780 resultaten.
Hart van Smarten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
582 ik verhaal u over de lengte
van de dagen
mijn barstensvol gemoed
spreekt tot mij
ik zeg u dat mijn ziel
bedroefd is
is het de wind, gestorven in
een dal vol zand
golven die vrijwillig
op de rotsen slaan
de zon die in
een zee van rood
ten onder is gegaan
of het beest
rondom mij
dat overal aan vreet
ik zeg u dat ik…
Kinderlogica
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.522 “Dat komt omdat
de zomer is gestorven
en de hemel
daarom huilt,”
bromde ik
wat chagrijnig daar
de regen mij begoot.
“Nietus,” zei ze.
”Dat is omdat de aarde
een bedje maakt
voor alle zaadjes
en zonder water
gaan die dood.”…
Eerlijk is eerlijk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.236 Op een grauwe dag,
In een duistere plek,
Omringd door demonen
Kwam ik tot het besef,
Niemand is gek,
Jaren was ik niemand
En verdreef,
Dat waarvoor je leeft
De wil om te leven,
Veranderde in een lust
Om te zweven,
Richting de dood
Na honderden doden te zijn gestorven
Kwam ik tot het besef,
Niemand bestaat niet
En tegen…
Mijn slaap.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
681 Het was weer een nacht
met zware donkere vleugels
mijn slaap lijkt te zijn
gestorven in het diepst
van mijn ziel
langzaam neemt het
verleden afscheid
het was een mengeling
van schuld en verwijt
mijn ogen zijn niet meer
doorweekt van tranen
jouw lach ontmaskert
mijn diepe gevoelens
- als jij weer stralend naast mij staat…
Gezichten
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.707 Het was misschien een man die
honderd jaar dood is, en gestorven
zonder ooit te zijn afgebeeld.
Er zijn er zoveel.
-----------------------------------------
uit: 'Tirade Jubileumuitgave' nr. 200.…
Alle tijd van de wereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Ook in een mens die gestorven is,
en in onze herinneringen leeft.
In een aandachtig levend mens,
die alle tijd van de wereld heeft.…
Nog eens Allerheiligen en Allerzielen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
409 Vandaag wil ik heel dankbaar zijn
een glimlach naar hierboven,
voor allen gestorven zijn
die God nu eeuwig loven.…
Geen gedrom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
157 Voor mensen zoals ik
is het leven goed
We zijn rijk genoeg
En overal is er kunst
in de maak
Geen schaarste
en geen subsidie
Beroepskunstenaars, arm
omdat ze niet jong zijn
gestorven in het heilige vuur
van hun hartstocht
De depots staan vol, maar
we missen niets
Want wie wil er nog drommen
in exclusieve musea en theaters
als…
een vaste burcht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.171 amos passeert pronkzuchtige
borden met wapens en namen
aflijvig
hij neemt de maten op en tekent
voor poorten een gaatje voor putten
een punt
de strenge wachters zijn gestorven
het staat hem vrij te zijn
toerist alleen
maar ongeschoeid monstert hij
het hemelhoog vertrek de schrijn
voor wie hier hoort
----------------------------…
Alles is weg
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.188 Ontploffende granaten
De wereld vergaat
Kinderen alleen gelaten
Allen gestorven
Vroeg of laat
Geschiet van geweren
Iedereen rent
Het tij zal niet keren
Ik leef in een wereld
Die niemand meer kent
Overal waar geen
Regel meer geldt
Voel jij je alleen
Word je door
De eenzaamheid geveld…
De verstikking
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.448 Jij schreeuwt
in stilte
onhoorbaar
voor iedereen
die zijn ogen
dicht heeft
Je huilt
zwarte tranen
onzichtbaar
voor iedereen
die jou niet
in de ogen kijkt
Je zwijgt
in verstikking
gechanteerd
door liefde
gekneveld
door loyalitiet
Ik zou je willen vasthouden
maar de troost
van geborgenheid
is gestorven
in jou
De paradox…
Uit dood hout
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
844 waai maar wind
takken vliegen van de bomen
zij breken eigen winterdromen
ik zie ze vallen
hun herfst is gestorven
de oogst al lang geborgen
zij knapten in gebreken
de kou had hen geen
nieuwe buigzaamheid gegeven
waai maar wind en schift
de bomen uit dood hout
zal nooit meer de lente komen…
Lèthè
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
893 waar bomen bossen, koud en naakt
met gestorven voeten in geplooide aarde
daar vraak ik, oh maanloos woud
vertel mij van het pad naar vergetelheid
voorbij de deemster wil ik drinken
uit de woordenstroom waar
flarden kleven aan verschoven rotsen
in opengevouwen handen
ontrolt zich een zee
die mijn ogen niet kunnen dragen…
Vlinders van de nacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
743 hul mij vaak
in zwart omdat
het rode hart de
vlinders aantrekt
van de nacht
zij fladderen
hun kleur maar
spoken donkeren
mijn gedachten met
hun verrottingsgeur
zij breken af
wat in realiteit
nooit is gestorven
monsteren grotesk
wat er ooit is gezegd
ik mantel
mij niet meer
naakt straalt
het rode hart voor
jou in dag en nacht…
Bestaan
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.063 Vrijheid
heb het nooit gehad,
Zit vast tussen muren
Alleen door het raam
Naar buiten gluren,
Praat hardop in mezelf
Onzichtbare mensen
Om me heen
Lijken één voor één
In eenzaamheid gestorven
Voel me totaal alleen
De hoop een stap in vrijheid
Te zetten
Nooit meer alleen…
de lente van Lommel
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
960 in de gestorven glans van jonge levens
treuren zelfs narcissen vol gebogen smart
ergens schijnt de zon
ik ben haar kwijtgeraakt, toen
tunnels openbraken
onderweg
geen mens heeft me gezegd dat ik
vandaag alweer moet gaan
en niemand weet
of ik me nog kan binden
zelfs nu lente haar beloftes draagt
kan ik het licht niet vinden…
Een brug te ver?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.470 in haar afstand ervaar ik geen integriteit,
vertrouwen en geloof. ergens onderweg is
de vriendschap gestorven.
