953 resultaten.
Krenkvlinders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 Voor wie over lotgevallen verhaalt
van glooiend gemoed.…
Die naam
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
762 Door haar gemoed golft
een baarmoederlijke gloed.
Het kind
een eigen weg gegaan
mag door die naam
Gods diepste liefde profileren.
De naam houdt haar betekenis:
Genadig is de Here.…
Eb
gedicht
3.7 met 26 stemmen
21.385 Zuigende eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.
Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?
-------------------------
uit: 'Gedichten', 1997.…
Palet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Diepzeeblauw zo helder van kleur
gemoed niet donker op papier
lentelichtgroen verheft mijn ziel
tilt schilderij op naar de zon
ijle tinten verlangen licht
intens en warm doorheen wat komt.
ik weet wat mooi wordt in begin
en verder zoek ik met penseel
antennes leiden naar goudgeel.…
Zwart papier met rode inkt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 Met zoveel narigheid in de krant
op het nieuws,
kleurt mijn papier zwart,
is mijn inkt rood en mijn gemoed,
slaat al mijn ideeën aan gort.
Met branden daar,
overstromingen overal,
moordpartijen en overvallen,
kinderen die de boel belazeren
opnieuw examens moeten doen,
met zoveel narigheid
is mijn nieuws rood op zwart…
Het kind in mij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
411 Voor mijn vader
Je ploegt het weerbarstig land
En rust na uren zwoegen
Even uit
Het paard briest
En lucht zijn gemoed
Het kind in mij
Brengt je het brood,
Reikt je de koffie aan
Die de emaillen kan
En mijn hart verwarmt -
De opengevouwen aarde
Ruikt naar vers geploegde
Grond -
Dit is de aarde
Die jou toen en nu
Met…
Niemendalletje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 keek je om naar mij
of zag je die vogel daar
hij vloog mij voorbij met
een fladderend gebaar
toch zag ik even in je ogen
een tintelende glans
was het weloverwogen
of vroeg juist ik om een kans
de hond trekt je mee
zijn lijn staat al strak
een rode auto toetert vrolijk,
mijn gemoed is weer vlak…
De dronkaard
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
2.041 Z'n geweten vertroebeld door de alcohol,
had hij alleen verdriet en meelij met
zichzelf
en mijn gemoed schoot vol!…
Onze handen samen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
810 In je klank en licht
te mogen verwijlen
is vreugde
De jaren samen
zijn bloemen geworden
in mijn gemoed
Onze handen samen
stil
in voelend verstaan
in de koude heldere winterdag
tussen de weilanden
en het krassen van de kraaien
Dat onze liefde
als een rivier zal blijven stromen
naar de witte zee…
Hart van Smarten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 ik verhaal u over de lengte
van de dagen
mijn barstensvol gemoed
spreekt tot mij
ik zeg u dat mijn ziel
bedroefd is
is het de wind, gestorven in
een dal vol zand
golven die vrijwillig
op de rotsen slaan
de zon die in
een zee van rood
ten onder is gegaan
of het beest
rondom mij
dat overal aan vreet
ik zeg u dat ik…
De klas is kaal
gedicht
2.5 met 352 stemmen
59.688 Het komt nooit goed,
hij zingt niet met ze
en de wereldkaart hangt scheef
tegen de bordwand
en in hun gemoed.…
Dronken liefde
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
2.884 De graden kolkten in mijn bloed
duivelse helse krachten in 't gemoed.
Van lichtgeel naar feloranje tot pikzwart:
er bestond geen gevolg voor jou
die daar maar
wat zat.…
Hart van Smarten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
582 ik verhaal u over de lengte
van de dagen
mijn barstensvol gemoed
spreekt tot mij
ik zeg u dat mijn ziel
bedroefd is
is het de wind, gestorven in
een dal vol zand
golven die vrijwillig
op de rotsen slaan
de zon die in
een zee van rood
ten onder is gegaan
of het beest
rondom mij
dat overal aan vreet
ik zeg u dat ik…
Beroering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 Onberoerd als het oppervlak
van een meer bij de avondstilte,
zo proberen we ons gemoed in
alle omstandigheden te onthouden.
Lentepassie laat een bries ontsteken,
rimpels stuwen water voort tot
voedingbrengende beken, waarvan
de roerselen ontbreken, blijven we
in een verloren kilte steken, en
gruwen we de februariwind.…
Smaakproeverij
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.134 Toverbloemen zijn bedoeld
om in gemoed
ze om te woelen
in een bos ze te versmaden
op te vreten - zo U wilt
Niet door bezoedelende klauwen
die het schone onbehouwen
zullen stropen - als een stroper
die de tover vilt nadien
Nee -
Goede smaak valt er gelijk
met berenhonger van uw ogen
uwer ogen
die op steeltjes
meer dan toverbloemen…
Onverveerd
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
920 Wee bepakte en bezakte
die nog in mijn zaken wroet
ik leef aan de oppervlakte
van een explosief gemoed
wie lome lompheid demonstreert
in mijn kast van porselein
bekomt van mij vrij onverveerd
een fantoom van eigen pijn
dump geen ballast in het duister
van mijn immer jagend zwerk
het zijn kussen die ik kluister,
afgedrukt in aardewerk.…
VERLOREN GAAN
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.697 Zo lang we ons zelf niet overleefden in de dood
Van 's levens goed,
Vereerde ik weelde in arbeid, daaglijks brood,
En 't onbezwaard gemoed.
