Alle inzendingen over in memoriam

10120 resultaten.

Sorteren op:

In Memoriam Drs. P

snelsonnet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 962
Ook hij kreeg niet het eeuwig aardse leven, opeens reed hij de eigen dodenrit. Vriend Hein kreeg Heinz gezwind in zijn bezit en heeft hem boven lof en prei verheven. Daar leeft de doctorandus monter door: zacht krakend zingt hij in het hemelkoor –…

In Memoriam Marcel Bulckaert

gedicht
4.9 met 56 stemmen aantal keer bekeken 8.429
Ons bereikte het bericht dat een regelmatige inzender van gedichten op onze site helaas is overleden. Aan zijn nagedachtenis wijden we vandaag een gedicht van hem dat hij vorig jaar op onze site publiceerde. Wij geven zijn familieleden en vrienden onze gevoelens van medeleven mee. ------------------------------------------------ zen ik…
Redactie31 januari 2016Lees meer >

In memoriam Truus De Vocht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
Vrede op jouw gelaat de laatste wens vervuld op tijd en niet te laat en toch, geduld, geduld In gedachten vind jij onbekende woorden in zin en regelmaat vandaar dit kleine lied Het hart slaat nu de maat glimlach om wat jij ziet jij hoorde zo graag zingen jouw kleine wiegelied Zo vrij als een vogel heb jij nog gevlogen lied van een…

In memoriam Patty Scholten

snelsonnet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 724
Ze treuren ook erg in het dierenrijk Van slag zijn olifanten, octopussen De kikkers zijn elkaar als troost aan ’t kussen Een slang geeft slissend van zijn droefheid blijk De Oppergrazer daagde, kwam je kapen Nu mag je droomloos, zonder weerga slapen…

In memoriam matris (1)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
Laat mij je kind nog eenmaal zijn gewiegd op je armen, de veiligheid voelen van je handen, ruw als de stof van je schort. Ze liggen nu naast je op het witte laken van het ziekenhuisbed of ze strijken, o zo moe, je grijze haren glad. Ik zie de blauwe aders en de bruine vlekken van de ouderdom. Je ogen van pijn en hoop, in de verte starend…

In memoriam matris (2)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Onze ogen nat van tranen zoeken een beeld uit onze kinderjaren waarin jij ons te leven leerde en met ons je vreugde deelde.…

In memoriam matris (3)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
16 juni 1972 ziekenhuiskamer 215 middag herken je mij ? noem mijn naam nog eenmaal moeder ik ga weer heen zie je ogen die reeds in andere werelden toeven 3.30 u. kom vlug je moeder sterft stram sta ik naast het bed de witte verpleegsters die mijn moeders polsen voelen haar gezicht beweegt nog even ik hoor de zwakke ademstootjes alles…

In memoriam matris (4)

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
Dit zijn de dagen dat velen ons verdriet helpen dragen. ‘s Avonds stromen de buren samen in de kapel van het oude gehucht, waar wij onze moeder ontgroeiden maar gevangen bleven in haar hart. Hier is het licht der vele kaarsen, de troost der 50 weesgegroeten gemompeld door de eenvoudigen. Hier is de liefde van ons volk.…

In memoriam matris (5)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Tegen de befloerste muren der rouwkapel staan wij gebogen, de zonen en de man, omheen de eikenhouten kist. De buren, de goede vrienden schuiven schuw, onwennig voorbij. Onhandig sprenkelen zij het gewijde water, dikke, glinsterende druppels, in het licht der lantaarns. De geluiden buiten zijn verstild en anders. Als schimmen wachten…

In memoriam matris (6)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Het oude kerkgebouw waar jij zovele malen kwam in diep geloof door weer en wind ondanks de kinderzorg. De priesters de gebeden de gezangen die ons de troost van eeuwen schenken. De hoop dat jij het leven hebt bereikt dat zin geeft aan ons aards bestaan. Maar desondanks de tranen van verdriet en diep in ons een wrange pijn een wonde in…

In memoriam matris (7)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
Moeder, wij zijn zo moe. De weg naar ‘t kerkhof is zo lang en wij zijn bang. Reik ons de hand nog eenmaal en help ons op uw laatste tocht. De open groeve wacht en dicht bijeen gedrumd, geeft elk van ons u nog een kruis. Het teken dat gij ons leerde in de blijde dagen van ons kind zijn.…

In memoriam matris (8)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
De nachten dat wij waakten en je angst in tederheid probeerden te verjagen, zijn lang voorbij, mijn moeder. De uren die wij telden en telkens weer je hijgend vragen “Hoe laat is ‘t kinderen?”, helaas, het komt niet weer. Nu ben jij tijdeloos geworden, en wij, verbijsterd, niet begrijpend, staren naar de klok. En in ons hoofd de blijde…

In memoriam matris (9)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
De bloemen zijn verslenst, de tranen reeds gedroogd. Nu komt de droeve tijd dat plots de lege plek het hart beklemt. Of het verlangen naar de woorden die ik niet heb uitgesproken, de niet geschonken tederheid, een pijn verwekt die me merken zal mijn leven lang. Of soms verwacht ik in de zon, 't vertrouwde beeld van moeder op bezoek…

In memoriam matris (10)

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
Ik zit nu in mijn cel en hoor de regen op het dak mijn eenzaamheid verinnigen, zodat het plotse einde van de vlaag me schrikken doet en ik in de holle gangen van het huis een naam verklanken moet waarvan ik weet dat hij mijn hart zozeer beroert dat even maar de stilte draaglijk wordt. Maar ook een woord waarop nooit nog antwoord komt,…

In memoriam matris (11)

