Alle inzendingen over grilligheid van de geest

42726 resultaten.

Sorteren op:

Lichte vaart

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 383
In 't geruizeloze gonzen Van 't doorzonde hemellicht Lost een vlokje op in 't zweven Van de wolken, uit het zicht Lichte vaart in 't eindeloze Tijdloos op het eerst gezicht Van de kudde losgezongen In z'n eigen spoor op drift Solist met ingehouden stem De ongehoorde, die ik ken Van mijn zuivere geweten Alsof mijn geest het…
Maxim20 mei 2020Lees meer >

Het moet

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
Mijn geest wil vluchten, vluchten voor al het verdriet. Voor de geur van de dood, die mij overal omringt. Maar vluchten kan ik niet. Verzamel maar weer nieuwe moed, koste wat het kost, en doe wat je doen moet. Blijf op je post. Dus hebben wij jou weggebracht. Naar een heerlijk plekje in het bos.…
Antje23 juni 2021Lees meer >

Stampende onrust

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 382
Onrust. Lotte is ziek Ik pak mijn rugzak mijn kompas en wat kleren doe mijn laarzen aan, een jas en ga de deur uit Op weg naar Lotte Alleen zijn met mezelf Zolang ik onderweg ben zal ze blijven leven zal ze niet doodgaan Ze gaat niet dood, het mag niet Ze gaat niet dood, ze gaat niet dood Nee, nee, nu nog niet Het is nog niet de tijd…
Zywa3 februari 2023Lees meer >

[ Geesten zien alles ]

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
Geesten zien alles, ook ons, zoals wij hen zien: wazig aanwezig.…
Zywa11 april 2024Lees meer >

revanche

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
Als spook dat pas hing rond te zweven zwoer de gestorven chagrijn Ik kom 's nachts kloppen tot ze beven maar zal eindlijk ook eens geestig zijn…

Herfstkleuren...

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 941
Welnee met zoveel kleurenpracht Heeft het mijn gevoel en ogen Volledig in zijn grillige macht Ik absorbeer en voer me vol Sla in voordat de winter komt Waarin al wat ik nu aanschouw Dan voorlopig is verstomd…
merle ;-)5 oktober 2004Lees meer >

Mijn schone zelf

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Het vollopen van mijn bad is een weldaad voor mijn geest. De warmte werkt als balsem voor mijn lijf en stramme leden. Het leeglopen van mijn bad is voor mij een dagelijks feest. Al mijn ingebeelde zorgen verdwijnen kolkend in riolen. Al mijn zinloze problemen geef ik met de stroming mee.…

De zee

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.481
Strakblauw, zeegroen of grijs verwoestend of rakend aan het paradijs verkwikkend, helend of beukend op de kust een grillig monster of fenomeen van rust Een spiegel die een vlak slechts toont de blik daaronder die de snorkelaar beloont Uitbundigheid van kleur en leven verwondering dat ons dit is gegeven een zee van rust, een zee van tijd…
Ans Wiersma12 oktober 2005Lees meer >

goud

netgedicht
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 7.971
het rijpgeworden jaar strooit geurig bladgoud op onze wereld verkleurende bomen felheid in rood en geel tegen de blauwe hemel die najaarsstormen weert om ons te laten zien hoe mooi het alledaagse is zon gevangen in spinrag stilte vallend over ritselend goud met daartussen de roodwitte schoonheid van vliegezwammen onder grillige berken…

Japanse kers

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 573
ik was er onderdoor gelopen haar uitgestrekte naaktheid liet ze, maar haar stam droeg water ik zag hoe schors zich vormde, tot het grillige verloop van takken die ze zweven liet uiteinden zwollen als tepels, door winterkou verhard daaronder groeide lente waar de magere dag mijn lijf verdraagt verdraag ik zelf het wegen van haar witte…
switi lobi31 januari 2011Lees meer >

tweezaamheid

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 724
in de vooruitgeworpen schaduw van het afscheid zien we de grillige sporen die het leven trok het ondoordringbaar wit op de egale muur de breuken in de spiegel tegenover het bed op de flonkerende gordijnen van groen de roerloze pauwenogen van gestrande paradijsvogels de verkreukelde lijven die in tweezaamheid reizen onder de zachte…

De wereld en oud worden

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Verwonderd als ze keek naar de natuur, zo keek ze ook naar de wereld. Onherkenbaar was die, het begin vergeleken met het eind van haar leven. Alleen al op technologisch vlak volgde ze met haar scherpe intelligentie alles. Maar ze zocht altijd voornamelijk de goedheid in de mensen.…

Ik kan je niet missen...

hartenkreet
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.338
Verloren staar je in het niets Je ogen wenen stille tranen Een kilte trekt rillend voorbij Als versteend in grillig wanen De verdoving vult je lichaam Je sluit de wereld even dicht Het duister neemt haar mee Naar het zachte stervenslicht Verloren staar je naar haar Je allerliefste is niet meer Zij, je vriendin, je maatje Die leegte doet…

