een waterig zonnetje belicht met haar stralen
het roze van het laatste roosje aan de stam
wat restjes boterham op mijn rondje
liggen er te wachten op bekjes die het op komen halen
een merel staat met schuine kop
de snavel gericht op de nog natte aarde
zijn pootjes trappen plots omdat hij wat ontwaarde
aan de clematis hangen nog wat pluizen…
Verwarring
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
512 hoe zal het lachen mij vergaan
wanneer ik maatstaven doormidden breek
en de geïnfecteerde breuklijn zalf
met achtergebleven passie en liefde
zal ik voorbij de bevroren stand
waar de maan haar licht extra vergroot belicht
over de stoffige en pluizige momenten
het droomdenken anders gaan zien
of schreeuwt het verlangen in mij als huilkind…
Rembrandtcyclus 19: anno 1669: Rembrandt sterft
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
705 is
ontgoocheld en vervlogen is
verpulvert langzaam ook mijn leven
uit jouw leven weg
jij dartelt in mijn schaduw kind
evenzo als Titus deed
wat bijna niemand weet, Cornelia
dat jij nog nooit door mij
geschilderd bent maar bij toeval
treffend op het meisje lijkt
dat middenin ’de nachtwacht’
diep in mijn ogen kijkt, zo zacht
door mij belicht…
dankbaar hart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
800 zieke bedden
waar het leven in de aderen
drupt en ademhaling wordt
verlicht door zuurstof uit
de muur
waar naaldfetisjisten bij
nacht en ontij monsters
willen van je bloed
dat is geen plek waar je wil
zijn
maar als de nacht valt en de
witte engelen zweven door
verstilde gangen en dansen op
onthutste bedden
je bezorgd belichten…
landschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
741 landschap
het constant golvend blauw en grijs
belijnd door steeds weer wuivend groen
ruw onderbroken door puntig witte vlekken
tikkende touwtjes tegen een verticaal
het altijd stromend water naar het laagste punt
strak overtrokken door een gebogen horizontaal
stevig ondersteund door sterk betonnen palen
schitterend belicht door…
spot en spel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.485 Voor die koude grillen zou ik liever schuilen
Op een droge, warme zolder
Dan had ik liever mijn dwergparkiet bemind
Je oog spuwt schichten
Ik kaats de donder terug
Je wil mijn weekste vlek belichten
Ik wil enkel jouw kaakbeen ontwrichten
En sla verstrooid
Als naar een drinkende mug.…
De Keukenhof
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
792 wordt niet altijd feestelijk belicht
met gemeier en getak op de bloemenzee
kleurig jaarlijks in gelid per defilé
folklore grapjes over te bolgericht
vraag is brengen trein auto televisie
ons niet te snel de velden in beeld
zodat het de mens duizelt en verveelt
bij flitsfoto's buiten de interactie
krioelende meutes op Geestlijke plattegronden…
Lente
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
827 De stralen van de zon belichten
het groen dat is gelaafd, gestaald
door regen die voor zon moest zwichten;
het malse groen dat glanst en straalt.
Het groen neigt naar het geel en gouden
gestalten dansen van blad naar blad.
Een schijn van goud doorspekt de wouden
en trekt nog nurkse luchten glad.…
Oktober
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
837 In d'omarming van oktober
is de zomer reeds voorbij
Door schemer zijn straten verlaten
Het wordt een frisser jaargetij
Bomen raken bonte bladeren kwijt
De laatsten bereiken gracieus de wegen
Regen valt neer op het gekleurd tapijt
Zonnestralen zijn als een zegen
't Hemelse schouwspel in de lucht
zorgt dat de natuur wordt belicht
Vogels…
Ontmoeting?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
533 Het dichtsel zelf, weet zelf niet wat
kunst moet zijn, duiven voegen hun
abstractie aan het woordbeeld toe,
verguld en belicht de zon een plekje
op het hoofd, schieten edelstenen
de gedachten naar de dromen van
onvergankelijkheid en een wereld, die
enkel bestaat uit bloeiende nachten.…
Onkruid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Het wildgroeiende groen door de zon belicht
De mooiste bloem die voor het onkruid zwicht
Hoe langer de tijd verstrijkt,
Hoe meer kleur voor het groen uitwijkt
De gele schijn, zo fel op het niet onderhouden leven
Bomen zijn niet omgekapt, zaadjes blijven nutteloos in de rondte zweven
Paden worden langzamaanaan onbewandelbaar
De stammen drukken…
Ons enige wapen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
426 gestolen woord
zich omdraait in z’n graf
opgedragen in een metafoor
houdt de geschiedenis verborgen
of geeft er een ander tintje aan, door
wisselende intenties is vermoord,
wie de werkelijkheid vindt, stuur het
door naar de couveuse van elk gedicht
om te laten rijpen op een plank
als het ongemakkelijk wordt het snel
vergeten en niet belicht…
Dagdromende rivier-vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 schaduw op het linnen veld
ergens in een ontwaakte wereld
zonder commerciële gekte
proberen we te roeien
we praten over politiek
in onze fluisterboot
over leven en de dood
varen we langs het riet
vogels verlaten onze gedachten
in ons hart vergeten wij verdriet
een droevig tijdperk verdwaalt
we komen dichter bij de waarheid
belichten…
Adam en Eva (oftewel Hendrik en Nanna de Vries)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 De wolkenbanken hier benee,
Alsof 't nòg mooier kon,
Vormen een witte binnenzee,
Belicht door d'ochtendzon.
