10120 resultaten.
In Memoriam Drs. P
snelsonnet
4.4 met 9 stemmen
962 Ook hij kreeg niet het eeuwig aardse leven,
opeens reed hij de eigen dodenrit.
Vriend Hein kreeg Heinz gezwind in zijn bezit
en heeft hem boven lof en prei verheven.
Daar leeft de doctorandus monter door:
zacht krakend zingt hij in het hemelkoor –…
In Memoriam Marcel Bulckaert
gedicht
4.9 met 56 stemmen
8.429 Ons bereikte het bericht dat een regelmatige inzender van gedichten op onze site helaas is overleden.
Aan zijn nagedachtenis wijden we vandaag een gedicht van hem dat hij vorig jaar op onze site publiceerde.
Wij geven zijn familieleden en vrienden onze gevoelens van medeleven mee.
------------------------------------------------
zen
ik…
In memoriam Truus De Vocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
748 Vrede op jouw gelaat
de laatste wens vervuld
op tijd en niet te laat
en toch, geduld, geduld
In gedachten vind jij
onbekende woorden
in zin en regelmaat
vandaar dit kleine lied
Het hart slaat nu de maat
glimlach om wat jij ziet
jij hoorde zo graag zingen
jouw kleine wiegelied
Zo vrij als een vogel
heb jij nog gevlogen
lied van een…
In memoriam Patty Scholten
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
724 Ze treuren ook erg in het dierenrijk
Van slag zijn olifanten, octopussen
De kikkers zijn elkaar als troost aan ’t kussen
Een slang geeft slissend van zijn droefheid blijk
De Oppergrazer daagde, kwam je kapen
Nu mag je droomloos, zonder weerga slapen…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Laat mij je kind nog eenmaal zijn
gewiegd op je armen,
de veiligheid voelen van je handen,
ruw als de stof van je schort.
Ze liggen nu naast je
op het witte laken
van het ziekenhuisbed
of ze strijken, o zo moe,
je grijze haren glad.
Ik zie de blauwe aders
en de bruine vlekken
van de ouderdom.
Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend…
In memoriam matris (2)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
603 Onze ogen nat van tranen
zoeken een beeld
uit onze kinderjaren
waarin jij ons te leven leerde
en met ons je vreugde deelde.…
In memoriam matris (3)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 16 juni 1972
ziekenhuiskamer 215
middag
herken je mij ?
noem mijn naam nog eenmaal moeder
ik ga weer heen
zie je ogen
die reeds in andere werelden toeven
3.30 u.
kom vlug je moeder sterft
stram sta ik naast het bed
de witte verpleegsters
die mijn moeders polsen voelen
haar gezicht beweegt nog even
ik hoor de zwakke ademstootjes
alles…
In memoriam matris (4)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
527 Dit zijn de dagen
dat velen ons verdriet helpen dragen.
‘s Avonds stromen de buren samen
in de kapel van het oude gehucht,
waar wij onze moeder ontgroeiden
maar gevangen bleven in haar hart.
Hier is het licht der vele kaarsen,
de troost der 50 weesgegroeten
gemompeld door de eenvoudigen.
Hier is de liefde van ons volk.…
In memoriam matris (5)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
591 Tegen de befloerste muren
der rouwkapel
staan wij gebogen,
de zonen en de man,
omheen de eikenhouten kist.
De buren, de goede vrienden
schuiven schuw, onwennig voorbij.
Onhandig sprenkelen zij
het gewijde water,
dikke, glinsterende druppels,
in het licht der lantaarns.
De geluiden buiten
zijn verstild en anders.
Als schimmen wachten…
In memoriam matris (6)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Het oude kerkgebouw
waar jij zovele malen kwam
in diep geloof
door weer en wind
ondanks de kinderzorg.
De priesters de gebeden de gezangen
die ons de troost van eeuwen schenken.
De hoop dat jij het leven hebt bereikt
dat zin geeft aan ons aards bestaan.
