628 resultaten.
Plaatsen, passages
gedicht
2.6 met 52 stemmen
21.786 Zomer, nu alles in me terugkeert
zie ik het paard weer, liggend
met gestrekte benen, als was zij
dood, met wieltjes, en de grijze, veel
te dikke buik, waaruit een kraai pikt,
dons en haren voor haar nest.
----------------------------------------------------------
Uit: Tirade nr 200.…
Kerstboom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Elk jaar als ik de buitenboom versier,
Dan hoort de buurt mij kraaien van plezier.…
onding
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
754 de wind doolt over 't land
de boeren ongedurig
er fluiten vogels atonaal
de padden doodgereden
eksters vinden elkaar niet
kraaien krijsen veel te laat
boerenmeiden snijden plant-
aardappelen in twee
ik loop door sleuven land
het gras zucht naar de zon
ik wou dat ik fluiten kon
de mol steekt hals over kop.…
in de mantel van mededogen
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
622 in de mantel van mededogen
waar geluk zich voortbeweegt
in speelgoed van eigen taal
op aftandse zwenkwielen
schoorvoetend stomend stuivend
op de tast bijeen gedreven
in straten van sprookjesdorpen
waarin je vrijuit mag spelen
daarin leef je op de plek waar
je schuilt in onwezenlijk
schreeuwen en kraaien
in het pretpark van jouw…
Ver weg
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
868 op zondag
bij het eerste kraaien
van de haan
kleef jij woorden op
mijn mond
met versleten zinnen, voortrazend
op witte benen
ik kruip tot aan mijn
waarheid
waar je me vastbindt
samen met de doden
die de stamboom verpletteren
tegen mijn borsten
en mij de ongenade laten dragen
als een heldin met een opgelegde
plicht…
Anonieme verkeersslachtoffers
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
896 Een dier zonder huis
had nog kat kunnen zijn
vleugels neergehaald
in hun laatste vlucht
matjes met wat stekels
een bloederig donsje
geraakt in de sprong
Platgereden restanten
tot voor kort nog levend
kleven verwijtend aan de weg
hun levenstempo niet aangepast
aan onze fatale snelheid
Kraaien en kauwtjes genietend
van hun delicate wegrestaurant…
Vroeg
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.151 De eerste kraai forenst
van nacht naar licht
in de ternauwernood
onthouden plicht iets
van de doodsangst
ongedaan te maken.
--------------------------
uit: 'De tweede ronde'.…
wintergast
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
723 je komt en gaat
bijt woorden de lucht in
en ik hoor kraaien
krassen
zwart de vleugels
op het ochtendbrood
terwijl de wind
de wolken doet beven
ook de tijd is dood
mijn ogen ooit blauw
en jij zoekt roem
steeds kouder en meer
ik had gedroomd vannacht
de vogels weg
in de ondergang
van het slapen gaan
geïnkt waren je veren…
suites voor annemieke XI
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 achter de drempel
wachten een ontstoken blaas
en aambeien -
een prille lente
tussen het verdroogde riet
zwemt de zwarte alg
misschien elektrisch
maar jij wilde toch fietsen
tot je jas wegvliegt
ik lig op wacht
in bed in verkrampte houding
mijn hand voor het licht
duiven en kraaien
stijgen loodrecht de hemel in
in de smalle steeg…
dat het klopt en oké is
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
819 dat natuur zo mooi is -
sneeuwklokjes brekend
door half bevroren aarde,
blauwe eitjes glanzend
in het nestje
dat vlindertjes zo
kleurig fladderen,
lammetjes zo teer
op poten staan
dat het klopt en oké is –
praat ons er niet van
mama kraai voert
pas uitgevlogen meesjes
aan haar kroost, cheeta
vilt antiloopje tergend
traag om zijn…
MARTELAARSCHAP
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
