618 resultaten.
Ik rook, ik rookte.............ik heb gerookt?
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.753 Ik wil u iets vertellen
Over de weduwe van Nelle
Ruim 60 jaar ben ik haar trouw gebleven
Maar nu heb ik het roken opgegeven
Lang was roken een genot
Maar helaas mijn longen gingen er aan kapot
Het niet meer roken valt mij zwaar
Ik ben nog niet helemaal mee klaar
Zo nu en dan steek ik er toch een op
En sla mij na het doven voor de kop
Ik ben…
Los van jou
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.621 Ik geef mijn dromen mee
Aan het grofvuil
Beloof mezelf de belofte
Dat ik nooit meer om je huil
Begraaf mijn hoop en verlangens
Diep onder de grond
Laat ze daar, wortelschietend
Met alles wat ons ooit bond
Ik laat mijn liefde doven
Heb me er zo hevig aan gebrand
Laat me niet meer misleiden
Eindelijk wint mijn verstand
Mijn herinneringen…
De bejaarde soldaat van Oranje
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.319 Ik lach
want liefde bestaat
en de wereld vergaat
vertellen de plooien
in jouw gelaat
je bent oud
en loopt steeds langzamer
door je éénpersoonskamer
het wordt voor jou
steeds onaangenamer
maar je leeft
en met jou je vrienden
de mede-oudgedienden
tevens doven
en slechtzienden
ze saluteren voor jou
jij bloost
om deze welkome troost…
Het koperrood galmt na
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 in blauw
spelen jouw
violen kou
wiegen in
het prille groen
hun eerste lentebloemen
de trommelsectie
roffelt weer uitbundig
dat de zomer komt
het koperrood
galmt na in lange
lome avonden
pas als koren in akkoord
hun applaus oogsten zal
de zon in herfst langzaam doven
maar jouw orkest zal winters
echt niet sluiten want mijn…
Mocht ik ooit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
516 mocht ik ooit voorgoed verdwijnen
zoals het licht overgaat in de nacht
wanneer ik niet meer lente zal schrijven
de vorstenwinter mij verwacht
lieve lief beloof me niet te treuren
als mijn klanken eens zullen doven
zoek en vind mij rond de kleuren
in de stille bloemenhoven
daar, waar zon en schaduw
elkaar tegen komen
sta op en ga…
ik dwaal soms
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
730 ik dwaal soms
stap voor stap
op zoek naar
verleden verten
of betreed de trap
waar nog meer
doodse vuren wachten;
op welke wenk moet ik letten
ik schuif muren voor me uit
ben gekleed in ijzeren tralies
mijn ogen bereiken doven
die mijn stijve lippen
van geluid beroven;
of is het zo
dat ik ongevraagd voor
onzichtbaarheid…
Kleurt het leven fel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 ik heb met kleuren getracht
de kracht van leegte te breken
het is me niet gelukt
wel heb ik ruimte geschapen
door grenzen te verleggen
maar het onpeilbare bleef bestaan
die ruimte hebben wij gevuld
met een levenslange competentiestrijd
en het ontwikkelen van engelengeduld
ik zie de vuren doven
uit naamloos diepe kloven
sluipt langzaam…
Leven onder het witte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 turig is de koude wispel
gisteren was hij milder dan vandaag
in zijn vastgevroren natuur
rondom zie ik krokussende kleintjes
in het geel en paars gekleed
wijsneuzerig boven hun witte mutsjes
ze staan vriendschappelijk
naast hun evenknietjes
met pietepeuterige smoeltjes
waaruit dove klokjes klingelen.…
besluit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
510 maar ondanks deze trieste feiten
valt er nog best te leven
het is slechts aan jezelf te wijten
als je daar niet naar wil streven
er zijn nog goede mensen
ook al zijn het er niet veel
je hoeft het maar te wensen
en dan worden ze je deel
misschien kan je dit niet geloven
maar probeer het toch eens uit
laat het licht in je hart niet doven…
Levenskunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Dat mensen op aarde aanwezig zijn,
kunnen dove mensen zien.
Kunnen blinden horen.
Waarom mensen op aarde rondlopen,
kunnen alleen artiesten ons vertellen.