Ons daaglijks voedsel is sinds lang het brood der smart;
Mijn werk verging
Tot dor gepeins; en van de vrede in 't hart
Vergaat de erinnering.…
Muziekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
689 Dag lieve man, je warmt mijn dag
al in de ochtend gevoelvol en attent
wat zou ik dromen van de ideale vent
ik heb je lief, je raakt de juiste snaar
muziek in mijn gemoed en in
de ruimte van stil verlangen
heerlijke wisselstroom van het hart
viool en orkest in harmonie
nooit eerder die hemelse symfonie…
Osmose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 water proeft zich aan, dringt tussendoor
tot verdrongen ruimte naar volstrekt
vergeten, volmaakte droogte
tot dorst zich aandient, borden vol honger
zich ledigen boven verzadigd vlees
in uiteindelijk gemoed
als fragmenten zich rapen, zich schudden
tot vloeibare scherven zijn geplengd
te elfder ure, onvoltooid…
Donkere dagen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
785 is er de melancholie
van overvloed
als gevoelens zijn uitgeput
door veelheid in nuance
lijkt de ziel beboet
door aangereikte kansen,
van woorden die nu rusten
in de geest of in mijn hart,
vaak met gesloten ogen
roep ik in de leegte
van een woestijn
van vergane glorie
of word ik binnenkort
door de natuur
dan wel mijn gemoed
naar…
kanttekening
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
593 ( voor onze columnisten in tijden van verval )
geworden tot een
onverdraagzaam volkje
van ongedurigen
die zich uitleven
in kwetsende geschriften
uiteraard lekker anoniem
want heldhaftigheid
moet wel behapbaar blijven
welnu 'helden' van het
anonieme geschrift
zijn er voldoende
teveel eigenlijk
dat ik met een gemoed
van wanhoop…
Melancholische nachtrust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
948 Prettig vind ik de nacht
ik geniet ervan, zonder weemoed
Het is niet iets waar ik naar smacht
en toch, prettig voor mijn gemoed
Er zwijgt een donkere sfeer,
die verlicht wordt door helder denken.…
Melancholische nachtrust
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
777 Prettig vind ik de nacht
ik geniet ervan, zonder weemoed
Het is niet iets waar ik naar smacht
en toch, prettig voor mijn gemoed
Er zwijgt een donkere sfeer,
die verlicht wordt door helder denken.…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.153 de tijd lijkt tot staan gekomen
ze houdt haar adem in
ver weg ligt het verleden
als een brok oud zeer
vastgezogen in haar gemoed
ze koestert de stilte
het nieuwe seizoen
laat stormen razen
en rivieren kolken
brokstukken schieten los
niet meer tegen te houden
de eindeloze stilte voorbij…
Poging tot vliegen
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
2.145 Loodzwaar gemoed
wordt door liefde
langzaam luchtig
leven lichtvoetig
Hoge horizon lost
op in wijde vlakte
vleugellam verliest
van vederlicht
Eindelijk boven
je zelf uit stijgen
in plaats van almaar
rond te fladderen
Lief vlieg mee
naar hoge sferen
nooit meer dalen
wegens hoogtevrees…
JIJ
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.887 de innerlijke rust
die jij voor mij
zo vurig wenste
is niet mijn deel
noch lot- of reis-
genoot het stormt
in hoofd en hart
golven zwiepen
belagen het gemoed
boorden stromen over
onrust wakkert aan
knarsetandend ervaar
ik jouw verscheiden
klaprozen in ’t groen
waar ben je in mij
dichtbij of onderweg…
de laatste tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
10 Het is goed zo,
jij kan verder gaan
zonder bezwaard gemoed.…
De Mercator.
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
9.086 Voorstuwende kracht van de wind
laat je dansen op de golven van het water
je steven klieft de weerstand van het diep
ranke masten als een houvast
de zeilen bol op volle kracht
de trots van hen die jou bevaren
rechtsaan voortbewegend naar je doel
vastbesloten zoekend naar een haven
meer je aan in rust met kalm gemoed…
De laatste kus
netgedicht
4.4 met 71 stemmen
1.882 Hij kent haar hartslag in rust
tijdens boosheid opwinding
lust
ziet haar gemoed in aderen
lichtblauw ritmisch kloppen
haar binnenste als
zetel van geestelijk gevoel
maar moet verkroppen
wat hij ziet
-slechtnieuwsbericht gehad-
en
langer dan verwacht
in ogenschijnlijk rust
het weten….
misschien de laatste kus
eerder dan verwacht.…
SONATE IN WOORDEN
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.612 Wat hij toen uitte,
't Klonk mij zo zoet;
Naklinken blijft het
In mijn gemoed.…