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Morgen ga ik naar het graf van mijn lieve moeder. Schreien kan ik niet meer en reeds vervagen haar trekken. De klank van haar woorden dringt nog amper tot me door. De streling van haar hand is van mijn huid verdwenen. De gang naar ‘t kerkhof wordt steeds moeilijker. Maar ik weet dat ik blijven komen zal. En telkens zal ‘t verdriet dieper…

In memoriam matris (12)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Toen in de nacht de regen viel, de julinacht, heb ik met nieuwe ogen jou weergezien. Een zomerwonder in de regen, die statig nederviel.…

In memoriam matris (13)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Je zei toch herfst? Ach ja, de mooie kleuren, het roestbruin en het geel, het donkerrood der eikenblaren, de wind, de mist, de plotse regenvlagen, de specifieke geuren van november, de innigheid der avonden. Je zegt het wel, maar sta me toe, verdomme toch, wat raakt het mij. Mijn moeder is niet meer, niet eens de zomer haalde zij…

GEZICHT OP GRONINGEN

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.193
De grauwe najaarsdag verging in regen en werd, gedreven naar de avond, mat. In 't struikgewas langs het bespoelde pad vielen de droppen bij het nauw bewegen der lucht met zacht geruis van blad op blad. Dan plotseling breekt uit de wolkenvegen een verre lichtval naar omlaag en tegen een gouden kim staat tintelend de stad. Verbijsterd zie ik…

Vaarwel, lieve Frank

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
(voor Frank Starik) De media zegt me dat je op jouw 59-ste door een hartstilstand bent overleden, maar ik weet wel beter, jouw hart is levendiger dan ooit, maar dan in de eeuwige sferen. Ik wist niet eens dat je de manlief van de dichteres Vrouwkje Tuinman was en dat je een zoon hebt, die Boris heet. Ik weet wel dat beiden jou voorgoed…

[ Maak je bloed wakker ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 248
Maak je bloed wakker en spring de dag in, elk jaar -- heeft er honderden.…
Zywa1 januari 2026Lees meer >

IN MEMORIAM DONNA (mijn lieve HOVAWART)

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Nooit heb je iets bezeten nooit heb je iets gezegd nooit was je humeurig nooit heb je iets misdaan altijd was je lief altijd was je er altijd was je blij altijd aan mijn zij altijd vol vertrouwen en nu een vleugje Donna bijna iedere dag als ik opsta begint het al je staat niet op je plek kwispelt me niet tegemoet een koekje kan…

In memoriam matris (14-slot)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Een iris bloeide toen je stierf. Je had ze zelf geplant. Dit simpel gebaar, een liefdedaad voor ons. Dat is een jaar geleden reeds. De bloemen bloeien talrijk nu. Ze dragen in zich de gedachte aan jou, een zachte, blanke weemoed.…

Als kleur vervaagd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
De dood kent geen vrienden ook geen vijanden enkel de ademloosheid gevolgd geheel stapvoets door rust zacht. Het zwaard van de nacht viel ik heb het vannacht zien schitteren. Het zwijgende ontdooide en bevroor spraakzaam vanuit een donkere diepte als ziel even verlicht weer opstaande nu definitief aan het lijf ontvlucht. Woord en daad…

Fleur in Memoriam 10 november 2025

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 34
Morgen is het Sint-Maarten  wapenstilstand. Chrysanten bloeien nu op vele graven, tot de vrieskou ze afmaakt. Ons maltezerhondje Fleur... 't lichtje op haar urne steken we nu opnieuw aan. Vandaag is een jaar verlopen dat we afscheid moesten nemen, haar 't leven ontnamen lieten inslapen.... het lijden  wilden ontwapenen. Dagelijks…
arensoog10 november 2026Lees meer >

De levenslust voorbij (in memoriam Simon Vinkenoog)

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.575
Hij is zijn hele leven jong gebleven En blaakte elke dag van levenslust. Als dichter gunde hij zich zelden rust, Liet ieder horen wat hij had geschreven. Zo heeft hij steeds de somberheid verdreven. De marihuana was daarbij een must, Hij was zich van de risico’s bewust Maar niet van plan het roken op te geven. Toen was er plots dat vuurwerk…

In memoriam Jozef Deleu 1937-2026

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 54
Het Groot Gezinsverzenboek: grasduinen en genieten, vaak zoeken en vinden. Woorden van vreugde, woorden van troost, bij geboorte, bij dood. De bloemlezer geniet, zoekt mee.…

In memoriam Menno Wigman (1966-2018)

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 778
Het maatvaste was een vereiste een gedicht mocht best een lied van melodie en ritme vertonen Hij tikte met zijn hand het tempo In het ruisen van het bloed kwam een hapering in, een huppeltje dat de cardioloog verontrustte eerder had gehoord en gezien Jij hielp me eens een gedicht te vervolmaken, ik vraag me af waar dat sonnet is gebleven…

In memoriam David Hockney 1937-2026

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 81
Een zonnig landschap, zoals een kind het schildert, of was het Hockney? 'De bron van kunst is liefde, de lente komt steeds terug.'…

In memoriam Lieke Marsman 1990-2026 -Tanka

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 212
'Is het mijn sterfdag?' In leven blijven lukt niet. Liefde is wat telt. Ontmoeting met de duivel? Nee, God treed ik tegemoet.…

Thrilla in Manila

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 711
Hij gaf mij Parkinson om mij tonen dat ook ik val onder het gewone een mens als iedereen met zwakheden en talenten Dat is alles wie ik ben vliegend als een vlinder stekend als een bij jij blijft de grootste een voorbeeld voor mij…