De heuveltoppen en de bomen
Steken boven 't "water" uit.
Zit ik bij zoveel moois te dromen,
Krijg ik kippenvel op d'huid!…
Geen dolen door de morgenmist
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
526 Heb jij ‘t ooit geweten,’t wonderlijke werkelijk verstaan
hoe woordloos liefdevol leven zo belicht voort kan gaan.
Is geruis van vleug’len gelijk ‘t ruizen van een bladerdek
de herfst niet vrezen daar er steeds ‘n voorjaar zal wezen
de herfst niet vrezen daar er steeds ‘n voorjaar zal wezen.…
Oude pijn
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
178 wanneer mijn zicht
enkel vanuit een
brede horizon zou
betrachten de
onmetelijkheid
te voelen, hoor
ik nog de bergen
in de schaduw van dit
licht,
schudden nog steeds
orkanen vanuit de verte,
belichten sterren
dit gewicht
zwijgen nog immer
de verbindingen
eens aangegaan,
vervaagde bollen
kwik
zijn alleen te begrijpen
zoals de…
Globale lichtbundel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
685 wereldleiders
praten en praten
beloven en beroven
papieren dossiers
als bladgoud bedrukt
vanuit gouden paleizen
op het rode pluche
en strak in het pak
kaviaar en champagne
en stalen gezichten
ontkennend belichten
dat ze zijn gezwicht
voor de armoede
in plaats van het
met economische winst
te laten verdwijnen
in plaats van brood…
AFSCHEID
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.469 Hier ben ik weer,
De najaarszon die wolkgedoofd
Het bronzen loof in ’t hoge hout
Boven ons hoofd
Daglang belichtte zilverkoud,
Viel aan de steile hemel neer
En overstroomt de grond met vloeibaar goud:
Hier ben ik weer!…
Gereanimeerd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 Ik bezing de stemmen
maar kan niet zingen,
ik beschrijf de schreeuw, die
mij de mond moet snoeren,
het bestijgt de keel, reanimeert
eerdere uitspraken die van
buiten naar binnen zijn gekeerd,
ik onderga de aderlating
die de stilte insemineert,
belicht de kleuren van
zwartgalligheid in een schater,
berijd gestolde tranen van
kleinschaligheid…
Herinnering
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.174 Mijn ogen waren door die ervaring
belicht met waterdruppels
en doordrenkt met zonneschijn.
De Cerf is de maan, ik hun schaduw.
Zij zijn de zee, die mij op het droge hielpen.
Zij zijn het eten, ik de smaak.
Wij zijn aan elkaar gewaagd.
De Cerf heeft mijn leven veranderd.
Een andere dementie gegeven.…
Het denken geeft reden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
862 Een kerstster schijnt; en wat ook
ter wereld verdwijnt; jaarlijks ziet men
vanuit het oosten gericht, een ster op
de wereld die voor even de vrede belicht.…
Als mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Als mijn wereld niet meer belicht
de wereld van voorheen. De mensen
op mijn aardbol zich verbergen
achter hun muur van steen.
Als mijn wereld uit het zicht is.
De ogen luiken in mijn gezicht.
De duisternis mijn doel is, het licht
bezweken is onder zijn gewicht.
als mijn wereld hunkert naar wat
nog te ontdekken valt.…
DODENMARS VOOR ROTERDAM (Aan Gerard Zalsman)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.774 De wind loeit om een bouwvaltop,
een schelle vlam schiet suizend op,
belichtend als in spotternij,
de resten van wat huisgerei.
Hier vond wie daaglijks nam en gaf
een ruw en eindloos massagraf.
Het werk van hersens, hand en lust
is even grondig uitgeblust.
Ik wend mij naar de waterkant.
De schepen liggen leeggebrand.…
Er komt een man…..
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
583 haar bedoelde
boodschap, belandt in de sporen
waar de voornemens uit ontstaan
waar geen gezeur of hindernis ons
wacht en iedereen doodvriendelijk
toelacht, het kerstidee door
hebbedingen bedolven raakt,
Hij denkt alweer aan z’n vertrek,
voordat hij is gekomen, wat eindigt
in een heimwee naar een stilste plek
die de werkelijkheid belicht…
Terra nova land
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
541 NOMADE
Waar je de wereld maar wordt
ingezogen
Daar is de maan je rijzend voorgegaan
Haar achterzijde blijft in 't duister staan
In 't nachtlicht wordt de aarde rond bewogen
Haar schijnsel dat Eurazië belicht
Siberië noordpool Galactica
En Groenland Arctica America
Daarop had eerder nooit een mens goed zicht
Bezien wij nu de terranova…