42726 resultaten.
Lichte vaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
383 In 't geruizeloze gonzen
Van 't doorzonde hemellicht
Lost een vlokje op in 't zweven
Van de wolken, uit het zicht
Lichte vaart in 't eindeloze
Tijdloos op het eerst gezicht
Van de kudde losgezongen
In z'n eigen spoor op drift
Solist met ingehouden stem
De ongehoorde, die ik ken
Van mijn zuivere geweten
Alsof mijn geest het…
Het moet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
643 Mijn geest wil vluchten,
vluchten voor al het verdriet.
Voor de geur van de dood,
die mij overal omringt.
Maar vluchten kan ik niet.
Verzamel maar weer nieuwe moed,
koste wat het kost,
en doe wat je doen moet.
Blijf op je post.
Dus hebben wij jou weggebracht.
Naar een heerlijk plekje in het bos.…
Stampende onrust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
382 Onrust. Lotte is ziek
Ik pak mijn rugzak
mijn kompas en wat kleren
doe mijn laarzen aan, een jas
en ga de deur uit
Op weg naar Lotte
Alleen zijn met mezelf
Zolang ik onderweg ben
zal ze blijven leven
zal ze niet doodgaan
Ze gaat niet dood, het mag niet
Ze gaat niet dood, ze gaat niet dood
Nee, nee, nu nog niet
Het is nog niet de tijd…
[ Geesten zien alles ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 Geesten zien alles,
ook ons, zoals wij hen zien:
wazig aanwezig.…
revanche
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Als spook dat pas hing rond te zweven
zwoer de gestorven chagrijn
Ik kom 's nachts kloppen tot ze beven
maar zal eindlijk ook eens geestig zijn…
Herfstkleuren...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
941 Welnee met zoveel kleurenpracht
Heeft het mijn gevoel en ogen
Volledig in zijn grillige macht
Ik absorbeer en voer me vol
Sla in voordat de winter komt
Waarin al wat ik nu aanschouw
Dan voorlopig is verstomd…
Mijn schone zelf
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
619 Het vollopen van mijn bad
is een weldaad voor mijn geest.
De warmte werkt als balsem
voor mijn lijf en stramme leden.
Het leeglopen van mijn bad
is voor mij een dagelijks feest.
Al mijn ingebeelde zorgen
verdwijnen kolkend in riolen.
Al mijn zinloze problemen
geef ik met de stroming mee.…
De zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.481 Strakblauw, zeegroen of grijs
verwoestend of rakend aan het paradijs
verkwikkend, helend of beukend op de kust
een grillig monster of fenomeen van rust
Een spiegel die een vlak slechts toont
de blik daaronder die de snorkelaar beloont
Uitbundigheid van kleur en leven
verwondering dat ons dit is gegeven
een zee van rust, een zee van tijd…
goud
netgedicht
3.7 met 38 stemmen
7.971 het rijpgeworden jaar
strooit geurig bladgoud
op onze wereld
verkleurende bomen
felheid in rood en geel
tegen de blauwe hemel
die najaarsstormen weert
om ons te laten zien
hoe mooi het alledaagse is
zon gevangen in spinrag
stilte vallend over ritselend goud
met daartussen
de roodwitte schoonheid
van vliegezwammen onder
grillige berken…
Japanse kers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
573 ik was er onderdoor gelopen
haar uitgestrekte naaktheid liet ze, maar
haar stam droeg water
ik zag hoe schors zich vormde, tot het
grillige verloop van takken die ze
zweven liet
uiteinden zwollen
als tepels, door winterkou verhard
daaronder groeide lente
waar de magere dag mijn lijf verdraagt
verdraag ik zelf het wegen
van haar witte…
tweezaamheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 in de vooruitgeworpen
schaduw van het afscheid
zien we de grillige sporen
die het leven trok
het ondoordringbaar wit
op de egale muur
de breuken in de spiegel
tegenover het bed
op de flonkerende
gordijnen van groen
de roerloze pauwenogen
van gestrande paradijsvogels
de verkreukelde lijven die
in tweezaamheid reizen
onder de zachte…
De wereld en oud worden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
614 Verwonderd als ze keek naar de natuur,
zo keek ze ook naar de wereld.
Onherkenbaar was die,
het begin vergeleken met het eind van haar leven.
Alleen al op technologisch vlak
volgde ze met haar scherpe intelligentie alles.
Maar ze zocht altijd voornamelijk
de goedheid in de mensen.…
Ik kan je niet missen...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
3.338 Verloren staar je in het niets
Je ogen wenen stille tranen
Een kilte trekt rillend voorbij
Als versteend in grillig wanen
De verdoving vult je lichaam
Je sluit de wereld even dicht
Het duister neemt haar mee
Naar het zachte stervenslicht
Verloren staar je naar haar
Je allerliefste is niet meer
Zij, je vriendin, je maatje
Die leegte doet…
Pure schoonheid
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.117 Het uitzicht dat ik jou wil tonen
Is een landschap in mijn hoofd
’k Wil jou er deelgenoot van maken
Anders word ik niet geloofd
Het fraaie grasland, heuvels, bomen
Een grillig stromende rivier
Mensen vrolijk aan de stranden
En uitgelaten op de pier
Zo is het plaatje hier van binnen
Vol zonne- en ook maneschijn
Gecompleteerd met pure schoonheid…
heimwee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
529 Grillig tekent de regen
onduidelijke contouren
op de aangeslagen ruiten.