Pure schoonheid

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Het uitzicht dat ik jou wil tonen Is een landschap in mijn hoofd ’k Wil jou er deelgenoot van maken Anders word ik niet geloofd Het fraaie grasland, heuvels, bomen Een grillig stromende rivier Mensen vrolijk aan de stranden En uitgelaten op de pier Zo is het plaatje hier van binnen Vol zonne- en ook maneschijn Gecompleteerd met pure schoonheid…
winkebinkie15 december 2008Lees meer >

heimwee

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 529
Grillig tekent de regen onduidelijke contouren op de aangeslagen ruiten. Nergens is te vinden, een terugdraai klok! De adem van brak geworden woorden zweeft verder door de mistige verloren illusie! heimwee... Blijft…

verlangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
de rusteloze reizen waarin hoogte en diepte grillig van gedaante verwisselen vermenigvuldigen de onthechting voor de wees op drift ongekende niet gestilde verlangens naar verre veelbelovende verten waar hoog en diep hun eeuwige slaap slapen de hitte brandt onder zijn voeten de bestemming ontreddert ontneemt ieder zicht het hazenpad…
J.Bakx23 november 2013Lees meer >

Openluchttheater

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Een zeebries zucht zijn adem uit Grillige boomtakken proberen tevergeefs tegen de richting van zijn zilte lied in te groeien De zon draait Schept een luid akoestisch geluid dat voor niemand ooit hoorbaar is geweest De schaduwen verschuiven en worden weer langer Hun dagelijkse dans traag uitvoerend Totdat totale duisternis als een doek voor…

leven en sterven

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
levende kustlijn van zand altijd in wording altijd aan het sterven landschap in beweging grillig ruig stelend en vretend onberekenbaar huizen verdwijnen onder bergen zand Charybdis’ wellustige kaken zuigen schepen op om ze dan weer uit te spuwen verslindende Scylla wacht sluw haar kansen af niets niemand blijft gespaard in dit…
J.Bakx1 augustus 2022Lees meer >

Chinese Draak (1)

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 999
langs de Grote Muur ben ik gekomen, goudgroen wervelend, met vlammende tong, dansend in de rode ochtendzon ik keek naar de maan en zag mijn eigen, grillige silhouet, diepzwart gespannen langs de blauwe nachthemel de Boogschutter knikte me toe, zacht zilverlicht omlijstte mijn vuurdans tot de morgenster verscheen vandaag ontwaakte ik…
Tjoke29 augustus 2007Lees meer >

Geesten van stand

gedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 11.573
Geesten van stand wonen, men weet het, gaarne onder een steen. En niet alleen in het theehuis denkt men zo beminde, de schorpioen, de grijze pissebed, de vaal gezinde muis kan het u vertellen.…

de tijd in chaos

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
dubieuze verleden lopen over asfalt langs beton lopen onder de nog wat zwakke zon denken op dit roestige balkon alleen maar goedheid geef ik u in deze sociaal onzekere tijd geef u creatieve spontaniteit geschreven uit mijn diepste binnenkamer soms een ongeschreven blad soms alweer dit en dus en alweer dag in deze realistische tijd geest…

[ Hij ligt er raar bij ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
Hij ligt er raar bij, zijn lichaam slaapt niet, het is -- achtergelaten.…
Zywa27 april 2023Lees meer >

Haperen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Valt er met mij nog te praten? Ik kan jou confronteren met mijn haperen Dat zoekende, het trage dat ikzelf moeilijk verdraag? En wat denk jij dan van mij? Ik word kleiner, te klein voor alles en iedereen die ik ken, steeds meer valt er af van mijn wereld Aangewezen op vrienden die mij nodig hebben Er lijkt dus niets veranderd maar…
Zywa10 mei 2023Lees meer >

[ Tot rust gekomen ]

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Tot rust gekomen door de whiskey sta ik op -- De tuin gaat draaien.…
Zywa25 augustus 2024Lees meer >

[ We dragen hem weg ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
We dragen hem weg, het gaat moeizaam, hij is zwaar -- met zijn fantoombeen.…
Zywa14 november 2024Lees meer >

SAMEN TWEE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
lichaam en geest zijn altijd samen geweest en toch zijn het niet altijd vrinden vaak komen er situaties voor waarbij zij ondervinden dat ze elkaar even niet verstaan de een wil meer van de ander maar soms kan dat niet de geest eist te veel van het lichaam dat lijdt tot groot verdriet verander toch verander zeggen ze elkaar want we we…
catrinus6 december 2024Lees meer >

Diagnose: Labyrint der Groten

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 437
Maar weet: zodra ik “gezond” zeg, lost deze kliniek op in uw handschrift— en blijft ú over, schrijvend aan het oneindige protocol van uw geest. —Dr. K., archivaris van het onbenoembare…

De weg kwijt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
alleen op dat schilderij maar nu kon ze het niet meer vinden ze hadden het vast ergens anders opgehangen en haar dat niet verteld waarom gebeurde dat steeds vaker ze kon bijna niets meer vinden alles lag ergens anders of misschien zelfs weggegooid ze wilde naar haar schilderij stond op en liep de deur uit ze verdwaalde in haar geest…

Morgen Pinksteren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
Geest die alles leidt, oorsprong en verwachting, wijkende horizon. Meerstemmig balsemlied, regen tot vruchtbaarheid, morgenlicht en avondschemer. Bloesem van het komende, handschrift van verwondering, teken van vergeving. Inspiratie steeds weer, zwevend over de chaos, Geest van de Levende.…

Spiegel van de geest

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 113
Het voorjaar valt stil over de stad een deken van verloren zielen ik loop op een herkenbaar pad waar ego’s ronkend tateren en vielen miljoenen zoeken naar de waan van vrijheid, liefde, warmte, feest ik zie hen in de verte staan als vreemde spiegel van de geest ik scoor vanuit een blinde hoek zelfs als de wereld om mij gilt blijft mijn…