660 Zijn jeugd is dood
zijn opgroeien is terreur
zijn spelen is oorlog
vrienden zijn levend dood
altijd samen op straat
tirannie der wraak
bloedstollend zijn sirenes
gekrijs der vrouwen
het rennen en schreeuwen
dagelijks gebeuren
de gewenning is grotesk
een deel van zijn leven
de kraaien fladderen weg
naderend onheil gesticht
zie ik…
Levenslust
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
799 Zo te leven heeft geen waarde
wij verzinnen kind noch kraai
pennenvrucht uit dorre gaarde
wakkert wieken zonder draai
hoe gaan wij de prijs betalen
voor geheimen van het graf
twee oneindige verhalen
stervend rond de bedelstaf
de verlangens te verglijden
naar het allerlaatste uur
van kostbare crisistijden
maken onze dood te duur.…
Een schamel geklap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
549 had klanken geleerd
in melodieën die raakten
om van hen die ze hoorden
betere mensen te maken
speelde en zong
zonder kind of kraai
honden waren verdwenen
of namen de benen
droef werd het lied
in tonen die vluchtten
alsof de coupletten
ook wilden rusten
pas op het eind
klonk diep in het dal
een schamel geklap
de siësta liep af…
meerwaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 vandaag het brood gesneden,
de dag betredend met een zwaai
naar kind en kraai
duizend voetjes in de tijd
vogels zingen goedgebekt
doorspekt met vrij gefladder rond
hun voederhuis
bij mij
scheld mijn schulden kwijt
zolang het duurt
het leven schuurt al lang -genoeg
wel wetend, dat het immer vroeg
om zure woorden
na te laten…
Macbeth revisited
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
626 het is bedrieglijk kalm
als de ademtocht
van de goden bevriest
bloedig verraad sijpelt uit
de muren het kwaad
knaagt aan de poorten
inktzwarte kraaien
vliegen verward door
de opstijgende mist
stof daalt neer op
rokende puinhopen
duisternis verzwelgt
het licht en de gehavende
mens die zichzelf in
koortsdromen verliest
de…
Harten jagen, bellen blazen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
613 Vogels willen vliegen
vissen willen zwemmen
ballen willen kaatsen
bellen willen blazen
sterren willen stralen
en harten blijven jagen
Bomen willen ruisen
handen willen wuiven
vlaggen willen wapperen
rupsen willen vlinderen
vlinders willen fladderen
en bijen zoeken bloemen
Kuikens willen piepen
wortels willen schieten
Hanen willen kraaien…
lente(sonnet)
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
995 de lente ademt de winden drijfveer
van haar vruchtbaarheid over mij
en haar vogelen stembanden zingen blij
in onze grijpende oren neer
en de zon lacht een opening in
zijn wenende en grommende gordijnen
ook de paddestoelen verdwijnen
in de humuslaag van hun begin
de geldgeile mensenklauwen grijpen
alles van zand tot kraaien
nog…
Ruraal
gedicht
2.8 met 23 stemmen
11.515 Er hing een kraai in de lucht
toen je me brak
toen je me stak met het touw
dat klom als ik zong
bij de buren huilde een kalf
met scheurende uithalen
om zijn moeder
en ik lag in duizend delen
tussen de melkplassen
die in het blauwe uur
jouw kleine huis besluipen.…
Blauwe donderdagavond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.161 Het is
'n blauwe donderdagavond
aan de straat
staat mijn vuilniszak
niet alleen
Op m'n gemak
kijk ik
dezelfde straat in
als de kraaien
Zij zitten alleen
enkele rangen hoger
op de nok
van ons dak
Bespieden als ik
de wandelaar met
zijn hond
die nieuwsgierig
snuffelt aan de zak
driemaal raaien
wat de vogels zullen doen…
gevonden goed
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
895 een poster gevonden in de trein
'kraaien boven het graanveld'