Een artiest kan van toeval bedoeling maken.
Onzin kunnen ze veranderen in zin.
Van gedachten maken ze beelden.
Van chaos harmonie.…
Waarheden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 Dat levenden werkelijk bestaan,
kan elke dove zien.
Dat leven wonderlijke muziek is,
kan elke blinde horen.
Dat leven zinvol spelen is,
begrijpt ieder spelend kind.
Alleen wijsgeren blijven denken,
over het waarom.
Alleen gelovigen blijven geloven,
in zelfbedachte goden.…
Achtergrondmuziek
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
415 je witte lach
bracht het al
gebruind gezicht
een mooi contrast
de lichtjes
in het lichtblauw
van je ogen zullen
zelden zomaar doven
zwart gekranst
focussen zij contact
die deze schoonheid
benadrukken mag
jouw heerlijke waterval
van zachte woorden
is achtergrondmuziek
in liefdesmelodie
juist als corona piekt
maakt die anderhalve…
Ik en de tijd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
593 Mij kon niets gebeuren,
zo dacht ik vroeger —
onkwetsbaar als de zon,
die nooit haar licht zou doven.
Maar zie mij nu,
veertig jaar verder:
elke stap een afkooksel,
van wat ooit vanzelf ging.
De spieren takelen traag,
de knieën kraken herinneringen,
het lichaam schrijft verhalen
die de geest niet hoeft te horen.…
Verloren Paradijs
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
2.757 Het stroomt uit de fluwelen mond van Cecilia Bartoli
bij de aria: “Dove sono i bei momenti”.
Al van bij die eerste noten
word je weerloos meegezogen en gevangen
in dit smachtende verlangen
naar verloren liefdesgloed.
Warme tranen koelen de kille pijn
om het verloren paradijs vol zonneschijn.…
torens trillen krom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 land verkennen
uit een koele zee
blauwe lucht en
zoele winden nemen
al haar geuren mee
ze zindert
richting horizon
kleurt weide geel
torens trillen krom
de warme lucht
wordt hen te veel
vogelkoren zijn verstomd
mensen worden mat
siësta biedt serene rust
er is niemand meer op pad
zon zal blijven stoven
tot de avond haar gaat doven…
even onderduik
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
702 We moeten onze woorden doven
en onze handen zwijgzaam maken
en hopen dat het licht zo helder om ons is
dat niemand vonken waar kan nemen.…
De vleesgeworden wanhoop
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
3.050 Niets dan pijn is wat ik voel
Niets wat ik kan doven
Alle lichten zijn al uit
Ben het droevig masker gebleken
Van de zwarte gal zijn bruid
Huilend strijk ik glad de deken
Dom te hopen op de dag
Klein om niets te willen voelen
Nu ik zie wat ik toen zag
Steek ik niets meer onder stoelen
Ik ben de vleesgeworden wanhoop
Ik ben het lege…
la vie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
729 de dagen dralen zich
niet bewust van ik
hun ellenlang bestaan
door niemand nog verstaan
uit de wens te leven
kwam ooit een mens
die moest sterven om te eren
wat die dag werd aangetoond
geen seconde mag ooit gehoond
ik zie hier en ik tel
voor elke tel een vonk
die langzaam uit moet doven
omdat niemand nog wil
koken in de keuken
wegens…
Bloedstollend
netgedicht
3.3 met 45 stemmen
2.055 genoeg bescherming
de wond lijkt nog steeds open
het vel voelt nog altijd rauw
ontwikkelde sporen
leiden een eigen leven
zoeken een uitweg
zonder te ontsnappen
bloed kruipt slechts tot stolling
om verwondingen te beperken
een uiterlijk geslaagd tafereel
maar onder dat geheel
blijft het krioelen
broeien als een haard
die niet wil doven…
Verjonging
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.005 licht van oude wijven, die hun kinderen
missen en daarbij een echte man
Alles speelt zich in hun woorden af
misschien zoals vlinders in hun buik
en hoe men slank en grijs vertaalt
in blijvende zekerheid en trouw
In hun blikken houden zij vast aan
het glinsteren van ogen, stralen
zij hun grijze spinsels verder uit
kijken naar de ober en doven…
Onderhuids
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.452 genoeg bescherming
de wond lijkt nog steeds open
het vel voelt nog altijd rauw
ontwikkelde bacteriën
leiden een eigen leven
zoeken een uitweg
zonder te ontsnappen
bloed kruipt slechts tot stolling
om verwondingen te beperken
een uiterlijk geslaagd tafereel
maar onder dat geheel
blijft het krioelen
broeien als een haard
die niet wil doven…
Verlaten..
