383 resultaten.
ik beleef je
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.486 als het eerste zonlicht
mijn dromen verjaagt
haar zachte stralen
dageraad maakt
weet ik mijn dagen
overspoeld door geluk
te beleven als roes
liefde in vervoering
jouw glimlach breekt zonlicht
als spiegelend kristal
brengt dromen tot leven
droefheid in verval
vult kleurloze dagen
droogt weemoedige tranen
laat harten zingen
brengt…
Ochtend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
891 geboren
de zon hangt stil en laag te dromen
In de koelheid van de ochtend wil ik blijven
en de leegte van de nacht bewaren
Er is zoveel dat nog moet komen
de rimpels van mijn huid zijn heel ondiep
Wanneer ik naar de jonge ochtend kijk
daalt een zachte weemoed op mij neer
Ik zou mijn arm wel willen strekken
naar het zuiver, onbegrensd kristal…
Mijn schip met geluk is veroverd
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.209 ik voel mij als een trots schip
dat zeeën der liefde verovert
waar prachtig helder water
tot blinkend kristal wordt omgetoverd
in mijn gevulde gouden ruim
heb ik miljoenen exemplaren geluk
dat ik wil delen met een ieder
als troon op een machtig voetstuk
maar plots hangen daar donkere wolken
die alles behalve vredelievend zijn
als piraten…
Heidelberg by night
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
797 In het holst van de tijd
kruip ik in je
tussen de knarsende seconden
lijd en verga ik
weerloos
sterfzucht
kruisweg
dag slaaploze nacht:
650 milligram acetylasilylzuur
850 milligram paracetamol
450 milligram sumatriptan
Met dank aan mijn engel
De muze is broos als kristal en hard als graniet
Van Thalia tot Melpomene
De Waanzin…
Voor jou
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.823 Ik vraag me af
of jij het was
die fluisterde
in mijn dromen
in veel te korte nachten
Want ik had je gezien
in het eenzame duister
van de nieuwe maan
het kristal van sterrenbloemen
Je beeld
een geur
een waan misschien
zo ijl en dun als spinrag
het hield me gevangen
intens zalig
als winde van de nacht
Vreemde vrouw, zo mooi
ravenzwart…
Natuurschoon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
651 De kou omhelst mij innig
Wanneer de zon gaat rusten
Cicades zingen niet ver weg
Een liedje voor het slapen gaan
De dauw wacht op het moment
Om tranen van kristal te vormen
In de vroege ochtendzon
Wanneer de schoonheid weer ontwaakt
De wind speelt zachtjes
Met de bladeren bruin en goud
Weggevlogen van de bomen
Op zoek naar hun avontuur…
Kerstfeest met de wolven
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.471 Een witte wolf huilt
in de besneeuwde nacht
daar staat hij
volle glorie grote kracht
Het mysterie
gelokt door zijn roep
niet langer alleen
maar deel van de groep
Kerstfeest op de toendra
zuiver als kristal
ver van de commercie
dicht bij het heelal
Onder de sterren
samen soezen en jagen
kerst met de wolven
geeft antwoord…
Winter(2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 nevel graast en rijmt op de verlaten velden
omheiningen worden er ijzig uitgelijnd
het gras schijnt als verzilverd
takken en struiken lijken van kristal
stil de witte huizen
in de blauwe vrieskou
de wind bijt rode neuzen
overvalt de zuchtend adem
behalve de kraaien die zichzelf
weerspiegeld zien in de bevroren sloot
lijkt het hier zo stil…
In de duinen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.300 Hij spiedt de kleuren, die in 't fijn kristal
spelen, als in een kelk van diamant.
Lichtdruppen storten in een parelval ;
hij ziet niet, hoe zijn achteloze hand
de blanke lichtdauw spilt, een zilverval
van zon op witgrijs zilvermos en zand.…
Bouwen en houden van
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
721 jij die verdient,
jij die wint in mijn ogen
jij zo zuiver als het schoonste water
en schitterendste kristal... .
Ik bouw tussen ons opnieuw
de band van vader en dochter,
Meester en leerling, man en vrouw
...
ik bouw, omdat ik van je houd !…
De kat maakt eigen sprongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 De porseleinkast
sculpturen breken er doorheen,
kristal en onyxsteen.
Littekens van nagels
sluipende storm van haren,
tijger in gordijnen.
Ze wasemt poëzie
nieuwe huid op een levenstocht,
sporen op de ruit.…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
924 De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad
En fris van het stromende water.…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.053 De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad
En fris van het stromende water.…
Zolang er rozen bloeien
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.637 Stel, dat mijn traan een parel schonk
m'n kussen zich verguldden
in mijn adem zilver klonk
mijn geest kristal omhulde...
Stel, dat mijn bloed diamant bezat
m'n woorden goud verstrooiden
en mijn brein juwelen had
mijn ziel met munten gooide...…
ik heb mij met moeite alleen gemaakt.
poëzie
3.1 met 74 stemmen
25.014 - de mieren waar
wonend in hun paleizen als een mens
in zijn verbeelding -; wachten zij op regen en
graven dan verder: het puur kristal
is hen zand geworden.…
In het Gedicht
gedicht
3.1 met 364 stemmen
68.080 Dagen dat ik op weg naar mijn eigen kamer
verdwaal wisselen zich met dagen
waarop ik de wereld doorschouw als een kristal.
Soms word ik krijsend wakker.
Soms word ik afgevoerd en verdoofd,
soms vastgebonden.…
Winterbloesem
netgedicht
3.9 met 66 stemmen
5.358 Mijn tuin bepoederd met
glinsterend wit kristal
in één nacht veranderd
door 'n fijne sneeuwval
in een betoverend mooi
wintersprookje.