Nergens is te vinden,
een terugdraai klok!
De adem van brak geworden
woorden zweeft verder
door de mistige verloren illusie!
heimwee... Blijft…
verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 de rusteloze reizen waarin
hoogte en diepte grillig
van gedaante verwisselen
vermenigvuldigen de onthechting
voor de wees op drift
ongekende niet gestilde
verlangens naar verre
veelbelovende verten waar
hoog en diep hun eeuwige
slaap slapen
de hitte brandt
onder zijn voeten
de bestemming ontreddert
ontneemt ieder zicht
het hazenpad…
Openluchttheater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Een zeebries zucht zijn adem uit
Grillige boomtakken proberen tevergeefs
tegen de richting van zijn zilte lied
in te groeien
De zon draait
Schept een luid akoestisch geluid
dat voor niemand ooit hoorbaar is geweest
De schaduwen verschuiven
en worden weer langer
Hun dagelijkse dans
traag uitvoerend
Totdat totale duisternis
als een doek voor…
leven en sterven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
531 levende kustlijn van zand
altijd in wording
altijd aan het sterven
landschap in beweging
grillig ruig
stelend en vretend
onberekenbaar
huizen verdwijnen
onder bergen zand
Charybdis’ wellustige
kaken zuigen
schepen op om ze
dan weer uit te spuwen
verslindende Scylla
wacht sluw haar kansen af
niets niemand blijft gespaard in
dit…
Chinese Draak (1)
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
999 langs de Grote Muur ben ik gekomen,
goudgroen wervelend, met vlammende tong,
dansend in de rode ochtendzon
ik keek naar de maan en zag mijn
eigen, grillige silhouet, diepzwart
gespannen langs de blauwe nachthemel
de Boogschutter knikte me toe, zacht
zilverlicht omlijstte mijn vuurdans
tot de morgenster verscheen
vandaag ontwaakte ik…
Geesten van stand
gedicht
3.2 met 18 stemmen
11.573 Geesten van stand wonen, men weet het,
gaarne onder een steen.
En niet alleen in het theehuis denkt men zo beminde,
de schorpioen, de grijze pissebed, de vaal gezinde
muis kan het u vertellen.…
de tijd in chaos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
700 dubieuze verleden
lopen over asfalt langs beton
lopen onder de nog wat zwakke zon
denken op dit roestige balkon
alleen maar goedheid geef ik u
in deze sociaal onzekere tijd
geef u creatieve spontaniteit
geschreven uit mijn diepste binnenkamer
soms een ongeschreven blad
soms alweer dit en dus en alweer dag
in deze realistische tijd geest…
[ Hij ligt er raar bij ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Hij ligt er raar bij,
zijn lichaam slaapt niet, het is --
achtergelaten.…
Haperen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Valt er met mij nog te praten?
Ik kan jou confronteren
met mijn haperen
Dat zoekende, het trage
dat ikzelf moeilijk verdraag?
En wat denk jij dan
van mij?
Ik word kleiner, te klein
voor alles en iedereen
die ik ken, steeds meer
valt er af
van mijn wereld
Aangewezen op vrienden
die mij nodig hebben
Er lijkt dus niets veranderd
maar…
[ Tot rust gekomen ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
499 Tot rust gekomen
door de whiskey sta ik op --
De tuin gaat draaien.…
[ We dragen hem weg ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 We dragen hem weg,
het gaat moeizaam, hij is zwaar --
met zijn fantoombeen.…
SAMEN TWEE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 lichaam en geest
zijn altijd samen geweest
en toch zijn het niet altijd vrinden
vaak komen er situaties voor
waarbij zij ondervinden
dat ze elkaar even niet verstaan
de een wil meer van de ander
maar soms kan dat niet
de geest eist te veel van
het lichaam dat lijdt
tot groot verdriet
verander toch verander
zeggen ze elkaar want we
we…
Diagnose: Labyrint der Groten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
437 Maar weet: zodra ik “gezond” zeg,
lost deze kliniek op in uw handschrift—
en blijft ú over, schrijvend
aan het oneindige protocol
van uw geest.
—Dr. K., archivaris van het onbenoembare…
De weg kwijt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 alleen op dat schilderij
maar nu kon ze het
niet meer vinden
ze hadden het vast ergens
anders opgehangen
en haar dat niet verteld
waarom gebeurde dat steeds vaker
ze kon bijna niets meer vinden
alles lag ergens anders
of misschien zelfs weggegooid
ze wilde naar haar schilderij
stond op en liep de deur uit
ze verdwaalde in haar geest…
Morgen Pinksteren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
253 Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,
wijkende horizon.
Meerstemmig balsemlied,
regen tot vruchtbaarheid,
morgenlicht en avondschemer.
Bloesem van het komende,
handschrift van verwondering,
teken van vergeving.
Inspiratie steeds weer,
zwevend over de chaos,
Geest van de Levende.…
Spiegel van de geest
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
113 Het voorjaar valt stil over de stad
een deken van verloren zielen
ik loop op een herkenbaar pad
waar ego’s ronkend tateren en vielen
miljoenen zoeken naar de waan
van vrijheid, liefde, warmte, feest
ik zie hen in de verte staan
als vreemde spiegel van de geest
ik scoor vanuit een blinde hoek
zelfs als de wereld om mij gilt
blijft mijn…