Maar desondanks de tranen van verdriet
en diep in ons een wrange pijn
een wonde in…
In memoriam matris (7)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 Moeder,
wij zijn zo moe.
De weg naar ‘t kerkhof
is zo lang
en wij zijn bang.
Reik ons de hand nog eenmaal
en help ons op uw laatste tocht.
De open groeve wacht
en dicht bijeen gedrumd,
geeft elk van ons
u nog een kruis.
Het teken dat gij ons leerde
in de blijde dagen
van ons kind zijn.…
In memoriam matris (8)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 De nachten dat wij waakten
en je angst in tederheid
probeerden te verjagen,
zijn lang voorbij, mijn moeder.
De uren die wij telden
en telkens weer je hijgend vragen
“Hoe laat is ‘t kinderen?”,
helaas, het komt niet weer.
Nu ben jij tijdeloos geworden,
en wij, verbijsterd, niet begrijpend,
staren naar de klok.
En in ons hoofd de blijde…
In memoriam matris (9)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 De bloemen zijn verslenst,
de tranen reeds gedroogd.
Nu komt de droeve tijd
dat plots de lege plek
het hart beklemt.
Of het verlangen naar de woorden
die ik niet heb uitgesproken,
de niet geschonken tederheid,
een pijn verwekt
die me merken zal
mijn leven lang.
Of soms verwacht ik in de zon,
't vertrouwde beeld
van moeder op bezoek…
In memoriam matris (10)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 Ik zit nu in mijn cel
en hoor de regen op het dak
mijn eenzaamheid verinnigen,
zodat het plotse einde van de vlaag
me schrikken doet
en ik in de holle gangen van het huis
een naam verklanken moet
waarvan ik weet dat hij mijn hart
zozeer beroert dat even maar
de stilte draaglijk wordt.
Maar ook een woord
waarop nooit nog antwoord komt,…
In memoriam matris (11)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 Morgen ga ik naar het graf
van mijn lieve moeder.
Schreien kan ik niet meer
en reeds vervagen haar trekken.
De klank van haar woorden
dringt nog amper tot me door.
De streling van haar hand
is van mijn huid verdwenen.
De gang naar ‘t kerkhof
wordt steeds moeilijker.
Maar ik weet
dat ik blijven komen zal.
En telkens zal ‘t verdriet
dieper…
In memoriam matris (12)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Toen in de nacht de regen viel,
de julinacht,
heb ik met nieuwe ogen
jou weergezien.
Een zomerwonder in de regen,
die statig nederviel.…
In memoriam matris (13)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Je zei toch herfst?
Ach ja, de mooie kleuren,
het roestbruin en het geel,
het donkerrood der eikenblaren,
de wind, de mist, de plotse regenvlagen,
de specifieke geuren van november,
de innigheid der avonden.
Je zegt het wel,
maar sta me toe,
verdomme toch,
wat raakt het mij.
Mijn moeder is niet meer,
niet eens de zomer haalde zij…
GEZICHT OP GRONINGEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 De grauwe najaarsdag verging in regen
en werd, gedreven naar de avond, mat.
In 't struikgewas langs het bespoelde pad
vielen de droppen bij het nauw bewegen
der lucht met zacht geruis van blad op blad.
Dan plotseling breekt uit de wolkenvegen
een verre lichtval naar omlaag en tegen
een gouden kim staat tintelend de stad.
Verbijsterd zie ik…
Vaarwel, lieve Frank
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
576 (voor Frank Starik)
De media zegt me dat je op jouw 59-ste door
een hartstilstand bent overleden, maar ik
weet wel beter, jouw hart is levendiger dan
ooit, maar dan in de eeuwige sferen.