De treurwilg in wintertooi
tot het kleinste stronkje
het gammele tuinhekje met
een wit kanten randje.
Het vogelhuisje een waar
paradijsje voor vinkjes
winterkoninkjes en sijsjes.…
winterbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
889 Sneeuw puurt
de bijtende lucht,
scherp het snerpen
van gebitterd kristal.
Krachtig laait
de wervende wind,
rijp stuift uiteen
in een zilveren gruis.
Witte lijnen venijn
in vlaggen vlagend,
werpen terpen op,
brokken butskoppen.
IJsnaalden stikken samen
tot vorstkorsten verzwart.…
Als jij huilt
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.668 Als jij huilt,
Dan bouw je luchtkastelen van kristal
En maak je belletjes van lucht.
Da’s een slecht moment dat beteren zal
Dat waait wel over met een snik en een zucht.
En toch
Heeft dat moment van zich even minder voelen
Voor jou een beetje weg van schoonheid brengen.…
eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
469 eindeloos ver, komen golven
ruisend, over het strand
dat glinsterend als kristal
de koelte graag ontvangt
een witte slinger van plezier
spoelt over kiezels en rotspartij
kust kleine kreeftjes, en stoeit
met het gifgroene wuivend wier,
daar waar het zijn einde vind
huppelend als een spelend kind
spoelt schuimend het water door
tot waar…
EMILY DICKINSON 341
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
539 Werktuiglijk gaan de voeten op en neer
Los van de grond of lucht, zou soms
Een trage weg in elk geval
Genoegen kunnen kweken zoals steen
Kristal en kwarts over het algemeen?
Dit is het uur van lood
Herdacht, indien men overleefde
Gedenk uw eigen sneeuwmannenbestaan
Eerst kilte, shock en dan het laten gaan…
DE PRESSE PAPIER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
661 Van prachtig kristal
en goed zwaar, glashelder
hij houdt de brieven vast
samen geperst op elkaar
de zinnen en woorden versmelten
worden en zijn één geheel
geschriften aan elkaar gekoppeld
veel gevoelens vastgelegd
lange tijd bijééngehouden
inzichten kunnen zich toch wijzigen,
zodat er toch geluk kan ontstaan
het was een mooie warme zomeravond…
Varen ja
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 haven of een baai vinden vooral
Soms vaart zij in een fuik, loopt in de val
Dan heeft ze averij, scheurt haar bazaan
Een ziel moet zien te zeilen naar de wal
Over een grote, zilte oceaan
Loopt averij op en gaat door een dal
Ze dobbert maar wat rond, richt dan ontdaan
Haar blik op het heelal en zon en maan
Iets zegt het is zo helder als kristal…
Een scharlaken fel exposé
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
372 frivoliteiten
het oplichten geen
succes zou worden
ook met de wat
gedateerde
donkere lijst
kon ik er geen
luchtigheid in krijgen
pas na het opfrissen
van mijn jeugd
perspectieven
met geloof hoop
en intens warme liefde
op niet te verre
horizonnen kwam er
verlangen uit een
heel diep echelon
broos en breekbaar
flonkerend als kristal…
Winterstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Winterstilte in het laagland
In winters ijzig hart stort de hemel neer,
grijs gewaad wurgt aarde in sluimer,
velden wit doorsneden, rivieren kristal graf.
Bomen verminkt in kou, armen wanhopig
naar bloedende zon, sneeuw raast in ballet
van verdoemenis, verscheurd door tijds klauwen.…
muren van fictie, torens van kristal
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
851 Muren van fictie, torens van kristal
gewelven en bogen, een sprookjesheelal.
Mijn toren is geriefelijk. Kamertjes zijn knus.
De lucht is koel en kleurt en geurt naar
bloemen, hooi en zonnig zomerfruit.
De ramen open, laten vlaagjes van
natuur naar binnen lopen.…
Zo helder als kristal breekt daar schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Laten we de duisternis niet vervloeken,
lucifers en kaarsen schrander bewaren
en hoopvol gebruiken,
onze onschuld van ooit niet verliezen.
Laten we niet leven naar het oordeel
van dat leger en die dictator die ons en
zelfs de grond naast en om ons huis niet kent.
Laten we de verdwijningen,
de erbarmelijke humanitaire
omstandigheden, de schendingen…
Glas
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.147 Je schreef dat op de plavuizen
waar wij de liefde bedreven
- jij natuurlijk bovenop -
een karaf van antiek
Venetiaans kristal uit je
handen gevallen was en
dat je weken later nog
de scherven en de splinters
trof op onverwachte plekken
Diezelfde avond antwoordde
ik met een gedicht over
bloeiende oleanders in uitbundig
wit, rood…
Net wat meer
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
14.740 Sommigen zijn gemaakt van gouden regen
sierlijk als gratie gevlochten uit hyacinthen
een kleurige mix van herfst en lentetinten
ondoorgrondelijk zijn de Scheppers wegen
anderen dansten nachten door mijn woning
met hemelse mond rood lachend voor hem
zongen hun lied met kristal zuivere stem
en geurden een leven lang naar honing
maar hoe wonderschoon…
winterzotheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
831 we luisteren naar de winter
kijk, een roerdomp in paalhouding
is zijn camouflage kwijt in het riet
wat aangeslagen ligt onze polder
te schitteren in het witte kristal
jij draagt mijn liefde, helder straalt
het heelal, we luisteren naar de
roep van ganzen, verkleinen ons hart
maken ruimte voor het ademloze…