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.507 Altijd vol van dromen
glanzend nieuwe hoop,
het eerste liefdevolle licht in je ogen
Gauw zou het doven
ik wist niet dat je zou vluchten
ik bleef achter,alleen,helemaal alleen
De dingen waar ik bang voor was
de dingen die je zei, branden nog steeds, nog steeds in
mijn gedachten
Beroofd, beroofd van alles wat we hadden
Mijn ziel, zo jong…
Bevriezen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 waar vingers dralen
handen geen warmte
kunnen halen trekt
kilte ijzig op
uit vloeren en
tocht een koude wind
door de portalen
bevriezen woorden
die gesproken zijn
doven blikken in
het kale licht van
pijn tot ijs en
geven zo het voelen
en bewegen prijs
doodgevroren tot een
schrijn van menselijk
falen om bij elkaar
wat warmte…
Zomeravond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Nog even schiet het zonneoog
felle schichten
die doven in wolkenslierten
vol roze zalmen en flitsende Lichten.
Geruisloos glijdt het zonneoog
diep in d’aarde en dooft.
Stille schaduwbomen
spoken huiverdromen.
Koelte klimt in mijn huid
want ‘t licht gaat uit.…
Geen titel...
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.105 mijn
geweten sluipend
heb jij mij
Als een pop met touwtjes
sleurde jij mij mee
over bruggen en naar
mijn grote angst
Over het water liep ik
jij hield mijn touwtjes
van elastiek
als ik trok
trok jij mij terug
In de grot
vond ik een fakkel
ik brande je weg
tot een groot litteken
Mij kon je niet
dwingen je te doven…
Dien haar
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
522 ga verder dichter
schep de woorden
wek de vele dove oren
met uw natuurlijke akkoorden
u dient haar
die al het leven draagt
en telkens geeft
om dan te laten vieren
feest
gelijk de dieren om u heen
bezing ze onbevreesd
ook de steen
de wolken en rivieren
laat aardse pracht
uw ogenblikken hier verlichten
zodat verwondering de barsten…
Kijk en luister
hartenkreet
2.7 met 17 stemmen
1.756 Al jaren probeer ik contact te krijgen
Jullie horen mij niet en blijven zwijgen
Maar nu snap ik, als voorzitter, wat er scheelt”
“Want in een Kamer vol doven en blinden
Zul je geen radio of TV vinden”
------------------------------------------------------------
… NPO-baas wil het kijk- en luistergeld weer terug.…
Nacht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
703 Als de wankele vormen
van de verlopen dag
verstillen in zijn ogen
en in zijn armen doven
toont hij zich, de nacht.
Met een handje gapende gaten
uit angsten tot vergaan
stanst hij tijd en ruimte
tot nieuw eendaags bestaan.
Niemand hoort het kraken
van de nieuwe stenen daken
of het spannen zelf
van het hemelgewelf.…
kunstreizigers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 in de nacht is alle kunst verheven
tot een status die alles gruwelijk
overdrijft met schepen die zelf brandend
het vuur in mij tracht te doven
onthand zoals ik twijfel of
mijn huis de ware woning is waarin
mijn dood speelser is dan het boek
waar ik geen waarde aan hecht
zoals men leest blijven de
kunstreizigers uit het zicht en klamp
ik…
Nog danst haar stem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
564 waar ogen
iets doven in
het late middaguur
ondersteunen
handen en armen vlammend
haar geestdriftig vuur
ondanks het verstrakken
van lijnen in het gezicht
blijft haar uitdrukking lief en licht
in haar bevallig gaan is een
zekere traagheid ontstaan
die ruimte geeft aan een lach
waar vroeger kracht
en alertheid was
is tedere broosheid…