Ik wist niet eens dat je de manlief van de
dichteres Vrouwkje Tuinman was en dat je
een zoon hebt, die Boris heet. Ik weet wel
dat beiden jou voorgoed…
[ Maak je bloed wakker ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Maak je bloed wakker
en spring de dag in, elk jaar --
heeft er honderden.…
IN MEMORIAM DONNA (mijn lieve HOVAWART)
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.002 Nooit heb je iets bezeten
nooit heb je iets gezegd
nooit was je humeurig
nooit heb je iets misdaan
altijd was je lief
altijd was je er
altijd was je blij
altijd aan mijn zij
altijd vol vertrouwen
en nu een vleugje Donna
bijna iedere dag
als ik opsta
begint het al
je staat niet op je plek
kwispelt me niet tegemoet
een koekje kan…
In memoriam matris (14-slot)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 Een iris bloeide
toen je stierf.
Je had ze zelf geplant.
Dit simpel gebaar,
een liefdedaad voor ons.
Dat is een jaar geleden reeds.
De bloemen bloeien talrijk nu.
Ze dragen in zich
de gedachte aan jou,
een zachte, blanke weemoed.…
Als kleur vervaagd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 De dood kent geen vrienden
ook geen vijanden
enkel de ademloosheid
gevolgd geheel stapvoets
door rust zacht.
Het zwaard van de nacht viel
ik heb het vannacht zien schitteren.
Het zwijgende ontdooide en bevroor
spraakzaam vanuit een donkere diepte
als ziel even verlicht weer opstaande
nu definitief aan het lijf ontvlucht.
Woord en daad…
Fleur in Memoriam 10 november 2025
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
34 Morgen is het Sint-Maarten
wapenstilstand.
Chrysanten bloeien nu
op vele graven,
tot de vrieskou ze afmaakt.
Ons maltezerhondje Fleur...
't lichtje op haar urne
steken we nu opnieuw aan.
Vandaag is een jaar verlopen
dat we afscheid moesten nemen,
haar 't leven ontnamen
lieten inslapen....
het lijden wilden ontwapenen.
Dagelijks…
De levenslust voorbij (in memoriam Simon Vinkenoog)
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.575 Hij is zijn hele leven jong gebleven
En blaakte elke dag van levenslust.
Als dichter gunde hij zich zelden rust,
Liet ieder horen wat hij had geschreven.
Zo heeft hij steeds de somberheid verdreven.
De marihuana was daarbij een must,
Hij was zich van de risico’s bewust
Maar niet van plan het roken op te geven.
Toen was er plots dat vuurwerk…
In memoriam Jozef Deleu 1937-2026
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
54 Het Groot Gezinsverzenboek:
grasduinen en genieten,
vaak zoeken en vinden.
Woorden van vreugde,
woorden van troost,
bij geboorte,
bij dood.
De bloemlezer geniet,
zoekt mee.…
In memoriam Menno Wigman (1966-2018)
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
778 Het maatvaste was een vereiste
een gedicht mocht best een lied
van melodie en ritme vertonen
Hij tikte met zijn hand het tempo
In het ruisen van het bloed kwam
een hapering in, een huppeltje
dat de cardioloog verontrustte
eerder had gehoord en gezien
Jij hielp me eens een gedicht
te vervolmaken, ik vraag me af
waar dat sonnet is gebleven…
In memoriam David Hockney 1937-2026
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
81 Een zonnig landschap,
zoals een kind het schildert,
of was het Hockney?
'De bron van kunst is liefde,
de lente komt steeds terug.'…
In memoriam Lieke Marsman 1990-2026 -Tanka
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
212 'Is het mijn sterfdag?'
In leven blijven lukt niet.
Liefde is wat telt.
Ontmoeting met de duivel?
Nee, God treed ik tegemoet.…
Thrilla in Manila
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
711 Hij gaf mij Parkinson
om mij tonen dat ook
ik val onder het gewone
een mens als iedereen
met zwakheden en talenten
Dat is alles wie ik ben
vliegend als een vlinder
stekend als een bij
jij blijft de grootste
een voorbeeld voor mij…