in mijn ongeduld sluit ze me buiten. in rust
verwaarloost ze me. gerommel in de marge is
investeren in frustraties en stress.
in dit eindeloos coma regeert de utopie. de
verkenning onvoltooid. de top onbereikbaar.…
Ravenvriend
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
544 Na jouw dood
is de danszaal verkocht
er dansen nu geen schimmen meer
maar in de schaduw ligt de nacht
de struiken zijn verwijderd
verloren zaden gedroogd
bij een houtvuur
jouw geest is bijna verdwenen
de vogels wachten op het dak
totdat de herinnering is gestorven
en er niemand ooit meer nadenkt
over hoe het bedrog nooit heeft geleefd…
Weeskind van zijn eigenwaarde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Van wie het gevoel
Van zelf en eigen
Al gestorven was
Toen hij nog maar
Een kleine jongen was,
Die vanaf dat moment opgroeide
In een andere waarheid -
Hem werd doorgaans verteld
Dat hij zich vergiste in de
Werkelijkheid, omdat hij
Er voornamelijk buiten stond -
Vluchtte in dromen
En gedichten, in verzen die
Zijn verloren gegane…
Astrid Van Zweden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
656 Aldaar gestorven;
na negen jaar lauweren
te hebben verworven,
als Leopolds eega tot
groot tragiek in zeldzame nood.…
Levensmoedig zaad
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
459 Wie levenslustig gestorven is,
kan nog dagenlang nadien,
zijn levend zaad schenken,
aan een vitale vrouw,
die daarom vraagt.
Hier is geen sprake van doodsangst,
maar van doodgewone levensmoed.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
569 gestorven aan het jaargetijden front.
Verkreukeld is hun hart van goud,
zij werden helaas voor het hier en nu te oud.
Neem voorzichtig er eentje van in mijn hand,
en wens mee te mogen zweven “naar mijn verloren vlinder” aan de overkant.…
De Barcelonese Sagrada Familia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
209 En Jozef, dus Jezus zijn vader
Jezus was 33 jaar
Oud toen Hij Golgotha
Als Zijn doodsplaats ontmoette
Gekruisigd, gestorven en begraven
Veel en mooie religieuze symboliek...!…
Dat wat was
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.615 De kamer verrast door mijn aanwezigheid
mijn ogen gericht op iets dat dood was,
althans voor mij
Het glaswerkmanifest nog in haar hand geklampt
de conversatie met flessen, glasgeworden tranen
Elke keer weer niets en telkens minder
Ik vergaderde ook met hen, de glazen conversatie
maar ik ben gestorven als gevolg van het leven
Ik en m'n grootheidswanen…
in godvergeten zeer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
675 vragen malen
schouders ophalen
vluchten voor alles
alweer
ik draai me om
kom ga met me mee
ogen vragen handen klagen
zeg geen nee
we graven ontdekken
openen zacht de
gestorven tijd van mijn
jeugd die niet mag
je gebaar die aai
over mijn haar
je bent er we delen
in godvergeten zeer…
van harte gefeliciteerd
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.918 wezenloos, als al ver gestorven
maar ademend zo de adem wil
heeft zij haar status verworven
in vergetelheid, monddood en stil
twee wielen op wat leder
veronderstellen nog beweging
mijn hart schrikt, maar huilt ook teder
toen ik haar glazige ogen
haast gedwongen in mij opving
van harte gefeliciteerd
schreeuwde de gelukwens
op haar gesloten…
Alleen stilte
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
828 De leegte voelt eenzaam
zonder jouw droomwereld
de liefde van jouw tranen
maar ik hou mijn smart vast
als er een ander komt
en ik jou niet wil vergeten
misschien is het verstandig
het moedigste voor mijn hart
om stilte te blijven koesteren
nu het zwart op wit vast staat
dat je echt dood bent, en gestorven
in het diepst van mijn verlangen…
Vrijgemaakt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Gisteren is vannacht te jong gestorven.
Ik hoop dat morgenochtend op me wacht.
Vanmorgen heb ik mijn rugzak afgedaan.
Vanmiddag heb ik me voorbereid,
om vrijgemaakt op pad te gaan.…
XXXIV - keltischge dans - 1887
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 het geluid vervoert
naar de jaren zeventig
van enige eeuw
hij vaart onderweg
als bedelaar naar ierland
verdrinkt in solway
lag in een zeeslag
gestorven tegen de zweden
met zijn blauwe bloed
der lahme von k?ln
koning van austracië
ergens in de pijp
en jaren twintig
uit charleston en lyon
moeten nog komen…
Geen moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Verloren wat er niet is
mezelf misschien, alleen
tussen niets, geen voor, geen na
Alleen mijn lief, en de gedachte
dat hij genoeg kan zijn, maar
hoe dan, hoe lief
hij ook is, geen vader
die mijn geluk laat zien
aan mijn moeder
te vroeg gestorven, of niet
nu dat niet gebeuren zal –
een toekomst verloren
aan een andere toekomst
waarvoor…