van een zekere Vincent
wat zou u doen in dit geval
meenemen of inleveren
bij de perrondienstleider
als ik u mag raden
wees ondeugend en neem
hem mee naar huis
zo'n poster ook al is het de
zoveelste kopie van een kopie
is bij u beter af dan opgeborgen
in het depot…
de Grote liefde (3 en slot)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
566 de man loopt met haar op
neemt in het veen 't gebaande pad
en houdt het voor haar open
pas later ziet hij dan
de spiegeling in 't stille water
van de afgeknotte kale bomen
waar zelfs de kraaien zelden komen
zij hoort hun roep
er was veel liefde onderweg
zegt zij, vooral van hem die
zich verliezen kon
en niet eens groots
of zeer meeslepend…
shit en geschonden veren
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
609 hij zit er mooi, de kraai
op het gras
in een tuin die niet de zijne is
een schaduwveeg later
vliegt hij op, dropt zijn ballast
in de luid tjilpende heg
en gaat vervolgens vastberaden pikken
in het vuil van andere vogels
achter zijn borstkas kruipt onopvallend
een modderbruine tuinfluiter
het lijdt geen twijfel
van alles blijft iets…
Zwarte gaten denken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
613 Kraaien zijn zwart als git.
In Het Lokaal.
Hier.
Nu.…
Kruipen op het ijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 Weet hij van haren die
in slangen veranderen
van babbelzieke kraaien
sist hij gedichten zonder lezers?
Kent hij de plaats van de strijd
de verslindende macht
wie achter de maskers wonen
weet hij van goed en kwaad?…
Lethargie
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.143 Leegte bemint een kleine cyclus
in het land van het cynisme
kraaien de trotse hanen
in de avondschemering
dat hoort gewoon bij het leven
klinkt de echo van het stemgeluid
van de narcistische psychiater
die zijn portemonnee dichtknijpt
met pijn in zijn harteloze ziel
anoniem is de schuilnaam van het niets
de wilde haren kwijtgeraakt
incognito…
winterhaiku
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 in de zinken goot
klinkt de kraaienroffel
net als vorig jaar
melkwit in de mist
op doorbreken de zon
- epifaniën
onze kraai schrokt
alle kokosnoten leeg
super zo’n bonus
die tortelduif daar
traag trippelend in de sneeuw
zoekt ie Egidius?
roerloos op een tak
wachten kraaien in de tuin
toch niet op mij?…
schaak - mat
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
985 niet kraaien
zij klampen zich wanhopig aan haar vast
jachtig haasten gevoelens zich
voor de zondvloed uit
hij - de man - tracht de zondvloed te stoppen
door wortel te schieten in haar - mat geslagen - aarde
zij - dreigt te sterven door ademnood…
Depressie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.846 Mist trommelt op
de banden van geluid
hees gefluister knaagt
aan het behang
Met mijn gemoed
lijken de velden te smelten
volkomen rust begeleidt
het lijdzaam vergaan
De kras van de kraai
staat in mijn ziel geschreven
de roep van de uil
is waarnaar ik verlang
De avondzeis slaat wreed
mijn ogen neer
stilte schuilt in tastend wit
ik…
nervositas
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.476 uit de ruïnes rijzen zenuwen
ze razen door de buizen van het huis
kneuzen de ruimte
waar mijn gemoed geduldig veinst
slechts mijn gemoed te zijn
en niet de bruisende bron
van mijn gebundeld wezen
ik sla op de vlucht
voor de kraaien in mijn haar
mijn woorden glijden uit
vergeten mijn inborst te kneden
ik sta op de rand
bereid over lijken…
het is voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.382 de olijke kapster schaart met ogen
wandelt tussen takken
rozenolie fleurt het zwerk
rillende kraaien op de grassen
de dood is opgeruimd
netjes in de pul op het dressoir
de dag zit in de knip
fladdergons verlaten de geruchten
appeltaart staat op de stoep
thuisloos woont de witte waterroos
het marmert aders blauwglans
de tondeuze slikt eiderdons…